ილია ჭავჭავაძე - აფორიზმები

ილია ჭავჭავაძე - აფორიზმები

(Ilia Chavchavadze - aforizmebi)


ის იცინის კარგად, ვინც ბოლოს გაიცინებსო.


ილია ჭავჭავაძე - აფორიზმები

ილია ჭავჭავაძე - აფორიზმები

(Ilia Chavchavadze - aforizmebi)


თქმული კაცმა თქმულად ,ოოღპს და არ იფიქროს, რომ თქმულს აქეთაც გადაეხვევა და იქითაც.

ილია ჭავჭავაძე - აფორიზმები

ილია ჭავჭავაძე - აფორიზმები

(Ilia Chavchavadze - aforizmebi)


თუ სახელის შოვნა გინდა, დღეს ისეთი ნერგი დარგე, რომ ხვალემა მადლობით სთქვას: ნანერგითა შენითა მარგე

დავით გურამიშვილი - აფორიზმები

დავით გურამიშვილი - აფორიზმები

(Davit Guramishvili - aforizmebi)


გირჩევ ნუ აქცევ ზღუდებსა, შენს ზურგის მისაყუდებსა,
ერიდე, ნუ ჰშლი, ნუ ფუტკნი სახით არწივთა ბუდებსა!

დავით გურამიშვილი - აფორიზმები

დავით გურამიშვილი - აფორიზმები

(Davit Guramishvili - aforizmebi)


კაცმან უნდა სიწმინდით თავი შეინახოსა,
არაფერი ბოროტი გულით განიზრახოსა;
რაც თვით ეხნას, ეთესოს ანუ დაეფარცხოსა,
ის მოიმკოს, გალეწოს, დაიფქოს და აცხოსა.

დავით გურამიშვილი - აფორიზმები

დავით გურამიშვილი - აფორიზმები

(Davit Guramishvili - aforizmebi)


უწმინდურთა ქალთა
ოქროქსოვილთ კალთა
დაჰფარავს ვერა.

დავით გურამიშვილი - აფორიზმები

დავით გურამიშვილი - აფორიზმები

(Davit Guramishvili - aforizmebi)


მოკლეა ესე სოფელი, კაცს არ შერჩების წამითო;
რაც მომებოძა თავიდან, ბოლო ჟამს ისევ წამერთო.

დავით გურამიშვილი - აფორიზმები

დავით გურამიშვილი - აფორიზმები

(Davit Guramishvili - aforizmebi)


უქმად ბევრისა მჭამელი გაუმაძღარი ღორია.


დავით გურამიშვილი - აფორიზმები

დავით გურამიშვილი - აფორიზმები

(Davit Guramishvili - aforizmebi)


ნამუსიანად მქცეველი ქალი
არს მარგალიტი, ძვირფასი თვალი..

დავით გურამიშვილი - აფორიზმები

დავით გურამიშვილი - აფორიზმები

(Davit Guramishvili - aforizmebi)


ვინც რომ ისრე უკუღმართად, მრუდად ხნას და თესოს, ფარცხოს,
ის მე პურსა ნუღარ მაჭმევს, რაც იმ ფქვილით გამოაცხოს.
ვინც ძმის სისხლი გამოიცხოს, ან თვით ძმასა გამოაცხოს,
მისი სული სატანამა, თუ არ კუპრში, რაში გარცხოს?



Âñ¸ íåîáõîäìîå äëÿ äâèæêà DLE