ქალბატონო...

რატომ გგონიათ ქალბატონო, თითქოს წუხელის
თქვენით შეშლილი მივეძალე ასე კონიაკს,
არა, ეს მხოლოდ ახირება იყო წუხილის,
თქვენ კი გგონიათ, ქალბატონო, თქვენ კი გგონიათ,
რომ მარტოოდენ თრობისათვის უაზროდ ვსვამდე.

დაგელოდები....

დაგელოდები...
და განა ერთი? ათასი ღამე შემომიწირავს,
ათიათასჯერ თრთოლვით მითქვამს შენი სახელი.

დე

დე, იცი…
ღამით ცრემლი მომდის ხანდახან
და გარინდებულ სიმარტოვეს ტუჩებზე ვითლი,
ჩემი ცხოვრების ის ეტაპი უკვე დამთავრდა
და ყოველ დილით, მაკიაჟით მე ფერებს ვიცვლი.

მიყვარხარ

მიყვარხარ,როგორც,დღეს ღამე უყვარს
მიყვარხარ-როგორც,მზეს მთვარე უყვარს
მიყვარხარ-როგორც,ცას მიწა უყვარს
მიყვარხარ-როგორც,ზღვას ღელვა უყვარს

წვიმაში

წამო რა,
წვიმაში გავიაროთ,
ქუჩას, ჩვენს ბავშვობას რომ გვახსენებს
ცრემლი ჩასდგომია ტროტუართან
ალბათ ისიც წლებმა მიატოვეს.

მაკოცე

მაკოცე!…
დაირღვევა მისჯილი დუმილი,
მაკოცე, მომიკალი დიდი ხნის წყურვილი…
მაკოცე, დავივიწყებ დაკარგულ საათებს,
არ მინდა ეს გრძნობა ოდესმე დამთავრდეს…

ქალი

ქალს ნუ მიენდობი, ქალი ქარია, ქალი მარტია. ქალი წვიმაა, ცვალებადია
ქალი მზეა და ქალი მთვარეა.
ციური ვარსკვლავია, ღრუბელი, ნისლია
უცხო პლანეტაა, ფეერვერკია...


უცნობი გოგოა

ძველ ნაცნობ ქუჩაზე უცნობი გოგონა
ყოველთვის დახურულ სარკმლიდან გიყურებს,
და თუ უცაბედად მისკენ გაიხედავ,
სახეს მოაფარებს აივნის რიკულებს.

ღმერთო მომეცი ძალა მივხვდე ვინ არის ქალი..

სიყვარული ხარ ღმერთო, სიყვარულია ქალიც,
სილამაზე ხარ ღმერთო სილამაზეა ქალიც,
სიკეთე შენ ხარ ღმერთო სიკეთე არის ქალიც,
მშვიდობა შენ ხარ ღმერთო, მშვიდობა არის ქალიც.

ძნელი ყოფილა

ძნელი ყოფილა იცხოვრო ქვეყნად,
სიკეთე თესო და ქვაზე დადო,
ძნელი ყოფილა გიყვარდეს ვიღაც
და სიყვარულით იცხოვრო მარტო....


Âñ¸ íåîáõîäìîå äëÿ äâèæêà DLE