ვინც დილით ყავას სვამს



ყავა ნარკოტიკად არ ითვლება. მიუხედავად იმისა, რომ ბევრი ყავის მოყვარული მასზე დამოკიდებულია, ესუფრო ფსიქოლოგიური ფაქტორია, ვიდრე პათოლოგიური. პათოლოგიური შეიძლება ეწოდოს ბალზაკის შემთხვევას, როცა მწერალს უამრავი ფინჯანი ყავის გარეშე სტრიქონის დაწერაც არ შეეძლო. ასეთი რამ ძალზედ იშვიათია.

სხვადასხვა ადამიანი სხვადასხვანაირად რეაგირებს მატონიზებელ სასმელზე – ზოგს ერთი ჭიქა ყავაც გაუტეხს ძილს, ზოგზე რამოდენიმე ფინჯანიც არ რეაგირებს.

ყავის მოყვარულები, სავარაუდოდ, სამ კატეგორიად იყოფიან : ისინი ვინც მას დროდადრო სვამენ, ისინი ვინც ორი–სამი ჭიქით კმაყოფილდებიან, ორფანიზმში ამ დროს გრამნახევარი კოფეინი ხვდება, რაც საკმაო რაოდენობაა ერთი დღისთვის. მაგრამ ეს იმ შემთხვევაშია დასაშვები, თუ ძილს არ გაგიტეხთ, არ აღგაგზნებთ, გულის რიტმი არ შეიცვლება და არც თირკმელები შეგახსენებთ თავს; მესამე კატეგორიას შეიძლება მივაკუთვნოთ ისინი, ვინც დღეში ხუთ ჭიქას მაინც სვამენ (ეს უკვე ბევრია), ათი ჭიქა კი უდავოდ ბევრია ჯანმრთემობისთვისაც კი.

ისიც უნდა ითქვას, რომ ზოგი დაავადების შემთხვევაში, სასარგებლოც კი არის ყავა. მაგალითად დაბალი არტერიული წნევის, გულის მუშაობის შეფერხების კუჭის დაბალი მჟავიანობის დროს. შესაბამისად არ სეიძლება ყავა მათთვის, ვისაც ჰიპერტონია, სისხლძარღვთა კორონალური გაფართოება, წყლული, გასტრიტი, თირკმელები და რა თქმა უნდა ნერვოზი აწუხებთ.

რაც შეიძლება ბავშვებს, სასურველია 15 წლამდე არ დალიონ ყავა.

წყარო: mary.ge
































ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.