ბურთულიანი კალმის ისტორია

ბურთულიანი კალამი, ასევე ბირო — თანამედროვე საწერი ინსტრუმენტი. ბურთულიან კალმებს აქვს შიდა რეზერვუარი, ავსებული ბლანტი მელნით, რომელიც გამოედინება წვეტიდან მასში მოთავსებული მცირე ზომის ლითონის ბურთულაკის (1 მმ-მდე დიამეტრის) ქაღალდთან შეხებისას ტრიალის დროს. მელანი თითქმის მყისვე შრება ქაღალდთან შეხებისას. ამგვარი კალმები ერთობ იაფია, ადვილია გამოყენებაში, არ სჭირდება შევსება ან შეკეთება და მან თითქმის შეცვალა ტრადიციული მელნიანი კალმები.

ისტორია

თანამედროვე ბურთულიანი კალამი 1938 წელს გამოიგონა უნგრელმა ჟურნალისტმა ლასცლო ბირომ. 1930-იან წლებში იგი მუშაობდა მცირე გაზეთის რედაქტორად. ბირო შეწუხებული იყო მელნიანი კალმების შევსებაში და მელან დაწვეთებული გვერდების გადაწერაში ფუჭად დაკარგული დროის გამო. ამასთან მისი კალმის წვეტი ხშირად ქაღადსაც ხევდა. ბირომ შეამჩნია, რომ გაზეთის ბეჭდვისას გამოყენებული მელანი მალე შრებოდა, რაც ქაღალდზე ლაქებს არ ტოვებდა. მან გადაწყვიტა კალმის შექმნა, რომელიც იგივე მელანს გამოიყენებდა. ეს მელანი უფრო სქელი იყო და ჩვეულებრივი კალმიდან თავისუფლად არ გადმოედინებოდა. ამისთვის ბირომ, მისი ქიმიკოსი ძმის დახმარებით კალმის ახალი სახეობის დიზაინი შექმნა. ძმებმა კალმის თავი აღჭურვეს მცირე ზომის ბურთულაკით, რომელიც თავისუფლად მოძრაობდა მის ბუდეში. როგორც კი კალამი ქაღალდზე მოძრაობას იწყებდა, ბურთულაკი ბრუნავდა, ედებოდა რა მელანს კარტრიჯში, შემდეგ კი ქაღალდზე გადმოჰქონდა იგი.
ქვეყანაში ებრაელების დევნის გამო ძმები იმავე წელს იძულებული იყვნენ ბრიტანეთში გადასახლებულიყვნენ, სადაც მათ 1938 წლის 15 მაისს საკუთარ გამოგონებაზე პატენტი მოითხოვეს.

შემოსავალი ერთ წუთში

ექსპერტებმა დაითვალეს, რა ღირს ყველაზე მდიდარი ადამიანების მუშაობის ერთი წუთი. ბევრ მათგანს ეყოფა მხოლოდ რამდენიმე საათი მუშაობა, რომ გამოიმუშაონ ძვირფასი მანქანის ან იახტის ფული.

როგორც აღმოჩნდა, რეკორდი ყველაზე მაღალი შემოსავლისა, დაამყარა კომპანია ,,Microsoft” -ის დამაარსებელმა, ბილ გეიტსმა იგი წუთში გამოიმუშავებს 6 659 დოლარს (რაც წერლიწადში 3,5 მილიარდია).

მეორე ადგილზე გავიდა ინვესტორი უორენა ბაფეტი. მისი შემოსავალი წუთში 5 594 დოლარს შეადგენს (წელიწადში 2,9 მილიარდი დოლარი).

მესამე ადგილზეა ტელეკომუნიკაციების მაგნატი ლათინურ ამერიკაში კარლოს სლიმ ჰელი, რომელიც წუთში გამოიმუშავებს სულ რათაც 3 995 დოლარს (2,1 მილიარდი წელიწადში).

,,Mittal Steel”-ის მფლობელი ლაქშმი მიტალი გამოიმუშავებს 3 130 დოლარს (1,65 მილიარდი წელიწადში). მას მხოლოდ ოთხი დღე დასჭირდება მუშაობა, რომ იყიდოს 18,2 მილიონიანი კუნძული ბაჰამებზე.

ამ გიგანტებისაგან განსვავებით, სტივენ სპილბერგის შემოსავალი მართლაც რომ მოკრძალებულია – წელიწადში იგი სულ რაღაც 332 მილიონ დოლარს გამოიმუშავებს, რაც მხოლოდ 632 დოლარია წუთში.

სულ ცოტათი ჩამორჩება სპილბერგს ჯორჯ ლუკასი, ,,ვარსკვლავური ომების” რეჟისორი. მისი შემოსავალი წუთში 447 დოლარია.

მსახიობი ჰოლი ბერი ამათგან ყველაზე ,,ღარიბია”. ის მხოლოდ 30 დოლარს გამოიმუშავებს წუთში.

ახლა შევადაროთ ეს მონაცემები საშუალო ამერიკელის შემოსავლებს. როგორც ექსპერტები ამტკიცებენ, ერთი ჩვეულებრივი ამერიკული ოჯახის შემოსავალი 8 ცენტია წუთში.

კლავიატურის ფორმიანი ჭიქები

კლავიატურის ფორმიანი ჭიქები – კომპიუტერის მოყვარულებს ახლა შეუძლიათ ყავის,ჩაის,წყლის ან სხვა სასმელის დალევისასაც უყურონ კლავიატუროს.ჭიქების ახალ კომპლექტს აქვს კლავიატურის ფორმა და მასზე წარწერილია ყველაზე ხშირათ გამოყენებადი კლავიშების სახელები.


მაკრატელი ლაზერით

მაკრატელი ლაზერით – ალბათ ბევრჯერ დაგიშვიათ შეჩდომათ რაიმეს ჭრისას,და არასიმეტრიულათ დაგიჭრიათ რაიმე ნაჭერი ან ფურცელი,ეს პრობლემა მალე მოგვარდება! ამ ახალ მაკრატელს აქვს ჩამონტაჟებული ლაზერი,რომელიც ავლებს ზუსტ ხაზს ნაჭერზე და მჭრელს შეუძლია 100%-ით სიმეტრიულათ გაჭრას ნაჭერი.


წიგნი-სეიფი

წიგნი-სეიფი – რადგან ჩვენს დროში წიგნს უკვე თითქმის აღარავინ კითხულობს,ჭკვიანმა გამომგონებლებმა მას ახალი ფუნქცია მოუძებნეს.ყველაზე სანდო სეიფი,სადაც არავინ დაუწყებს ძებნას თქვენს ფულს.ახლა შეგიძლიათ დამალოთ ფული ისე,რომ ოჯახის წევრებმაც ვერ იპოვონ და დადოთ წყნარათ წიგნების თაროზე.


ბოტასები CD Player-ით

ბოტასები CD Player-ით – თუ გსურთ ითამაშოთ კალათბურთი და ყველანაირი ხელისშემშლელი, კაბელებიანი სიდი-ფლეიერის გარეშე მოუსმინოთ მუსიკას,ან გინდათ ყველანაირი დიდი მუსიკალური ცენტრის გარეშე ჩართოთ მუსიკა და იცეკვოთ მეგობრებთან ერთად,მაშინ ეს ახალი გამოგონება ზუსტად თქვენთვისაა შექმნილი. თქვენ არ შეცდით, რასაც სურათზე ხედავთ ის მართლაც ბოტასია,მაგრამ ამავდროულათ მასში ჩამონტაჟებულია სიდი-ფლეიერი.ბოტასში შეგიძლიათ ჩადოთ სასურველი სიმღერების დისკი და გადართოთ სასურველ მუსიკაზე.


ორიგამი – ქაღალდის ხელოვნება

ორიგამი ეს არის ქაღალდის ხელოვნება რომლიც დაიბადა იაპონიაში. მიუხედავად იმისა , რომ ქაღალდი ჩინეთიდან წარმოიშვა , სწორედ იაპონელებმა მისცეს მას ხელოვნების დატვირთვა ანუ ქაღალდისგან სხვადასხვა ფიგურების გაკეთება.

ორიგამის ისტორია იწყება ჰეიანის ეპოქიდან (794 – 1185 წ.წ) ამ პერიოდში ქაღალდი საკმაოდ ძვირ ფუფუნებას წარმოადგენდა რადგან ხელით მზადდებოდა , ამიტომ ის გამოიყენებოდა განსაკურთებულ ვითარებაში , უფრო მეტად რელიგიურ დღეებში . ქაღალდისგან გაკეთებულ ფიგურებს იაპონელები რიტუალურად აკავშირებდნენ ღმერთებთან, მაგალითად ერთ ერთი რიტუალით ქაღალდისგან აკეთებდნენ პატარა კოლოფს (სანბო), რომელშიც დებდნენ თევზის ნაჭრებს და ბოსტნეულს , ამ კოლოფით იაპონელები შინტოისტურ ტაძრებში შესაწირი მიჰქონდათ. სწორედ ამან განაპირობა იაპონელებში ქაღალდის ფიგურების და რელიგიის მისტიური კავშირი. რასაც მოჰყვა ისეთი უნიკალური და სფეციფიკური ხელოვნების ჩამოყალიბება როგორიც არის – ორიგამი.

კამაკურის პერიოდიდან (1185 – 1333 წ.წ.) ქაღალდის ნაკეთობები ადგილს იკავებს უკვე საიმპერატორო კარზე და არისტოკრატულ საზოგადოებაშიც. ორგიამის გაკეთება სავალდებულო ჟესტად ითვლებოდა, და ის ვინც კარგად დაეუფლებოდა ამ ხელოვნებას მიიჩნეოდა უაღრესად განათლებულ და დახვეწილ მანერების მქონე პიროვნებად. ორიგამის ფიგურებს იყენებდნენ სხვადასხვა მნიშვნელობით. მაგალითად წერდნენ წერილს და შემდეგ ამ წერილით აკეთებდნენ სხვადასხვა ფიგურებს, მაგალითად : პეპელას , ჩიტის და ყვავილის ფორმა მეგობრობის და სიყვარულის ჟესტს ნიშნავდა. ამით მათ უადვილდებოდათ გრძნობების გამოხატვა.

მომოიამას (1573 – 1603 წ.წ.) და ედოს (603 – 1867 гг.) პერიოდიდან ორიგამი რელიგიური დატვირთვიდან გამოდის და პოპულარული ხელოვნების დარგი ხდება . მის მიმართ სულ უფრო და უფრო მეტი დაინტერესებაა, იქმნება მრავალი სკოლები , სადაც ასწავლიან ორიგამის გაკეთებას, ყველაზე პოპულარული ფიგურა იაპონური “წერო” (Tsuru) ორიგამის სავიზიტო ბარათად არის ქცეული. იგი ბედნიერების და დიდხანს სიცოცხლის სიმბოლოა. იაპონელები ამბობენ , რომ თუ გააკეთებ 100 ცალ Tsuru ორიგამს და სურვილს ჩაუთქვამ ის აუცილებლად ასრულდება. იგი კეთდება ერთი მთლიანი ოთხკუთხედი ქაღალდისგან არავითარ შემთხვევაში დაჭრილი ქარალდისგან , სწორედ ამასშია მისი ორიგინალურობა. აქვე დავდებ ვიდეო ტუტორიალს Tsuru ორიგამის.
XX – საუკუნეში ორიგამით დაინტერესება ქვეყნის გარეთაც ხდება , დიდი ბრიტანეთში , ჰოლანდიაში , საფრანგეთში იხსნება ორიგამის ხელოვნების კერები , სკოლები , დაწესებულებები და კავშირები. ორიგამის ხელოვნება იმდენად რთული და შრომატევადი ხელოვნებაა , რომ მის სასწავლებლად არსებობს სპეციალური კურსები რათა სრულყოფილად დაეუფლო ამ საქმეს. იაპონიაში დაწესებულია აგრეთვე ორიგამის დღესასწაული. ამ დღეს ყველა იაპონელი ერთმანეთს ეჯიბრება ყველაზე ორიგინალური ორიგამის ფიგურების გაკეთებაში.

როგორ ხვდებიან ახალ წელს მსოფლიოში

არგენტინა:
ძველი ტრადიციის თანახმად, არგენტინაში დაწესებულების თანამშრომლები წლის ბოლო სამუშაო დღეს, ფანჯრიდან ძველ კალენდრებს, უვარგის უწყისებსა და ბლანკებს ყრიან. ისე რომ, ბუენოს-აირესის იმ ნაწილში, სადაც სამუშაო დაწესებულებები მდებარეობს, შუადღისთვის ქუჩები ქაღალდების თხელი ფენით “იმოსება”. ერთ-ერთი გაზეთის რედაქცია ქაღალდების ფრიალით იმდენად მოიხიბლა, რომ მთელი არქივი ფანჯრიდან მოისროლეს. ამ ტრადიციის წარმომავლობის შესახები არავინ არაფერი იცის, თუმცა მის გარეშე არგენტინელებისთვის ახალი წელი, ახალი წელი არ იქნებოდა.

ავსტრალია:
საცურაო კოსტიუმში გამოწყობილი თოვლის ბაბუს ხილვა მხოლოდ სიდნეის პლიაჟებზე შეიძლება. ასეთ ეგზოტიკურ თოვლის ბაბუს ტრადიციული სანტა-კლაუსისთვის დამახასიათებელი ატრიბუტები – თეთრი წვერი და წითელი ქუდი მაინც აქვს. დასვენებისა თუ სადღესასწაულო დღეების მიუხედავად, ავსტრალიელები დილის 5-6 საათზე იღვიძებენ, სამაგიეროდ უკვე ათი საათისთვის იძინებენ. ახალი წლის ღამე აქაც გამონაკლისია, თუმცა შუაღამის პირველ საათს არავინ აცილებს.

ავსტრია:
ვენაში დაუწერელ კანონად ითვლება ახალ წელს წმინდა სტეფანეს ეკლესიაში ჩამოკიდებული “მსოფლიო ზარის” საზეიმო ხმის მოსმენა. ძველ დროში კი კარგი ნიშანი იყო ბუხრის მწმენდავთან შეხვედრა, შეხება და დასვრა. ეს ტრადიცია ბედნიერების მომტანად მიაჩნდათ

ბირმა:
იმის გამო, რომ ამ ქვეყანაში ახალი წელი ყველაზე ცხელ სეზონს ემთხვევა, მას წყლის ფესტივალით აღნიშნავენ. სანახაობა, მართლაც რომ სასაცილოა: ნებისმიერი ასაკის ადამიანები შეხვედრისას ერთმანეთს წყლით წუწავენ. აქ არაფერი გასაბრაზებელი არ არის, რადგან წყლის მისხმა კეთილგანწყობის გამოხატვაა

ბულგარეთი:
ახალი წლის წინა დღეს ბულგარელები შინდის (რატომ მაინცდამაინც შინდის, უცნობია) ჯოხს იძენენ, რაც ახალი წლისთვის აუცილებელი ატრიბუტია. პირველ იანვარს ბავშვები მშობლებთან მიდიან და ჯოხის მსუბუქი დარტყმით ახალი წლის დადგომას ულოცავენ. იმ დროს, როდესაც საათი ბოლოჯერ ჩამოჰკრავს და მოსახლეობას კიდევ ერთი წლის წაბრძანებას ამცნობს, სახლში სინათლე სამი წუთით ქრება. ეს დრო საახალწლო კოცნას ეთმობა. ბულგარელების უხარით, თუ საახალწლო სუფრის დროს ვინმე დააცემინებს, რადგან მათი აზრით ეს ბედნიერების მომტანია.

საბერძნეთი:
ბერძნული ტრადიციის თანახმად, ზუსტად თორმეტ საათზე ოჯახის უფროსი ეზოში გადის და კედელს ბროწეულს ესვრის. თუ ბროწეულის მარცვლები მთელ ეზოში მიმოიფანტება, მაშინ ახალ წელს ოჯახი ბედნიერად გაატარებს.

დანია:
დანიაში ტყის მცველებმაა ტყის მცველებმა ბრაკონიერებთან – რომელთაც ნაძვის ხის მოჭრა და სახლში წაღება უნდათ – ბრძოლის შესანიშნავ მეთოდს მიაგნეს. წინა საახალწლო დღეებში ისინი ნაძვის ხეს სპეციალურ ხსნარს უსვამენ, რომლის მყრალი სუნიც სიცივეში შეუმჩნეველია, მაგრამ როგორც კი ხე თბილ გარემოში აღმოჩნდება, იგი მაშინვე საშინელ სუნს უშვებს, ასე რომ, სახლში ლამაზი ნაძვის ხის დადგმის ყველანაირი სურვილი უქრებათ.

ირლანდია:
ახალი წლის ღამეს, ირლანდიელები საკუთარი სახლის კარს ფართოდ აღებენ. ნებისმიერი ადამიანი, ვინც ღია კარში შესვლას მოინდომებს, სახლის სასურველი სტუმარი გახდება. ასეთ სტუმარს მაგიდის საპატიო ადგლიას დასვამენ და ტრადიციულ სადღეგრძელოს – “მშვიდობა ამ სახლს და მთელ მსოფლიოს!” – შესვამენ

კუბა:
ახალი წლის ღამეს კუბელები ჭიქებს წყლით ავსებენ და ზუსტად 12 საათზე ფანჯრიდან ასხამენ. ასეთი ჟესტით კუბელები ერთმანეთს უსურვებენ, რომ დამდეგი წელი წყალივით ნათელი, სუფთა და რასაკვირველია, ბედნიერი ყოფილიყოს. აქ საათი მხოლოდ 11-ჯერ ჩამოჰკრავს, რადგან კუბელებისთვის მე-12 ჩამოკრა უკვე ახალი წელია.

მიკრონეზია:
მიკრონეზიის ერთ-ერთი კუნძულის მოსახლეობა, ყოველ ახალ წელს სახელს იცვლის. მათი აზრით, ამ გზით ისინი ბოროტ სულებს თავგზას უბნევენ. ყველაფერი კი ასე ხდება: პირველ იანვარს გაღვიძებული ოჯახის წევრები, თავიანთ სახელს პირზე ხელმიფარებულები წარმოთქვამენ, ამავე დროს, ოჯახის სხვა წევრი დაირას აახმაურებს, რომ ბოროტმა სულმა სახელი ვერ გაიგოს. სახელს ყველა ინდივიდუალურად ირჩევს, რის გამოც ერთ წელს სოფლის ნახევარზე მეტს მაიკლ ჯეკსონი ერქვა

პერუ:
პერუში მიაჩნიათ, რომ ის, ვინც საკუთარს სახლს ჩემოდნით ხელში შემოუვლის, დიდი ხნის ნატვრას აისრულებს და სამოგზაუროდ გაემგზავრება (ესეთი ტრადიცია არგენტინაშიც აქვთ ). სხვა ტრადიციის თანახმად კი, თუ გოგონა, რომელსაც ხელში წნელი უჭირავს, მის მეორე ბოლოს უცნობ ყმაწვილს შეახებს მისი საქმრო გახდება.

შოტლანდია:
ახალი წლის ღამეს, შოტლანდიელები კასრში ფისს ასხამენ და მას ქუჩებში მოატარებენ. მათი აზრით, ეს გასული წლის დაწვის სიმბოლოა, რის შედეგადაც ახალ წელს გზა ხსნილი აქვს. როდესაც საათის ისრები 12-ს მიუახლობდება, სახლის უფროსი კარს აღებს და მანამ არ კეტავს, სანამ ზარის უკანასკნელ დარეკვას არ გაიგონებს. ამით იგი სახლიდან ძველ წელს აძევებს, ახალს კი უშვებს. ახალი წლის ღამეს სახლში შავთმიანი მამაკაცის შესვლა კარგის ნიშანია.

გინესის რეკორდების წიგნი – ხელმოცარული მონადირის გამოგონება

გინესის რეკორდების წიგნის წარმოშობა, ერთი ხელმოცარული მონადირისა და პატარა ჩიტის, ოქროსფერი მეჭვავისას (golden plover) დამსახურებაა. იმ მეჭვავიასი, რომლის მოკვლას გინესის ლუდსახდელის მენეჯერმა , მეტად პატივსაცემმა სერ ჰიუ ბივერმა ვერ მოახერხა. სახელწოდების მიუხედავად,გინესის რეკორდების წიგნს ლეგენდარულ ლუდთან კავშირი არ აქვს. უბრალოდ, მისი გამომგონებელი ამ ცნობილ ლუდსახდელში მუშაობდა. სერ ჰიუ ბივერი წარმატებული მენეჯერი გახლდათ, თავისუფალ დროს ლუდხანაში შესვლა უყვრდა, მისი გატაცება კი ნადირობა იყო. იხვებზე, ბატებსა და როჭოებზე სანადიროდ ხშირად დადიოდა. გინესის რეკორდების წიგნის იდეა ერთ-ერთი ასეთი ნადირობისას , 1951 წელს გაჩნდა. ბივერი მეჭვავიებზე სანადიროდ მეგობრებთან ერთად ირლანდიის ერთ უდაბურ ადგილას უექსფორდის (Wexford) საგრაფოში გაემგზავრა. დღე ისე გავიდა, რომ თავისდა სამარცხვინოდ ერთი ჩიტიც ვერ მოკლა. თავმომწონე მონადირე განსაკუთრებით გააწბილა იმან, რომ მეჭვავიას რამდენჯერმე ააცილა. მართალია ასეთი რამ სხვა დროსაც მომხდარა, მაგრამ ამჯერად მეტისმეტად გაბრაზდა. რაღას იზამდა, თავი გაიმართლა , განაცხადა, რომ მეჭვავია ევროპაში ყველაზე სწრაფ ჩიტად იყო აღიარებული, ბატებზე, იხვებსა და როჭოებზე სწრაფად დაფრინავდა და ამიტომ ააცილა.

იდეა

ბივერს ეს ისტორია დუბლინის ლუდხანაში გაახსენდა, როდესაც სოდიან ვისკის სვამდა და დეოდოფლის სადღეგრძელოს ამბობდა. მან კიდევ ერთხელ თავდაჯერებით განაცხადა, რომ მეჭვავია ევროპის ყველაზე სწრაფი ჩიტი იყო. მაშინ კი შეეკამათნენ მეგობრები, , ატყდა დავა იმის შესახებ თუ რომელი იყო ყველაზე სწრაფი ჩიტი. ყველა თავისას ამტკიცებდა. მათ ენციკლოპედიებიც გადაქექეს , სპეციალისტებსაც მიმართეს და მხოლოდ ის დაადგინეს , რომ ჩიტების ფრენის სიჩქარეზე არაფერი იყო ცნობილი.
დუბლინის ლუდხანებში ასეთი კამათი ხშირი იყო და ნიძლავსაც ხშირად დებდნენ იმაზე, თუ რა იყო ყველაზე დიდი, ყველაზე პატრა, ყველაზე მოკლე, ყველაზე გრძელი და ა.შ. იქ ისეთ ბავშვურ კითხვებსაც სვამდნენ – რომელი მოერევა , სპილო რომ ვეშაპს დააჯდესო :) ბივერმა იფიქრა , რომ თუ წიგნს გამოსცემდა, რომელშიც ამ სახის იფორმაცია იქნებოდა , ფასდაუდებელ დახმარებას გაუწევდა ნიძლავის მოყვარულებს.
სახელის უკვდავყოფის საშუალება.
ბივერის გამოგონებამ ბევრს აუხდინა ოცნება. ნებისმიერს მისცა საშუალება, რომ განსაკუთრებულად ეგრძნო თავი. ამქვეყნად ნიჭიერი ადამიანები არც ისე ბევრნი არიან, გენიოსები კი თითზე ჩამოსათვლელი. უმრავლესობა ისე ცხოვრობს, რომ მათი სახელი ახლო ნათესავებმა თუ იციან მხოლოდ. და აგერ უკვე 50 წელზე მეტია , ნებისმიერს აქვს საშუალება , საკუთარი თავი უკვდავყოს ისეთი უჩვეულო გზით, როგორც გინესისი რეკორდების წიგნში შესვლაა.
წიგნის შემქმნელს მარტივი იდეა ჰქონდა, შეექმნა ცნობარი მათთვის, ვისაც უყვარს კამათი იმაზე, თუ ვინ და რაარის მსოფლიოში ყველაზე…დღეს კი ეს წიგნი ისეთ ადამიანურ სისუსტეებს ემსახურება, როგორიც პატივმოყვარეობა და აზარტია. აბა სხვაგვარად ვის რაში სჭირდება ისეთი გამოგონებები, როგორიცაა გიგანტური კოვბოური ჩექმა ან მოწყობილობა 800 სიგარეტის ერთდროულად მოსაწევად და კიდევ ათასი უცნაური რამ? ასეა თუ ისე, ამ წიგნის წყალობით ბვერი საინტერესო ფაქტი გახდა ცნობილი.

ბესტსელერი

სერ ჰიუ ბრივერი კარგი მენეჯერი იყო, ამიტომ მისმა იდეამ 1 წლის შემდეგ შეისხა ხორცი. მასთან ყოფილი სპორტსმენი კრის ჩეტუენი მუშაობდა, რომელსაც ათლეტიზმში ქონდა რეკორდები დამყარებული. ბივერმა მას წიგნის იდეა გაუმხილა. მან კი ურჩია ასეთი წიგნის მომზადებას ტყუპები ნორის და როს მაკრიტერები თუ მოახერხებენო.ისინი ცნობილი გამომცემლის ვაჟები იყვნენ.
ბივერმა ტყუპები მონახა. მათ ერთი წელიწადი იმუშავეს და წიგნი 1955 წლის 27 აგვისტოს გამოვიდა. იგი 197 გვერდიანი იყო, 4 თვეში ბესტსელერად იქცა და დღემდე ასეა. ისეთი ტირაჟით გამოდის, რომ მსოფლიოს ყველაზე ცნობილი წიგნების ბიბლიისა და ყურანის შემდეგ მესამეა.



მსოფლიო მიზიდულობის კანონი (ასტრონომია)

მსოფლიო მიზიდულობის კანონი აღწერს გრავიტაციულ ურთიერთქმედებას სხეულებს შორის. ამ კანონის ავტორი ისააკ ნიუტონია. იგი უდიდესი გერმანელი ასტრონომისა და მათემატიკოსის იოჰან კეპლერის კანონებს ეყრდნობოდა.

ამბობენ, რომ ერთხელ, როდესაც ისააკ ნიუტონი ბაღში იჯდა და ისვენებდა, მოულოდნელად თავზე ხიდან ჩამოვარდნილი ვაშლი დაეცა. სწორედ ეს ფაქტი დაედო საფუძვლად ნიუტონის მოსაზრებას, რომ არა მარტო დედამიწასა და ვაშლს, არამედ სამყაროში არსებულ ყველა სხეულებს შორის არსებობს მიზიდულობა. ამ მოვლენას მან მსოფლიო მიზიდულობა უწოდა. მსოფლიო მიზიდულობის ძალა არის ის ძალა, რომლითაც სამყაროში არსებული სხეულები იზიდავენ ერთმანეთს. მაგალითად, ერთმანეთს იზიდავს მთვარე და დედამიწა, რაც იწვევს მთვარის მოძრაობას დედამიწის გარშემო.


Âñ¸ íåîáõîäìîå äëÿ äâèæêà DLE