ქევანიშვილი ეკა - Kevanishvili Eka



დედას, ხანდახან. რაც გამახსენდა

მე მახსოვს,
როგორც გაიარე შინდისფერი, ლურჯფოთლებიანი ხალათით
და გამობერილი მუცლით ფანჯარასთან. იდგა მაისი.
როგორც მთავარი ასული, ფეხმორთხმით ტახტზე - შენს ამ წასვლას ვაპროტესტებდი.
დღეს მადლობა შენ,
მისი სახელი გიორგი. მისი სტატუსი - ძმა. მისი ადგილმდებარეობა - შორი.
მაგრამ არსებობა - რეალური.
მადლობა დღეს, რომ არასოდეს გვადარებენ, რადგან კაცია.
მე ერთადერთ ასულად დავრჩი.
ეკა. დავითის.
...
ის წერილი, გაგზავნილი მალვით
გაზეთში, სადაც 13 წლის გოგო წერს, რომ დედა არ უყვარს,
ჩათვალე ლოცვად.
ლოცვაც არსებობს ასეთი - მხდალი.
ლოცვაც არსებობს ასეთი - მწარე.
როცა ჩურჩულს მაშინ იწყებ - როცა ეცემი.
ყველა წერილი, ჩათვალე, სუსტი მცდელობაა - გამოჩნდე უფრო უკეთესი,
ვიდრე შეძელი.
ლოცვაც - ანუ შესაბამისად.
...
შენ თუ გახსოვს, ის ზაფხულები,
გვამოწმებდი, მე და თეოს, გვეძინა თუ
შუაღამის თავყრილობიდან, სადაც ბიჭები გვეტმასნებოდნენ,
მართლა ჩვენი ხმები მოგესმა.
აი სიმართლეც: იმ წუთის შეწოლილები ვიყავით ლოგინში,
ტალახიანი ბოტასებით ვიწექით.
სუნთქვაშეკრული და სხვისსუნიანი. დაგერთო ნება.
ვისწავლეთ მხოლოდ: სანამ კრძალავ - მანამ ტკბილია.
ისე, დიდი არაფერი.
მძაფრი შეგრძნება მაშინ გრჩება,
სიყვარული როცა გიკვდება. მკვლელიც შენ ხარ და შენვე მარხავ.
ხოლო შემდეგ ვეღარ ხვდები რა უფრო გტკივა - მხრები, რომლითაც
გაათრიე თუ ხასიათი, რომლითაც წყვეტდი როგორ მოგეკლა.
....
შენ სამი შვილი გააჩინე.
აქედან ერთი - იშვიათი, იასამნის ხუთფურცლა ფიფქი,
ტოტიდან მოძვრა.
შენც ადექი და ხიდად გაიდე ჩვენ ორს შორის.
შენი ხელფასი იყოფა და ხიდის ხან ერთ, ხან მეორე ბოლოში რჩება.
როგორც ქირა. როგორც ჩვენს ცხოვრებაში შემოხედვის უფლება.
ჩვენ კი თვითაღიარებული სეპარატისტები ვართ და საზღვარს ვკეტავთ.
ჩვენ გავიზარდეთ და ზუსტად ვიცით.
ერთხელ შენ მამაჩვენი გიყვარდა.
და ერთხელ შენ მამაჩვენი გძულდა.

...
მე
ერთი შვილი გავაჩინე.
ისეთ კითხვებს სვამს, თანაც ხმამაღლა,
დღიურშიც რომ ძნელად ვამხელდი.

დედა, სად მიდის ცა, როცა ღამდება?
თუ თანხმოვნები სუნთქვავენ მაშინ, თანხმოვნები ხომ დაიხრჩობიან?
თუ თითი აუცილებლად უნდა გაიჭრას, სისხლი რომ გაჩნდეს, მუცელი რატომ უშვებს თავისით?
როცა ვჩნდებოდი, მამა გიყვარდა?

ჯერჯერობით ყველა პასუხი სიმართლეს ჰგავს.
შენ გადაწყვიტე.
უფრო ცუდი შვილი ვარ თუ
უფრო ცუდი დედა.
































ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.