პლანეტა ნიბირუ და სამყაროს აღსასრული-planet Nibiru

პლანეტა ნიბირუ და სამყაროს აღსასრული-planet Nibiru

(planeta nibiru da samyaros agsasruli - planet Nibiru)

ყოველთვის იყო აქტუალური ისეთი საკითხები, როგორიცაა სამყაროს ან თუნდაც უფრო მცირე დედმიწის მომავალი, თუმცა ეს უკანასკნელი არც ისე მცირეა ჩვენი გადასახედიდან. პირიქით იმდენად დიდიც კი გვეჩვენება, რომ არ ვფიქრობს მასზე კაცობრიობა და დედამიწა უცვლელ მყარ სამყოფელად გვეჩვენება. ეს იმით აიხსნება, რომ ვერ ვგრძნობთ და ვერ ვხედავთ ყოველდღიური პრობლემებით გადაღლილები რა ხდება ჩვენ ირგვლივ. ცხოველები, რომ ვიყოთ მხოლოდ მაშინ გავიქცეოდით როცა საფრთხეს პირდაპირ დავინახავდით. მაგალითად კომეტას, როდესაც დავინახავდით არც მეტი, არც ნაკლები ჩვენ თავს ზემოთ. მაგრამ ჩვენი უნიკალური ტვინი გვაძლევს საშუალებას წინსაწარ დავინახოთ ეს ყველაფერი.

დღესდღეისობით არის შემდეგი ასე თუ ისე შედარებით აქტუალური საკითხები: პლანეტა ნიბირუ(რომელიც სულ არ არსებობს), მაიას ტომები(რომლის შესახებ დღეს ბავშვებიც კი უფრო ხშირად საუბრობენ ახლა ვიდრე ტომი და ჯერზე) გახშირებული მიწისძვრები, ვულკანები, წყალდიდობები და ა.შ. და კავშირი ამ ყველაფრის, რომელიც პანიკურ შიშს იწვევს მთელ მსოფლიოში.

ბევრი მეცნიერიც იმოწმება ფაქტებით წიგნებით(რომლებიც ისე კარგად ეყიდებათ, ბიზნესმენები უფრო არიან ვიდრე მეცნიერები) ვითომ არსებობს ახლა უკვე პლანეტა ნიბირუ, მაგრამ გინახავთ ვინმე სერიოზული მეცნიერი, ასტრონომი ან ფიზიკოსი, იჯდეს და youtube-ზე ვიდეოს ტვირთავდეს? აღმოჩნდა რომ არა.

ალბათ არ იქნება გადამეტებული რომ საქართველოში ზუსტ და საბუნებისმეტყველო მეცნიერებაში გარკვეულ ადამიანთა პროცენტული რაოდენობა 1%-ით აღვნიშნოთ. ამის აღნიშვნა იმისთვისაა საჭირო, რომ ასეთი ფაქტების უარსაყოფად ჯერ საზოგადობის ცოდნა ამ მხრივ უნდა იყოს ამაღლებული, თორემ რაიმე კონკრეტული მეცნიერული კუთხით თუ უარყავი ვერავინ გაიგებს და ისევ იმ ცრუ ინფორმაციებს დაეყრდნობა, რაც არც თუ ისე ცოტაა.

ცოტა არასერიოზულია მაგრამ ეს ასე, რომ თუ მარტო დედამიწის მაგნიტური ველი,სიტყვა მაიას ტომი და პლანეტების ერთ ხაზზე განლაგება ახსენე და მერე რაც გინდა ის მოაყოლე ყველა დაიჯერებს, ხოლო ვინც ერკვევა ცოტათი მაინც არა ფანტასტიკას არამედ სინამდვილეს დაუჯერებს. მაგრამ ესეც დადასტურებული ფაქტია, რომ უმეტესობას სალაპარაკო თემად აღმაფრთოვანებელი ფანტასტიკური საგნები ურჩევნია ვიდრე ერთი პატარა სინამდვილე, რაც მთელ სალაპარკო თემას მომავალს უსპობს.

გარკვეულწილად ვეხმაურები ტელეგადაცემას საზოგადოებრივ არხზე, რაც გადაცემის პოპულარობას უფრო ზრდიდა და ყველა დიდი ინტერესით უყურებდა, რადგან ხალხს მართლა აინტერესებს რა ხდება გარშემო, სამყაროში. მაგრამ თუ მხოლოდ ნახატებს არ შეხედავ და შინაარს დააკვირდები, არც ახალია რამე ნათქვამი არც იმაზე მეტი რასაც ინტერნეტში ყოველ ნაბიჯზე შეხვდები და არეულ დარეული აზრები კიდევ უფრო არია.

შედეგი კი ესაა. არვიცით რა ხდება და რეებს იძახით. მითხარით გავაკეთო ბუნკერი სარდაფში თუ არა? პასუხი მარტივია. არაფერიც არ ხდება და თუ მაინც რამე ეჭვი გაქვთ მეცნიერს მიაკითხეთ სადმე, მაგრამ ამისთვის სანთელი დაგჭირდებათ საქართველოში, სამწუხაროდ.

საკითხის გადაჭრის კონკრეტული ფაქტები

პირველ რიგში ყველაფრის ერთმანეთთან დაკავშირებაა არასწორი. მაგალითად რომელიმე ცრუ მეცნიერი ან რელიგია ყოველ ახალ ასეთ ფაქტზე, როგორიც ნიბირუა ამბობს ხომ ვამბობდი აფოკალიფსი ახლოვდებაო. ამას ბოლო დროს გახშირებული მიწისძვრაც ემატება და უძველესი ტომების წინასწარმეტყველეაო. როგორც აღმოჩნდა ეს მეცნიერულად იხსნება და თუ ვინმე დაინტერესდება გაიგებს და ცხოვრებასაც მშვიდად გააგრძელებს

ნიბირუ…

პირველად 1995 წელს იქნა ჰიპოტეზირებული, მაგრამ ამ არასერიუზულმა ფაქტმა რადგან აჟიოტაჟი გამოიწვია და მენიერების ყურამდე მიაღწია მალევე გააკრიტიკეს კიდეც. ასეთი პლანეტის არსებობა იმდენად არასერიოზულია დღევანდელ შესაძლებლობებში, რომ მისი დანახვა ახლა 100 %-ით შესაძლებელი იქნებოდა, მაგრამ ის არსადაა. საზოგადოებამ ამას უნდა შეხედოს როგორც არასერიოზულ ფაქტს, რომელიც მსგავსია ბევრი იმ ფაქტისა რომელიც აქამდეც არსებობდა და უკვე უარყოფილია და კიდევ გაჩნდება სანამ საზოგადოების უმეტესი ნაწილის ასეთ ფაქტებში გაურკვევლობის გამოყენებას არ დაიშლიან ზოგიერთნი.

გახშირებული მიწისძვრები, ცუნამები…

გახშირებული მიწისძვრები ვულკანები ცუნამები და ამის დამადასტურებელი კადრების ჩვენებაც არაა მთლად სერიოზული. სხვადასხვა პროფესიის ადამიანები(არ დავასახელებ) ამას საკუთარი პირადი მიზნების დასაცავად იყენებენ არადა ეს კიდევ უფრო არასერიოზულს ხდის მათ.

სიანამდვილეში უფრო დიდი მიწისძვრებიც მომხდარა და სულ ხდება ახლაც. ამას კი იძახიან, მაგრამ ვითომდა ეს რაიმეს მიანიშნებს აპოკალიფსისკენ. ყველაფერი მარტივი მოვლენაა. მიწისძვრები, ცუნამები და ვულკანები იმიტომ ხდება, რომ ხდება. ასეთი პლანეტაა დედამიწა და ამაში რამე ზებუნებრივი ძალა არ მონაწილეობს. სამყარო მუდამ იცვლება, მოძრაობს და ერთნაირი სულ მუდამ არ არის. ადამიანები რო გადავშენებულიყავით დინოზავრებივით ეს მიწისძვრები მაინც მოხდებოდა და ზოგიერთის ჭკუა დარიგება ვითომ ჩვენი ბრალია რაღაც და ჩვენი ცოდვების გამო ხდება ეს ყველაფერი არასწორია. (თუმცა არის რაღაცეები რაც ადამიანთა გამო შეიცვალა და ისი ცალკე საკითხია)

არც რამე წელი არსებობს რომ მაინცდამაინც იმასთან მიახლოების დროს გახშირდეს ყვლაფერი (2012). თუნდაც იმიტომ რომ წლების გადანომრვაც ჩვენი გამოგონილია და ასტრონომიულ პერიოდებს რის მიხედვითაც ვზომავთ შეიძლება შეიცვალოს. და დიდ პერიოდებში შეცვლილია კიდეც უკვე და რამე კონკრეტულ თარიღზე საუბარი ძნელია.

2012 / 21 დეკემბერი

ამაზე ჩემი დაბადების დღიდან 9 დღე რო გავა 2 წელიწადში მერე დავწერ ხომ გეუბნებოდით არაფერი ხდება-მეთქი.

მაიას ტომები და სხვა

როგორც მაიას ტომები, ისევე ბევრი სხვა მაგალითად აცტეკები, ყველაზე დიდ მნიშვნელობას ანიჭებდნენ დროს, პერიოდულობას ციურ მოვლენებში. ბევრი და შეიძლება ითქვას ყველა ცერემონიალი დაკავშირებული იყო ციური სხეულიების მოძრაობასთა. მაშინდელ რელიგიის მსახურთ ევალებოდათ შეესწავლათ ეს მოვლენები და სწორი მსოფლმხედველობა მიეცათ ტომისთვის რა რატომ ხდებოდა და რისთვის. განსხვავება იყო სხვადასხვა ტომების ფილოსოფიაში მაგრამ რადგან ყველა ციურ სხეულებს ემყარებოდა მსგავსება რა თქმა უნდა იქნებოდა. ამიტომ დღეს ეს აძლევთ სასაუბროს ვითომ რამდენი ინფორმაცია დევს ყველა ანტიკურ ცივილიზაციებშიც კიო.. ეს დიდი თემაა და ამით დავკმაყოფილდეთ ამჯერად.

ხოლო რაც შეეხება კალენდარს გარდა იმისა რომ პრაკტიკული გამოყენება ჰქონდა მრეწველობაში, გადაადგილებაშ და ასე შემდეგ, ციური სხეულების პერიოდული მოძრაობაზე იგებოდა ყოველდღიური ცხოვრება თითქმის. კალენდრის დამთავრება კი არანაირად არ მიანიშნებს სამყაროს დასასრულს, რადგან მათემატიკური მოდელი როცა იგება რაღაც ციფრებში შეიძლება “გაიჭედოს” და მოგეხსენებათ მათემატიკაც რაც დღეს გვაქ დიდად განსხვავდება ანტიკურიდან, მაშინ ესეც ზებუნებრივ მნიშვნელობას იძენდა. ამიტომ ძველი ტომების ფილოსოფია კი უნდა გავითვალისწინოთ, მაგრამ არა ფანტასტიკურ რეჟიმებში. ელვის შესწავლამ ხო აჩვენა, რომ ზევსი არ ზის ღრუბლებში.

კომეტა, ასტეროიდი, მეტეორიტი…

ეს კიდევ უფრო ხალკე თემაა და მართლა საფრთხეს უქმნის დედამიწას. მეტეორიტები ყოველთვის ცვივა დედამიწაზე. ჩვენ ამას ვარსკვლავის ჩამოვარდნას ვეძახით ხოლმე. მცირე ზომისაა და ატმოსფეროში შემოსვლის დროს მალევე იწვის და “ქრება”.

ასტეროიდები არსებობს სხვადასხვა ზომის და ასეთი ობიექტები მრავლადაა მზის სისტემაში, მარსსა და იუპტერს შორის. ყველა აღრიცხულია და ახლახანს (ზუსტი რიცხვი არ მახსოვს) სპეციალური აღრიცხვა კიდევ ერთხელ ჩატარდა იმ ზომის ასტეროიდების, რომლებაც შეიძლება დედამიწას საფრთხე შეუქმნან მრავალი წლის მერე თუ ჩამოვარდებიან.

კომეტა კი გაზის ბურთს გავს, რომელიც მზის სისტემაში წარშულში ყოფილა და რაღაც პერიოდებშ კვლავ გამოჩნდება, მაგრამ აქაც ზომებს და ტრაექტორიას აქვს მნიშვნელობა. მაგრამ ამის გამოთვლა შესაძლებელია და ახლა ჩვენკენ, რომ მოდიდოდეს უკვე იქნებოდა ოფიციალურად ცნობილი და არა შარლატანების მიერ.

პს.

როგორც ხედავთ რაიმე ფანტასტიკური ნახატები ან ვიდეოები აქ არ გამომიყენებია. არაა საჭირო, იმათგან განსხვავებით ვინც ამით ცდილობს ყურადღების მიქცევას. სინამდვილე ყოველთვის არაა ადვილი წასაკითხი, რადგან ფანტასტიკისგან განსხვავებით არაა საინტერესო რატომღაც ფართო მასებისთვის. არც რამე ციფრები ან რომელიმე მეცნიერის ციტატებია გამოყენებული, მაგრამ სპეციალურად, რადგან ამით არ მინდა მკითხველი დაინტერესდეს მხოლოდ. გაოცება თუ უნდა ვინმეს ისევ ფანტასტიკა იკითხოს myvideo.ge-ზე ”მულტფილმებს” უყუროს სამყაროს აღსასრულის შესახებ და კომენტარებში გული გადააყოლოს. თქვენ კი საბუნებისმეტყველო საგნების ცოდნით შეხედეთ ყველაფერს და შეძლებთ მარტივი სინამდვილის დანახვას. ესეც მნიშვნელოვანია, რადგან ფართო მასებში დიდ ზარალს ასეთი ფანტასტიკებით გამოწვეული შიში და პანიკა უფრო იწვევს ხოლმე ზარალს.

აპოკალიფსი არა მაგრა არანაკლებ მნიშვნელოვანი პრობლემები მართლა არის ჩვენ გამო გამოწვეული, როგორიც მაგალითად გლობალური დათბობაა (ესეც რატომღაც აპოკალიფსის ჭრილში იყო განხილული, ვითომ ნაწინასწარმეტყველებია, დაიწყება გლობალური სიცხეებიო, მაგრამ პასუხი ასეთია. “კარგით რა, ეგ რაღა შუაშია”) იმაზე კი მართლა დიდი ფიქრია საჭირო და საქმის კეთება, რასაც თავად ადამიანები ვაფუჭებთ დედამიწაზე ყოფნით.

რატომ სწყურია ადამიანს?

რატომ სწყურია ადამიანს?

(ratom swyuria adamians?)


წყურვილი ფიზიოლოგიური მდგომარეობაა. სუსტი წყურვილი დაკავშირებულია ნერწყვის მცირე გამოყოფასთან და ყლაპვის მოთხოვნილებასთან. ძლიერი წყურვილის დროს წყდება ნერწყვის გამოყოფა, პირი და ყელი შრება. ხანგრძლივი წყურვილი მოქმედებს საერთო განწყობილებაზე. იწვევს პირის ღრუს და ყელის ლორწოვანი გარსის გაწითლებას, თვალების გაწითლებას და წვას, სახის გახურებას, ძნელდება ყლაპვა, იხლიჩება ხმა, ხშირდება მაჯისცემა, იკარგება მადა, თავს იჩენს დაღლა. მოგვიანებით ძლიერდება ორგანიზმის აგზნებადობა, იწყება ჰალუცინაციები, ციებ-ცხელება, ბოდვა, ამას მოსდევს გრძნობის დაკარგვა და ბოლოს საშინელი ტანჯვით სიკვდილი.

წყურვილის მიზეზია სისხლში მინერალური მარილებისა და ორგანული ნივთიერებების ჭარბი დაგროვება. უფრო ხშირად ამას იწვევს ორგანიზმში დიდი რაოდენობით წყლის დაკარგვა.

ორგანიზმის ნორმალური დღიური მოთხოვნილება 2-3 ლიტრ წყალს უდრის. წყალი გამოიყოფა ორგანიზმიდან შარდთან (საშუალოდ 1,5 ლიტრი დღე-ღამეში) და განავალთან (0,2 ლიტრი) ერთად, აგრეთვე ორთქლის სახით სუნთქვის დროს (დაახლოებით 0,43 ლიტრი დღე-ღამეში). წყლის მუდმივი დაკარგვა აუცილებელს ხდის სითხის ხელახლა მიღებას.

ცხელ, მშრალ უდაბნოებში შეიძლება დიდი რაოდენობით წყალი დაკარგოს ორგანიზმმა (უმთავრესად ოფლის სახით), რომ აუცილებელი გახდეს დღეში 12 ლიტრი წყლის მიღება.

ცხელ ქვეყნებში ძლიერი ოფლის გამოყოფა, რომელიც საათში 0,9 ლიტრს უდრის, იწვევს არა მარტო წყლის დაკარგვას, არამედ მინერალური მარილების დაკარგვასაც. ეს თავის მხრივ ძალიან აძნელებს ორგანიზმში წყლის შენარჩუნებას, რის შედეგად უფრო მეტად იზრდება ოფლის დენა, წყურვილის მოკვლა კი არ ხერხდება. ამ შემთხვევაში წყალს მარილს უმატებენ.

დედამიწის ღერძის გადახრა

დედამიწის ღერძის გადახრა

(dedamiwis gerdzis gadaxra)


მას შემდეგ, რაც მსოფლიოს და, მათ შორის, საქართველოს მასმედიის საშუალებებით გავრცელდა ინფორმაცია, რომ დედამიწის ღერძი 8 სანტიმეტრით გადაიხარა, ეს თემა საყოველთაო შეშფოთებისა და განხილვის საგნად იქცა. ინტერნეტსაიტებზე აღარაფერს ვიტყვით, იქ ლამის უკვე აპოკალიფსია გამოცხადებული, აფთიაქში შემთხვევით ერთი ახალგაზრდა ქალის ლაპარაკი მოვისმინე, ნაცნობს სრული სერიოზულობით ეუბნებოდა, მესამე შვილს რაღა გამაჩენინებს, ნეტა ეს ორიც არ გამეჩინა, ვერ ხედავ, დედამიწის ღერძი გადაიხარა, ვინ იცის, რა გველის, არ მინდა, ბავშვების საცოდაობას ვუყუროო. ამ ქალს სხვებიც აჰყვნენ, ყველამ თავისი ვერსია გამოთქვა კაცობრიობის მომავლის შესახებ… ბევრისგან გაიგონებთ, რა დროს პოლიტიკაა, ვერ ხედავთ, დედამიწა რა დღეშია, კაცმა არ იცის, ხვალ რა გველისო.

– დედამიწის ღერძის დახრილობაზე გავლენა ჩილეში მომხდარმა მიწისძვრამ იქონია. ასეთი მოვლენები ყოველთვის ხდებოდა, მაგრამ ეს ძალიან ფაქიზი დასაფიქსირებელია, ამიტომ მისი შემჩნევა მხოლოდ მაღალი ტექნოლოგიების ეპოქაში, ანუ მე–20 და 21–ე საუკუნეებში გახდა შესაძლებელი. კაცობრიობის ისტორიის მანძილზე უფრო ძლიერი მიწისძვრებიც მომხდარა, რომლებსაც დაახლოებით იგივე ეფექტი ჰქონია, ანუ დედამიწის ღერძი გადახრილა, მაგრამ ეს არ დაფიქსირებულა, რადგან მაღალტექნოლოგიური ლაბორატორიები არ ჰქონდათ.
დრომ 1,6 მემილიონედი წამით იკლო. ეს იმდენად ცოტაა, რომ წარმოსადგენადაც კი ძნელია. თანაც დედამიწაზე დღე–ღამის ხანგრძლივობა ყოველ საუკუნეში იზრდება. ეს მოვლენა ძალიან მდგრადია. სრული 24 საათი არასოდეს არის. როგორც წესი, ასტროლოგები აზუსტებენ, ვთქვათ, 1900 წლის მონაცემით, დღე–ღამის ხანგრძლივობა რამდენია და ა.შ. ყოველ საუკუნეში დღე–ღამის ხანგრძლივობა საშუალოდ მეათედი წამით იზრდება.
არაფერია მუდმივი, არც – დღე–ღამე, არც – წელიწადი, თუმცა ეს ცვლილებები იმდენად მცირეა, რომ საყოფაცხოვრებო დონეზე ამის შემჩნევა შეუძლებელია. დრო მხოლოდ 1,6 მეათედი მიკროწამით დაჩქარდა, მაგრამ რამდენიმე წელიწადში დედამიწის დღე–ღამე იმაზე მეტად შენელდება, ვიდრე 1,6 მეათედი მიკროწამია. როგორც უკვე გითხარით, დღე–ღამის ხანგრძლივობა ყოველ საუკუნეში იზრდება.
– დედამიწის ნომერი პირველი საფრთხე კაცობრიობაა, მეორე – დედამიწის ახლოს მდებარე ობიექტები, ასტეროიდები. ეს ობიექტები მეცნიერებს სათანადოდ აქვთ შესწავლილი. დააკვირდნენ იმათ, რომლებსაც ჩამოვარდნის შემთხვევაში მართლაც შეუძლიათ, დედამიწას რეალური საფრთხე შეუქმნან და აღმოჩნდა, რომ ეს საფრთხე ნულთან ახლოს არის, ანუ თითქმის არ არსებობს. ასტეროიდი, რომელსაც აპოფისი ჰქვია, დედამიწასთან ახლოს მდებარეობს. არსებობდა ვარაუდი, რომ ის დედამიწას 2036 წელს დაეცემოდა. დაკვირვებით კი აღმოჩნდა, რომ ის ძალიან ახლოს ჩაგვივლის, მაგრამ დედამიწას არ შეეჯახება. ასე რომ, ეს საფრთხეც თითქმის ნულის ტოლია.
– ასი მილიონი წლის წინ დედამიწაზე გაცილებით მეტი რამ ხდებოდა, ვიდრე ახლა. რაც უფრო გადის დრო, მით უფრო მცირდება საშიში მოვლენების რაოდენობა. მოქმედი ვულკანების რიცხვმაც საგრძნობლად იკლო და, რაც დრო გავა, უფრო დაიკლებს. დედამიწის დაბერებაში იგულისხმება ნაკლები გეოლოგიური და ა.შ. აქტიურობა, რაც ადამიანებს კი არ უნდა აშინებდეს, პირიქით, სიმშვიდის საფუძველს უნდა აძლევდეს.

Top 10 მეცნიერების შეცდომა ისტორიაში

Top 10 მეცნიერების შეცდომა ისტორიაში

(Top 10 mecnierebis shecdoma istoriashi)


9. ალქიმია (alqimia)

ჩვენ დროში ცოტა გიჟურად და არარეალურად ჟღერს ვინმემ ჟანგიანი რკინის ნაჭერი აიღოს და ოქროდ აქციოს. მაგრამ წარმოიდგინეთ რომ შუა საუკუნეებში ან კიდევ უფრო ადრე დაიბადეთ, მაშინ მეშვიდე კლასიდან სკოლაში ქიმიის გაკვეთილებს ნამდვილად ვერ დაესწრებოდით. შესაბამისად არც ქიმიურ ელემენტებზე გექნებოდათ რაიმე წარმოდგენა. ერთადერთი რაც შეიძლება გცოდნოდათ ეს იყო საკუთარი თვალით დანახული ქიმიური რეაქციები რომლებიც ჯადოსნურ შთაბეჭდილებას ახდენდა თქვენს გონებაზე. მაგალითად თუ როგორ იცვლიან სუბსტანციები ფერებს, ყრიან ნაპერწკლებს, ფეთქდებიან, ორთქლდებიან, იზრდებიან ან დედდებიან და ამასთანავე გამოსცემენ უცნაურ სუნებს – ეს ყველაფერი კი პირდაპირ შენს ცხვირწინ ხდება. რათქმაუნდა დაგამახსოვრებს თავს.

ასე რომ თუ ქიმიის ცოდნით ვხვდებით რომ ნივთიერებებს შეგვიძლია ფერი ვუცვალოთ ან სხვა რამ ზემოქმედება მოვახდინოთ მათზე მაშინ ადვილი წარმოსადგენია ჩვენი ჟანგიანი რკინა ყვითლად შევფეროთ და ბრწყინვალება მივანიჭოთ. ეს არავის გაუკვირდება და არც არავინ მოტყუვდება „უი ოქროდ გადაიქცაო“. საქმე იმაშია რომ ქიმიური ელემენტების და რეაქციების ცოდნა არაა საჭირო იმისთვის რომ რკინას სხვა შეფერილობა მივცეთ და ეს არც შუასაუკუნეების გაუნათლებელს გაუჭირდებოდა. ჰოდა ეს ჩვენი ალქიმიკოსები რომლებიც იმ დროინდელ მეცნიერებად შეიძლება ჩავთვალოთ ასეთ ქმედებებს მითიურ „ფილოსოფიურ ქვებს“ მიაწერდნენ. ისინი ფიქრობდნენ რომ ეს ქვები აძლევდა მათ ძალას ჩვეულებრივი მეტალი ოქროდ ექციათ. ისინი ასევე დიდ დროს უთმობდნენ „სიცოცხლის ელექსირის“ ძებნას. ეჰ ჩვენდა სამწუხაროდ ვერ იპოვეს საცოდავებმა.

8. მძიმე ობიექტები მეტად სწრაფად ეცემიან

(mdzime obieqtebi metad swrafad ecemian)

აჰა, ერთი შეკითხვა მაქ ეხლა თქვენთან: მართლა ეგრეა? მძიმე სხეულები უფრო სწრაფად ვარდებიან ვიდრე მსუბუქები? კარგად დაფიქრდით? ჰო კაი არისტოტელემ იბურღოს ტვინი და მერე გალილეო მიეხმარება. ჩვენ კი დღესდღეობით ნამდვილად ვიცით რომ მძიმე ობიექტები უფრო სწრაფად არ ეცემიან, დედამიწა ყველაფერს ერთსა და იმავე ძალით იზიდავს.

მართლაც, გალილეომდე არავის აზრად არ მოსვლია რომ ამ საკითხში ცდებოდნენ. ეს იყო XVI საუკუნე როდესაც გალილეომ პირველად ჩაატარა შესაბამისი ცდა და სამყაროს ახალი ჭეშმარიტება ამცნო. ეს ცდა არ ჩატარებულა ისე როგორც ლეგენდა გვეუბნება თითქოს გალილეო პიზის კოშკზე აძვრა და იქიდან ისროდა მძიმე თუ მსუბუქ ობიექტებს. ის მრავალ ექსპერიმენტს ატარებდა იმისთვის რომ დანამდვილებით მიმხვდარიყო: გრავიტაცია ყველა ობიექტს ერთნაერად აჩქარებს. შემდეგ XVII საუკუნეში ისააკ ნიუტონმა კიდევ ერთი დიდი ნაბიჯი გადადგა გრავიტაციის საკითხში იმით რომ აგვიღწერა ნებისმიერი ორი სხეული რაღაც ძალით იზიდავს ერთმანეთსო. დედამიწაზე ამის ყველაზე ნათელი მაგალითია მასიური ობიექტი (დედამიწა) და ყველა სხვა მასზე მყოფი პატარა თუ დიდი ობიექტი.

2 ასეული წლის მერე კი ალბერტ აინშტაინმა სულ ახალი ხედვა შმოიტანა გრავიტაციასა და მიზიდულობაზე მსჯელობაში. აინშტაინის ხედვამ მოგვცა ახალი მიმართულება დაგვენახა გრავიტაცია როგორც სივრცე-დროის(space-time) გამამრუდებელი და ჩამღუნველი. მოიცათ ჯერ კიდევ არ მითქვამს ყველაფერი გრავიტაციაზე. დღესდღეობით ფიზიკოსები ოფლს ღვრიან იმ თეორიის შემუშავებაზე რომელიც ჭეშმარიტი იქნება მაკროსკოპული, მიკროსკოპული და სუბ-ატომური ობიექტებისთვისაც. ჰოდა წარმატებებს ვუსურვებ მათ

7. ფოლიგსტონი (foligstoni)

რა? ფოლიგსტონი არ გაგიგიათ? ეხლა საკუთარი IQ-ს გადამოწმება არ დაიწყოთ ნუ გეშინიათ ფოლიგსტონი სინამდვილეში არც არსებობს. ის 1667 წელს Johann Joachim Becher-ის მიერ იყო შემოთავაზებული რომ დაემატებინათ ელემენტად იმ ჯგუფში სადაც თავმოყრილია მიწა, წყალი, ჰაერი ცეცხლი და ხანნდახან სხვა ბუნებრივი ელემენტები. საქმე იმაშია რომ გარკვეული მოსაზრებით ფლოგსტონი არის ის რაღაც რისგანაც ცეცხლი წარმოიქმნება. Becher-მა დაიჟინა რომ ყველა წვადი ობიექტი შეიცავდა ფოლიგსტონს და ფოლიგსტონიდან თავისუფლდებოდა მხოლოდ მას შემდეგ რაც დაიწვებოდა და ამას მთელი მონდომებით ამტკიცებდა. მეცნიერებმაც ეს თეორია თავიდან მიიღეს რადგან მასში ხედავდნენ გარკვეულ ახსნებს. მაგალოთად: „რატომ იწვება ობიექტები?“ პასუხი მარტივი იყო „იმიტომ რომ ის შეიცავს ფოლიგსტონს და ფოლიგსტონი წარმოშობს ცეცხლს“. „რისთვის სჭირდება ცეცხლს ჟანგბადი?“ „იმისთვის რომ ჰაერსაც შეწოვილი აქვს ფოლიგსტონი“. „რატომ სუნთქავენ ადამიანები?“ „იმიტომ რომ ჩვენს სხეულში არის ფოლიგსტონი რომელსაც გამოდევნა ჭირდება“

დღესდღეობით ვიცით: ვსუნთქავთ იმიტომ რომ მივიღოთ ჟანგბადი ჩვენი უჯრედების გასამდიდრებლად, ობიექტების დასაწვავად საჭიროა ჟანგბადი ან რაიმე მაოქსიდიზირებელი აგენტი რომ დაიწვან და არანაერი ფოლიგსტონი არც არსებობს და არც მისი არსებობის საჭიროებაა ბუნებაში.

6. ხვნას და გუთანს მოჰყავს წვიმა. (xvnas da gutans mohyavs wvima)

ეჰ ნეტა მართლა ასე ადვილი იყოს. შოკის მომგვრელია როცა იგებ რომ ადამიანი ოდესღაც გადახრიოკებულ მიწას ხნავდა იმის იმედით რომ მისი ქმედება წვიმას მოიყვანდა.

თუმცა საბედნიეროდ ამ თეორიის არსებობა ეჭვქვეშ დადგა და აღმოჩნდა რომ ის ფაქტობრივად არც არსებობდა და მეცნიერები ცდებოდნენ. საქმე იმაშია რომ ასეთი ცრურწმენასავით მოსაზრება პოპულარული იყო ამერიკისა და ავსტრალიის ექსპანსიების დროს. ხანდახან ისე ხდებოდა რომ ხვნის პროცესს წვიმა ემთხვეოდა ხოლმე და ხო ხვდებით მერე ცრურწმენებს რა დალევს.

ამის მთავარი მიზეზი კი ის იყო რომ ამინდი დიდი ხნის განმავლობაში უცვლელი რჩებოდა და მიწა კი შესაბამისად გვალვების დროს გამოუსადეგარი.

საბედნიეროდ ამ თეორიის არსებობაში მეცნიერები შეცდნენ.

5. ატომი სამყაროს ყველაზე პატარა ნაწილაკია. atomi samyaros yvelaze patara nawilakia

გჯერათ თუ არა, ფაქტია რომ ანტიკურ ხანაში ადამიანები არც ისე შტერები ვიყავით. იდეა იმისა რომ მატერია შედგება პატარ-პატარა ინდივიდუალური ობიექტებისგან მოდის ჯერ კიდევ ათასწლეულების წინ მცხოვრებ ადამიანთა ნააზრევებიდან. მაგრამ იმის იდეა რომ სამყაროში კიდევ არსებობდა რაიმე უფრო პატარა ასევე ათასწლეულების განმავლობაში არავის წარმოედგინა.

მეოცე საუკუნემდე ეს მართლაც არავის მოსვლია თავში მაგრამ ამ დროს გამოჩნდა წყება ისეთი ფიზიკოსებისა როგორებიც იყვნენ J.J. Thompson, Ernest Rutherford, James Chadwick და Neils Bohr. მათი წყალობით მეცნიერებმა დაიწყეს ატომის შემადგენელი ნაწილების, პროტონების, ნეიტრონების დალაგება თუ გადალაგება. მაშინ გაჩნდა იდეა გაერკვიათ ის თუ რისგან შედგებოდა ატომი. მას შემდეგ მიკრონაწილაკების ფიზიკამ საკმაოდ გრძელი გზა განვლო და დიდ განვითარებასაც მიაღწია. მეცნიერები მივიდნენ ატომის შემადგენელ იმ ნაწილაკებამდე რომლებიც არიან ქუარკები (მოდით ქუარკების სახელებს ინგლისურად ჩამოვთვლი იმიტომ რომ ქართულად არ ვიცი და რომელს რა მუხტი გააჩნია მაგის დაწერა მეზარება ზეპირად არ მახსოვს თან) Up, Top, Strange, Down, Bottom, Charm ქუარკები. მოდით იმედი ვიქონიოთ რომ ამ ნაწილაკები კიდევ მეტად დაყოფა და ყველაფრის მეტად გართულება აღარ ხდება ბუნებაში.

4. დე ენ ემი: არც ისე მნიშვნელოვანი რამ ყოფილა. (de en emi: arc ise mnishvnelovani ram yofila)

ის აღმოაჩინეს 1869 წელს მაგრამ დიდი ხნის განმავლობაში მისი მნიშვნელობა საერთოდ არ იყო შესაბამისად დაფასებული. ყოველთვის დაჩრდილული იყო თავისი პროტეინის წყვილებით.

მას შემდეგაც კი როცა მეოცე საუკუნეში აშკარად დამტკიცდა დე-ენ-ემის ძირითადი თვისება რომ ის იყო გენური ინფორმაციის მატარებელი მეცნიერები მაინც ეჭვის თვალით უყურებდნენ მას და პროტეინებს ასახელებდნენ ამ ინფორმაციი მემკვიდრეებად. მეცნიერები ფიქრობდნენო რომ დე-ენ-ემი იმდენად მარტივი რამ იყო რომ შეუძლებელი იყო მას ასეთი ძვირფასი ინფორმაცია შეენახა (აჰ რო სცოდნოდათ რეებს ბჯუტურობდნენ თავებს ჩამოიხჩობდნენ ალბათ)

ამ აზრს არც არავინ უყურებდა სერიოზულად მანამ სანამ 1953 წელს Watson-მა და Crick-მა არ გამოაქვეყნეს დე-ენ-ემის ორმაგ-სპირალური მოდელი. მაშინ უკვე ყველასთვის გასაგები გახდა როგორ შეეძლო ასეთ მარტივ მოლეკულას გადაეტანა ასეთი რთული ინფორმაცია.

3. ბაქტერიები ქირურგიაში. (baqteriebi qirurgiashi)

გასკდით სიცილით ან თავი მოიკალით ტირილით, თავად გადაწყვიტეთ რომელს იზავთ მაგრამ მე მაინც გაგიმხელთ ამ ფაქტს ჩვენი ახლო წარსულიდან. მეცხრამეტე საუკუნის ბოლომდე ექიმები არად დაგიდევდნენ ხელების დაბანას, უბოდიშოდ დააძრობდნენ სკალპელს და შიშველი(უხელთათმანო) ხელებით დაგიწყებდნენ გაჭრას თუ რომელიმე დაავადების სამკურნალოდ მაინცდამაინც ოპერაციის გაკეთება მოგინდებოდათ.

შედეგიც რათქმაუნდა არ აყოვნებდა და პაციენტს განგრენა თუ არ დაემართებოდა თავი უბედნიერეს ადამიანად უნდა ჩაეთვალა. ექიმები კი განგრენას ჰაერწვეთოვან დაავადებებს ან სისხლის უჯრედების შეუთავსებლობას მიაწერდნენ ხოლმე.

„ბაქტერიების თეორია“ რევოლუციური იდეა გახლდათ იმ დროისათვის. თურმე ბაქტერიები დაავადებებს იწვევენ. მაგრამ ამ თეორიის გამგონენი ყურს მაინც არ იბერტყავდნენ მანამ სანამ 1860-იან წლებში Louis Pasteur-მა არ მოკიდა ამ საქმეს ხელი. გააგებინეს როგორც იქნა ექიმებს რომ მათ ელემენტარული სანიტარიის დაცვით უამრავი ადამიანის სიკვდილის თავიდან აცილება შეეძლოთ და უამრავი დაავადების წყაროს მოსპობაც მათ ხელში იყო.

გახლდათ ვინმე Lister პიონერი ამ საქმისა. მან პირველად დაიწყო დიზინფექტატორის გამოყენება და იარაღებისა თუ ხელების სანიტარულ მდგომარეობაში მოყვანა.

2. დედამიწა სამყაროს ცენტრია. (dedamiwa samyaros centria)

დიდი ეგო მოვხაზოთ მაშინდელი კაცობრიობის თავზე და მეკი ყველა სამყაროს ცენტრის თავზეც გავიარე.

მეორე საუკუნის ასტრონომი, პტოლომეოსი, თურმე ცდებოდა. შექმნა რა მზის სისტემის მოდელი რომლის ცენტრშიც დედამიწას ამოეყო თავი. ვაპატიებდი პტოლომეოსს ამ შეცდომას 40 ჰა 50 წელი რომ არავის შეეტანა მასში ეჭვი მარა მთელი მილენიუმი? მეტისმეტია!

1400 წელი არავის აზრად არ მოსვლია ამ ეგოცენტრულ მოსაზრებაში ეჭვი შეეტანა. როგორც იქნა, დაიბადა ბრძენი კოპერნიკი რომელმაც 1543 წელს შექმნა ჰელიოცენტრული სისტემა მზით ცენტრში.

ახლა კიდევ უფრო საშინელ და სამარცხვინო რამეს გეტყვით. 90 მთელი 90 წელი გავიდა კოპერნიკის აღმოჩენებიდან და კათოლიკური ეკლესია ჯერ კიდევ ამტკიცებდა დედამიწა სამყაროს ცენტრიაო. (იმაზე მეშლება კიდევ ნერვები ბრუნო რო დაწვეს თავისი შეხედულებების გამო და მერე კათოლიკურმა ეკლესიამ ამის გამო ბოდიში მოიხადა 1992 წელს).

მოკლედ რას იზავ „შეუჩვეველს ნუ შეაჩვევ და შეჩვეულს ნუ გადააჩვევო“ ნათქვამია და ეგრეა როგორც ჩანს რა.

1. ცირკულაციის სისტემა. (cirkulaciis sistema)

არავის არ ჭირდება სამედიცინო განათლება იმისთვის რომ იცოდეს რამდენად მნიშვნელოვანია ადამიანისთვის გული. მაგრამ ანტიკურ საბერძნეთში ექიმიც რო ყოფილიყავით წარმოდგენაც არ გექნებოდათ გულზე და საერთოდ უმნიშვნელო ორგანოდ მიიჩნევდით.

ამის მერე მეორე საუკუნეში ექიმებს მოეწონათ ვინმე Galen-ის თეორია იმის შესახებ რომ ღვიძლი და არა გული იყო პასუხისმგებელი სიხლის ცირკულაციაზე.

როგორ შეიძლება ასე შემცდარიყვნენ? ჯერ სადა ხართ!

Galen-მა წამოაყენა ჰიპოთეზა რომ სისხლი მუდამ წინ და უკან მოძრაობდა (აი ისე ქილაში კომპოტი რო ანჯღრიოთ წინ და უკან) და მოიხმარებოდა ადამიანის სხეულის მიერ ისე როგორც საწვავი. შეგიძლიათ წარმოიდგინოთ რამდენი ხანი მიიჩნევდნე ამ ჰიპოთეზას ჭეშმარიტებად?

ეს გაუგებრობა 1628 წლამდე გაგრძელდა. მაშინ ერთმა ფიზიკოსმა William Harvey-მ მოგვცა საშუალება გაგვეხსნა ჩვენი გულის საუკუნეებით დამარხული საიდუმლო. მისი ანატომიური ნაშრომი ცხოველებში გულისა და სისხლი მოძრაობაზე გახდა ახალი მიმართულების ფუძემდებელი ადამიანის ანატომიურ კვლევაში. დიდი კომპლიმენტი ეკუთვნის ჩვენგან მის მეცნიერულ იდეას.

ყინულის კრემი ანუ ცოტა რამ ნაყინის შესახებ

ყინულის კრემი ანუ ცოტა რამ ნაყინის შესახებ

(yinulis kremki anu cota ram nayinis shesaxeb)


ისევე, როგორც ყველაფერს, თავისი ისტორია ნაყინსაც აქვს. არავინ იცის, ვინ მოიგონა იგი, თუმცა ცნობილია, რომ ეს მრავალი საუკუნის წინათ მოხდა. ის, რაც ნაყინის წინამორბედად შეიძლება მივიჩნიოთ, შაქარყინული იყო, მეტწილად გაცივებული ღვინის ან ხილის წვენისგან დამზადებული. ამ ნუგბარის დიდი მოყვარული გახლდათ ალექსანდრე მაკედონელი. რომის იმპერატორის ნერონის ბრძანებით კი, მსახურები თოვლს მთებში აგროვებდნენ შაქარყინულის დასამზადებლად. სინამდვილეში ნაყინის ისტორია გაცილებით ძველია. როგორც ამბობენ, ნაყინი ჩინელებმა დაახლოებით ოთხი ათასი წლის წინათ გამოიგონეს, როდესაც თოვლში ბრინჯისა და რძის ნაზავის დამატება დაიწყეს.

ოდესღაც ერთ–ერთი მოგზაურობის დროს ჩინეთში მარკო პოლომ ნაყინი იგემა და მისი დამზადების ხელოვნებასაც დაეუფლა. 1295 წელს იტალიაში დაბრუნებულმა მოგზაურმა თან რამდენიმე ახალი რეცეპტი ჩამოიტანა. ამის შემდეგ იტალიელმა მზარეულებმა ორგვარი შაქარყინულის მომზადება დაიწყეს – რძითა და წყლით.

ტრადიციულად, ევროპაში ნაყინის შემომტანად სწორედ მარკო პოლო ითვლება. სხვა ვერსიით, როდესაც ეკატერინე მედიჩი საფრანგეთში გაემგზავრა, რათა იქ დიუკ ორლეანელზე, ორლეანის ჰერცოგზე ჯვარი დაეწერა, თან მზარეულიც იახლა, რომელიც ნაყინის დამზადების ხელოვნებას ფლობდა. შემდეგ ეს მზარეული ჩარლზ I–მა თავის პირად მენაყინედ გაიხადა და მას მუდმივი პენსია დაუნიშნა იმ პირობით, რომ საიდუმლოს არავის გაუმხელდა. ამგვარად, ნაყინი მხოლოდ სამეფო პრივილეგია გახდა. წიგნებში სხვა ვერსიასაც ამოიკითხავთ: ოდესღაც, დიდი ხნის წინ, ჩარლზ I–მა დაახლოებულ პირთათვის დიდებული ნადიმი გადაიხადა. სტუმრებს მრავალი კერძი და დესერტი მიართვეს. მაგრამ შეფმზარეულს რთული დავალება ჰქონდა. მას რაიმე ახალი და უჩვეულო უნდა დაემზადებინა, რათა ყველა განეცვიფრებინა. ვინ იცის, როგორ დაისჯებოდა, თუკი დავალებას თავს ვერ გაართმევდა?! დიდი ხნის ფიქრისა და მზადების შემდეგ ფრანგმა მზარეულმა ახალი ცივი კერძი შექმნა. ამბობენ, თოვლს ჰგავდაო, მაგრამ უფრო ტკბილი იყო, ვიდრე ნებისმიერი სხვა დესერტი და რაღაცით კრემსაც მოგაგონებდათ. მეფეც და სტუმრებიც აღტაცებულნი იყვნენ. ჩარლზ I–მა მზარეული თავისთან იხმო და სთხოვა, ახალი კერძის რეცეპტი არავისთვის გაემხილა. მონარქს სურდა, ამ დელიკატესს მომავალში მხოლოდ სამეფო სუფრა დაემშვენებინა. სამაგიეროდ მზარეულს ყოველწლიურად გასამრჯელოდ 500 ფუნტი შესთვაზა. მოგვიანებით, საბრალო ხელმწიფეს შეთქმულება მოუწყვეს და 1649 წელს თავიც წააცალეს. ამ დროისათვის გაყინული კრემის რეცეპტი საიდუმლოს აღარ წარმოადგენდა. მზარეულმა, რომელსაც დე მარკო ერქვა, პირობა არ შეასრულა.

ამერიკაში ნაყინი 1774 წელს მოხვდა. ფილიპ ლენზიმ ნიუ-იორკის გაზეთებში განცხადება გამოაქვეყნა, რომ ეს-ესაა ლონდონიდან ჩამოვიდა და გასაყიდად სხვადასხვა ნუგბარს, მათ შორის ნაყინსაც, გამოიტანს. ამერიკელებმა ახალი ტკბილეული მოიწონეს. 1813 წელს დოლი მედისონი,ა შშ-ს პრეზიდენტის ჯეიმს მედისონის ცოლი, ქმრის ინაუგურაციისადმი მიძღვნილ მეჯლისზე მისულ სტუმრებს სწორედ ნაყინით გაუმასპინძლდა.

ნაყინი თანდათან პოპულარული გახდა. 1846 წელს ნენსი ჯონსონმა ნიუ-ჯერსიდან ხელის ფრიზერი გამოიგონა. ეს ნაყინის დამზადებას სერიოზულად აუმჯობესებდა და აადვილებდა. თუმცა თავად ნენსი ჯონსონი თავისი მიგნების ორიგინალობას ვერ მიხვდა და ვერც ის მოიაზრა, რომ გამოგონებაზე პატენტი აეღო. ამიტომაც ამავე ტიპის აგრეგატზე პატენტი მხოლოდ 1848 წლის 30 მაისს გაიცა ვინმე იონგის სახელზე ,რომელმაც ისინდისა და მას “ჯონსონის ფრიზერის პატენტი” უწოდა. ამგვარად მოაღწია ჩვენამდე ნენსი ჯონსონის სახელმა.

ნაყინის სერიული წარმოება იაკობ ფუსელმა 1851 წელს ბალტიმორში, ჩრდილო ამერიკაში დაიწყო. დღეს იგი ამერიკული ნაყინის ინდუსტრიის მამადაა აღიარებული. სხვათა შორის ice cream (ყინულის კრემი) ამ ტკბილეულს სწორედ ჩრდილო ამერიკის მაცხოვრებლებმა უწოდეს. დაახლოებით 1926 წლისთვის კლარენს ვოგტმა საბოლოოდ დახვეწა უწყვეტი მოქმედების პირველი ფრიზერი. ცოტა მოგვიანებით დანადგარის წარმოება დაიწყეს, რამაც საშუალება მისცა ნაყინის ინდუსტრიას ამ პროდუქტის მასობრივ წარმოებაზე გადასულიყო.

თუმცა ეს იმას როდი ნიშნავს, რომ ნაყინი მანამდე არ იყიდებოდა. პირველი, ვინც ნაყინის გაყიდვა დაიწყო ტორონტოელი კონდიტერი თომას ვები იყო 1850 წელს. ვილიამ ნელსონმა 1893 წელს ნაყინის პირველი კომერციული პარტია გამოუშვა ისევ ტორონტოში, გლედსთოუნ ავენიუზე.

როგორც რუსები ამტკიცებენ, ნაყინის საკუთარი რეცეპტი ძველ რუსეთშიც ჰქონიათ. კიევის რუსეთში დესერტად გაყინული და წვრილად გახეხილი დაშაქრული რძე მოჰქონდათ. ევროპისთვის ნაყინის დამზადების ამგვარი წესი უცნობი იყო. შაქარყინულის რძისა და ნაღებისგან დამზადება ფრანგებმა გაცილებით გვიან მოისაზრეს. ნაღების ნაყინი მათ ნაპოლეონ მესამის დროს ქალაქ პლობიერ ლე ბემში შექმნეს. სწორედ ამ ქალაქის სახელი ეწოდა შემდგომში “პლომბირს”, ნაყინის ერთ-ერთ საუკეთესო სახეობას. ნაყინის სახეობები თანდათან გაიზარდა, გაუმჯობესდა და გამრავლფეროვანდა. თითოეულ ერს, ვინც ნაყინი იგემა და შეიყვარა, საკუთარი კორექტივები შეჰქონდა. ავსტრიელებმა ნაყინს შოკოლადი დაუმატეს, გონებამოსწრებულმა იტალიელებმა – ხილი, თხილი, ლიქიორი, ორცხობილა, ყვავიოლებიც კი და ორიგინალური ასორტი შექმნეს.

მაგალითად, იაპონიაში გამოფენაზე სულ რაღაც 300 იენად (2,2 დოლარად) ნაყინის მომცრო ჭიქას შეიძენთ, რომელსაც საქონლის ენის, ქათმის ფრთის, მწარე მდოგვის, კიბორჩხალის ან უბრალოდ მარილის გემო აქვს. გამოფენას მრავალი დამთვარიელებელი ჰყავს. ცნობისმოყვარეობა, – როგორც წესი, სძლევს სიფრთხილეს და სპეციალური მაცივრების წინ მსურველთა რიგიც დგება.

2003 წლიდან მოყოლებული კი დნეპროპეტროვსკში წარმატებით საღდება “პლომბირი ყაყაჩოთი და კანაფით”. ამ დასახელების ნაყინი პოპულარულია მთელს უკრაინაში. წარმოების მუშაკებს სულაც არ აცბუნებთ პროდუქტის სახელწოდება. შესაფუთ ქაღალდზე ლოგოტიპია – გადახაზული შპრიცი და წარწერა “Стор Наркотик”. უკრაინელთა თვალსაზრისით, ეს ერთგვარი წვლილია ნარკომანიასთან ბრძოლის საქმეში. იმასაც ირწმუნებიან, რომ სინამდვილეში ნაყინი არც ყაყაჩოს შეიცავს, არც კანაფს.

დღესდღეობით ყველაზე მეტ ნაყინს ამერიკელები ჭამენ. ამიტომაც აშშ გაცილებით მეტ ნაყინს აწარმოებს, ვიდრე ნებისმიერი სხვა ქვეყანა, დაახლოებით 900 000 000 გალონს. ყველაზე პოპულარული ვანილის ნაყინია. 1984 წელს ამერიკის პრეზიდენტმა ივლისი ნაყინის ნაციონალურ თვედ გამოაცხადა.

ფუტკრის სისწრაფე

ფუტკრის სისწრაფე

(futkris siswrafe)


ჩვეულებრივი ფუტკრის ტვინი რამდენიმე ათასი ამოცანის გადამუშავებას 1 წუთში ახერხებს, მაშინ როდესაც საშუალო დონის კომპიუტერს იგივე რაოდენობის ოპერაციების შესასრულებლად ათჯერ მეტი დრო დასჭირდება. აღმოჩნდა, რომ ფუტკრები ლოგიკურ ალგორითმებს ადგენენ და ორიენტირებას ამით ახდენენ. ლონდონის უნივერსიტეტის მეცნიერები ამბობენ, რომ ყვავილიდან ყვავილზე გადაფრენისას ფუტკარი ადგენს უმოკლეს მარშრუტს და ამით ორიენტირდება იგი. დღის მანძილზე ფუტკარს დაახლოებით 5 ათასი ყვავილის დამტვერვა უწევს. ამის მოსახერხებლად იგი ლოგიკურ აზროვნებას და სწრაფ მოქმედებას იყენებს. ეს ყველაფერი ასე რომ არ იყოს დამიჯერეთ ამხელა რაოდენობის დამტვერვას ფიზიკურად ვერ მოახერხებდნენ. მათ ძალა არ ეყოფოდათ ამისთვ

რაშმორის მთა

რაშმორის მთა

(rashmoris mta)


მსოფლიოს უდიდესი საოცრებებიდან ერთ-ერთია რაშმორის მთა რომელიც ამერიკაში სამხერთ დაკოდაში მდებარეობს.მთა_ რაშმორის მემორიალი არის აშშ-ის პრეზიდენტთა მემორიალი, რომელიც ამერიკის დაბადების, გაზრდის, თვითმყოფადობისა და განვითარების ხსოვნას ეძღვნება.შავ მთებში მდებარე ეს მონუმენტი ერთ დროს მსოფლიოს უდიდესი პორტრეტული ქანდაკება იყო.რაშმორის მთის ეროვნული მემორიალი ამერიკის პრეზიდენტების_ჯორჯ ვაშინგტონის,თომას ჯეფერსონის,თეოდორ რუზველტისა და აბრაამ ლინკონის გიგანტური თავებისაგან შედგება,რომელთაგან თითოეულის სიმაღლე 18 მეტრს აღწევს,მთელი მემორიალი 518 ჰექტარს მოიცავს და 1745 მ სიმაღლეზე მდებარეობს.პროექტის განხორციელება დაიწყო 1927 წელს როცა მუშებმა მოქანდაკე გუსტონ ბორგლუმის ხელმძღვანელობით,დინამიტით გრანიტის კლდე ააფეთქეს.რაშმორის მთა მსოფლიოს ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი სანახაობაა,მას ყოველწრიულად 2 მილიონამდე ტურისტი ნახულობს.

საღეჭი რეზინი

საღეჭი რეზინი (sagechi rezini)

ცოტა რამ საღეჭი რეზინის ისტორიიდან: საღეჭი რეზინა ჯერ კიდევ უძველესი დროიდან არსებობს. ასე მაგ. ინდიელები ღრძილებისა და საღეჭი კუნთების გავარჯიშების მიზნით იყენებდნენ მატყლისა და თაფლის ნარევს. კოლუმბის მიერ ამერიკის აღმოჩენის შემდეგ თამბაქოსთან ერთად ევროპაში მოხვდა დღევანდელი საღეჭი რეზინის წინამორბედები, რომელთა სიკეთეც ვერ დააფასეს მაშინდელმა ევროპელებმა. რამდენიმე საუკუნის შემდეგ ამერიკაში მოხდა საღეჭი რეზინის ხელმეორედ დაბადება. საღეჭად გამოიყენებდნენ ნაძვის ფისს, რომელსაც საღეჭი თვისებების მისანიჭებლად ხანგრძლივად აჩერებდნენ პირის ღრუში. ეს აძნელებდა საღეჭი რეზინის ფართოდ გავრცელებას. “საღეჭი ინდუსტრის” სწრაფი წინსვლა გამოიწვია სხვა მცენარეების წვენის გამოყენებამ, რომლებიც თავისი თვისებებით ემსგავსებოდნენ ლატექსს. შემდეგ დაიწყეს საღეჭ რეზინაში შაქრისა და სხვადასხვა არომატიზატორების დამატება. 1939 წელს გამოჩნდა ამერიკელი პროფესორის ხოლინგვორთის ნაშრომი, სადაც დასაბუთებული იყო, რომ მუდმივი ღეჭვა ხსნის ნერვულ დაძაბულობასა და სტრესს, რის შემდეგაც, საღეჭი რეზინი გახდა ამერიკელი ჯარისკაცების ყოველდღიური ულუფის აუცილებელი კომპონენტი.
არსებობს კიდევ რამოდენიმე მიზეზი, რის გამოც საღეჭი რეზინის გამოყენება სასარგებლოა ადამიანისათვის:
საღეჭი რეზინი ასუფთავებს კბილებს, თუმცა უნდა გვახსოვდეს, რომ ამ თვალსაზრისით იგი ვერ შეედრება კბილის ჯაგრისს, ვინაიდან ღეჭვისას სუფთავდება კბილების მხოლოდ ერთი (საღეჭი) ზედაპირი;
ღეჭვის პროცესში ხდება ნერწყვის ჭარბი გამოყოფა, რომლის ხარჯზეც პირის ღრუდან ხდება საკვების ნარჩენების ჩამორეცხვა და მოცილება;
საღეჭ რეზინში არსებული შაქრის შემცვლელები (სორბიტოლი, ქსილიტი) ახდენენ მჟავა-ტუტე წონასწორობის აღდგენას. ცნობილია, რომ მჟავე არე ხელს უწყობს მიკრობების გამრავლებას, ხოლო ტუტე არე კი – პირიქით;
ხანგრძლივი ღეჭვის პროცესი ამაგრებს ღრძილებს, რაც თავის მხრივ ეხმარება ორგანიზმს წინ აღუდგეს გინგივიტსა და პაროდონტიტს. საღეჭ რეზინს აქვს უარყოფითი თვისებებიც:
ბაზარი გაჯერებულია შაქრის შემცველი ისეთი საღეჭი რეზინის ფართო ასორტიმენტით, რომელიც იწვევს pH-ის შემცირებას და შესაბამისად, ხელს უწყობს კარიესის განვითარებას;
ხანგრძლივი ღეჭვის პროცესი მავნე ზეგავლენას ახდენს ქვედა ყბა-საფეთქლის სახსრის მდგომარეობაზე, ამიტომ ამ სახსრის ანთების დროს ღეჭვა რეკომენდებული არ არის;
ხანგრძლივი ღეჭვა ცვლის სახის ფორმას. საღეჭი კუნთების ჰიპერტროფიის გამო სახე კვადრატული ხდება. იცვლება თანკბილვაც, ამიტომაც არ არის რეკომენდებული საღეჭი რეზინის გამოყენება საკვების მიღების შემდეგ 10 წთ-ზე ხანგრძლივად;
საღეჭი რეზინი იწვევს კუჭის წვენის დიდი რაოდენობით გამოყოფას, ამიტომ, გასტროენტეროლოგების აზრით, საღეჭი რეზინის ღეჭვა უზმოზე იწვევს გასტრიტის გაჩენას ან გამწვავებას;

დიდხანს ძილი სახიფათოა

დიდხანს ძილი სახიფათოა

(didxans dzili saxifatoa

ამერიკელმა მეცნიერებმა დაადგინეს, რომ დიდხანს ძილი სახიფათო ყოფილა ჯანმრთელობისთვის. განსაკუთრებით კი, ქალებს გულ-სისხლძარღვთა დაავადებებს უქადის.თუმცა არც უძილობა ვარგა…

ქალებს, რომლებსაც 5 საათზე ნაკლები სძინავთ, ორჯერ მეტი ალბათობა აქვთ, დაემართოთ ინფარქტი, სტენოკარდია, ინსულტი და გულის იშემიური დაავადება.გარდა ამისა, აღმოჩნდა, რომ ძილის ნაკლებობას უშუალო კავშირი აქვს ანგინასთან, ყელისა და სასუნთქი გზების სხვა ანთებით დაავადებებთან. ასე რომ, ორგანიზმისთვის მავნებელია არა მარტო ქრონიკული უძილობა და ძილის ნაკლებობა, არამედ გადაჭარბებული ძილიც.

ერთი მნიშვნელოვანი დეტალი… მიჩნეულია, რომ ყოველი ჩვენგანი ღამით საშუალოდ 5 სიზმარს ხედავს, ხოლო ამახსოვრდება მხოლოდ ის სიზმარი, რომლის “მიმდინარეობის დროსაც ეღვიძება”. ასე რომ, არც სიზმრების გამო ღირს ძილისთვის დროის დაკარგვა…


მაგრამ იყვნენ ასეთებიც… XX საუკუნის 40-იან წლებში ნიუ-იორკის შტატის ქალაქ ტრენტონში 90 წლის მოხუცი ალ ჰერპინი ცხოვრობდა. მას არასოდეს უძინია თავის სიცოცხლის მანძილზე. იგი ბევრმა ექიმმა გამოიკვლია, თუმცა მას არაფერი სჭირდა და უძილობის მიუხედავად ჯანმრთელობას არ უჩიოდა. შრომით დაღლილი ჰერპინი სავარძელში ჯდებოდა და იქამდე კითხულობდა, სანამ არ დაისვენებდა. მერე კი, ხელახლა იწყებდა მუშაობას.თუმცა ძილის იდეალურ ხანგრძლივობად მეცნიერებმა 7 საათი მიიჩნიეს.

ძილისთვის საუკეთესო პერიოდია: 23.00 – 7.00 სთ…
თუმცა აი, ამას ძილი, ნამდვილად, არ ჰქვია…

მთქნარება

მთქნარება - mtknareba

მთქნარებას ჩვეულებრივ დაღლილობისა და ნაღველის ნიშნად მიიჩნევენ, თუმცა არავინ უარყოფს იმ ფაქტს, რომ ადამიანი არა მარტო მაშინ ამთქნარებს როდესაც მოწყენილია ან ეძინება. ანაერობული ათლეტები, ისეთები როგორიც არიან შტანგისტები ან სპრინტერები ხშირად ამჩნევენ, რომ ძალიან აქტიური ვარჯიშებისა და შეჯიბრისას ამთქნარებენ. მთქნარება ყველაფერთან ერთად აუხსნელად «გადამდებია»: თუ კი თქვენს გვერდით ვინმე ამთქნარებს, თქვენს აუცილებლად მოგინდებათ იგივეს გაკეთება.

მთქნარების ერთ-ერთ ჰოპოთეტურ ფუნქციად ნახშირორჟანგის გაზის დაგროვებაა. თუმცა ეს ვერ ხსნის მთქნარების ყველა ასპექტს: მაგალითად, იმას, რატომ არის იგი ასე გადამდები.


Âñ¸ íåîáõîäìîå äëÿ äâèæêà DLE