დავიღალე ამ ცხოვრების ნოსტალგიით



davigale am cxovrebis nostalgiit
დავიღალე ამ ცხოვრების ნოსტალგიით
დავიღალე ამ უაზრო სახეებით
ყველა თითქოს გეფიცება სიყვარულს და
გასაჭირში ყველა ქრება თითქმის

შეგეჩვევით მერე ქრებით სადღაც
როგორც ზამთარს თეთრი ფიფქი ცაზე
ბუნებაც კი დამთმობია უფრო
ვიდრე ხალხის უმადური სახე

არ მჭირდებით....არ მინდებხართ- წადით
მაგრამ მერე სანუკვარი გაგიხდებათ წამი
დრო დადნება როგორც ზამთრის ფიფქი
დრო გაივლის როგორც ზამთრის ნისლი

მე კი ისევ ჩემი გულით მარად
ღმერთთან ერთად გადმოგყურებთ ციდან
და როდესაც თქვენც ამოხვალთ ზემოთ
ჩემი გულით გაგიკვალავთ სევდას

იტყვით რატომი???? გაგიჩნდებათ ეჭვი
ჩემს საქციელს გაიკვირვებთ მაშინ
მე კი ისევ გავიღიმებ ნაზად
და პასუხის ღირსად აღარ ჩაგთვლით

ეს ხომ თქვენი სასჯელია მარად
მე არ გიხსნით ჩემი გულის კარებს
მე გითხარით ინანებდით მარად
და ათასჯერ შეგახსენებთ კიდევ
































ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.