პედიატრები თვლიან, რომ 4-5 თვის ასაკამდე უფრო მოხერხებული კი არა, უფრო სასარგებლოცაა მშობლის საწოლში ძილი...
უეჭველია, ყველა დედა ისურვებდა, საყვარელი ბუთხუზა სულ გვერდით ჰყოლოდა. მაგრამ ბევრი რატომღაც დარწმუნებულია, რომ ეს არასწორია. აქაოდა, იყვიროს, იტიროსო. ყვირილი ფილტვების განვითარებისთვისაა სასარგებლო, ხელში ჭერისგან ბავშვის გადაჩვევა კი ძნელი იქნებაო. ჰოდა, სძინავს ციცქნას ცალკე. არადა ბავშვთა ფსიქოლოგების აზრით, ეს არასწორია. შესაძლებელი რომ ყოფილიყო პატარა ადამიანისთვის ნებართვის თხოვნა, ის აუცილებლად აუჯანყდებოდა მსგავს დასკვნებს. ერთი წუთით მაინც წარმოიდგინეთ, რას გრძნობს, როცა სულ მარტოა!
ყველაფერი საშინლად საინტერესოა
ახალშობილმა ეს-ესაა დედის სხეული დატოვა. იქ გამუდმებით გულისცემა ესმოდა, მიეჩვია დედის სურნელს, ისწავლა, როგორ გაარჩიოს მისი განწყობის ცვლა, დედის განუყოფელ ნაწილად გრძნობდა თავს და ეს შეგრძნება კიდევ წელიწად-ნახევარი მაინც ინახება, არსად ქრება. თუმცა დაბადების შემდეგ ირგვლივ ყველაფერი იცვლება. ჩვეული სიბნელის შემდეგ პატარას კაშკაშა სინათლე მოიცავს, აღელვებს საშიში ხმების ზღვა, სიცივეს გრძნობს, შეიძლება დასცხეს. გარდა ამისა, დამოუკიდებლად უნდა ისუნთქოს, უკმაყოფილების გამოსახატად უნდა იყვიროს კიდეც. ყველა შეგრძნება ახალი და უჩვეულოა. რაც მთავარია, ის აღარ გრძნობს თავს უსაფრთხოდ. სამაგიეროდ, როცა ისევ დედის გვერდით ჩნდება, ნაცნობ სურნელსა და რიტმებში იძირება და მაშინვე წყნარდება.
პედიატრის რჩევა: ახალშობილს ჯანსაღი ნერვული სისტემა რომ ჩამოუყალიბდეს (დღეს ათ ბავშვში ერთს აქვს), აუცილებელია დედასთან ერთად ძილი. ამ შემთხვევაში უსაფრთხოების გრძნობაზე არაფერი მოქმედებს.
სასარგებლო ძილი
ჩვეულებრივ, ჩვილის ძილს ექიმები არაღრმას უწოდებენ. ამ ასაკის ბავშვისთვის ეს ნორმალურია. ზედაპირული ძილი ბუნებას ტყუილად არ მოუგონია. თუ პატარას რამე გადასცდა, სუნთქვა ეკვრის, ან დახველება სურს, ზედაპირული ძილიდან გამოსვლა და სიგნალის მოცემა მისთვის ადვილია და გატყობინებთ კიდეც – რაღაც ისე არ მაქვსო.
და თუ დედა და შვილი ცალცაკე წვანან, პატარასთვის ეს – სტრესია. მისი დამცავი რეაქცია ხდება ღრმა და ხანგრძლივი ძილი. ეს კი შეიძლება სახიფათოც იყოს. ბევრს გაუგია ახალშობილთა უეცარი სიკვდილის სინდრომზე, როცა ძილის დროს უეცრად სუნთქვა ჩერდება. ეს ძალზე იშვიათად ხდება, მაგრამ თუ ბავშვს დედასთან სძინავს, მშობელი მომენტალურად ხვდება, რა სჭირს შვილს და ხელის შეხებაც კი საკმარისია, რომ პატარა გადარჩეს და ყველაფერი წესრიგს დაუბრუნდეს.
როცა ძილი ღრმა არ არის, ახალშობილი ყოველთვის აფიქსირებს, სადაა დედა. თუ დედა არ არის, ეშინია და ძილი ირღვევა. ეს კი არასასურველია ტვინისა და ნერვული სისტემის სწორად ფორმირებისთვის. როცა დედა ახლოსაა, ისინი ერთმანეთს სულ ეხებიან – პატარა მშვიდადაა, დედას კი რძე ემატება.
მხოლოდ ერთად!
ჰორმონი პროლაქტინი რძის წარმოქმნაზეა ”პასუხისმგებელი” და აქტიურად გამომუშავდება ღამღამობით, როცა დედა შვილს აჭმევს 2.30-დან დილის 7.30 საათამდე. თუ ღამით კვება არ ხდება, ჰორმონის მოქმედება თანდათან მცირდება, აღარ გამოიყოფა და რძის რაოდენობა იკლებს.
გაითვალისწინეთ: ღამით კვების მოთხოვნილება – ბავშვის ორგანიზმის ნორმალური მოხოვნილებაა. მისი დარღვევა საკუთარი კომფორტის გამო არ შეიძლება. ეს ბავშვის ფსიქოლოგიურ ტრავმად იქცევა და მის ჯანმრთელობას სარგებლობას ვერ მოუტანს.
ერთად ძილს ბევრი პლუსი აქვს განვითარებისთვისაც და კვებისთვისაც. პირველ რიგში, ეს ღამის “შეხტომების” პრობლემას გადაწყვეტს, რაც თქვენთვისაც მოსახერხებელია და პატარასთვისაც. მეორეც, ბავშვი, რომელსაც დედასთან სძინავს, ბუნებრივად ეხება მას და ამით რძის გამომუშავებასაც აძლევს სტიმულს. მესამეც, დღისით ყოველთვის არა გაქვთ პატარასთან ახლოს ყოფნის დრო, ამ საათებსაც ღამის ძილი აანაზღაურებს – ასეთია ფსიქოლოგების აზრი.
წყარო