misho dadiani - ojaleshi
იდგა ლეჩხუმი, ოჯალეში და ანუ მერლო,
მოხრილი წელში, ვით უფრორე კლაკნილი გველი,
იწვა და ასე ნებივრობდა პატარა ჩერო,
ვიდრე მზემ უთხრა გაღვიძებას თავის სათქმელი.
პაპანაქება ჩაეხუტა კამარას ირგვლივ,
პირველი ქანცი მოაწყვიტა ადრიან მგზავრებს,
და იღვიძებდა მელოდია ქართული დილის,
გზა–გზა ტოვებდნენ მკვლავმაგარი ბიჭები ნამღერს.
ზეცამ ცრემლები შეიკავა შუადღეს უფრო,
(მაინც წამოსცდა ცოტაოდენ).სიმხნევე გლეხთა
ისმის ჩაივლი შარაზე და არც სასაუბრო
არ დაილევა. დაღლისპირულს ვიმღერებთ ერთად.
მერე საღამო შეიშლება, ორგია, ღვინო,
და ძმებიც მოვლენ, მერამდენედ შევფიცავთ ძმობას,
სისხლს უერთდება ოჯალეში, რომ გაგვაგიჟოს,
და ყოველ ღამე პოეზია მომყავდა ცოლად.
ხო და აქ ყველა პოეტია თავისი საქმის,
ერთიც დაასხი მეგობარო, დაასხი ერთიც,
დაღლილ გლეხების ხუმრობანა, სიმღერა ღამის,
ქვას არა... მაგრამ პოეზიას ვადინეთ ლექსი.
იდგა ლეჩხუმი, ოჯალეში და ანუ მერლო,
მოხრილი წელში, ვით უფრორე კლაკნილი გველი,
დაღლილ კაცივით ისვენებდა პატარა ჩერო,
და ყოველ დილით თენდებოდა აქ საქართველო.
მოგვაწოდა: salome222
იდგა ლეჩხუმი, ოჯალეში და ანუ მერლო,
მოხრილი წელში, ვით უფრორე კლაკნილი გველი,
იწვა და ასე ნებივრობდა პატარა ჩერო,
ვიდრე მზემ უთხრა გაღვიძებას თავის სათქმელი.
პაპანაქება ჩაეხუტა კამარას ირგვლივ,
პირველი ქანცი მოაწყვიტა ადრიან მგზავრებს,
და იღვიძებდა მელოდია ქართული დილის,
გზა–გზა ტოვებდნენ მკვლავმაგარი ბიჭები ნამღერს.
ზეცამ ცრემლები შეიკავა შუადღეს უფრო,
(მაინც წამოსცდა ცოტაოდენ).სიმხნევე გლეხთა
ისმის ჩაივლი შარაზე და არც სასაუბრო
არ დაილევა. დაღლისპირულს ვიმღერებთ ერთად.
მერე საღამო შეიშლება, ორგია, ღვინო,
და ძმებიც მოვლენ, მერამდენედ შევფიცავთ ძმობას,
სისხლს უერთდება ოჯალეში, რომ გაგვაგიჟოს,
და ყოველ ღამე პოეზია მომყავდა ცოლად.
ხო და აქ ყველა პოეტია თავისი საქმის,
ერთიც დაასხი მეგობარო, დაასხი ერთიც,
დაღლილ გლეხების ხუმრობანა, სიმღერა ღამის,
ქვას არა... მაგრამ პოეზიას ვადინეთ ლექსი.
იდგა ლეჩხუმი, ოჯალეში და ანუ მერლო,
მოხრილი წელში, ვით უფრორე კლაკნილი გველი,
დაღლილ კაცივით ისვენებდა პატარა ჩერო,
და ყოველ დილით თენდებოდა აქ საქართველო.
მოგვაწოდა: salome222
