პეტეფი შანდორ

ვარდი ხარ

ვარდი ხარ?!ვარდის რტოდ ვიქცე მინდა,
ნამი ხარ?! ვარდად ვიქცევი უცებ,
რომ ეფრქვეოდეს ცის ნამი წმინდა,
ტრფობით ალეწილ ჩემს წითელ ფურცლებს.

ცა ხარ?! ვარსკვლავად ვიქცევი კენტად.
ჯოჯოხეთი ხარ ჩემო ლამაზო?!
ჩავიდენ ცოდვას,ჩამოვალ შენთან,
რომ სული ჩემი შემოგთავაზო.

ჩემი საუკეთესი ლექსი

ჩემს ლექსებს შორის ერთს ვარჩევ ყველას
მე ის მომიტანს სახელს, დიდებას.
ლექსი რომელიც ჩვენს ჯალათს, ვენას.
შურისძიებად წაეკიდება

ო, სიტყვა სიკვდილს ჩემი მახვილი,
ასი მტრის გულში აღბეჭდავს ასჯერ.
და ეს იქნება ლექსი ნამდვილი,
ლექსი რომელსაც ოდესმე დავწერ.