ცისფერი ვარდები
ვარდები წითელი, ვარდები თეთრი...…
ძვირფასო, მათ შენთვის ხალისით ვკრეფდი,
შენ კი არ მიიღე ჩემი ყვავილები,
მიბრძანე, მეშოვნა ცისფერი ვარდები.
ძებნაში ყვავილთა, მე მოვვლე ქვეყანა,
ვცდილობდი, მეშოვნა, შენთვის მომეტანა,
მაგრამ ვინც გაიგო ეს ჩემი წადილი,
სიცილით მომიგო პასუხი ნამდვილი:
მხოლოდ სამარეში სურვილს შეისრულებს,
ის, ვინც შეუძლებელს შენგან მოისურვებს,
რად ეძებ, რად გინდა ვარდები ცისფერი,
განა არ ჯობია თეთრი და წითელი?!
ექვსი კარგი მსახური მყავს
ნაწყვეტი ზღაპრიდან “როგორ გაუჩნდა სპილოს ხორთუმი”
***
ექვსი კარგი მსახური მყავს,
რას გავხდები, აბა, მარტო?
ასე ჰქვიათ: ვინ, სად, როდის,
რანაირად, რა და რატომ.
მოივლიან ზღვას და ხმელეთს,
იღლებიან ძალიან,
დილის ცხრიდან ხუთამდე კი
მათთვის არა მცალია
და ვასვენებ, ვასაუზმებ,
ვასადილებ, ვავახშმებ,
მაგრამ მე რას შევედრები
ციცქნა გოგოს თამაშებს.
მას ჰყავს ათი მილიონი
მსახური და შიკრიკი,
ერთი წამით არ ასვენებს,
სად არ გზავნის, ვინ იცის,
აქეთ-იქით დააქროლებს,
არც კი უცდის ალიონს:
მილიონ “ვინ”- ს,
ორეჯერ მეტ “რა”-ს
და “რატომ”-ს შვიდ მილიონს.
დედაო ჩემო
თუ ჩამომახრჩობენ შორს, სადმე
გორაკზე,
ო, ჩემო დედიკო, ძვირფასო დედავ,
შენი სიყვარული ჩემამდე მოაღწევს,
ო, ჩემო დედიკო, ძვირფასო დედავ!
თუკი ზღვა დამახრჩობს, ღრმა და უკარება,
ო, ჩემო დედიკო, ძვირფასო დედავ,
ვიცი, შენი ცრემლი ჩემამდე მოაღწევს,
ო, ჩემო დედიკო, ძვირფასო დედავ!
დავეცე თუ ოდეს, მე სულით და ხორცით,
ვიცი, გადამარჩენ შენი წრფელი ლოცვით,
ო, ჩემო დედიკო, ძვირფასო დედავ!
ვარდები წითელი, ვარდები თეთრი...…
ძვირფასო, მათ შენთვის ხალისით ვკრეფდი,
შენ კი არ მიიღე ჩემი ყვავილები,
მიბრძანე, მეშოვნა ცისფერი ვარდები.
ძებნაში ყვავილთა, მე მოვვლე ქვეყანა,
ვცდილობდი, მეშოვნა, შენთვის მომეტანა,
მაგრამ ვინც გაიგო ეს ჩემი წადილი,
სიცილით მომიგო პასუხი ნამდვილი:
მხოლოდ სამარეში სურვილს შეისრულებს,
ის, ვინც შეუძლებელს შენგან მოისურვებს,
რად ეძებ, რად გინდა ვარდები ცისფერი,
განა არ ჯობია თეთრი და წითელი?!
ექვსი კარგი მსახური მყავს
ნაწყვეტი ზღაპრიდან “როგორ გაუჩნდა სპილოს ხორთუმი”
***
ექვსი კარგი მსახური მყავს,
რას გავხდები, აბა, მარტო?
ასე ჰქვიათ: ვინ, სად, როდის,
რანაირად, რა და რატომ.
მოივლიან ზღვას და ხმელეთს,
იღლებიან ძალიან,
დილის ცხრიდან ხუთამდე კი
მათთვის არა მცალია
და ვასვენებ, ვასაუზმებ,
ვასადილებ, ვავახშმებ,
მაგრამ მე რას შევედრები
ციცქნა გოგოს თამაშებს.
მას ჰყავს ათი მილიონი
მსახური და შიკრიკი,
ერთი წამით არ ასვენებს,
სად არ გზავნის, ვინ იცის,
აქეთ-იქით დააქროლებს,
არც კი უცდის ალიონს:
მილიონ “ვინ”- ს,
ორეჯერ მეტ “რა”-ს
და “რატომ”-ს შვიდ მილიონს.
დედაო ჩემო
თუ ჩამომახრჩობენ შორს, სადმე
გორაკზე,
ო, ჩემო დედიკო, ძვირფასო დედავ,
შენი სიყვარული ჩემამდე მოაღწევს,
ო, ჩემო დედიკო, ძვირფასო დედავ!
თუკი ზღვა დამახრჩობს, ღრმა და უკარება,
ო, ჩემო დედიკო, ძვირფასო დედავ,
ვიცი, შენი ცრემლი ჩემამდე მოაღწევს,
ო, ჩემო დედიკო, ძვირფასო დედავ!
დავეცე თუ ოდეს, მე სულით და ხორცით,
ვიცი, გადამარჩენ შენი წრფელი ლოცვით,
ო, ჩემო დედიკო, ძვირფასო დედავ!