მცხეთის ჯვარი (ქართლი)



მცხეთის ჯვარი (ქართლი)

(mcxetis jvari - qartli)


მცხეთის ჯვარი (586/7 – 604/5წწ.) – ქართული ხუროთმოძღვრების უმნიშვნელოვანესი ძეგლი, კავკასიის ქრისტიან ერთა ერთ-ერთი უდიდესი სალოცავი და პილიგრიმობის ცენტრი იყო. მცხეთის წმ. ჯვრის გუმბათიანი ტაძარი იმ ადგილასაა აგებული, სადაცIV ს-ის დასაწყისში ქართველთა განმანათლებელმა წმ. ნინომ და პირველმა ქართველმა ქრისტიანმა მეფემ მირიანმა ხის დიდი ჯვარი აღმართეს. ჯვრის რვაწახნაგა კვარცხლბეკი დღემდე შემორჩენილია ეკლესიის შუაგულში. მცხეთის ჯვარი – დამატებითი სათავსებით გართულებული ტეტრაკონქის ტიპის ტაძარი– VI-VII სს-ის მიჯნაზე ააგო ქართლის ერისმთავარმა სტეფანოზ პატრიკიოსმა. ეს პირველი ქართული ეკლესიაა, რომლის ფასადთა გაფორმებაში ქანდაკოვან რელიეფს მნიშვნელოვანი ადგილი უჭირავს. სტეფანოზისა და მისი ოჯახის წევრთა (დემეტრე და ადარნასე ვიპატოსების) გამოსახულებები ქტიტორთა სავედრებელი წარწერებით ტაძრის აღმოსავლეთ ფასადზეა მოთავსებული. სამხრეთი ფასადის ტიმპანში ჯვრის ამაღლების კომპოზიციაა, გუმბათის ყელის წახნაგზე კი უცნობი პირის _ შესაძლოა ხუროთმოძღვრის – ფიგურა.

ჯვრის ტაძრის ჩრდილოეთით მდებარე სამლოცველო, წმ. ჯვრის მცირე ტაძარი, VI საუკუნისII ნახევარშია აგებული.

მცხეთის ჯვრის კომპლექსს სამი მხრიდან გალავანი ჰქონდა შემოვლებული.
































ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.