გილოცავთ ნინოობას!



მართლმამდიდებელი ეკლესია დღეს ნინოობას აღნიშნავს. ნინოობა ქართველი ერისათვის უდიდესი დღესასწაულია, რადგან წმიდა ნინო ქართველთა განმანათლებელია. წმინდა ნინოს ხსენებას საქართველოს ეკლესია წელიწადში ორჯერ დღესასწაულობს: 1(19) ივნისს და 27(14) იანვარს.1-ლი ივნისი წმიდა ნინოს საქართველოში შემოსვლის დღეა, 27 იანვარი კი-გარდაცვალების.

მეოთხე საუკუნეში კაბადოკიაში (მცირე აზიის აღმოსავლეთით მდებარე უძველესი ქვეყანა) ცხოვრობდა გოგონა, რომელსაც სახელად ერქვა ნინო. მას დაბადებიდან ქრისტიანული სათნოების შესაბამისად ზრდიდნენ. მისი მამა, ზავულონი, ეკლესიის მსახური იყო იორდანიის უდაბნო ადგილებში. ნინოს დედა, სუსანა კი დიაკონი იყო იერუსალიმის მთავარ ტაძარში. ნინოს აღზრდა ანდეს მოხუც ნიანფორას, რომელიც გოგონას წმინდა წერილს ასწავლიდა. არ არის გასაკვირი, რომ მისი მორწმუნე მშობლების დარად გოგონასაც სურვილი ქონდა საკუთარი ცხოვრება ქრისტიანობის ქადაგებისთვის დაეთმო.

ნინოს ოცნება ქონდა ენახა უფლის ქიტონი, რომელიც ინახებოდა ივერიის უძველეს დედაქალაქ მცხეთაში. ნინო დიდხანს და განუწყვეტლივ ლოცულობდა ქიტონის დამცველი ქვეყნის მომავლისათვის და უსურვებდა მას გამხდარიყო ქრისტიანული ქვეყანა.

ლოცვების საპასუხოდ ნინოს წინასწარმეტყველურ სიზმარში ღვთისმშობელი გამოეცხადა, გზა დაულოცა მას ივერთა ქვეყანაში წასასვლელად და წმინდა წერილის საქადაგოდ. წმინდა ნინოს ღვთისმშობელმა ვაზის ტოტებისგან შეკრული ჯვარი უბოძა, რომელიც გაღვიძებისას ნინოს ხელში ეჭირა. ეს ჯვარი დღესაც ინახება სიონის ღვთისმშობლის მიძინების საკათედრო ტაძარში თბილისში.

ივერთა ქვეყანაში მომავალი წმიდა ნინო ფარავნის ტბასთან ორი დღე შეჩერდა და მეთევზურთაგან მირთმეული საკვებით ძალა მოიკრიბა. დასასვენებლად მიწაზე მიწოლილს ძილში ბრწყინვალე კაცი ეჩვენა, რომელმაც დაბეჭდილი წერილი მისცა და უთხრა, რომ წერილი წარმართთა მეფისთვის მიერთმია, რადგანაც ამისთვის იყო მოვლენილი. წერილის თავში რომაულად იესოს სახელი ეწერა და, როგორც მოსეს ქვის ფიცრებზე, ათი სიტყვა იყო დაწერილი.

ერთერთი პირველი ვინც ნინოს გული გაუღო იყო დედოფალი ნანა, საქართველოს მაშინდელი მეფის მირიანის მეუღლე. მეფე მირიანს არ უნდოდა დაეჯერებინა იმ სასწაულების, რომლებსაც კაბადოკიელი ნინო ქადაგებდა, რისთვისაც დაისაჯა კიდეც. გადმოცემის მიხედვით, მცხეთაში არემარე დაბნელდა და მხოლოდ მას შემდეგ რაც მირიან მეფემ დაჩოქილმა ილოცა ქრისტე ღმერთის წინაშე და შესთხოვა მას პატიება, გაიხსნა ცა და გადმოვიდა ზეციური ნათელი ქვეყანაზე.

ეს მოხდა ჩვენი წელთაღრიცხვით 319 წლის 6 მაისს, ქართველთა განმანათლებლისა და მოციქულთა სწორის, წმიდა ნინოს ქადაგებით, საქართველოში ქრისტიანობა სახელმწიფო რელიგიად კი 326 წელს გამოცხადდა, ხოლო იმ ადგილას სადაც დამარხული იყო ქრისტეს ქიტონი, ააშენეს ტაძარი, რომელსაც დღეს სვეტიცხოველი ეწოდება.

მცხეთაში მოხდენილი სასწაულების შემდეგ წმინდა ნინო აღმოსავლეთით გაემგზავრა და კახეთში, სოფელ ბოდბესთან ერთერთი მთის ფერდობზე დასახლდა. ანდერძის შესაბამისად ის იქვე დაკრძალეს. მეცხრამეტე საუკუნეში, წმინდა ნინოს საფლავზე ააგეს წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესია და დაარსეს ქალთა მონასტერი, რომელიც მეთვრამეტე საუკუნეში ყველაზე დიდი იყო აღმოსავლეთ საქართველოში.

წმინდა ნინომ საქართველოში 35 წელი იცხოვრა. ისტორია გვიყვება უამრავ სასწაულს, თუ როგორ იკურნებოდნენ წმინდა ნინოს წმინდა ნაწილების თაყვანის საცემად და წმინდა ნინოს წყაროდან წლის დასალევად მისული მომლოცველები. სწორედ ამიტომ, არ არის გასაკვირი, რომ ნინო საქართველოში ქალის ყველაზე პოპულარული სახელია და მას კონკურენციას მხოლოდ სახელი მარიამი თუ უწევს.

გილოცავთ ნინოობას!

ტროპარი: სიტყვისა ღვთისა მსახურთა თანა მოსაგრეო და ანდრიას ქადაგებისა წარმართებაო, ქართველთა განმანათლებელო და სულისა წმიდისა ქნარო დედაო ნინო, ევედრე ქრისტესა ღმერთსა შეწყალებად სულთა ჩვენთათვის.

კონდაკი: მოციქული ქრისტესაგან გამორჩეული, ქადაგი სიტყვისა ღვთისა განსწავლული მახარებელი ცხოვრებისა, წინამძღვარი ქართველთა ერისა გზათა სიმართლისათა დედისა ღვთისა საკუთარი მოწაფე ნინო, შევამკოთ დღეს ყოველთა ძნობითა საღმრთოთა მეოხე მხურვალე, მცველი დაუძინებელი.


ლურჯ მწვერვალებს ქარი რძისფერ ნისლში ხვევდა
და, როდესაც ბარში ვარდნი ჰყვაოდნენ,
თოვლი იდო ჯავახეთის მთათა ზედა
და ტყეებში ქარიშხლები ბღაოდნენ…
მოჰკიოდა, ქარი ღრუბლებს მოჰკიოდა
და ფარავნის ტბასა ზედა ძრწოდა ქარი…
მოდიოდა, ნინო მთებით მოდიოდა
და მოჰქონდა სანატრელი ვაზის ჯვარი.
თოვლის მთებით კვირდებოდა უცხო მგზავრი, _
ვის უნახავს ვარდობისას თოვლი მთებზე?!
მწყემსსა ჰკითხა:
-რომელია ქართლის გზაი?
მწყემსმა უთხრა:
-საქართველო არის ესე!
მიეძინა, ერთ წალკოტში მიეძინა
და ფშატებმა მზისგან მოუჩრდილეს. ო,
ეს… ვინ არი, გამოცხადდა მგზავრის წინა?
-”ნუ გეშინინ!” -მიუგებდა იესო.
გაეღვიძა… წუთით იგრძნო მშობლის სევდა,
მაგრამ რწმენა ავალებდა რაოდენს?!
თოვლი იდო ჯავახეთის მთათა ზედა
და ტყეებში ქარიშხლები ბღაოდნენ.

/ ანა კალანდაძე /


www.tb24.ge
































ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.