შენთვის საყვარელო
მე წავედი ბაზარში, სადაც ჩიტებს ჰყიდიან
და ჩიტები ვიყიდე
შენთვის,
საყვარელო.
მე წავედი ბაზარში, ყვავილებს რომ ჰყიდიან,
ყვავილები ვიყიდე
შენთვის,
საყვარელო.
მე წავედი ბაზარში, რკინეულს რომ ჰყიდიან
და ბორკილი ვიყიდე,
უმძიმესი ბორკილი
შენთვის,
საყვარელო.
ისევ წაველ ბაზარში, სადაც მხევლებს ჰყიდიან
და იქ შენ დაგეძებდი,
მაგრამ ვერსად გიპოვე,
საყვარელო, ჩემო.
ჩიტის სურათის დასახატად
თავდაპირველად დახატეთ გალია
ღია კარებით
შემდეგ დახატეთ
რამე ლამაზი
რამე მარტივი
რამე საჭირო ჩიტისითვის
მერე წაიღეთ ტილო სადმე
ბაღში ან ტყეში
დაკიდეთ ხეზე
თავადაც იქვე დაიმალეთ
ხმისგაუღებლად . . .
ხანდახან ჩიტი მალე მოდის
მაგრამ ხანდახან მის მოფრენამდე
ბევრი წყალი ჩაივლის ხოლმე
ფარ-ხმალს ნუ დაყრით
მრავალი წელიც დაელოდეთ თუსაჭიროა
ჩიტის ადრე ან გვიან მოსვლას
არავითარი
კავშირი არ აქვს თვით ნახატთან
როცა ის მოდის
თუკი მოდის ხოლმე საერთოდ
ყური დაუგდეტ უღრმეს სიჩუმეს
ელოდეთ ჩიტი თავად მოხვდეს გალიაში და
როდესაც უკვე შიგ იქნება
ძალიან ფრთხილად მიუხურეთ კარები ფუნჯით
და სათითაოდ გადაშალეთ ყველა გისოსი
ჯერ მოითმინეთ ჩიტის ბუმბულს ნუ შეეხებით
შემდეგ დახატეთ ხის სურათი
ჩიტს აურჩიეთ ტოტთაგანი საუკეთესო
დახატეთ კიდევ სიმწვანე დაქარის სიგრილე
მზიური მტვერი და
მწერთა ხმა ზაფხულის ხვატში
ელოდეთ ჩიტმა გადაწყვიტოს იქნებ სიმღერა
თუ კი არ მღერის ეს ცუდია
ნიშანი იმის რომ ნახატი არ გამოსულა
მაგრამ თუ მღერის ეს კარგია
ნიშანი იმის რომ თქვენ ძალგიძთ ხელის მოწერა
ჰოდა თქვენც აცლით უმშვიდესად
ჩიტუნას ბუმბულს
და საკუთარ გვარს აწერთ იქვე ტილოს კუთხეში.
ყვავილების კონა
ვის ელი პატარა, მწყაზარო გოგონავ,
ყვავილთა ცინცხალი კონით?
ვის ელი, ასულო, ნათელო ცისკრისა,
ყვავილთა ფურჩქნილი კონით?
ვის ელი, შენ, ქალო ლამაზო, ამდენხანს?
თუ ხედავ, გიჭკნება კონა...
ვის ელი, დიაცო, ასაკით თელილო?
თუ ხედავ, გიკვდება კონა...
მე ველი ჩემს რაინდს, ჩემს რჩეულს გულისას
და განა როდესმე მოვა?!.
საუზმე
ფინჯანში
ყავა დაასხა
ყავიან ფინჯანში
რძე ჩაამატა
რძიან ყავაში
შაქარი ჩაყარა
პატარა კოვზით
მოურია
ყავა დალია
ფინჯანი
უსიტყვოდ
დადგა
სიგარეტს
მოუკიდა
კვამლის
რგოლები გამოუშვა
ფერფლი
საფერფლეში ჩაყარა
უხმოდ
თავაუღებლად
ადგა
ქუდი დაიხურა
საწვიმარი ჩაიცვა
ვინაიდან წვიმდა
წვიმაში გავიდა
ხმა არ გაუცია
არ შემოუხედავს
მე კი თავი
ხელებში ჩავრგე
და ავტირდი
როგორ უნდა დახატო ჩიტის პორტრეტიი
ჯერ დახატე
კარღია გალია
მერე დახატე
რაიმე ლამაზი
რაიმე მარტივი
რაიმე მიმზიდველი
რაიმე სასარგებლო
ჩიტისათვის
მერე ტილო ხეზე მიამაგრე
ბაღში
ტყეში
თუნდაც ჭალაში
თვითონ კი ხეს მოეფარე
არ გაინძრე
არ იხმაურო...
ჩიტი ხან ჩქარა მოფრინდება
ხან კი წლობით გალოდინებს
სანამ გამოჩენას ინებებს
ლოდინისას
მხნეობა არ დაკარგო
ელოდე თუნდაც წლობით
ჩიტის მოფრენამდე გასული დრო
პორტრეტის ღირსებაზე არაა
დამოკიდებული
ჩიტი რომ მოფრინდება
(თუ მოფრინდება)
დააკვირდი უძირო სიჩუმეს
დაიცადე სანამ ის გალიაში შევა
და როცა შევა
კარი ფუნჯით ფრთხილად მიკეტე
მერე სათითაოდ წაშალე
ყველა გისოსი
ისე რომ ჩიტის ერთი ბუმბულიც არ შეარხიო
მერე დახატე ხე
შეურჩიე ჩიტს
მისი ყველაზე ლამაზი ტოტი
დახატე აგრეთვე ფოთლების სიმწვანე
ქარის სიგრილე
მზის ათინათი
და ზაფხულის ხვატში
ბალახში მოფუთფუთე მწერების ხმები
შემდეგ კი დაელოდე
როდის დაიწყებს ჩიტი გალობას
თუ ჩიტი არ გალობს
ეს ცუდი ნიშანია
ნიშანი იმისა რომ პორტრეტი არ გამოვიდა
მაგრამ თუ ის გალობს ეს კარგი ნიშანია
ნიშანი იმისა რომ პორტრეტი დასრულებულია
მაშინ ძალიან ფრთხილად ამოაძვრე
ჩიტს ერთი ბუმბული
და სურათს კუთხეში შენი სახელი მიაწერე
პარიზი ღამით
სამი ასანთი, ანთებული ღამეში, ჯერით:
პირველი – რათა მომეხილა მე სახე შენი,
მეორე – რათა დამენახა შენი თვალები,
უკანასკნელი – რომ მეხილა შენი ტუჩები,
რომ კვლავ მახსოვდეს შენი სახე, აკანკალებით
ღამის წკვარამში რომ ჩაგეკვრი და გავყუჩდები.
მშვენიერი ხარ
უარყოფილი ღვთით და სატანით,
უცოდველი და ცამდე მართალი,
მშვენიერი ხარ, არც ვის სადარი,
მშვენიერი ხარ, ვით ზღვა ლიცლიცა,
როგორც ადამის შექმნამდე მიწა,
ვერ დაგივიწყოს გიხილოს ვინცა.
მშვენიერი ხარ, როგორც ნიავი,
ვით განთიადი შუქთა მფერავი,
თუმცა შენდარი მრავალი არი,
ვერ შეგედრება მაინც ვერავინ.
ლამაზმანების შენ ხარ სადარი,
მათი ტოლი ხარ და თანაბარი,
ციური შუქით ასე განბანილს
შენ, არად გიჩანს ჩემი უფლება.
უკაცრიელი შენ ხარ კუნძული
სადაც შენთან მყოფს ნეტარება დამეუფლება.
კეთილი ჟამი სიყმაწვილისა
წყალი ბროლივით იყო კამკამა,
მდინარე უფრო სარკეს მოჰგავდა,
მიწა მდედრივით ნაყოფიერი
და გაზაფხულიც დამათრობელი,
ომის წარსულის იყო ნაწილი,
ტრფობა კი იყო მარადიული.
თუკი
თუკი ძუძუს წოვს ლომის ბოკვერი,
დედალომს წამსვე უქრება დარდი,
დედამიწა კი ხდება ლომფერი,
თუკი მიწაზე ხანძარი დადის.
თუკი სიკვდილი ტრფობაზე ჰყვება,
სიცოცხლე ტოკავს.
თუკი სიცოცხლეს სიკვდილი ხვდება,
იღიმის ტრფობა.
ესა ვარ რაც ვარ
ესა ვარ რაც ვარ, ასეთად ვიშვი,
ასეთად გავჩნდი ამ ქვეყანაზე,
ვიცინი, როცა ჩემს თამამ სიცილს
ედება ცეცხლი და ალამაზებს,
მე იგი მიყვარს, ვუყვარვარ ვისაც,
ვისგანაც ბევრი მერგო სიამე,
მაგრამ თუ ტრფობას გავდენი ნისლად,
ამაში ბრალი მექნება რამე?
ეს მე ვარ, რაც ვარ, ასეთად ვიშვი,
ამგვარი გავჩნდი ამ ქვეყანაზე,
მე ჩემსას მაინც არასდროს ვიშლი,
რა გინდათ ჩემგან მეტი ამაზე?
ჩემით ტკბებიან. და ვარ ასეთი,
მე არავისგან არაფერს ვითხოვ,
კენარი ტანით და სისავსეთი
და მოძრაობით ვმღერივარ თითქოს.
ჩემი მკერდია ასე მაღალი,
ჩემი თვალები კვესენ მეხებად,
თუმცა ამაში რაა ახალი,
ეს ყველაფერი თქვენ არ გეხებათ!
ესა ვარ, რაც ვარ, ასეთად ვიშვი,
სწორედ ასეთი ვსურვარ მრავალთა,
ნუ განმიკითხავთ მოგებით ნიშნის,
რაიც უნდილმა ბედმა დამმართა!
დიახ! მე იგი ადრე მიყვარდა,
დიახ! მე ადრე ვუყვარდი მასაც,
ვით ბავშვებს უყვართ, ისე მიყვარდა,
ისე სიწრფელით და ისე ნაზად.
ჰო, მე მიყვარდა, იგი მიყვარდა,
და აბა, რაღა დამრჩა სათქმელი?
სხვას თუ მოვწონვარ, მენუკვის, ანდა,
მე რა უნდა ვქნა? არც არაფერი.
მე წავედი ბაზარში, სადაც ჩიტებს ჰყიდიან
და ჩიტები ვიყიდე
შენთვის,
საყვარელო.
მე წავედი ბაზარში, ყვავილებს რომ ჰყიდიან,
ყვავილები ვიყიდე
შენთვის,
საყვარელო.
მე წავედი ბაზარში, რკინეულს რომ ჰყიდიან
და ბორკილი ვიყიდე,
უმძიმესი ბორკილი
შენთვის,
საყვარელო.
ისევ წაველ ბაზარში, სადაც მხევლებს ჰყიდიან
და იქ შენ დაგეძებდი,
მაგრამ ვერსად გიპოვე,
საყვარელო, ჩემო.
ჩიტის სურათის დასახატად
თავდაპირველად დახატეთ გალია
ღია კარებით
შემდეგ დახატეთ
რამე ლამაზი
რამე მარტივი
რამე საჭირო ჩიტისითვის
მერე წაიღეთ ტილო სადმე
ბაღში ან ტყეში
დაკიდეთ ხეზე
თავადაც იქვე დაიმალეთ
ხმისგაუღებლად . . .
ხანდახან ჩიტი მალე მოდის
მაგრამ ხანდახან მის მოფრენამდე
ბევრი წყალი ჩაივლის ხოლმე
ფარ-ხმალს ნუ დაყრით
მრავალი წელიც დაელოდეთ თუსაჭიროა
ჩიტის ადრე ან გვიან მოსვლას
არავითარი
კავშირი არ აქვს თვით ნახატთან
როცა ის მოდის
თუკი მოდის ხოლმე საერთოდ
ყური დაუგდეტ უღრმეს სიჩუმეს
ელოდეთ ჩიტი თავად მოხვდეს გალიაში და
როდესაც უკვე შიგ იქნება
ძალიან ფრთხილად მიუხურეთ კარები ფუნჯით
და სათითაოდ გადაშალეთ ყველა გისოსი
ჯერ მოითმინეთ ჩიტის ბუმბულს ნუ შეეხებით
შემდეგ დახატეთ ხის სურათი
ჩიტს აურჩიეთ ტოტთაგანი საუკეთესო
დახატეთ კიდევ სიმწვანე დაქარის სიგრილე
მზიური მტვერი და
მწერთა ხმა ზაფხულის ხვატში
ელოდეთ ჩიტმა გადაწყვიტოს იქნებ სიმღერა
თუ კი არ მღერის ეს ცუდია
ნიშანი იმის რომ ნახატი არ გამოსულა
მაგრამ თუ მღერის ეს კარგია
ნიშანი იმის რომ თქვენ ძალგიძთ ხელის მოწერა
ჰოდა თქვენც აცლით უმშვიდესად
ჩიტუნას ბუმბულს
და საკუთარ გვარს აწერთ იქვე ტილოს კუთხეში.
ყვავილების კონა
ვის ელი პატარა, მწყაზარო გოგონავ,
ყვავილთა ცინცხალი კონით?
ვის ელი, ასულო, ნათელო ცისკრისა,
ყვავილთა ფურჩქნილი კონით?
ვის ელი, შენ, ქალო ლამაზო, ამდენხანს?
თუ ხედავ, გიჭკნება კონა...
ვის ელი, დიაცო, ასაკით თელილო?
თუ ხედავ, გიკვდება კონა...
მე ველი ჩემს რაინდს, ჩემს რჩეულს გულისას
და განა როდესმე მოვა?!.
საუზმე
ფინჯანში
ყავა დაასხა
ყავიან ფინჯანში
რძე ჩაამატა
რძიან ყავაში
შაქარი ჩაყარა
პატარა კოვზით
მოურია
ყავა დალია
ფინჯანი
უსიტყვოდ
დადგა
სიგარეტს
მოუკიდა
კვამლის
რგოლები გამოუშვა
ფერფლი
საფერფლეში ჩაყარა
უხმოდ
თავაუღებლად
ადგა
ქუდი დაიხურა
საწვიმარი ჩაიცვა
ვინაიდან წვიმდა
წვიმაში გავიდა
ხმა არ გაუცია
არ შემოუხედავს
მე კი თავი
ხელებში ჩავრგე
და ავტირდი
როგორ უნდა დახატო ჩიტის პორტრეტიი
ჯერ დახატე
კარღია გალია
მერე დახატე
რაიმე ლამაზი
რაიმე მარტივი
რაიმე მიმზიდველი
რაიმე სასარგებლო
ჩიტისათვის
მერე ტილო ხეზე მიამაგრე
ბაღში
ტყეში
თუნდაც ჭალაში
თვითონ კი ხეს მოეფარე
არ გაინძრე
არ იხმაურო...
ჩიტი ხან ჩქარა მოფრინდება
ხან კი წლობით გალოდინებს
სანამ გამოჩენას ინებებს
ლოდინისას
მხნეობა არ დაკარგო
ელოდე თუნდაც წლობით
ჩიტის მოფრენამდე გასული დრო
პორტრეტის ღირსებაზე არაა
დამოკიდებული
ჩიტი რომ მოფრინდება
(თუ მოფრინდება)
დააკვირდი უძირო სიჩუმეს
დაიცადე სანამ ის გალიაში შევა
და როცა შევა
კარი ფუნჯით ფრთხილად მიკეტე
მერე სათითაოდ წაშალე
ყველა გისოსი
ისე რომ ჩიტის ერთი ბუმბულიც არ შეარხიო
მერე დახატე ხე
შეურჩიე ჩიტს
მისი ყველაზე ლამაზი ტოტი
დახატე აგრეთვე ფოთლების სიმწვანე
ქარის სიგრილე
მზის ათინათი
და ზაფხულის ხვატში
ბალახში მოფუთფუთე მწერების ხმები
შემდეგ კი დაელოდე
როდის დაიწყებს ჩიტი გალობას
თუ ჩიტი არ გალობს
ეს ცუდი ნიშანია
ნიშანი იმისა რომ პორტრეტი არ გამოვიდა
მაგრამ თუ ის გალობს ეს კარგი ნიშანია
ნიშანი იმისა რომ პორტრეტი დასრულებულია
მაშინ ძალიან ფრთხილად ამოაძვრე
ჩიტს ერთი ბუმბული
და სურათს კუთხეში შენი სახელი მიაწერე
პარიზი ღამით
სამი ასანთი, ანთებული ღამეში, ჯერით:
პირველი – რათა მომეხილა მე სახე შენი,
მეორე – რათა დამენახა შენი თვალები,
უკანასკნელი – რომ მეხილა შენი ტუჩები,
რომ კვლავ მახსოვდეს შენი სახე, აკანკალებით
ღამის წკვარამში რომ ჩაგეკვრი და გავყუჩდები.
მშვენიერი ხარ
უარყოფილი ღვთით და სატანით,
უცოდველი და ცამდე მართალი,
მშვენიერი ხარ, არც ვის სადარი,
მშვენიერი ხარ, ვით ზღვა ლიცლიცა,
როგორც ადამის შექმნამდე მიწა,
ვერ დაგივიწყოს გიხილოს ვინცა.
მშვენიერი ხარ, როგორც ნიავი,
ვით განთიადი შუქთა მფერავი,
თუმცა შენდარი მრავალი არი,
ვერ შეგედრება მაინც ვერავინ.
ლამაზმანების შენ ხარ სადარი,
მათი ტოლი ხარ და თანაბარი,
ციური შუქით ასე განბანილს
შენ, არად გიჩანს ჩემი უფლება.
უკაცრიელი შენ ხარ კუნძული
სადაც შენთან მყოფს ნეტარება დამეუფლება.
კეთილი ჟამი სიყმაწვილისა
წყალი ბროლივით იყო კამკამა,
მდინარე უფრო სარკეს მოჰგავდა,
მიწა მდედრივით ნაყოფიერი
და გაზაფხულიც დამათრობელი,
ომის წარსულის იყო ნაწილი,
ტრფობა კი იყო მარადიული.
თუკი
თუკი ძუძუს წოვს ლომის ბოკვერი,
დედალომს წამსვე უქრება დარდი,
დედამიწა კი ხდება ლომფერი,
თუკი მიწაზე ხანძარი დადის.
თუკი სიკვდილი ტრფობაზე ჰყვება,
სიცოცხლე ტოკავს.
თუკი სიცოცხლეს სიკვდილი ხვდება,
იღიმის ტრფობა.
ესა ვარ რაც ვარ
ესა ვარ რაც ვარ, ასეთად ვიშვი,
ასეთად გავჩნდი ამ ქვეყანაზე,
ვიცინი, როცა ჩემს თამამ სიცილს
ედება ცეცხლი და ალამაზებს,
მე იგი მიყვარს, ვუყვარვარ ვისაც,
ვისგანაც ბევრი მერგო სიამე,
მაგრამ თუ ტრფობას გავდენი ნისლად,
ამაში ბრალი მექნება რამე?
ეს მე ვარ, რაც ვარ, ასეთად ვიშვი,
ამგვარი გავჩნდი ამ ქვეყანაზე,
მე ჩემსას მაინც არასდროს ვიშლი,
რა გინდათ ჩემგან მეტი ამაზე?
ჩემით ტკბებიან. და ვარ ასეთი,
მე არავისგან არაფერს ვითხოვ,
კენარი ტანით და სისავსეთი
და მოძრაობით ვმღერივარ თითქოს.
ჩემი მკერდია ასე მაღალი,
ჩემი თვალები კვესენ მეხებად,
თუმცა ამაში რაა ახალი,
ეს ყველაფერი თქვენ არ გეხებათ!
ესა ვარ, რაც ვარ, ასეთად ვიშვი,
სწორედ ასეთი ვსურვარ მრავალთა,
ნუ განმიკითხავთ მოგებით ნიშნის,
რაიც უნდილმა ბედმა დამმართა!
დიახ! მე იგი ადრე მიყვარდა,
დიახ! მე ადრე ვუყვარდი მასაც,
ვით ბავშვებს უყვართ, ისე მიყვარდა,
ისე სიწრფელით და ისე ნაზად.
ჰო, მე მიყვარდა, იგი მიყვარდა,
და აბა, რაღა დამრჩა სათქმელი?
სხვას თუ მოვწონვარ, მენუკვის, ანდა,
მე რა უნდა ვქნა? არც არაფერი.
