ჩანახატები - lady.mcvane.ge https://lady.mcvane.ge/ ru გოდერძი ჩოხელი: უმძრახის წყალი https://lady.mcvane.ge/main/sasiyvarulo/other_sms/28834--.html https://lady.mcvane.ge/main/sasiyvarulo/other_sms/28834--.html https://lady.mcvane.ge/main/sasiyvarulo/other_sms/28834--.html Mon, 12 Sep 2016 09:12:53 +0000 index – წინავ, შვილო, დიდ ხუთშაბათ დღეს, უმძრახის წყალი უნდა მოგვეტანა. ოჯახის რომელიმე წევრი დილით ადგებოდა, სახლში არავის ხმას არ გასცემდა, წყაროზე წავიდოდა და მანამ იქიდან სახლში წყალს არ მოიტანდა, არც გზაზე და არც წყაროზე, არავის დაელაპარაკებოდა. აეგე უმძრახად უქცევდნენ ერთმანეთს გვერდს სოფლიდან წყაროსკენ და წყაროდან სოფლისკენ მიმავალი ხალხი ერთურთს. მაშინ ჯეელი ვიყავ და ე ჩემი ბებერი მყანდა გულში ჩავარდნილი – ცეცხლისპირას ჩამომჯდარ ბებიაზე მანიშნა პაპამ და ულვაშებში ჩაიღიმინა.
– რაებს ასწავლი ე ბალღებს შენა, ჰა?! – შემოუტია ბებიაჩემმა პაპას.
– აეგრეა, ამის ხელში მთელი ცხოვრება უმძრახად ჩამოვაღამე, არაფერზე არ მალაპარაკებს. – შემომჩივლა პაპამ.
–ერთი იმ დიდ ხუთშაბათს არ ლაპარაკობდი და მეორე ეხლა, შენმა მზემ! – თავი იმართლა ბებიამ.
– ჰო, იმას გიყვებოდი, ავდექ იმ დილას და უმძრახი წავედი წყაროზე. ე ჩვენი ბებერი მეორე სოფელში ცხოვრობდა და ჩვენ და ამათ ერთი წყარო გვქონდა. შავიყარენით წყაროზე, ვუყურებთ ერთურთსა, არც ეს იღებს ხმას, არც მე, უმძრახები ვართ. რა ვიცი, ეტყობა ორივეს გვეშინია ჯალაფთი, რო გაგვიგონ, რო დავილაპარაკეთ და ისე მივიტანეთ წყალი სახლში, ერთ ამბავს გვიწევენ. თანაც ორივეს გვჯერა, რომ ამ წელიწადს უბედურება დაგვატყდება, უმძრახის წყალი რომ არ მივიტანოთ სახლში. გულს ბაგა–ბუგი გააქვს, ენას კი კბილს ვაჭერ, რომ უნებლიე სიტყვა არ ამოაფრინოსრა ჩემი პირიდან. ავავსეთ თუნგები. ვდგევართ და შევყურებთ ერთმანეთს. ჯერ ეს გაბრუნდა თავისი სოფლისაკენ და ცოტა ხნის მერე მე წამოვედი ჩვენი სოფლისაკენ. ცოტა გზა რომ გამოვიარე, გულმა აღარ მომითმინა, მივიხედ–მოვიხედე და რო დავრწმუნდი ახლომახლო არავინ იყო გავძახე:
– სალომე!
გავძახე და ე ჩემი ბებერიც შადგა. ხმა კი არ გამცა ისე შადგა.
– საღამოს სად შევხვდეთ, სალომე? – გავძახე.
– კაკალთან! – მომაძახა და ისე გაიქცა სოფლისაკენ, თითქოს ჩემი შეეშინდა, ემანდ ხმა არ ამომაღებინოსო.
– თორე, შენმა მზემ, არ ამომაღებინე! – წამოაყვედრა ბებიამ.
– რავი, მაშინ კი ისე გარბოდი რო! – ჩაიცინა პაპამ.
– მერე არ შეგეშინდა? – ვკითხე პაპას.
– რისა?
– სახლში უმძრახის წყალი არ მოიტანე, ამიტომ ხო შეიძლება უბედურებას გადაჰყროდი.
– აკი გადავეყარე! – თქვა პაპამ და სიცილით გადახედა ბებიას.
– ი! – აღმოხდა ბებიას და სამხრობამდე აღარც დალაპარაკებია პაპას.

/ გოდერძი ჩოხელი /

4motivi.com]]> რეზო თაბუკაშვილის სულიშემძვრელი წერილი მედეა ჯაფარიძეს https://lady.mcvane.ge/main/sasiyvarulo/chanaxatebi/27644--.html https://lady.mcvane.ge/main/sasiyvarulo/chanaxatebi/27644--.html https://lady.mcvane.ge/main/sasiyvarulo/chanaxatebi/27644--.html Tue, 24 Nov 2015 14:39:14 +0000 index "ჩემო მედიკო!

კი არ მაგონდები, მელანდები, რამდენიმეჯერ გამოვეკიდე კიდეც უცნობებს. გელოდები ქუჩებში, მეტროსთან, შენს სტუდიასთან და დარწმუნებული ვიყავი, რომ უნდა მეპოვნე.
შემოვიარე ის ადგილები, სადაც მე და შენ ხშირად დავდიოდით და გვიყვარდა. ყველაფერი დამხვდა ძველებურად, ისევ ის ქუჩები, ის სახლები, თითქოს ვიტრინებშიაც არაფერი შეცვლილა და ვგრძნობდი მაინც, რომ აღარ იყო აღარც ის ქუჩები, აღარც ის სახეები, აღარც ის სახლები. შენ წახვედი და ყველაფერი შენთვის დაიტოვე.

მე კი ეს ყველაფერი შენში მყვარებია, საშინელებაა ცარიელ ქალაქში ცხოვრება, ისეთი გრძნობაა, თითქოს გადმოგაგდეს გაქანებული ვაგონიდან, მატარებელი კი ღამეში დაიკარგა…
მომაგონდები და მეკუმშება გული, თითქოს ტვინსაც ფოლადის თითებში სრესენ, აუტანელი, მტკივნეული გრძნობა მეუფლება, მე კი ამისთვის არ ვყოფილვარ მზად, რას არ მივცემდი, ერთი წუთით რომ შემახედა შენთვის, დამაკოცნია შენი პატარა ხელები, რა ვქნა ჩემო "ტაიტი”, ავადმყოფურად მყვარებიხარ თურმე.”

galanews.ge


]]> მოდური სამოსი პლიაჟისათვის https://lady.mcvane.ge/main/sasiyvarulo/chanaxatebi/25040--.html https://lady.mcvane.ge/main/sasiyvarulo/chanaxatebi/25040--.html https://lady.mcvane.ge/main/sasiyvarulo/chanaxatebi/25040--.html Sun, 06 Jul 2014 07:11:13 +0000 index ზღვაზე გამგზავრებისას საჭიროა გარდერობი სწორად შეარჩიოთ. მარტო საცურაო კოსტუმი ხომ არ გეყოფათ შვებულების კომფორტულად გასატარებლად?! იქ უამრავი სხვა ნივთები დაგჭირდებათ. განა შეიძლება ზაფხული გაატაროთ ლამაზი კაბის, მზის სათვალის, საზაფხულო ჩანთის, მზის ქუდისა და სეზონისათვის დამახასიათებელი ზღვის თემატიკაზე მორგებული მასიური სამკაულების გარეშე? რა თქმა უნდა, არა! მხოლოდ ამ ყველაფრით შეიარაღებული შეგიძლიათ ამაყად გამოცხადდეთ პლიაჟზე, დატკბეთ მამაკაცების აღფრთოვანებული მზერით და გესმოდეთ მეგობრების კითხვები, თუ როგორ ახერხებთ ყოველთვის გამოიყურებოდეთ შესანიშნავად და როგორ შეგიძლიათ აირჩიოთ ყოველთვის ყველაზე საუკეთესო, მოდური და საინტერესო.

მოდური სამოსი პლიაჟისათვის


ნებისმიერი მოდის მოყვარული მანდილოსნისთვის ძალიან მნიშვნელოვანია მის გარდერობში იყოს უამრავი ნივთი ნებისმიერი სიტუაციის, გარემოებასა და მიზეზისათვის. და რა თქმა უნდა, ზაფხული, მზე და ზღვა - ეს განსაკუთრებული შემთხვევაა. სწორედ ზაფხულის ცხელ და მზიან დღეებში აქვს მეტი ხიბლი ქალის ლამაზ სხეულს. მოხდენილი, გარუჯული ქალი პლიაჟზე ყოველთვის იპყრობს ყურადღებას. ამიტომ საჭიროა სწორად შევარჩიოთ სამოსი რათა ლამაზად და მოდურად გამოვიყურებოდეთ.



პლიაჟის კაბა - ეს კაბის განსაკუთრებული სახეობაა. ამ შემთხვევაში ყველაზე აქტუალურია ტუნიკები. ისინი ამ სეზონზე წარმოადგენენ არა უბრალოდ ქსოვილის ნაჭერს (როგორც წინა წლებში), არამედ მზა კაბის მოდელს განსაზღვრულ სტილში, უამრავი ფერთა არჩევანით. ისინი შეიძლება იყოს კლასიკური და თანამედროვე, გრძელი და მოკლე, მკვეთრ და ბაც ფერებში, ჭრელი და სადა... და ჩამონათვალი შეიძლება უსასრულოდ გაგრძელდეს. მთავარია მისცეთ თავისუფლება თქვენს ფანტაზიებს, მოიფიქროთ სწორი შეხამება, დაუმატოთ მოდური აქსესუარები (სათვალე, საზაფხულო ჩანთა, მზის ქუდი, სამკაულები) და თქვენ ამ სეზონის დედოფლად იგრძნობთ თავს.



შიფონის ტუნიკები რომლებიც წელს წარმოგვიდგინეს მოდის სახლებმა თავიანთ კოლექციებში, ამ სეზონის ყველაზე აქტუალურ ნივთებად ითვლებიან. მკვეთრი შეფერილობის, არაპროგროზირებადი და ორგანული ფერთა შეხამებით, მარტივი თარგის ლაღად მოფრიალე კეკლუცი კაბები თავისუფლად შეგიძლით ჩაიცვათ სანდლებთან და მასიურ სამკაულებთან, როგორც პლიაჟის ძირითადი სამოსი. ამ სეზონზე დიზაინერები გვთავაზობენ უამრავ განსხვავებულ მოდელს, რომლის მიხედვითაც შეგიძლიათ აირჩიოთ თქვენთვის შესაფერისი რამ.



როგორც ყოველთვის მოდაშია ზღვის თემატიკა. პლიაჟის კაბებისათვის მთავარ ფერად ითვლება თეთრი - ის ძალიან კარგად გამოიყურება გარუჯულ სხეულზე. ასევე მომგებიანი ვარიანტია მკვეთრი ვარდისფერი, ფირუზისფერი, იასამნისფერი კრემისფერი, ყავისფერი, ნარინჯისფერი, ლურჯი, მწვანე, წითელი, ყვითელი, ან სულაც ზოლებიანი კაბა.




პლიაჟის მოდის ერთ-ერთი ყველაზე მთავარი ტრენდი წელს არის მკვეთრი შეფერილობის კაბა-მოსასხამი. ასეთ ეფექტურ კეკლუც კაბაში თქვენ გამოჩნდებით დახვეწილად და ქალურად. ელეგანტური სამოსის მოყვარულთათვის დიზაინერები გვთავაზობენ ეფექტურ და ამავე დროს უბრალო კაბებს, რომელშიაც შეუმჩნეველი არ დარჩებით.



]]> realoba https://lady.mcvane.ge/main/sasiyvarulo/chanaxatebi/20100-realoba.html https://lady.mcvane.ge/main/sasiyvarulo/chanaxatebi/20100-realoba.html https://lady.mcvane.ge/main/sasiyvarulo/chanaxatebi/20100-realoba.html Tue, 11 Sep 2012 01:00:04 +0000 index ხშირად ჩემზე გეცინება და მეც სულელივით განვიცდი, შენგან არაფერი მეწყინება, შენ ხომ სიყვარული არ იცი. . . მინდა ყველაფერი დავივიწყო, გაქრა სუყველაფრის ხალისი. . . მერე რა რომ მტკივა ყველა სიტყვა, შენ ხომ სიტყვის ფასი არ იცი. . . წუხელ შენზე ფიქრში დამათენდა, თავქვეშ დარდის მედო ბალიში. . . იქნებ მოგენატრე??? არაა.. მელანდება , ისევ ოცნებებში დავიწვი....... ​]]> "პატარა ბიჭის ისტორია"... https://lady.mcvane.ge/main/sasiyvarulo/chanaxatebi/19901-bbbbbb-bbbbb-bbbbbbb.html https://lady.mcvane.ge/main/sasiyvarulo/chanaxatebi/19901-bbbbbb-bbbbb-bbbbbbb.html https://lady.mcvane.ge/main/sasiyvarulo/chanaxatebi/19901-bbbbbb-bbbbb-bbbbbbb.html Sat, 07 Jul 2012 21:18:23 +0000 index ზამთარი დაიწყო, აცივდა, ამ პატარა სოროში კი სიცოცხლის მეტი ყველაფერი გველოდება, დედა თანდათან უფრო ავად ხდება, ალბათ ამ ზამთარს ვერ გადაიტანს, როცა შეეძლო ცოტას მუშაობდა, პურს დაატარებდა ეზო ეზო გასაყიდლად, რომ ცოტა საჭმელი მოეტანა ჩემთვის, თუ ამის შესაძლებლობა მიეცემოდა, დამპალი მამაჩემი ყველაფერს ართმევდა რომ წასულიყო და კიდე ეყიდა დასალევი, თავის ლოთ ძმაბიჭებთან ერთად კიდევ რომ დაელია, ამით სიცივეს ცოტა ხომ მაინც აცხრობდა, საწყალი დედა, იმდენი ურტყა რომ დღეს ლოგინადაა ჩავარდნილი, ჩვენი პატრონი კი არავინ არის, მამამ რაც გაიგო რომ დედა ცუდადაა აქ აღარ მოსულა, ანდა რიღასთვის მოვა დედას თუ ფული არა აქ იმისთვის, რომ წაართვას არყის საყიდლად, მერე კი გაგლეჯილი მთვრალი ღია ცისქვეშ გაგორდეს და დაიძინოს. მე არასდროს უყვარდი მამას, დედასთან ერთად მეც ბევრი მირტყა, სულ გვაშინებდა და გვაწიოკებდა. სულ მარტო ვრჩები, უკვე 11 წლისა ვარ და არავინ მყავს გარდა დედისა, რომელიც ლოგინად არის ჩავარდნილი, და მამა, რომელიც ჯობს რომ საერთოდ არ მყავდეს. უნდა გავიდე ეხლა ჩემი ჯერია, აქამდე დედა ზრუნავდა ჩემზე როგორც შეეძლო, ეხლა კი მე უნდა ვიზრუნო მასზე, საჭმელს მაინც მოვუტან, და თბილ ადიალას რომ გათბეს, ეს ზამთარი უნდა გადავატანინო, გაზაფხულის პირს უკვე კარგად იქნება, მერე კი ორივენი ერთად ვიმუშავებთ.
წავალ ეკლესიაში იქ დავდგები ბევრი ხალხი დადის და ათ თეთრს არავინ დაიშურებს ერთი პატარა ბიჭუნასთვის, რომელსაც დედის ფეხზე წამოყენება უნდა, კი, კი, კარგი აზრია ეკლესიასთან დავდგები, მამაოებიც კარგი ადამიანები არიან და დამეხმარებიან.

- დედიკო, გადავწყვიტე, რომ წავიდე და ფული ვიშოვო, უნდა მოგხედო დედა, მე უკვე დიდი კაცი ვარ და ჩემი მოვალეობაა დედაზე ზრუნვა. - შვილო, სად უნდა წახვიდე, რა უნდა გააკეთო, დამაცადე ცოტაც ,რამოდენი დღე და გამოვკეთდები, სულ ასე ხომ არ ვიქნები არა?! - არა დედა, ხომ ხედავ საჭმელი აღარ არი, გაზიც კი აღარ არის, ჩაი რომ მოადუღო, გამოილია, აქ კი სრული საყინულეა, მე უნდა გიმკურნალო დედიკო, ძალიან ცუდად ხარ, მე კი იმისთვის გყავარ, რომ შენზე ვიზრუნო და მოგიარო, შენ ხომ ყველაფერი ჩემთვის გინდა და ასეც ჩემს გამო ხარ, ცუდად რომ ხარ დედიკო, ხოდა შენს მეტი არავინ მყავს და ძალიან მიყვარხარ ჩემო დედიკო. - ეჰ შვილო, შვილო, განა რა დააშავე ამისი ფასი ეს ბედი რომ გერგო,(ამოიხვნეშა) საზრდოც კი არ შემიძლია რომ მოგიტანო და გკვებო. (ატირდა დედა.) - დედიკო არ იტირო, ხომ იცი შენი ნაღვლიანი თვალები არ მიყვარს და გულს მიკლავს, არ იტირო დედა აი, ნახავ ყველაფერი კარგად იქნაბა, გავალ მეც ვიმათხოვრებ, რომ დაინახავენ პატარა ბიჭს, ყველა დამეხმარება დედიკო. - ჩემო პატარა, ეს ცხოვრება არც ისეთი ადვილია და ხალხიც არც ისეთი გულჩვილი, ბევრჯერ დაგამცირებენ და მოგიკლავენ გულს, ამისთვის იყავი მზად.
თავდახრილი აღმართს ავყევი, დაგლეჯილი შარვალი, შავი დიდი ხნის გაურეცხავი სვიტრი და დედას მაღალ ყელიანი ჩექმები მეცვა, კურტკაც კი არ მქონდა საცოდავ ბიჭს, სიცივისაგან მთელი სხეული მიკანკალებდა, მაგრამ თავში მხოლოდ ერთი რამე მქონდა, რომ დედასთვის საზრდო და ტკივილ გამაყუჩებელი წამალი მიმეტანა, გზად ყველა შემხვედრს მოწიწებით ორიოდე კაპიკს ვთხოვდი, ვინ რას და ვინ რას იმეტებდა ერთი მათხოვარი პატარა ბიჭუნასთვის.განა ადვილია მათხოვრობა? განა ადვილია შიმშილი და არ ქონობა? მაგრამ მე ესეთი ვარ და რა იქნება რომ დამეხმარო? აი შენ... - დეიდა დამეხმარეთ რა გთხოვთ, დედიკო ავადა მყავს, საჭმელი და წამალი ჭირდება ცოტა რომ გამოკეთდეს. - ოხ! ღმერთო როგორ გაივსო ეს ქუჩები, ამ მაწანწალა ბავშვებით, დაუჯერებელია, დაიკარგე აქედან. უხეშად მკრა დეიდამ ხელი. - დეიდა გთხოვთ, მხოლოდ ორიოდე კაპიკით, დედიკო ძალიან, ძალიან ცუდად არის, თუ ჩემი არ გჯერათ წამოდით და საკუთარი თვალით ნახეთ, გემუდარებით. უცებ თვალები ცრემლებით ამევსო.

ოხ! აი, აიღე შენ ორმოცდაათი თეთრი და დამეკარგე აქედან. - მადლობა დეიდა, დიდი მადლობა. ჩემ გზას გავუყევი და დედიკოს სიტყვები გამახსენდა დღეს დილით რაც მითხრა სიმართლე ყოფილა, არავის ეცოდები და არავინ გეხმარება, მაგრამ მე ხომ ბავშვი ვარ და ჩემი რატომ არ ჯერათ? აი იმ ბავშვისგან ძალიან განსხვავებული ვარ, აი ის, ეხლა მანქანიდან რომ გადმოვიდა დედასთან და მამასთან ერთად, ვაიმე რა ლამაზად აცვიათ, ნეტა რა მანქანაა, ალბად ძვირი ღირს, ძალიან ძვირი,... (პაუზა) მოდი იმათთან მივალ, კი, კი ისინი დამეხმარებიან, ავუხსნი რომ ჩემი დედიკო ცუდად არის. გავიქცე, იქნებ მივუსწრო. -გამარჯობათ, ბატონო. ღიმილიანი სახით ავხედე. იქნებ დამეხმაროთ, სულ ორიოდე კაპიკით მოწყალებას გთოვთ, -გაიწიე იქით. -გემუდარებით, თქვენ კეთილი ადანიანი იქნებით, დამეხმარეთ გთხოვთ, დედიკო ცუდად მყავს, ძალიან ცუდად, სულ ორიოდე კაპიკი რომ წამალი ვუყიდო გემუდარებით ბატონო. -დაიკარგე მეთქი აქედან.
ძალიან მდიდარმა ბატომნა ორი თეთრიც არ გაიმეტა ჩემთვის, გამოვტრიალდო და დანაღვლიანებული, ცრემლებით სავსე თვალებით ეკლესიის გზას გავუდექი, შიმშილისაგან თვალ დაბნელებულს, უკვე სიარულის თავიც კი აღარ მქონდა, ჯიბეში კი სულ რაგაც ორიოდე ლარი მეგდო, იმასაც კი ვერ ვბედავდი ერთი ბულკი მეყიდა, რომ ღამემდე როგორმე გამეძლო, ვაი და მერე მოწყალე ხელი სხვას აღარ გაემართა. ეკლესიის ეზოში შევედი და ჩემოვჯექი. ეს წმინდა ადგილია და ბევრი ადამიანი მოწყალებას გაიღებს მჯერა, მე ხომ პატარა ბუჭუნა ვარ უცებ შემამჩნევენ და რომ ავუხსნი აქ რატომ ვარ დამეხმარებიან. უცებ ბებო მომიახლოვდა, შავებში ჩაცმული ბებო. - შენ ახალი ხარ? - იცით მე, დედიკო ავად გამიხდა და არავინ გვყავს, რომ დაგვეხმაროს დედას კი კვება და წამალი ჭირდება, დამეხმარეთ თუ შეგიძლიათ, გემუდარებით. თვალები ისევ, ისევ ცრემლებით ამევსო. - ხა, ხა, დაგეხმარო? მე? კეთილი იყოს შენი მობრძანება ჩვენ კუტოკში. - სად? გამათხოვრებას გილოცავ პატარა ტილიანო. - დეიდა დამეხმარებით? - იჯექი მანდ, სადაც ძიხარ, ხმა არ ამოიღო თუ ვინმე ორ კაპიკს მოგცემს მადლობა მოუხადე, აქ დედაშენი არავის აინტერესებს. - ეს ხომ ეკლესიაა და აქ ხომ კეთილი ხალხი დადის, მე კი დედა მყავს ცუდად და დახმარება ჭირდება, თავი ვერ შევიკავე და ტირილი კი არა უკვე ქვითინი ამიტყდა, თუმცა ვინ იყო ჩემი პატრონი, გარშემო თითქმის ვერავინ მამჩნევდა, თითქოს არც ვარსებობდი, ჩემი თავი მოჩვენება მეგონა, მოჩვენება რომელიც ცოცხალი იყო და რომელსაც ტკიოდა. - ე, ე, მე გითხარი და აჯობებს დამიჯერო. შენ ახალგაზრდა ხარ კიდე არა უშავს აიტან, აი ჩემი ბებერი ძვლები კიდე სულ ტკაც-ტკუცუნს გაიძახიან, ალბად დედაშენისაც. იცინის. - დედაზე ასე ნუ საუბრობთ, თქვენ ამის უფლება არ გაქვთ, ის კეთილი და სათნო ადამიანია და ცუდად არის ძალიან ცუდად, აი ნახავთ დამეხმარებიან აუცილებლად. ბებო ადგა, დამცინავი სახით შემომხედა და მითხრა: შენ მათხოვარი ხარ, მეტი არაფერი. ბებოს სიტყვები გულთან არ მიმიტანია ჩემი სადარდელი ისედაც ბევრი მქონდა, უცებ მამაო დავინახე აქეთ მომავალი და სახე გამინათდა, ჩემთან მოდის ნამდვილად, უნდა მკითხოს აქ რატომ ვარ და რატომ ვმათხოვრობ, მე ხო იმ ბავშვებს არ ვგავარ ეკლესიის ეზოში რომ თამაშობენ, ნახეთ ის ბატონიც აქ არის თავის შვილთან და ცოლთან ერთად, ამბად უკვე დამინახეს და რამე უთხრეს მამაოს?.... მამაომ ჩამიარა ისე ვერც კი შემამჩნია. უკვე ღამდება, მე კი სახში იმ პატარა სოროში ვარ წასასვლელი სადაც დედა მელოდება, ჯიბეში კი ტანჯვა წამებით მოგროვილი ხუთი ლარი მაქ, დედა კი მშიერია ]]> შენც მიდიხარ დედა.. შენც მტოვებ... https://lady.mcvane.ge/main/sasiyvarulo/chanaxatebi/19900-bebbbye-bbbbbbb-bbbb-bebbbye-bbbbbb.html https://lady.mcvane.ge/main/sasiyvarulo/chanaxatebi/19900-bebbbye-bbbbbbb-bbbb-bebbbye-bbbbbb.html https://lady.mcvane.ge/main/sasiyvarulo/chanaxatebi/19900-bebbbye-bbbbbbb-bbbb-bebbbye-bbbbbb.html Sat, 07 Jul 2012 21:13:10 +0000 index

დე, ნუღარ ტირი რა გთხოვ... მელეპარაკე ისევ... და ისევ მომეფერე.. მე შენს ყველა შეხებას ვგრძნობ.. მომიყევი შენზე.. დე, ძალიან მაინტერესებს როგორი ხარ.. ლამაზი იქნები... მერე ყველას ვეტყვი რომ ყველაზე ლამაზი დედა მყავს... მე შენში ვიზრდები... და შენ მიზრდი ჩემს სამყაროს... გთხოვ აღარ იტირო დედა.... მე შენს ცრემლებსაც ვგრძნობ.. სევდასაც.. და ჩემს სივრცეშიც აღწევს შიში.... და მეც მეშინია დედა... შენი ცრემლების მეშნია და იმ სასოწარკვეთილი სიტყვების ღამით რო მეჩურჩულები... მერე რა რომ მამა წავიდა... ნუ ტირი... მე გეყოლები დედა.. მომიყევი ისე პირველად რომ მიყვებოდი... როგორ გიხაროდა დე ჩემი თავი შენში... როგორ აღფრთოვანებით მეუბნებოდი რომ იფიქრებდი ჩემს სახელზე და ყველაზე მაგარ სახელს დამარქმევდი... ამბობდი რომ მამის თვალები უფრო მომიხდებოდა... და აუცილებლად შენი ღიმილი მექნებოდა, რადგან როცა მუცელზე იყურებოდი სულ იღიმოდი.. გეგონა, ვგრძნობდი ამ მზერას... ვგრძნობდი დედა...!.. მამა არ უნდა წასულიყო.. მამას ხომ ასე უყვარდი... მე არ დამაბრალო დე.. და არ იტირო მამის გამო... მამამ ჩემი თავი დაგიტოვა.. ახლაც გამალებით გიცემს გული.. და ჩემი პაწია გულიც აჩქარებულია... მე მეშინია დედა... მეშინია რომ ვეღარ გნახავ... და ვერც ყველას ვეტყვი,რომ ლაამზი დედა მყავს.. ჩემი სივრცე პატარავდება შენი სევდით.. სუნთქვა მიძნელდება დამოუსვენრად ვწრიალებ.. მაგრამ არც ეს წრიალი გამომდის ისე რომ შენ არ შეგაწუხო.. გუშინ ხომ გიკვირდა რატომ გტკიოდა ასე ხშირად მუცელი.. მე ვიყავი დედა... ჩემი სევდა გტკენდა... შენიდან ჩემში შემოღწეული სევდა და ჩემი შიში.. ვიცი, გიყვარვარ!... მედაბადება მინდა... მინდა მითხრა რომ მამის თვალები მაქვს და შენი ღიმილი.. მინდა ჩამეხუტო და ამ ჩახუტებისას სულ ის სიახლოვე გავიხსენო შენში ყოფნისას რომ შენთან მაკავშირებდა... არ მომკლა დედა..! ვიცი ცხოვრებაში უცილებლად გაგახსენდები ერთხელ მაინც და მაშინ იგრძნობ როგორ გჭირდებოდი თურმე... არ მომკლა დედა! შენ ხომ ბედნიერი იყავი ჩემით... შენ ხომ გიხაროდა ჩემი სოცოცხლე შენში.. შენს სხეულში... შენს სამყაროში... მამას არ უნდოდა ბედნიერება და იმიტომ წავიდა.. მამა ვერასდროს იგრძნობს ბედნიერებას სრულყოფილად... დაბადება მინდა დედა! დღეს ხომ პირველად მნახე როგორი ვარ.. და მაშინაც ატირდი... ისევ შეიკუმშა ჩემი სივრცე და მივხვდი.. დღეს ხომ გითხრა ექიმმა რომ ძალიან ჯანმრთელია შენი შვილი... შენ ისევ აცრემლდი დედა... და ვიგრძენი ისევ... შენი შვილი ვარ დედა!... გახსოვს როგორ მიყვებოდი რომ ყველაზე მეტად გეყვარებოდი ... მაშინ მიხაროდა და მაშინ ვერ აღწევდა შიში ჩემს ნაწილში.. მაშინ არც ვიცოდი როგორი იყო შიში... მაშინ არც ტკივილი ვიცოდი... შენ აღარ მელაპარაკები დე.. აღარ მეფერები.. მხოლოდ ტირი და ჩუმად მეჩურჩულები... დედა მე სიცოცხლე მინდა... გუშინ ყველაზე დიდხანს ტიროდი.. არც კი დაგიძინია.... გუშინ მთელი ღამე მეფერებოდი... გუშინ მთხოვე პატიება.... და მე მივხვდი,რომ ვეღარ გნახავ ვერასოდეს.. და ვეღარ ჩაგეხუტები... შენც მიდიხარ დედა.. შენც მტოვებ...
]]> მთვარესთან ნაფიქრი https://lady.mcvane.ge/main/sasiyvarulo/chanaxatebi/19728-bbbbbbbbbb-bbbbbbb.html https://lady.mcvane.ge/main/sasiyvarulo/chanaxatebi/19728-bbbbbbbbbb-bbbbbbb.html https://lady.mcvane.ge/main/sasiyvarulo/chanaxatebi/19728-bbbbbbbbbb-bbbbbbb.html Sat, 23 Jun 2012 13:34:49 +0000 index აგვისტოს ცხელი ღამეა. ბაღში ვზივარ სკამზე და მთვარეს ვუსმენ. უჩვეულო სიწყნარეა ზაფხულის ღამისთვის. არსად ისმის ჭრიჭინი. თითქოს ღამის მწვანე ამფორიაქებლებს ქედი მოუდრეკიათ მთვარის დინჯი ბრწყინვალების წინაშე და გასუსულები აცლიან მითხრას თავისი სათქმელი. მთვარე მომითხრობს შორეული ადგილებიდან მოტანილ ამბებს. დედამიწის სხვადასვხა კუთხეში ნანახ უიღბლო სიყვარულზე, ხანმოკლე ბედნიერებაზე, ხანგრძლივ ტკბობასა და შესაშურ მეგობრობაზე. ამ ყოველივეს მოსმენის შემდეგ ისეთი გრძნობა მიჩნდება თითქოს რაღაცას მიმალავს ყვიტელი მნათობი. ბოლომდე არ მეუბნება სათქმელს და ცივი გამოხედვით არ მაძლევს საშუალებას კარგად გამოვკითხო. ზურგს მაქცევს და თავისთვის ჩუმად ჩაიბიტბუტებს: "დანარჩენს შენ თვითონ მიხვდები". ჩავფიქრდი... გონებაში უეცრად გამკრა უიღბლო სიყვარულის თემამ. ვფიქრობ: "ვახ, კაცო თუკი სიყვარული ყველაფრის საწყისია, ყველაზე მარადიულია და თავად ღმერთია, როგორ შეიძლება იყოს უიღბლო. შემდეგ კი მივხვდი: სიყვარული უიღბლო მაშინაა, თუკი ადამიანია იმდენად სუსტი და უუნარო რომ ვერ ახერხებს მოძრაობას მხოლოდ წინ, არ დგამს გადამწყვეტ ნაბიჯებს და არ იყენებს შანსს, რომელიც მას ზეციდან მიეცა. მოდით ამაში უკეთ გარკვევისათვის განვიხილოთ რა არის სიყვარული. ზოგის აზრით სიყვარული, ესაა მარადიული ცეცხლის ალი გულმკერდის არეში. ზოგი თვლის, რომ ეს არაა ცეცხლი გულში, არამედ სისხლში. თუმცა ჩემი აზრით სიყვარული __ ესაა ფრთები. "იგი" ქმნის უკვდავების განცდას. სიყვარული __ როცა "გაზაფხულის მთვარიან ღამეს შემოდგომის სევდა შეერევა". ტყუილად კი არ ამბობენ: "ყველა შეყვარებული ნიჭიერიაო". სიყვარული ესაა __ მშვენიერება, ჯანმრთელობა, სილამაზე, სიკეთე და ბედნიერება. მაგრამ სიყვარული ნაირნაირია. შესაშური კი არა, შესაბრალისია გახრწნილი უსაქმური დონ ჟუანი, რომელიც ათობით, ასობით ქალს იცვლიდა, მაგრამ არც ერთთან არ იყო ბედნიერი. ავანტურისტი კაზანოვი, პირიქით თავგამოდებული თაყვანისმცემელი იყო ქალებისა, რომელთაც შეიყვარებდა. არსებობს გადმოცემა: როცა მისი სამარის მახლობლად ვინმე ახალგაზრდა ქალი ჩაივლიდა, ღობის წნელი გადაიხრებოდა და კაბის კალთას ეჭიდებოდაო. ჩვენ ვიცით ასობით მაგალითი სივარულის ჭეშმარიტი სილამაზისა, ერთადერთი სიყვარულისა, სიკვდილამდე რომ გრძელდება, არა ყოველთვის გაზიარებული, მაგრამ ამაღელვებელი და კეთილშობილური სიყვარულისა: დანტე და მისი ბეატრიჩე, რაფაელი და ფორნარინა, ჰაინე და ამალია, რობ შუმანი და ანა ვიკი და სხვა მრავალი. ჩემი აზრით სიყვარული მაშინ ხდება ერთადერთი, როცა ადამიანს ყოფნის მოთმინება და თავდაუზოგავი შეუპოვრობით მიაღწევს მიზანს და დაიპყრობს თავისი "ერთადერთის" გულს. არასოდეს ვეთანხმებოდი გამონათქვამს: "მეყვარები ვიდრე სიკვდილი არ დაგვაშორებს ერთმანეთს". თუკი სიყვარული მარადიული გრძნობაა, ისეთი პირობითი, სიმბოლური და მკვეთრად "მატერიალური" მცნება, როგორიც სიკვდილია, როგორ შეუშლის ხელს ამ გრძნობას მარადისობაში გადასვალში?..არასოდეს დაფიქრებულხართ, რატომ ტოვებენ ფრინველები აფრიკის მყუდრო, მაძღარ ნაპირებს და მიფრინავენ შორეულ ჩრდილოეთში, სადაც თოვლის გარდა არაფერია? ფრინველები ჩრდილოეთში დიდი წყალდიდობის დროს მიფრინავენ. თოვლის წყალს შესვამენ და ერთი ყლუპი ასეთი წყალი ფრინველებს სიყვარულს უნერგავს... "სიყვარული ეს არის დუმილი ოღონდ ძალზე პირადული. თუმცა თუკი გსურს, რომ "მიაღწიო მიზანს", დუმილი ყველაზე ცუდი გამოსავალია, რაც კი შეიძლება შენთვის არსებობდეს. ნამდვილ სიყავრულს ბედნიერება მოაქვს. ადამიანი თავისი სიცოცხლის ხაზს სხვადასხვაგვარად აყალიბებს. ამ ხაზს სიმბოლურად ბედს ეძახიან. ზოგს რა ხიფათი შეხვდება, ზოგს რა სიამე! მაგრამ არასოდეს არ უნდა დაეცეს სულით. "ყველა შენი საყვედურის სიმწარის მიუხედავად შეინარჩუნე იმის შეგნება, რომ ადამიანი დაბადებულია ბედნიერებისათვის, როგორც ფრინველი ფრენისთვის. მაგრამ ბედნიერების შენარჩუნება, თუნდაც სისხლით და ოფლით იყოს მოპოვებული, შეუძლებელია, თუ ისევ და ისევ გმირობას გმირობა არ მოჰყვა და მუდმივი ბრძოლით, მოქმედებით არ დავიცავით. ბრძოლის გარეშე ნამდვილი ბედნიერება არ არსებობს. მებრძოლი კი ყოველთვის პოულობს ახალ იარაღსა და ახალ გმირობის ძალას. მაგრამ სრული ბედნიერების მიღწევა შეუძლებელია, თუ მთელი ენერგია, მთელი სიცოცხლე არ შევწირეთ ადამიანთა კეთილდღეობას.ძალიან საჭიროა ადამიანებმა ვისწავლოთ სხვისთვის დაუსრულებელი შეწევნა-დახმარება. ოღონდ რომ ეხმარები, ნუღარ მოაგონებ, აუცილებელი არაა, ნუღარ დაამადლი სიკეთეს: ჭრილობასთან შეხება ხომ ტკივილს იწვევს. თუ თვითონ არ ახსოვს სიკეთე, არც ყოფილა ადამიანი და რაღა მნიშვნელობა აქვს მის აზრს? იჩქარე გაახარო ადამიანი. მაქსიმ გორსკი წერდა: "როცა ადამიანზე ვფიქრობ, მკერდში თითქოს მზე ამომდის". ადამიანი ღირსია იმისა, რომ გააბედნიეროთ (ცხადია, არა ყოველი ადამიანი). კარგია, როცა მას აბედნიერებს არა მარტო მზე, არამედ ყურადღება, გულისხმიერება, ღიმილი, ერთგულებაც. რა კარგია, რომ მიხვიდეთ მბჟუტავ ცეცხლთან სადაც გელოდებიან. სხვისი ცხოვრების გალამაზებით, გაილამაზებთ თქვენსასაც... ყველას უნდა ახსოვდეს ეს სიტყვები: "ეძიე იყო და იყავ ადამიანი". ადამიანის უპირველესი სათნოება და ღირსებაა __ ადამიანობა. ცხოვრება __ წიგნია. რასაც ყველა თვითონ წერს. არაფრის წერა არ შეიძლება შავად, ლაქებიანად, უსუფთაოდ: გადაწერას არ დაგაცლიან. წერა ისე უნდა, რომ მერე ცხოვრების წიგნის რომელიმე გვერდის გადაშლა არ ისურვო. და კიდევ ერთი დამატება: როგორ მინდა ყველა კაცს ვუთხრა ეს ხმამაღლა: ქალი რთული ფენომენია. მის ღირსებას წარმოაჩენს არა სილამაზე, ქედმაღლობა, ჩაცმა, არამედ, გრაცია, ქცევა, სიტყვა. მარადიულ-ქალური საწყისია ის ლამპარი, რასაც კაცთა მოდგმა მიჰყვება იმ დღიდან, რაც მყარ ნიადაგზე დადგა ფეხი. ჩვენი ცხოვრების ქვაკუთხედია რწმენა, აქტიური და გამიზნული მოქმედება, შრომა, ოპტიმიზმი, რაოდენ გამოუვალიც არ უნდა იყოს შექმნილი ვითარება. სწორედ ამ რწმენის შთაბეჭდილებით მინდა დაამთავროს მკითხველმა ჩემი "ფიქრების" კითხვა. აკაკი გელოვანის ლექსი გამახსენდა:"ყოველდღიური ჯაფა, ზრუნვა, ნერვების მოშლა, რეგვენთა სიტყვა და სიავეც გავსებდეს ნაღვლით_ მაინც გეჭიროს მუდამ მაღლა ღირსების დროშა, ჩრდილი რას გავნებს __ ცხოველი მზე დაგნათის მაღლით!"შევწყვიტე ფიქრი და გავხედე მთვარეს. გაღიმებული კმაყოფილებით გადმომცქეროდა და თავს მიქნევდა: "როგორც იქნა მიხვდი!ავტორი: ბექა შველიძე]]> ახედეთ ცას... https://lady.mcvane.ge/main/sasiyvarulo/chanaxatebi/19727-bbbbbb-byebb.html https://lady.mcvane.ge/main/sasiyvarulo/chanaxatebi/19727-bbbbbb-byebb.html https://lady.mcvane.ge/main/sasiyvarulo/chanaxatebi/19727-bbbbbb-byebb.html Sat, 23 Jun 2012 13:25:46 +0000 index იდგა გაზაფხული, წვიმდა, მზე პირს იბანდა... საოცარია გაზაფხული. მიყვარს, რადგან ამ დროს სიცოცხლის სული შთაებერება ბუნებას და და მყისიერად აცოცხლებს არემარეს. ჭიკჭიკს იწყებენ ჩიტები და დადუმებულ წუთისოფელს აიძულებენ ღრმა და უშფოთველი ძილიდან გამოვიდეს. უკიდეგანო ზეცა უკიდეგანოდ მიიწევს სულ ზევით და ზევით. საოცარი შთაბეჭდილება იქმნება ამ დროს, თითქოს ორი სამყარო იმიჯნება ერთმანეთისგან. ცას და მიწას შორის უხილავი სივრცე იბადება. იგი თანდათან იწყებს გაფართოებას, შთამბეჭდავი თუმცა უბრალო ადამიანისთვის შეუმჩნეველი ნათებით, საოცარ სანახაობას აწყობს და განათებულ ცას მანდილივით ეფარება. მიყვარს ცა, რადგან როდესაც ცას უყურებ, არასდროს გაგიელვებენ თავში ბილწი აზრები. ახედეთ ცას..!დაღამდა. ცივი ნიავით გაგრილებული დედამიწა ძილს მისცემია. აღარსად ისმის ჩიტების ჟღურტული. მთვარის სინათლით განათებული წმინდა სამების გუმბათი გაშეშებული ბრწყინვალებით გადაჰყურებს მშვენიერ თბილისს. მიყვარს მთვარე, რადგან მიყვარს მისი მოსმენა. ახედეთ ცას..!გათენდა. ადრიანმა დილამ ბალახის ცვრით პირი დაიბანა. შორს გაწითლებულ ჰორიზონტზე გამოჩნდა საავდრო ღრუბელი. გავიდა ხანი და წვიმაც წამოვიდა. მიყვარს წვიმა. იცი რა რის ყველაზე მაგარი? სოფელში ტრიალ მინდორზე, თუკი წვიმაში მოყვები უნდა დაწვე მიწაზე და იგრძნო რას ნიშნავს, როცა გაწვიმს. ვერ წარმოიდგენ, სევდიანია, მაგრამ უნდა გამოსცადო რას ნიშნავს, როდესაც მიწაზე წევს ადამიანი და მას აწვიმს ზედ, რას გრძნობს. ამის განცდა ადვილია, თუ ელემენტარულად გესმის ბუნების... წევხარ და უყურებ ცას. ეს დაახლოებით იგივეა, რაც ღამე იჯდე სახლის სახურავზე და მთვარეს უსმინო. ამასობაში გაიფანტება ღრუბელი და კვლავ გამოჩნდება ის საოცარი სანახაობა. მიყვარს ცა, რადგან როდესაც ცას უყურებ გამორიცხულია თავში გაგიელვოს თუნდაც მცირედმა ბოროტებამ, თუნდაც მცირედმა ეჭვმა, თუნდაც მცირედმა უიმედობამ. ბუნებრივია, რადგან ცა არის ადგილი სადაც ვერ დაიბუდებს უმყოფადობა. მხოლოდ სპეტაკი ფიქრები იქნება შენი თანამდევი ცაში ყურების დროს. ახედეთ ცას...ახედეთ ცას...ხშირად... ახედეთ ... ცას! ავტორი: ბექა შველიძე]]> თენდება დღე https://lady.mcvane.ge/main/sasiyvarulo/chanaxatebi/19663-bbbbbbb-bbb.html https://lady.mcvane.ge/main/sasiyvarulo/chanaxatebi/19663-bbbbbbb-bbb.html https://lady.mcvane.ge/main/sasiyvarulo/chanaxatebi/19663-bbbbbbb-bbb.html Sat, 16 Jun 2012 03:13:22 +0000 index თენდება დღე...თვალებს ვახელ სიზარმაცით, ვეძებ სამოსს და ბოლოს მთლად ვფხიზლდები...თვალს მჭრის ფანჯარაში დანახული ნაცრისფერი ცა...რატომღაც კარგა ხანია ასეთი ლამაზი არ მინახავს სამყარო, რატომღაც თავს ძალზედ კარგად ვგრძნობ...შემდეგ სიგარეტის მოსაწევად გავდივარ აივანზე...თითქოს სამყარო შეიცვალა, უფრო გალამაზდა...ვრჩები მოწევას და მოწეულ ბიჩოკს აივნიდან ვისვრი და უცაბედად დასჭექა...დასჭექა გეგონება ზეცამ შენიშვნა მომცა ამ საქციელისათვის...წამოვიდა წვიმა და ჩააქრო ჯერ კიდევ ელვარე სიგარეტის ნამწვავი...უცაბედად მკერდში ენით აღუწერელი ტკივილნარევი სიხარული ვიგრძენი...წამის მარადისობა ვინატრე და აივნის მოაჯირზე დავჯექი კედელთან ზურგით, ამასობაში ახალ ღერსაც მოვუკიდე...ვუყურებდი, როგორ მირბოდა გაზეთგადაფარებული ხალხი სახლში...ვხედავდი როგორ ხტოდნენ ბიჭუნები და გოგონები წვიმაში...ვხედავდი როგორ მოდიოდა ქუჩის დასაწყისიდან მდინარესავით წვიმა...ვხედავდი და ვფიქრობდი ნეტავი იმ ადგილას ვიყო ახლა სადაც წვიმა კიდევ აპირებას მოსვლასთქო...წვიმას ისე შევიგრძნობ, როგორც შეხებას...მხოლოდ წვიმას ძალუძს ჩასწვდეს ჩემს ქვეცნობიერს და გამიგოს მე ყოველივეში რაც მაწუხებს.]]> სიყვარული https://lady.mcvane.ge/main/sasiyvarulo/chanaxatebi/19661-bbbbbbbbb.html https://lady.mcvane.ge/main/sasiyvarulo/chanaxatebi/19661-bbbbbbbbb.html https://lady.mcvane.ge/main/sasiyvarulo/chanaxatebi/19661-bbbbbbbbb.html Sat, 16 Jun 2012 02:44:35 +0000 index მე ადრეც მჯეროდა და ახლაც მჯერა!
-რისი?
-სიყვარულის...
-ოოხ...
-რა იყო?
-სიყვარული არ არსებობს!!!
-რატომ ამბობ მაგას?
-იმიტომ რომ ეგრეა...
-არა!
-მაშინ მითხარი: რა არის სიყვარული? როგორია სიყვარული? რა ფერია?
-ფერი?... ფერი?...
-ხო,ფერი! რა ფერია?
-არ ვიცი... ვარდისფერია
-რატომ ვარდისფერი?
-ვარდისფერი ნაზი ფერია და რომ შეხედავ მაგ ფერს, რაგაც გიხარია, ბედნიერი ხარ.
-რა გიხარია?

-სიცოცხლე...
-და სიყვარული?..სიყვარული როგორია?
-უკვდავია.
-არაა უკვდავი.
-ნამდვილი სიყვარული უკვდავია.
-როცა შენ გიყვარს, შენ ფიქრობ რომ ნამდვილია. თუ არა შენი სიყვარული?
-ჩემი სიყვარული ნამდვილია.
-იმისი?
-იმისიც.
-რატომ ფიქრობ მასე? გიკითხავს მისთვის?
-არა!
-აბა რა იცი?
-ვგრძნობ.
-ეგ როგორ?
-თვალებსჰი ჩახედე ადმიანს და დაინახავ!
-სიყვარული თვალებში ჩანს?
-ხო...
-იმან რომ ჩაგხედოს თვალებში და გითხრას: არ მიყვარხარო!... მერეც იტყვი, რომ სიყვარული უკვდავია?..
-...............
-რატომ გაჩუმდი? ჩაფიქრდი?
-ხო,წარმოვიდგინე და... გული მეტკინა...
-რატომ?
-მერე არავინ მეყვარება?
-არ ვიცი!
-მე ის მეყვარება... ან არ მეყვარება...
-ხო და... ეს იმას ნიშნავს, რომ სიყვარული უკვდავი არაა!
-უკვდავია!...
-კიდევ ეგრე ფიქრობ?!...
-ხო.
-რატომ?
-მე ის თუ არა, სხვა მეყვარება... და ეს ხომ სიყვარულია?
-მერე?
-მერე ის,რომ სიყვარული უკვდავია,შენში თუ არა ჩემშია სიყვარული, ის თუ არა შენ მეყვარები...
-მეც!..
-რა?!
-მეყვარები!!!... ღამეა,გარეთ წვიმს, წვიმს ისევე,როგორც ჩემს სულში. წვიმს,რადგანაც შენ ჩემს გვერდით აღარ ხარ. ეს რა თქმა უნდა დროებით, გათენებამდე, რადგან გათენებისას ისევ გნახავ და დავტკბები შენთან გატარებული კიდევ რამდენიმე ბედნიერი წუთით!
უცებ დავფიქრდი, რა იქნებოდა შენ ჩემს გვერდით რომ არ იყო? არა, ამაზე ფიქრიც კი მზარავს! უშენოდ ალბათ სიბნელე,იმედგაცრუება და სიკვდილი მელის! არა,მე სიკვდილის არ მეშინია...
ნეტავი მალე გათენდებოდეს...
გათენდა,მზემ გაათბო დედამიწა, გაათბო ისე, როგორც შენი სიყვარული ატბობს ჩემს გულს. გულს, რომელიც მხოლოდ შენტვის ძგერს! ახლახან მივხვდი, თუ რა ძნელია, როცა გვერდით გყავს საყვარელი ადამიანი და მაინც გენატრება! ხანდახან გაკვირდები და ვცდილობ რაიმე ნაკლი შევნიშნო შენში, მაგრამ "შენი მთავარი ნაკლი ხომ შენი უნაკლობაა" და ამიტომაც განვიცდი ამ დიად გრდძნობას შენდამი... მინდა რაიმე განსაკუთრებული გითხრა...]]>