სონეტი XXIX მარტო რომ ვრჩები, როცა ვწყევლი საკუთარ თავბედს, რომ არ ვახსოვარ აღარც ხალხს და აღარც განგებას,...

სონეტი XXV დაე, ზოგისთვის ვარსკვლავეთი იყოს მოწყალე, ზოგის პატივით რეკდნენ, დაე, ქვეყნად ზარები!... მე...

სონეტი XXVI შენმა სიკეთემ მონობის ხვედრს რაც მაზიარა, შენთვისღა ვცოცხლობ, სიყვარულის დიდო ბატონო, და ამ...

სონეტი XXVII დაღლილ-დაქანცულს საწოლთან რომ მიმიყვანს კვალი, ამ ტიალ ქვეყნად უგზოოდ რომ აღარ ვტიალობ,...

სონეტი XXVIII ახლაღა ვხედავ, ბედნიერი დრო რომ დასრულდა, სიმშვიდის ნაცვლად რომ შევესწარ მხოლოდ წამებას......

სონეტი LVII შენს მონობაში ისე გადის ჩემი ცხოვრება, ვერ გამიგია - წამია თუ წელიწადია; ჩემი სიცოცხლე შენს ერთ...

რომ არ გადავიქცე ამღვრეული წვიმის წვეთებად, და სანთელივით უმოწყალოდ არ გავიღვარო, გადამაფარე კალთა შენი...

მე ჩუმი დარდებით მივყვები ბილიკებს, სევდა და ტკივილი დამყვება კვალდაკვალ... არ მინდა, დამთავრდა, მე აღარ...

ჩემთან ფანტაზიის ფერის შიმშილია, ჩემთან სიუხვეა დარდის...

სისულელეა გულახდილობა როცა ცხოვრება ასე ყალბია!...