სასოწარკვეთილი ბარათი



sasowarkvetili barati
ჩემი შიშველი ფეხისგულებით
დღეს დავაბიჯებ ნარსა და ეკალს.
შემორჩენილი ეჭვი დუნდება
და ჩემს თვალებში სიმთვრალე ცეკვავს

და დამცინიან თითქოს და უხმოდ,
აკაციები და ფანჩატური
და მზესუმზირა გულისწორს უხმობს,
მიწის შვილი და მზის ნანდაური.

დავხეტიალობ უმისამართოდ,
სასოწარკვეთილ ჩემი ბუნებით ,
ჩემივ ფიქრები და სევდა მაკრთობს
და უკმარობის მოლეკულები

და მიღიმიან ვიტრინებიდან
ნაჩუქურთმევი აზარფეშები ,
მე მივატოვებ ქუჩებს ნებით და
გაუკვალავ გზებს მარტო შევრჩები.

გადავაბიჯებ აკრძალულ ზღუდეს,
ვეღარ მიშველის ვერა, მისნობა.
დაუნანებლად დავტოვებ გულს და
შევუერთდები მარადისობას.

ჟამის ქურუმი ლიბრიან ბადეს,
გადააფარებს ჩემს თვალებს უხმოდ,
ოცნება ლამაზ მირაჟს დაბადებს,
და მერე...მერე უკან მომიხმობ.

ვეღარ გავიგებ და შენც ცდუნება,
მოგერევა და ვეღარ განდევნი.
და დაუწყებენ ერთმანეთს ძებნას
სასოწარკვეთით, ჩვენი ლანდები

ქარი გაფანტავს უსასოო ხმებს,
ვერ გვიშველიან მზე და ვერხვები...
რადგან ერთმანეთს თუ დავთმობთ ერთხელ,
მეორედ ალბათ ვეღარ შევხვდებით.
































ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.