როცა შენზე ვწერ ყველა სიტყვა უფერულდება.



როცა შენზე ვწერ ყველა სიტყვა უფერულდება.
თავმოყრილია რადგან შენში ყველა სიკეთე,
შენ ისეთი ხარ სიყვარულსაც რომ შეშურდება,
ისე კარგი ხარ ბოროტებაც ვერ გაგიმეტებს.
შენში იმდენად მშვენიერი სული ბინადრობს,
გზააბნეული ანგელოზიც ალბათ ინატრებს,
საიდან მოხვალ ასე თბილი, ასე უბრალო,
ასე ცოდვიან და დიდგულა დედამიწაზე.
არ ვიცი ტკბილი სიზმარი ხარ თუ გაოცება,
ვშიშობ ზედმეტი სიყვარულის ცილი დაგწამო,
შენებრ ლამაზად რომ შეეძლოს ყველას ცხოვრება,
ალბათ სამოთხე იქნებოდა მთელი სამყარო.
მე უღვინოდაც შენზე ფიქრში ღამეებს ვათევ
და სიფხიზლეში შენზე ფიქრში ვხვდები ალიონს.
შენს სიყვარულში დაფერფლილმა, ლანდად ქცეულმა,
შენი სიცოცხლის სადღეგრძელო უნდა დავლიო.
ბევრი ფიქრის და სჯა-ბაასის საკუთარ თავთან,
მე დამნაშავეს ერთსა ვხედავ დამპალ კითხვარში,
დამემოწმება ცა და მიწა, ერიც და ბერიც,
მე მტყუანი ვარ, არის შანსი? იქნებ..? მითხარი...


როცა შენზე ვწერ ყველა სიტყვა უფერულდება.
































ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.