აშენებაა ძნელი თორემ, ნგრევას რა უნდა...
გამთელებაა ძნელი თორემ, მსხვრევას რა უნდა...
გაცოცხლება თქვი თორემ სიკვდილს? წამები უნდა...
სიკეთე მითხარ,ბოროტება? არავის უნდა.
გათხრების დროს,ბაბილონის ერთ-ერთ ნანგრევთან
აღმოაჩინეს თიხის ფირფიტა, ლურმულ წარწერით...
გაშიფრეს თარგმნეს დედამიწის ყველა ენაზე და
მთელს მსოფლიოს გააგებინეს, რომ წარღვნამდე ათასი
წლით ადრე მე შენ მიყვარდი
შენ ვარსკვლავი ხარ უძირო ცაზე,
შენ მზის ჩასვლა ხარ მღელვარე ზღვაზე,
რატომ ვიფიქრებ მე ვიღაც სხვაზე
როცა შენ ხარ ამ ქვეყანაზე
მოდი მაჩუქე ეს სიყვარული,
გულს უშენობით ნუღარ მიტანჯავ,
და თუ კი სადმე წმინდა გრძნობაა
სწორედ ამ გრძნობით მე შენ მიყვარხარ..
მენატრება შენთან ტკბილი საუბარი,
მაგ ტუჩებით ოდნავ ტკბილი გაღიმება
იცი? რას გთხოვ მხოლოდ გული გამიყავი,
და სიცოცხლე ამით უფრო დამტკიცდება.
ჩემი ცხოვრება შენზე ფიქრია,
ამაზე ოდესმე თუ გიფიქრია??
შენ ჩემი ცხოვრების ოცნება დაგარქვი
რადგანაც ლამაზი ფიქრები წამართვი.
როდესაც დუმხარ, უფრო მათბობს შენი სიტყვები,
ასე მგონია სიყვარულის ზღაპარს მიყვები,
როდესაც შორს ხარ... მონატრება უფრო მაგიჟებს,
და ვითვლი შენი დაბრუნების უხმო ნაბიჯებს ...
როცა განთიადის სული ინაბება,
როცა მამლის ისმის ყივილი,
დიდი ტკივილია თურმე მონატრება,
თანაც უსაშველო ტკივილი.
მონატრება ტკივილამდე გაგიგია?
ხოდა სწორედ ასე ძლიერ მენატრები.
შენ ცრემლები მონატრების გაგიგია?
ცრემლად დავდნი ისე ძლიერ მენატრები
ღმერთო დააჩქარე გათენება,
თორემ სასწაული მემართება.
რაღაც ტკივილით მახსენდება,
არა უფრო სწორად მენატრება.
მე მიყვარს გრძნობა თუ ის წმინდაა
და სიყვარულის არ ვარ მფლობელი,
კოცნის გიჟი ვარ, ალერსის კინტო
და სიყვარულის ყარაჩოღელი
იმედის ფერი გინახავს
გულში სათქმელს რომ ინახავს
წვიმის წვეთივით წმინდა ხარ
მე კი უბრალოთ "მიყვარხარ".
გზა თუ ამებნა შენსკენ სავალი,
სიზმარში მაინც უთუოდ გნახავ,
და დაგიტოვებ ლოყაზე ამბორს
და ფეხაკრეფით უჩუმრად წავალ.
შენს ლამაზ სულში ანგელოზს ვხედავ
მე შენი მსგავსი ვერ ვპოვე ვერსად
არ შეგეშინდეს არაფრის ქვეყნად
მე შენზე ჩუმად ვილოცებ ღმერთთან.
შენზე ფიქრით თუ კი თვალი მიშტერდება,
თუ შენს ნახვას ველოდები სიხარულით,
ამიხსენი რა დავარქვა მე ამ გრძნობას
მონატრება, ოცნება თუ სიყვარული?
შენ ხარ საოცრება, ჩემი გაოცება
ვინც შენ დაგინახავს, ვინ არ გაოცდება
ვისთვის ოცნება ხარ, ვისთვის სინანული
ჩემი ცხოვრება ხარ . . . ჩემი სიყვარული.
ნუ შეგაშინებს ჩემი ჭაღარა,
ეს არც თოვლია და არც სიბერე,
გრძნობის სიჭარბემ ვერცხლით დამფარა და
ახლა სხვა ფერს ვერ შევიფერებ.
იცი რას ველი? შენ თავს ...
იცი რას ვნატრობ? შენს ხმას ...
იცი რა რამინდა? შენი სიყვარული ...
იცი ვინ ხარ? ჩემი სიხარული ...
როცა გული დაილია სიმარტოვით,
როცა ფერი დაეკარგა სტრიქონებს...
მაშინ მივხვდი მეგობრობას რომ შევძლებდით,
გულს სწყუროდა და მე გამოგიგონე..
გამთელებაა ძნელი თორემ, მსხვრევას რა უნდა...
გაცოცხლება თქვი თორემ სიკვდილს? წამები უნდა...
სიკეთე მითხარ,ბოროტება? არავის უნდა.
გათხრების დროს,ბაბილონის ერთ-ერთ ნანგრევთან
აღმოაჩინეს თიხის ფირფიტა, ლურმულ წარწერით...
გაშიფრეს თარგმნეს დედამიწის ყველა ენაზე და
მთელს მსოფლიოს გააგებინეს, რომ წარღვნამდე ათასი
წლით ადრე მე შენ მიყვარდი
შენ ვარსკვლავი ხარ უძირო ცაზე,
შენ მზის ჩასვლა ხარ მღელვარე ზღვაზე,
რატომ ვიფიქრებ მე ვიღაც სხვაზე
როცა შენ ხარ ამ ქვეყანაზე
მოდი მაჩუქე ეს სიყვარული,
გულს უშენობით ნუღარ მიტანჯავ,
და თუ კი სადმე წმინდა გრძნობაა
სწორედ ამ გრძნობით მე შენ მიყვარხარ..
მენატრება შენთან ტკბილი საუბარი,
მაგ ტუჩებით ოდნავ ტკბილი გაღიმება
იცი? რას გთხოვ მხოლოდ გული გამიყავი,
და სიცოცხლე ამით უფრო დამტკიცდება.
ჩემი ცხოვრება შენზე ფიქრია,
ამაზე ოდესმე თუ გიფიქრია??
შენ ჩემი ცხოვრების ოცნება დაგარქვი
რადგანაც ლამაზი ფიქრები წამართვი.
როდესაც დუმხარ, უფრო მათბობს შენი სიტყვები,
ასე მგონია სიყვარულის ზღაპარს მიყვები,
როდესაც შორს ხარ... მონატრება უფრო მაგიჟებს,
და ვითვლი შენი დაბრუნების უხმო ნაბიჯებს ...
როცა განთიადის სული ინაბება,
როცა მამლის ისმის ყივილი,
დიდი ტკივილია თურმე მონატრება,
თანაც უსაშველო ტკივილი.
მონატრება ტკივილამდე გაგიგია?
ხოდა სწორედ ასე ძლიერ მენატრები.
შენ ცრემლები მონატრების გაგიგია?
ცრემლად დავდნი ისე ძლიერ მენატრები
ღმერთო დააჩქარე გათენება,
თორემ სასწაული მემართება.
რაღაც ტკივილით მახსენდება,
არა უფრო სწორად მენატრება.
მე მიყვარს გრძნობა თუ ის წმინდაა
და სიყვარულის არ ვარ მფლობელი,
კოცნის გიჟი ვარ, ალერსის კინტო
და სიყვარულის ყარაჩოღელი
იმედის ფერი გინახავს
გულში სათქმელს რომ ინახავს
წვიმის წვეთივით წმინდა ხარ
მე კი უბრალოთ "მიყვარხარ".
გზა თუ ამებნა შენსკენ სავალი,
სიზმარში მაინც უთუოდ გნახავ,
და დაგიტოვებ ლოყაზე ამბორს
და ფეხაკრეფით უჩუმრად წავალ.
შენს ლამაზ სულში ანგელოზს ვხედავ
მე შენი მსგავსი ვერ ვპოვე ვერსად
არ შეგეშინდეს არაფრის ქვეყნად
მე შენზე ჩუმად ვილოცებ ღმერთთან.
შენზე ფიქრით თუ კი თვალი მიშტერდება,
თუ შენს ნახვას ველოდები სიხარულით,
ამიხსენი რა დავარქვა მე ამ გრძნობას
მონატრება, ოცნება თუ სიყვარული?
შენ ხარ საოცრება, ჩემი გაოცება
ვინც შენ დაგინახავს, ვინ არ გაოცდება
ვისთვის ოცნება ხარ, ვისთვის სინანული
ჩემი ცხოვრება ხარ . . . ჩემი სიყვარული.
ნუ შეგაშინებს ჩემი ჭაღარა,
ეს არც თოვლია და არც სიბერე,
გრძნობის სიჭარბემ ვერცხლით დამფარა და
ახლა სხვა ფერს ვერ შევიფერებ.
იცი რას ველი? შენ თავს ...
იცი რას ვნატრობ? შენს ხმას ...
იცი რა რამინდა? შენი სიყვარული ...
იცი ვინ ხარ? ჩემი სიხარული ...
როცა გული დაილია სიმარტოვით,
როცა ფერი დაეკარგა სტრიქონებს...
მაშინ მივხვდი მეგობრობას რომ შევძლებდით,
გულს სწყუროდა და მე გამოგიგონე..
