ჩქარი მატარებელი
ბოგირ-ბოგირ,
ბოგა-ბოგა,
ბოგა-ბოგა,
ბოგირ-ბოგირ,
გზები მიდის ოკრობოკრო,
გოგო მიდის, აგდი-გოგდი,
აბა, დელი, დელია,
გოგო მიდის ბოგაზე,
ჩემი საყვარელია,
ხალი თუ აქვს ლოყაზე.
ეზო-ეზო, კარიკარ,
ღობე-ღობე, სარი-სარ,
ეკონება
ბოლი ბოლს,
გეგონება:
თოვლი თოვს.
მისდევს ჭერმებს ტყემლები,
მისდევს ფერმებს ტყეები,
ისე მჭერმეტყველებით,
ისე ფერმეტყველებით,
რომ სარკმელში მოძვრება
მთელი ეს საოცრება,
ეს ხილული ოცნება,
ცის და მიწის მოსწრება :
გზები – ძოწეულები,
გზები – განა შუკები,
გზები, ბროწეულების
გზნებით განაშუქები,
სიმინდების ფოჩები,
ჭები,
ოწინარები,
მზეზე ძველი კოშკების
ბჭენი მოცინარენი ..
მიაქვს-მოაქვს წერილები,
სიხარულის ბარათები,
ბარათები შეპირების,
იმედების გამართლების.
ჭალა-ჭალა, შარა-შარა,
შარა-შარა, ჩალა-ცალა,
ჩქარა-ჩქარა, ჩქარა-ჩქარა,
ჩქარა-ჩქარა,ჩქარა-ჩქარა,
გრაგანებენ ვაგონები,
გრაგანებენ გაკვირვებით –
სად გარბიან ჩაკონებით
ბოგირები,
ბაგირები ?
შემოსილა
ხე ჭრელჭრულით,
შემოსულა
ხეჭეჭური!
ეზო-ეზო ურმებია
და ჭურები მეჭეჭური.
და მისდევენ ზვრები ზვრებს,
შუკა – შუკას,
გზები – გზებს,
კიდეები,
კორდები,
ხიდები და
ბონდები, –
ბევრჯერ გამახსენდებით,
ბევრჯერ მომაგონდებით!
მიქრის მატარებელი
ჩქარი მატარებელი
ჩქარი მატარებელი
ჩქარი მატარებელი …
არ მინდა, მილხინს თუ მიჭირს,
არ მინდა, მილხინს თუ მიჭირს,
არაფერს არ ვთხოვ ბედს ჩაციებით,
ოღონდაც მომცეს მოთმენის ნიჭი,
მონანიების და პატიების.
ოღონდ შემეძლოს კვლავ გაოცება
და სიყვარული ღვთით ბოძებული,
თუნდაც სულ ჩემი დღე და მოსწრება
ვიყო ბავშვივით მოტყუებული.
ჭეშმარიტება
როცა მიმტკიცებენ: ბალახი მწვანეა!
ყინული - ცივია!
პლატონი - ბრძენია,
კაცი დაბადებით პატიოსანია, -
პირდაღებული ვარ...
და...
მრცხვენია...
სიხარული
ღელესთან ლოდი გადავაბრუნე,
ყვითელი გლერტა ადგა მთქნარებით,
ტყის სურნელება მომესალბუნა,
წვიმების სუნი გადასარევი.
მთელი დღე ლღვება სულში სალბუნი
და ფიქრითა ვარ ლოდის ნაწოლთან...
უბრალოდ - ლოდი გადავაბრუნე
და ხმელი გლერტა წელში გასწორდა...
***
შენ მაპატიებ -
სამაგიეროდ:
არც დაივიწყებ არასოდეს მაგ სულგრძელობას,
მე, რა თქმა უნდა, არ გაპატიებ,
სამაგიეროდ არც დაგიხსომებ...
ბოგირ-ბოგირ,
ბოგა-ბოგა,
ბოგა-ბოგა,
ბოგირ-ბოგირ,
გზები მიდის ოკრობოკრო,
გოგო მიდის, აგდი-გოგდი,
აბა, დელი, დელია,
გოგო მიდის ბოგაზე,
ჩემი საყვარელია,
ხალი თუ აქვს ლოყაზე.
ეზო-ეზო, კარიკარ,
ღობე-ღობე, სარი-სარ,
ეკონება
ბოლი ბოლს,
გეგონება:
თოვლი თოვს.
მისდევს ჭერმებს ტყემლები,
მისდევს ფერმებს ტყეები,
ისე მჭერმეტყველებით,
ისე ფერმეტყველებით,
რომ სარკმელში მოძვრება
მთელი ეს საოცრება,
ეს ხილული ოცნება,
ცის და მიწის მოსწრება :
გზები – ძოწეულები,
გზები – განა შუკები,
გზები, ბროწეულების
გზნებით განაშუქები,
სიმინდების ფოჩები,
ჭები,
ოწინარები,
მზეზე ძველი კოშკების
ბჭენი მოცინარენი ..
მიაქვს-მოაქვს წერილები,
სიხარულის ბარათები,
ბარათები შეპირების,
იმედების გამართლების.
ჭალა-ჭალა, შარა-შარა,
შარა-შარა, ჩალა-ცალა,
ჩქარა-ჩქარა, ჩქარა-ჩქარა,
ჩქარა-ჩქარა,ჩქარა-ჩქარა,
გრაგანებენ ვაგონები,
გრაგანებენ გაკვირვებით –
სად გარბიან ჩაკონებით
ბოგირები,
ბაგირები ?
შემოსილა
ხე ჭრელჭრულით,
შემოსულა
ხეჭეჭური!
ეზო-ეზო ურმებია
და ჭურები მეჭეჭური.
და მისდევენ ზვრები ზვრებს,
შუკა – შუკას,
გზები – გზებს,
კიდეები,
კორდები,
ხიდები და
ბონდები, –
ბევრჯერ გამახსენდებით,
ბევრჯერ მომაგონდებით!
მიქრის მატარებელი
ჩქარი მატარებელი
ჩქარი მატარებელი
ჩქარი მატარებელი …
არ მინდა, მილხინს თუ მიჭირს,
არ მინდა, მილხინს თუ მიჭირს,
არაფერს არ ვთხოვ ბედს ჩაციებით,
ოღონდაც მომცეს მოთმენის ნიჭი,
მონანიების და პატიების.
ოღონდ შემეძლოს კვლავ გაოცება
და სიყვარული ღვთით ბოძებული,
თუნდაც სულ ჩემი დღე და მოსწრება
ვიყო ბავშვივით მოტყუებული.
ჭეშმარიტება
როცა მიმტკიცებენ: ბალახი მწვანეა!
ყინული - ცივია!
პლატონი - ბრძენია,
კაცი დაბადებით პატიოსანია, -
პირდაღებული ვარ...
და...
მრცხვენია...
სიხარული
ღელესთან ლოდი გადავაბრუნე,
ყვითელი გლერტა ადგა მთქნარებით,
ტყის სურნელება მომესალბუნა,
წვიმების სუნი გადასარევი.
მთელი დღე ლღვება სულში სალბუნი
და ფიქრითა ვარ ლოდის ნაწოლთან...
უბრალოდ - ლოდი გადავაბრუნე
და ხმელი გლერტა წელში გასწორდა...
***
შენ მაპატიებ -
სამაგიეროდ:
არც დაივიწყებ არასოდეს მაგ სულგრძელობას,
მე, რა თქმა უნდა, არ გაპატიებ,
სამაგიეროდ არც დაგიხსომებ...