თენდება დღე



თენდება დღე...თვალებს ვახელ სიზარმაცით, ვეძებ სამოსს და ბოლოს მთლად ვფხიზლდები...თვალს მჭრის ფანჯარაში დანახული ნაცრისფერი ცა...რატომღაც კარგა ხანია ასეთი ლამაზი არ მინახავს სამყარო, რატომღაც თავს ძალზედ კარგად ვგრძნობ...შემდეგ სიგარეტის მოსაწევად გავდივარ აივანზე...თითქოს სამყარო შეიცვალა, უფრო გალამაზდა...ვრჩები მოწევას და მოწეულ ბიჩოკს აივნიდან ვისვრი და უცაბედად დასჭექა...დასჭექა გეგონება ზეცამ შენიშვნა მომცა ამ საქციელისათვის...წამოვიდა წვიმა და ჩააქრო ჯერ კიდევ ელვარე სიგარეტის ნამწვავი...უცაბედად მკერდში ენით აღუწერელი ტკივილნარევი სიხარული ვიგრძენი...წამის მარადისობა ვინატრე და აივნის მოაჯირზე დავჯექი კედელთან ზურგით, ამასობაში ახალ ღერსაც მოვუკიდე...ვუყურებდი, როგორ მირბოდა გაზეთგადაფარებული ხალხი სახლში...ვხედავდი როგორ ხტოდნენ ბიჭუნები და გოგონები წვიმაში...ვხედავდი როგორ მოდიოდა ქუჩის დასაწყისიდან მდინარესავით წვიმა...ვხედავდი და ვფიქრობდი ნეტავი იმ ადგილას ვიყო ახლა სადაც წვიმა კიდევ აპირებას მოსვლასთქო...წვიმას ისე შევიგრძნობ, როგორც შეხებას...მხოლოდ წვიმას ძალუძს ჩასწვდეს ჩემს ქვეცნობიერს და გამიგოს მე ყოველივეში რაც მაწუხებს.
































ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.