ტიუტჩევი თედორე

ბედისწერა

თქმულება ამბობს, რომ სიყვარული
ფაქიზ გრძნობათა არისო სფერო,
ის კავშირია მსგავსი სულების,
საბედისწერო შერწყმაა მათი
და ორთაბრძოლა... საბედისწერო.

უთანასწორო ჭიდილი მიდის
და ამ ჭიდილში მარცხდება მუდამ,
იმსხვრევა მუდამ სწორედ ის გული,
რომელსაც უფრო ნაზი და სუფთა
ძალუძს ოცნება და სიყვარული.

უკანასკნელი სიყვარული

ო, სიყვარული რარიგ ნაზია
სიცოცხლის ბოლოს, სიბერის ზღურბლზე,
გამოსათხოვარ შუქით ანთია
დაისის მზე და აწითლებს ღრუბლებს.

ცა ჩამობნელდა. შორს, დასავლეთით
ძლივსშესამჩნევი სინათლე როკავს.
ნუ მიმატოვებ, მშვენიერებავ,
შემოღამებავ, მაცალე ცოტა.

აღარ ჩქეფს სისხლი. გულს ავსებს ნდობა,
სევდა უსიტყვო და უსახელო...
ნეტარებაც ხარ, უიმედობაც,
შენ, სიყვარულო უკანასკნელო!