ხბოს ხორცის რულეტი - Khbos khorcis ruleti

საჭირო ინგრედიენტები:

1,5 კგ ხბოს ხორცი
1-1 კონა ოხრახუსი
ქინძი
ნიახური
3-4 კბილი ნიორი
წიწაკა
მარილი
კოწახური გემოვნებით

მომზადების წესი:

ხბოს სუკი (ან ბარკლის რბილი ნაჭერი) გავჭრათ 2 სმ სისქის ბრტყელ ნაჭრად. ცალკე გავაკეთოთ ნარევი: ხორცსაკეპ მანქანაში გატარებული ნიორი, მწვანილი, წიწაკა, მარილი, კოწახური ავურიოთ კარგად და წავუსვათ ხორცს. გადავახვიოთ რულეტის მსგავსად, შევკრათ კაპრონის ძაფით და შევწვათ აირღუმელში. გაციების შემდეგ შემოვაცალოთ ძაფი და დავჭრათ ძეხვისებურად.


გემრიელად მიირთვით!

კვერცხის “სალსა” - Kverckhis "salsa"

წვრილად დაკეპეთ 2 მოხარშული კვერცხი,
1/2 კონა მწვანე ხახვი,
10 წვრილად დაჭრილი მარინადში ჩადებული კიტრი,
დაუმატეთ 6 ს/კოვზი ზეითუნის ზეთი,
2 ს/კოვზი წითელი ძმარი,
მწიკვი შაქარი და
1 ს/კოვზი ტარხუნა.

შეკაზმეთ გემოვნებით. მოათავსეთ 4 თეფშზე, გვერდით შემოუწყვეთ “სალიამის” ნაჭრები, მთელი ბოლოკი, პამიდორი, მწვანე და შავი ზეთისხილი. სუფრასთან მიიტანეთ ხრაშუნა პურის(იტალიური ცლაბატტა-ს მსგავსი) მოზრდილ ნაჭრებთან ერთად.

ყველა შაქარი ერთნაირი როდია: გლუკოზა უკეთესია - Yvela shaqari ertnairi rodia:glukoza uketesia

დევისში, კალიფორნიის უნივერსიტეტის სწვალულები მივიდნენ დასკვნამდე, რომ ფრუქტოზის დიდი რაოდენობით გამოყენება უფრო საშიშია ორგანიზმისთვის, ვიდრე იმავე რაოდენობის გლუკოზის…
კერძოდ, ფრუქტოზის ბოროტად გამოყენება, უმეტესად, ხელს უწყობს გულსისხლძარღვთა დაავადებებისა და დიაბეტის განვითარებას.
გამოკვლევების ავტორებმა მძიმეწონიან, 32 მოხალისეს ურჩეს გამოეყენებინა ფრუქტოზის ან გლუკოზის საფუძველზე დამზადებული სასმელები. ექსპერიმენტის ბოლოს, ღვიძლის ფუნქციის არასასურველი ცვლილებები და ცხიმების დაგროვება გამოვლინდა მხოლოდ მათში, ვინც გამოიყენა სასმელები ფრუქტოზით.
“ეს იმაზე მიუთითებს, რომ არა მარტო ცხიმებია სხვა და სხვანაირი, არამედ ნახშირწყლებიც კი სხვა და სხვაა ჩვენს რაციონში” – ამტკიცებს დევისში კალიფორნიის უნივერსიტეტის პროფესორი, კვების საკითხების მკვლევერი, გამოკვლევის წამყვანი ავტორი პიტერ ხაველი.
მაგრამ, არ ღირს ამ ცოდნის გამოყენება ტკბილეულის არჩევის დროს პროდუქტების მაღაზიაში, რადგანაც გლუკოზის შემცველი მზა პროდუქტის პოვნა არც თუ ისე ადვილია, ძირითადად, მაღაზიებში იყიდება სახაროზის შემცველი პროდუქტები, რომლებშიც გლუკოზისა და ფრუქტოზის თანაფარდობა 50X50-ზეა ან სიმინდის ვეჟინი ფრუქტოზის მეტობით. კულინარები უპირატესობას ანიჭებენ ფრუქტოზას, იმიტომ რომ გლუკოზაზე ტკბილია.

კომბოსტოს შნიცელი - Kombostos shniceli

საჭირო მასალა:

კომბოსტოს 8 ფურცელი
8 ნაჭერი ლორი
2 კვერცხი
8 ნაჭერი ყველი
100 გ. დაფხვნილი ორცხობილა
4 პამიდორი
100 გ. ზეთი
2 კბილი ნიორი
დაფქული შავი პილპილი
მარილი

მომზადების წესი:

1.კომბოსტოს ფურცლები გათუთქეთ მარილწყალში. ლორის ნაჭრები შეწვით. კვერცხს შეურიეთ 2 ს. კ. წყალი და ათქვიფეთ.
2.კომბოსტოს ფურცლებს მოაცილეთ უხეში ადგილები. თითეულ ფურცელზე მოათავსეთ ლორი და ყველი, მოაყარეთ პილპილი და კონვერტისებულად გადაახვიეთ.
3.შნიცელი ამოავლეთ ფქვილში, შემდეგ ათქვეფილ კვერცხსა და დაფხვნილ ორცხობილაში და შეწვით. პამიდორი დაჭერით სქელ რგოლებად.
4.ტაფაზე გააცხელეთ ზეთი, დაუმატეთ დანაყილი ნიორი და შეწვით პამიდორი. გადაიტანეთ თეფშზე, მოასხით თაფაში დარჩენილი წვენი, დაუმატეთ მარილი, პილპილი და მოაყარეთ დაჭრილი მწვანილი. გვერდით დაუდეთ შნიცელი. შეგიძლიათ, გააფორმოთ მწვანილით.

სალათი მაკედონიურად - Salati makedonurad

მოსამზადებლად დაგჭირდებათ:

2 ც. კიტრი,
2 ც. პომიდორი,
300 გრ. ტკბილი წიწაკის მჟავე,
150 გრ. ყველი “ბრინზა”,
2 ს/კ ზეითუნის ზეთი, მარილი,
შავი დაფქული პილპილი – გემოვნებით.

მომზადების წესი:

კიტრი და პომიდორი დაჭერით რგოლებად, ტკბილი წიწაკა ღერებად, ზეთი ათქვიფეთ მარილით და პილპილით. სუფრაზე გატანის წინ ბოსტნეული ჩადეთ სასალათეში, ფენებშორის მოაყარეთ დაფშვნილი ყველი, მოასხით მომზადებული ზეთის ნაზავი და გააფორმეთ მწვანილით.

სუში - Sushi

ძალიან ბევრისათვის ამომავალი მზის ქვეყანა სუშისა და საკესთან ასოცირდება, რაც გასაკვირი არ არის, რადგან ტრადიციული იაპონური სამზარეულო მათ გარეშე წარმოუდგენელია. სუშის სულ რაღაც 100 წლის ისტორია აქვს. მის სამშობლოდ სამხრეთ-აღმოსავლეთი აზია ითვლება. იაპონელებმა კი ამ კერძის მომზადების მეთოდი თევზის დიდი ხნით შენახვის მიზნით გადმიიღეს. გასუფთავებულ უმ თევზს ფენა-ფენა მარილს აყრიდნენ და დაწნეხის მიზნით ზემოდან მძიმე ქვას ადებდნენ. რამოდენიმე კვირის შემდეგ თევზს ქვას მოაშორებდნენ და ჩვეულებრივ ხუფს ახურავდნენ. რამდენიმე თვეში თევზი მზად ითვლებოდა. იაპონიაში სუში ბუტერბროდის როლში გამოდის. სუში არის მადჟავებული ბრინჯის გუნდა უმი თევზის ნაჭრით. ბრინჯს ურევენ სპეცილაურად მომზადებულ ბოსტნეულს და ხანდახან ახვევენ ზღვის წყალმცენარის ფოთოლში. ტოკიოში კიდევ შემორჩა რესტორნები, სადაც გურმანებს ძველი მეთოდით მადზადებული სუშით უმასპინძლდებიან. მე-19 საუკუნის ბოლოს, პროგრესულად მოაზროვნე შეფმზარეულს, სახელად იოჰეის თვეების განმავლობაში შენახული თევზის მკვეთრი სუნი მობეზრდა და კლიენტებს უმი თევზი შესთავაზა. ასე რომ მყრალი თევზის ალტერნატივა მალე გახდა პოპულარული.
სუში ყველა დღესასწაულის, იუბილესა და დაბადების დღის აუცილებელი კერძია. ყველაზე პოპულარული ნიგირი სუშია – ბრინჯის მომრგვალებულ ბურთულებს ზემოდან უმი თევზისა და ვასაბის (იაპონური მცენარე, რომელსაც იყენებენ სანელებლად) პატარა ნაჭერს ადებენ. ეს მეთოდი სუშის მომზადების ყველაზე იოლი გზაა და ამავე დროს ძალიან გემრიელია.

ჭინჭრის სუპი ხორცით - Chinchris supi xorcit

საჭირო მასალა:

400 გ კარტოფილი, 300 გ საქონლის ხორცი, 200 გ ჭინჭარი, 1 ცალი მოხარშული კვერცხი, 1 კონა ქინძი, 2-3 ღერი პიტნა, შავი პილპილი, მარილი – გემოვნებით, ზეთი – შესაწვავად. 100-150 გ არაჟანი.

მომზადება: კარტოფილი დავჭრათ პატარა ნაჭრებად, ჩავყაროთ ქვაბში, დავასხათ წყალი და დავდგათ ცეცხლზე. როცა წყალი ადუღდება, ქაფი მოვხადოთ და ჩავაყაროთ მარილი და პილპილი. ხორცი დავჭრათ პატარა ნაჭრებად, დავაყაროთ მარილი და შევაწითლოთ ზეთში, შემდეგ დავუმატოთ კარტოფილს და როდესაც მოხარშვას სულ ცოტა ეკლდება, ჩავამატოთ მსხვილად დაჭრილი ჭინჭარი. წვნიანს უშუალოდ სუფრასთან მიტანის წინ ჩავუმატოთ მოხარშული კვერცხი, დაჭრილი მწვანილი და არაჟანი.

თევზი ბერძნულად - Tevzi berdznulad

მოსამზადებლად დაგჭირდებათ:

500 გრ.თევზის ფილე,
2 ს/კ ლიმონის წვენი,
4 ს/კ ზეთი,
2 თავი ხახვი,
1 კბილი ნიორი,
2-3 პომიდორი (შეგვიძლია შევანაცვლოდ 2 ს/კ ტომატ–პასტით),
2 ს/კ უკურკო ზეთისხილი, 1 კონა მწვანილი,
თეთრი პური შესაბრაწად,
2 ს/კ კარაქი,
მარილი და პილპილი გემოვნებით.

მომზადების წესი:

80-100-გრამიან ნაჭრებად დაჭრილ თევზს მოაპკურეთ ლიმონის წვენი, მოაყარეთ მარილი და პილპილი.

ზეთში შეწვით დაჭრილი ხახვი და ნიორი, გადმოიღეთ და დარჩენილ ცხიმში შებრაწეთ თევზის ნაჭრები, მზა თევზს მოაყარეთ დაჭრილი მწვანილი, მოაწყეთ მრგვალად დაჭრილი პომიდორი და მოაყარეთ დაჭრილი ზეთისხილი.

დაბრაწეთ კარაქში პურის ნაჭრები და მიიტანეთ თევზთან ერთად.


ლობიო - Lobio

მასალად საჭიროა:

ლობიო – 600 გრ.
ზეთი – 1/2 ჩაის ჭიქა.
ხახვი – 100 გრ.
დაფნის ფოთოლი – 3 ც.
ბრინჯი – 2 სუფრის კოვზი.
შავი პილპილი – 1 ჩაის კოვზი.
კომბოსტო – 1 თავი.
ქინძი – 2 სუფრის კოვზი.
მარილი – გემოვნებით.

მომზადების წესი:
ლობიო მოვხარშოთ ჩვეულებრივ. წყალი გადავწუროთ, ლობიოს მარცვლები კი ამოვლესოთ, მოვაყაროთ წვრილად დაჭრილი ხახვი, 2 კოვზი უმი, კარგად დანაყული ბრინჯი და ავურიოთ. ავიღოთ თითო კოვზი ამგვარად მომზადებული ლობიოს მასა, შევახვიოთ მდუღარეში ამოვლებულ კომბოსტოს ფოთლებში და ჩავაწყოთ ქვაბში, დავასხათ 1/2 ჭიქა ზეთი, მოვშუშოთ. ზემოდან დავაწყოთ 3 ც დაფნის ფოთოლი, მოვაყაროთ დანაყული შავი პილპილი და მოვასხათ ლობიოს ნახარში. ვადუღოთ 15-20 წუთი. მომზადებისთანავე გადავიტანოთ თეფშზე და მოვაყაროთ წვრილად დაჭრილი ქინძი. შეიძლება ცოტა ძმარიც მოვასხათ.

იოგურტის ისტორია - Iogurtis istoria

ღატაკებისა და მეფეების საკვები

განსხვავების მიუხედავად, უცხო ქვეყანაში მოხვედრისას ადგილობრივი სამზარეულოს უამრავ ორიგინალურ, უცხო კერძს შორის აუცილებლად ვიპოვით ჩვენთვის კარგად ნაცნობ და თითქმის მშობლიურ იოგურტს. მისი ისტორია რამდენიმე საუკუნეს მოითვლის.

იოგურტს მეფეთა და ღატაკთა კერძს უწოდებდნენ. პირველად ეს კერძი მოიხსენიება ჩვენს წელთ აღრიცხვამდე 6000 წლის წინ. რა თქმა უნდა, ადრე მას არა თუ სხვანაირად მოიხსენიებდნენ, სხვაგვარად ამზადებდნენ კიდეც.

იმ დროისთვის ინდოეთის ტერიტორიაზე მცხოვრები ტომები რძეს შინ მოქსოვილი ქსოვილის საშუალებით წურავდნენ. რის შემდეგაც რძისგან იოგურტის მსგავს კერძს ამზადებდნენ. იმ შორეულ დროშიც იოგურტის სამკურნალო თვისებები არ წარმოადგენდა საიდუმლოს. ამიტომ მას მიირთმევდნენ როგორც დიდგვაროვნები, ასევე ღარიბებიც.

მაგალითად, საფრანგეთის მეფის ფრანსუა 1–ის კარზე საგანგებოდ ჰყავდათ თხისა და ცხვრის ჯოგი და თუ მისი აღმატებულება მოისურვებდა, ახალი იოგურტი მუდამ მზად ჰქონდათ. მეფის თანამედროვეთა მოგონებების შესახებ ცნობებს თუ ვენდობით, 1510 წლიდან მძიმე ავადმყოფობის გადატანის შემდეგ სამეფო კარის ექიმის რჩევით ფრანსუა 1–ის კვების რაციონში იოგურტი აუცილებელი კერძი იყო, რაც ჯანმრთელობის აღდგენის პირობად მიიჩნეოდა. საფრანგეთის მეფემდე ამ სასწაულთმოქმედ პროდუქტს სათანადოდ აფასებდნენ ბერძნები და რომაელები. როგორც დელიკატესი და ამავე დროს სამკურნალო საშუალება იოგურტი აუცილებლად ამშვენებდა ნებისმიერ სუფრას.

ბალკანელი ბაქტერიები

იოგურტის შექმნის შესახებ გავრცელებულ ლეგენდათა შორის ყველაზე დამაჯერებლად მიიჩნევა ვერსია იმის შესახებ, რომ ეს კერძი შეიქმნა სრულიად შემთხვევით, მომთაბარე ტომების მიერ, რომელთაც რძე გადაჰქონდათ თხის ტყავისგან დამზადებული ჭურჭლის საშუალებით. მოძრაობის დროს რძე გამუდმებით ინჯღრეოდა, სიცხისგან მალე მჟავდებოდა, პროცესს კი ასრულებდა ბაქტერიები,რომლებიც აღწევდა ჭურჭლის შიგთავსში. რა თქმა უნდა, იმ დროის იოგურტი გემოთი ძალიან განსხვავდებოდა ახლანდელისგან. თუმცა ეს პროდუქტი მაინც იოგურტის პირველსახედ ითვლება. თანდათანობით მისი მომზადების ტრადიციამ მთელი მსოფლიო მოიცვა, ყველა ხალხს თავისი წვლილი შეჰქონდა რეცეპტში.

თანამედროვე იოგურტის რეცეპტურასთან ყველაზე ახლოს ბალკანელები აღმოჩდნენ. სწორედ მათ საპატივცემულოდ დაერქვა ორ ”იოგურტულ” ბაქტერიას – Lactobacillus bulgaricus. რაც შეეხება თავად სიტყვას, ითვლება, რომ ის თურქული ენიდანაა ნასესხები (ის ორიგინალშიც ასე ჟღერს – «yogurt»).

სასარგებლო კარნახი

თუმცა თანამედროვე იოგურტებიდან ყველა როდის სასარგებლო. ყველაფერი მის შემადგენლობაზეა დამოკიდებული, რომელშიც მთავარი წილი რძეზე უნდა მოდიოდეს და იოგურტის განსაკუთრებულ ბაქტერიებზე, რომლებიც რძის მასას ასე ნაზსა და სასიამოვნოს ხდიან. ამ ბაქტერიების გარეშე მთელი თერაპიული ეფექტი ნულზე დადის და ის უბრალო გემრიელ დესერტად გადაიქცევა. როგორც წესი, ”კარგ” იოგურტს აქვს წარწერა «ცოცხალი» («live»), ხოლო მის ინგრედიენტებში დასახელებულია მასში აქტიურ ფორმაში არსებული ყველა ბაქტერიაა დასახელებული. მაგრამ თუ ისეთიმ იოგურტის გასინჯვა მოინდომეთ, რომელიც ყველაზე მეტად ჰგავს თავის თურქულ “დიდ ბაბუას”, საბერძნეთში უნდა გაემგზავრო. იქ იოგურტს უმატებენ ნაღებს – სისქისთვის და თაფლს – სიმჟავის კომპენსაციისთვის და ხავერდოვანი გემოსთვის.


Âñ¸ íåîáõîäìîå äëÿ äâèæêà DLE