ეს ამბავი არის ერთ ჩვეულებრივ მოხუცზე, რომელმაც თავისი სიცოცხლის ბოლო წლები მოხუცთა თავშესაფარში გაატარა. ძალიან ხშირია შემთხვევები როცა მოხუცებს უდიერად ექცევიან, თუმცა ეს არ ნიშნავს რომ მათ იგივე გრძნობები არ გააჩნიათ, რაც სხვებს. პირიქით გამიგონია მოხუცები ბავშვებით გულჩვილები ხდებიანო. ეს ლექსიც ვფიქრობ ამის კარგი დამამტკიცებელია. ლექსი მოხუცის გარდაცვალების შემდეგ მისი ოთახის დალაგების დროს ექთნებმა იპოვნეს, გთავაზობთ მის ორიგინალს და ქართულ თარგმანს.
ჭირვეული მოხუცი
შენ რას ხედავ ექთანო?... შენ რას ხედავ?
შენ რას ფიქრობ... როცა მე მიყურებ?
ჭირვეული მოხუცი, .....სულელი,
გაუგებარი ცხოვრებით.... გამქრალი მზერით?
რომელიც საჭმელს აწვეთებს?
როცა ყვირი „მიდი სცადე!"
შენ კი გგონია, რომ ის ვერ ამჩნევს, შენ რას აკეთებ.
მუდმივად კარგავს.... წინდებს ან ფეხსაცმელს?
არაფერს გაძალებს, მაგრამ უფლებამოსილი ხარ გაუკეთო მას რასაც ისურვებ,
დღის შესავსებათ....მხოლოდ ბანაობა და ჭამა?
ესაა, შენ რასაც ფირქობ? შენ რასაც ხედავ?
გაახილე თვალები ექთანო. შენ მე არ მიყურებ.
გეტყვი ვინ ვარ მე...ჯერ კიდევ აქ ვზივარ,
ვემორჩილები თქვენს განრიგს, ....ვიკვებები თქვენი სურვილით.
მე ჯერ კიდევ ის პატარა 9 წლის ბიჭუნა ვარ, დედასთან და მამასთან რომ ცხოვრობს,
ძმებთან და დებთან ..... ვისაც ერთმანეთი გვიყვარს.
ახალგაზრდა 16 წლის ყმაწვილი, ...ფეხებზე ფრთებით
მეოცნებე დღე-დღეზე შეხვდეს მთელი ცხოვრების სიყვარულს.
საქმრო, რომელსაც მალე 20 წელი შეუსრულდება და რომელსაც გული ამოვარდნაზე აქვს,
ახსოვს ფიცი, რომლის ასრულებასაც შეჰპირდა.
ახლა კი მე 25 წლის ვარ... მყავს ჩემი პატარა შვილი.
რომელიც საჭიროებს ჩემს დარიგებას, ... დაცულ ბედნიერ სახლს.
30 წლის მამაკაცი ..... ჩემი შვილი სწრაფად გაიზარდა,
უწყვეტი კავშირით ვართ შეკრულნი.
40 წლისას ჩემი ბიჭები გაიზარდნენ და დატოვეს სახლი.
მაგრამ ჩემი მეუღლე ჩემს გვერდითაა ...არ მაძლევს დამწუხრების უფლებას.
და უკვე 50 წლისას კვლავ პატარები თამაშობენ ჩემს ფეხებთან,
კვლავ ბავშვებთან ვართ, ... მე და ჩემი სიყვარული.
სიბნელე დაეშვა ... ჩემი მეუღლე გარდაიცვალა.
ვიყურები მომავალში და შიშით ვრთი.
ახლა ვცხოვრობ ჩემი შვილებისთვის და მათი შვილებისთვის.
მე ვფიქრობ წლებზე...სიყვარულზე, რომელიც მე მქონდა,
უკვე მოხუცი ვარ...ცხოვრება მწარეა.
სიბერე დაგვცინის, გვაიძულებს სულელურად გამოვიყურებოდეთ.
სხეული ნამცეცდება...მოხდენილობა და მხნეობა ქრება.
იქ, სადაც ერთ დროს გული მქონდა, ქვა არის.
მაგრამ ამ მოხუცი ჩონჩხის შიგნით ჯერ კიდევ ახალგაზრდა ცოცხლობს.
ჩემი გული ისევ და ისევ ფეთქავს
მახსოვს ჩემი სიხარული...მახსოვს ყველა ტკივილი.
მე ისევ მიყვარს და ისევ ვცოცხლობ...ამ ცხოვრებაში როგორც წინათ.
ვფიქრობ წლებზე, რომლებიც ასე ცოტა იყო და რომელიც ასე სწრაფად გაფრინდა.
ვეთანხმები ჯიუტ ფრაზას არაფერია მუდმივი.
ადამიანებო გაახილეთ თვალები! გაახილეთ და შეხედეთ.
ჭირვეული მოხუცი კი არა! შემხედეთ ყურადღებით და დამინახავთ მე!!
წყარო
მოხუცმა სიკვდილის შემდეგ დატოვებული ლექსით ყველას გული აუჩუყა
⏱️ 1 წთ.
👁️ 18 067
100%