სიყვარული რიგდებოდა წიგნის მაღაზიაში.

სიყვარული რიგდებოდა წიგნის მაღაზიაში,

ის დღე იყო გაზაფხული იღვიძებდა იაში.

მზე კოცნიდა თეთრ ღრუბლებს და ულამაზეს ლიანებს

სიყვარული რიგდებოდა მე კი დავიგვიანე...

ია

გაზაფხულდა,
მზემ სხივები...
უხვად დაგვაფრქვია.
დაივიწყებ? მაპატიებ?
რომ გაჩუქო ია...

ისევ მიყვარხარ

ისევ მიყვარხარ, ვაღიარებ, ისევ მიყვარხარ,
გულს ვერ ვუბრძანე, დავიწყება შენი ვერ შეძლო,
შენზე ფიქრები ისევ მპარავს მე ძილს ხანდახან,
რა ვქნა, მირჩიე, რომ მე უშენოდ სიცოცხლე შევძლო.

იასამანი

ბატონო ჩემო,
აყვავდა თქვენი საყვარელი იასამანი,
გადიშალა მკერდზე ყვავილი...
მე მოვირთვები, გაოცდება მავან-მავანი
და თქვენს ნაცვლად თბილისს დავივლი...

ფოთოლი

cacxvis fotoli
ქარმა გამომწვევად ცაცხვებს ჩაუქროლა
და ერთ ლამაზ ფოთოლს გული აუთრთოლა..
წამო, გაგატარებ! ცაცხვებს ჩაგატარებ,
მერე, მოგიყვან და დედას ჩაგაბარებ.

ფოთოლი

ისევ ღამის ღრმა წიაღში დამალული

isev gamis grma wiagshi damaluli chmi fiqris Savi klavishebis gama
ისევ ღამის ღრმა წიაღში დამალული
ჩუმი ფიქრის შავი კლავიშების გამა,
შემოირბენს შენთან შფოთვით,დაბნეული,
ვერ გაბედავს მოფერებას და უჩუმრად,
შერცხვენილი,თავდახრილი,ფეხაკრეფით გავა.

ისევ ღამის ღრმა წიაღში დამალული

დაუსრულებელი სევდა,სინანული...

dausrulebeli sevda sinanuli wuti sashineli
დაუსრულებელი სევდა,სინანული...
წუთი საშინელი მარცხით განცდილი,
აწ გარდასული ვნება,სიხარული...
და სიყვარული ნაცრად დაფერფლილი.


დაუსრულებელი სევდა,სინანული...





ახლა, ისე მენატრები, ძლიერ...

axla ise menatrebi dzlier

ახლა, ისე მენატრები, ძლიერ...
ახლა, გული გაგიჟებას ლამობს...
შენს სიყვარულს, ვერაფერი ვძლიე...
დრო კი, ასე უსაშველოდ ჩქარობს...

ახლა, ისე მენატრები, ძლიერ...

მენატრები!!! ჰკივის ჩემში, ისევ შენი მონატრება

menatrebi hkivis isev sheni monatreba
მენატრები!!! ჰკივის ჩემში, ისევ შენი მონატრება
მენატრები!!! და სიშორეს მწარე სევდაც ემატება,
მენატრები!!! რა ვქნა თუკი უშენობა ცრემლებს ბადებს
მენატრები!!! მინდა გითხრა ვეღარ უძლებს გული ამდენს...




.

ამ წამს...

ამ წამს...
რას ვინატრებდი ამ წამს?
მე ვინატრებდი ამ წამს.,.
არაფერს შევცვლი,არა.,.
დანაპირების არ მწამს.,.,.


Âñ¸ íåîáõîäìîå äëÿ äâèæêà DLE