სოფო ბედიას საზოგადოება კარგად იცნობს, როგორც ნიჭიერ მომღერალს, რომლის ვოკალურ შესაძლებლობებს საზღვარი არ აქვს. ის სხვა ქართველ შემსრულებელთაგან გამოირჩევა, განსაკუთრებით დახვეწილი სცენური მოძრაობებით, არტისტიზმითა და ელეგანტურობით. მე მას თამამად ვუწოდებდი ერის სიამაყეს, რადგან გარდა იმისა, რომ შესანიშნავად მღერის, ძალიან უყვარს თავისი ქვეყანა. სწორედ ამიტომ, როგორც თავად აღნიშნა ის განსაკუთრებით ემოციურია, როცა ქართულ სიმღერას ასრულებს. სამწუხაროა ის ფაქტი, რომ ეს ნიჭიერი შემოქმედი ვერ ახერხებს საკუთარი მუსიკის პოპულარიზაციასა და საზოგადოებისთვის იმ ფორმით მიწოდებას, როგორც ეს თაად მომღერალს სურს. ამ ყველაფრის მიზეზი კი ის გახლავთ, რომ საქართველოში შოუ-ბიზნესი არ არსებობს! დღეს ძალიან აქტუალური თემაა და განსაკუთრებით პროგრესირებადია რესტორნების ბიზნესი, რომლის განვითარება დღითიდღე ხდება და შესაბამისად, უხეშად, რომ ვთქვა, მოდაშია „რესტორნული სიმღერები“. თავად სოფო ბედიამ კი, ამასთან დაკავშირებით მიიღო მტკიცე გადაწყვეტილება, რომლის შესახებ ინტერვიუდან გაიგებთ.
ღვთისგან ბოძებული, შემოქმედებითი ნიჭის კვალდაკვალ...
-ჩემი შემოქმედებითი გზა, ჯერ კიდევ ღრმა ბავშვობაში დაიწყო, რადგან მუსიკალურობა გენში გვაქვს...ძალიან თამამი ბავშვი ვიყავი, ყოველთვის ვაქტიურობდი და მიყვარდა ყურადღების ცენტრში ყოფნა, რასაც ვერ ვიტყვი ჩემს ძმაზე. ის ყოველთვის მორიდებული იყო. მამამ მასწავლა სიმღერა, მისი დამსახურებაა, რომ დღეს მე ვარ მომღერალი, ვუყვარვარ ადამიანებს და დიდი სიყვარულით ვასრულებ ქართულ სიმღერას. მამა საოცარი ადამიანი იყო, არაჩვეულებრივად მღეროდა, უკრავდა ფორტეპიანოზე...
პირველი მნიშვნელოვანი ნაბიჯი, მუსიკის მხრივ ჯერ კიდევ უნივერსიტეტში სწავლის დროს გადავდგი. თამამად გამოვედი და ვმღეროდი დიდ სცენაზე. ძალიან კარგად მახსენდება ეს დრო, რადგან დიდი გამოცდილება მივიღე.
ტრადიციული, ქართული ფესვების სიღრმე.
-ჩემს ოჯახში ყოველთვის ისეთი გარემო იყო, რომ მე და ბორისი თავისთავად ვსწავლობდით, თუ როგორი უნდა ყოფილიყო ნამდვილი ქართველი. მამა არაჩვეულებრივი მასწავლებელი და მეგობარი იყო ჩვენთვის, ჰყავდა კარგი მეგობრები, რომელთაგანაც ვსწავლობდით ბევრ რამეს. დედაც ძალიან ტრადიციული ქალბატონია, მისი გვერდში დგომითა და შემართებით ადრეულ ასაკშივე, უკვე ძალიან თავდაჯერებული ვიყავი. ჩვენი მშობლები, ჩვენ ადამიანებად გვზრდიდნენ... ვინც იცნობდა მამას, მიხვდება თუ რას ვგულისხმობ ამ სიტყვებში...
მიეცით ნიჭსა გზა ფართო...
-პროფესიით ვარ ფილოლოგი. დამთვარებული მაქვს ილია ჭავჭავაძის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. სამწუხაროდ არ მიწევს ამ პროფესით მუშაობა. უახლოეს მომავალში ვაპირებ, რომ მქონდეს სტუდია, რომელშიც მე თვითონ ვიქნები პედაგოგი-ვოკალისტი. რაც შეეხება მუსიკალურ განათლებას, დამთავრებული მაქვს შვიდწლედი ფორტეპიანოს განხრით, ზაქარია ფალიაშვილის მეორე მუსიკალური სასწავლებელი. ჩემი მასწავლებელი იყო სულიკო კოროშინაძე, მაგრამ თამამად და დიდი სიამაყით შემიძლია ვთქვა, რომ მამამ მასწავლა ქართული სიმღერა...
ბავშვობიდან ვუსმენდი ლეგენდარულ მომღერლებს, ვიტნი ჰიუსტონს, სტივ ვანდერს და ა.შ შესაბამისად, ჩამომიყალიბდა მუსიკალური გემოვნება. ასევე, ვცეკვავდი სუხისშვილებშიც...
პირველი წარმატება.
-როგორც ზემოთ ავღნიშნე, პირველად თამამად გამოვედი სცენაზე სტუდენტობის დროს. ვიყავი ძალიან აქტიური, ვიღებდი მონაწლეობას სტუდენტურ დღეებში და ამ პერიოდმა ძალიან დიდი წარმატება მომიტანა. შემიყვარა საზოგადოებამ და მეც უფრო მეტი სტიმული მომეცა, რომ უფრო დამეხვეწა ჩემი ვოკალური მონაცემები.
მრჩეველი, შემფასებელი, კრიტიკოსი და ძალიან ერთგული მეგობარი.
-ჩემი მეუღლე, უპირველეს ყოვლისა არის შესანიშნავი მუსიკოსი, კომპოზიტორი, ვერ გამოაპარებ ვერც ერთ შეცდომას სიმღერაში, ძალიან კრიტიკული ადამიანია. ის ყოველთვის პირველია, ვინც აფასებს ჩემს ნამღერს, მაძლევს შენიშვნასაც და რჩევასაც.
რატომ რესტორანში და არა დიდ სცენაზე!
-რესტორანში ვმღერი იმიტომ, რომ სხვა გამოსავალი არ არის. ჩემი ერთგული მსმენელი, რომელსაც სურს, რომ მნახოს და მოისმინოს ჩემი ნამღერი, სწორედ იქ მოდის და მგულშემატკივრობენ. ადრე, რომ ეკითხათ ჩემთვის, ვიმღერებდი თუ არა რესტორანში, შეიძლება ეს შურაცყოფად მიმეღო, დღეს კი სხვა ვითარებაა, ეს ჩემი შემოსავლის წყაროა. თუმცაღა მე არ ვთვლი, რომ რესტორანში სიმღერა აკნინებს მომღერლის შემოქმედებას. მე ასე ვიტყოდი, გააჩნია ვინ, როგორ მღერის და რაც მთავარია, რას მღერის... სოფო ბედია არ იღებს შეკვეთებს, უხეშად რომ ვთქვა. მე მაქვს ჩემი რეპერტუარი და იმ სიმღერებს ვასრულებ, რომელიც მომწონს და მიყვარს.
სოფო ბედიას მტკიცე გადაწყვეტილება!
-არასოდეს არ ვიღერებ „რესტორნულ სიმღერებს“, ეს არ არის ჩემი სტილი, ეს ვისი სტილიც არის, იმას უკეთ გამოდის და მღერის კიდეც.
რა სჭირდება გემოვნებიან მსმენელს...
-სამწუხაროდ, არ მაქვს ალბომი. საკუთარი სიმღერების ჩაწერა ვერ მოვახერხე, რადგან ამისთვის საჭიროა საკმაოდ დიდი ფინანსები... მუსიკოსისთვის ეს მნიშვნელოვანია. მაგრამ, მიუხედავად ყველაფრისა იმედი მაქვს, რომ უახლოეს მომავალში შევძლებ ალბომის ჩაწერას და გავახერებ ჩემს მსმენელს.
ყველა ერთხმად აღიარებს, რომ დღეს საქართველოში შოუ-ბიზნესი არ არსებობს!
-საქართველოში შოუ-ბიზნესი არ არსებობს, დღეს არავის არ აინტერესებს ეს სფერო, რა ვოკალიც არ უნდა გქონდეს, მაინც არავინ არ ინტერესდება. დღეს, ძალიან ბევრი ნიჭიერი მომღერალი ასეთ ვითარებაშია ჩვენს ქვეყანაში...
ზაზა შენგელია- ქართული შოუბიზნესის იმედი.
-ჩემთვის ძალიან დიდი ბედნიერება იქნებოდა, რომ ბატონი ზაზა იყოს ჩემი პროდიუსერი, რამდენადაც ვიცი, ის ნიჭიერ მომღერლებს გულშემატკივრობს და ხელს უწყობს მათი მუსიკის პოპულარიზაციას. ზრუნავს მათ განვითარებასა და წარმატებაზე. ძალიან ნიჭიერი ადამიანია, თავისი საქმის პროფესიონალი, კარგად იცნობს ამ სფეროს. სამწუხაროდ არ მქონია ასეთი შემოთავაზება. თუ მექნება ძალიან მოხარული ვიქნები.
თვითშეფასება...
-სტივ ვანდერი დღემდე ამბობს, „მე დღემდე ვსწავლობ“! მე არ ვთვლი, რომ უკვე პროფესიონალი ვარ და არაფერი არ მესწავლება. ყოველ დღე ვსწავლობ ახალს, პროფესიული კუთხითაც და ცხოვრებაშიც. მაგრამ არც დამწყები მომღერალი ვარ და ეს ჩემთვის, როგორც მუსიკოსისთვის ძალიან მნიშვნელოვანია. რაც შეეხება პიროვნულ თვისებებს, ძალიან კომუნიკაბელური ვარ და ერთგული, ძალიან მიყვარს ადამიანები...
ცხოვრება გაკვეთილია, რომლითაც ბევრ რამეს სწავლობ!
-ცხოვრებაში ბევრ რაღაცას სწავლობ... თუნდაც იმას, რომ დღეს ჩემს გვერდით აღარ არიან ის ადამიანები, რომლებმაც ვერ დააფასეს ჩემი ერთგულება და მათდამი კეთილგანწყობა. მე ბოლომდე გავეცი ის, რისი გაცემაც შემეძლო, მაგრამ მათ ვერ დაინახეს ეს...
რაც მთავარია, არასოდეს არ დამიშვია ისეთი შეცდომა, რომელსაც თავს ვერ ვპატიობ.
სილამაზე მსხვერპლს მოითხოვს.
-შესანიშნავი კულინარი ვარ, რადგან ყველაფრის კეთება ვიცი. მიუხედავად იმისა, რომ ჩემი მეუღლე ძალიან კრიტიკულია ამ მხრივ, ყველაფერი მოსწონს რასაც ვაკეთებ. საბედნიეროდ, ძალიან კარგი ნებისყოფა მაქვს და დღეში ერთხელ ვჭამ, საერთოდ არ მიყვარს ტკბილეული და ეს მეხმარება იმაში, რომ ვაკონტროლო ზედმეტი კილოგრამები. ვიცი, რომ ძალიან ცუდია, როცა დღეში ერთჯერ ვჭამ, მაგრამ მაინც მივდივარ მსხვერპლზე. უბრალოდ ძალიან მოწესრიგებუოლი ადამიანი ვარ და მომწონს როცა ფორმაში ვარ...
ქართველი ბარბარა სტრეიზანდი.
-ბავშვობიდან მამსგავსებენ ბარბარა სტრეიზანდს. ძალიან მომწონს და მიხარია, როცა ასეთ ნიჭიერ ადამიანს მამსგავსებენ.
მუსიკოსის წარმატების საიდუმლო.
-არტისტიზმი, სცენური დახვეწილობა, ვოკალი, მუსიკალურობა. ამ ყველაფრის სწავლა შეიძლება, მაგრამ კარგია, როცა სწავლა არ გჭირდება და ეს ნიჭი ბუნებრივად გაქვს. მუსიკოსითვის ასევე ძალიან მნიშვნელოვანია, უყვარდე ხალხს.
ახდენილი თუ აუხდენელი ოცნება...
-მინდა დაგვაფასონ ნიჭიერი მომღერლები. სად არ ვიყავი, მაგრამ ვერსად ვერ გავჩერდი, მე მინდა ჩემს ქვეყანაში ვიყო. საქართველოში არიან ნიჭიერი ადამიანები და მათ თანადგომა სჭირდება. ჩვენ არ გვინდა ვმღეროდეთ რესტორანში, მაგრამ არც ის გვინდა, რომ იმედები გავუცრუოთ ჩვენს გულშემატკივრებს და დავსხდეთ სახლში, აღარ ვიმღეროთ იმისთვის, რომ დღეს არ გვაქვს დიდ სცენაზე დგომის საშუალება. იმედი მაქვს, რომ შეიცვლება ეს ვითარება და შოუ-ბიზნესიც განვითარდება, გვექნება კონცერტები. ოპტიმისტურად ვუყურებ ყველაფერს...
27/02/2012
თინა ღლონტი
ღვთისგან ბოძებული, შემოქმედებითი ნიჭის კვალდაკვალ...
-ჩემი შემოქმედებითი გზა, ჯერ კიდევ ღრმა ბავშვობაში დაიწყო, რადგან მუსიკალურობა გენში გვაქვს...ძალიან თამამი ბავშვი ვიყავი, ყოველთვის ვაქტიურობდი და მიყვარდა ყურადღების ცენტრში ყოფნა, რასაც ვერ ვიტყვი ჩემს ძმაზე. ის ყოველთვის მორიდებული იყო. მამამ მასწავლა სიმღერა, მისი დამსახურებაა, რომ დღეს მე ვარ მომღერალი, ვუყვარვარ ადამიანებს და დიდი სიყვარულით ვასრულებ ქართულ სიმღერას. მამა საოცარი ადამიანი იყო, არაჩვეულებრივად მღეროდა, უკრავდა ფორტეპიანოზე...
პირველი მნიშვნელოვანი ნაბიჯი, მუსიკის მხრივ ჯერ კიდევ უნივერსიტეტში სწავლის დროს გადავდგი. თამამად გამოვედი და ვმღეროდი დიდ სცენაზე. ძალიან კარგად მახსენდება ეს დრო, რადგან დიდი გამოცდილება მივიღე.
ტრადიციული, ქართული ფესვების სიღრმე.
-ჩემს ოჯახში ყოველთვის ისეთი გარემო იყო, რომ მე და ბორისი თავისთავად ვსწავლობდით, თუ როგორი უნდა ყოფილიყო ნამდვილი ქართველი. მამა არაჩვეულებრივი მასწავლებელი და მეგობარი იყო ჩვენთვის, ჰყავდა კარგი მეგობრები, რომელთაგანაც ვსწავლობდით ბევრ რამეს. დედაც ძალიან ტრადიციული ქალბატონია, მისი გვერდში დგომითა და შემართებით ადრეულ ასაკშივე, უკვე ძალიან თავდაჯერებული ვიყავი. ჩვენი მშობლები, ჩვენ ადამიანებად გვზრდიდნენ... ვინც იცნობდა მამას, მიხვდება თუ რას ვგულისხმობ ამ სიტყვებში...
მიეცით ნიჭსა გზა ფართო...
-პროფესიით ვარ ფილოლოგი. დამთვარებული მაქვს ილია ჭავჭავაძის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. სამწუხაროდ არ მიწევს ამ პროფესით მუშაობა. უახლოეს მომავალში ვაპირებ, რომ მქონდეს სტუდია, რომელშიც მე თვითონ ვიქნები პედაგოგი-ვოკალისტი. რაც შეეხება მუსიკალურ განათლებას, დამთავრებული მაქვს შვიდწლედი ფორტეპიანოს განხრით, ზაქარია ფალიაშვილის მეორე მუსიკალური სასწავლებელი. ჩემი მასწავლებელი იყო სულიკო კოროშინაძე, მაგრამ თამამად და დიდი სიამაყით შემიძლია ვთქვა, რომ მამამ მასწავლა ქართული სიმღერა...
ბავშვობიდან ვუსმენდი ლეგენდარულ მომღერლებს, ვიტნი ჰიუსტონს, სტივ ვანდერს და ა.შ შესაბამისად, ჩამომიყალიბდა მუსიკალური გემოვნება. ასევე, ვცეკვავდი სუხისშვილებშიც...
პირველი წარმატება.
-როგორც ზემოთ ავღნიშნე, პირველად თამამად გამოვედი სცენაზე სტუდენტობის დროს. ვიყავი ძალიან აქტიური, ვიღებდი მონაწლეობას სტუდენტურ დღეებში და ამ პერიოდმა ძალიან დიდი წარმატება მომიტანა. შემიყვარა საზოგადოებამ და მეც უფრო მეტი სტიმული მომეცა, რომ უფრო დამეხვეწა ჩემი ვოკალური მონაცემები.
მრჩეველი, შემფასებელი, კრიტიკოსი და ძალიან ერთგული მეგობარი.
-ჩემი მეუღლე, უპირველეს ყოვლისა არის შესანიშნავი მუსიკოსი, კომპოზიტორი, ვერ გამოაპარებ ვერც ერთ შეცდომას სიმღერაში, ძალიან კრიტიკული ადამიანია. ის ყოველთვის პირველია, ვინც აფასებს ჩემს ნამღერს, მაძლევს შენიშვნასაც და რჩევასაც.
რატომ რესტორანში და არა დიდ სცენაზე!
-რესტორანში ვმღერი იმიტომ, რომ სხვა გამოსავალი არ არის. ჩემი ერთგული მსმენელი, რომელსაც სურს, რომ მნახოს და მოისმინოს ჩემი ნამღერი, სწორედ იქ მოდის და მგულშემატკივრობენ. ადრე, რომ ეკითხათ ჩემთვის, ვიმღერებდი თუ არა რესტორანში, შეიძლება ეს შურაცყოფად მიმეღო, დღეს კი სხვა ვითარებაა, ეს ჩემი შემოსავლის წყაროა. თუმცაღა მე არ ვთვლი, რომ რესტორანში სიმღერა აკნინებს მომღერლის შემოქმედებას. მე ასე ვიტყოდი, გააჩნია ვინ, როგორ მღერის და რაც მთავარია, რას მღერის... სოფო ბედია არ იღებს შეკვეთებს, უხეშად რომ ვთქვა. მე მაქვს ჩემი რეპერტუარი და იმ სიმღერებს ვასრულებ, რომელიც მომწონს და მიყვარს.
სოფო ბედიას მტკიცე გადაწყვეტილება!
-არასოდეს არ ვიღერებ „რესტორნულ სიმღერებს“, ეს არ არის ჩემი სტილი, ეს ვისი სტილიც არის, იმას უკეთ გამოდის და მღერის კიდეც.
რა სჭირდება გემოვნებიან მსმენელს...
-სამწუხაროდ, არ მაქვს ალბომი. საკუთარი სიმღერების ჩაწერა ვერ მოვახერხე, რადგან ამისთვის საჭიროა საკმაოდ დიდი ფინანსები... მუსიკოსისთვის ეს მნიშვნელოვანია. მაგრამ, მიუხედავად ყველაფრისა იმედი მაქვს, რომ უახლოეს მომავალში შევძლებ ალბომის ჩაწერას და გავახერებ ჩემს მსმენელს.
ყველა ერთხმად აღიარებს, რომ დღეს საქართველოში შოუ-ბიზნესი არ არსებობს!
-საქართველოში შოუ-ბიზნესი არ არსებობს, დღეს არავის არ აინტერესებს ეს სფერო, რა ვოკალიც არ უნდა გქონდეს, მაინც არავინ არ ინტერესდება. დღეს, ძალიან ბევრი ნიჭიერი მომღერალი ასეთ ვითარებაშია ჩვენს ქვეყანაში...
ზაზა შენგელია- ქართული შოუბიზნესის იმედი.
-ჩემთვის ძალიან დიდი ბედნიერება იქნებოდა, რომ ბატონი ზაზა იყოს ჩემი პროდიუსერი, რამდენადაც ვიცი, ის ნიჭიერ მომღერლებს გულშემატკივრობს და ხელს უწყობს მათი მუსიკის პოპულარიზაციას. ზრუნავს მათ განვითარებასა და წარმატებაზე. ძალიან ნიჭიერი ადამიანია, თავისი საქმის პროფესიონალი, კარგად იცნობს ამ სფეროს. სამწუხაროდ არ მქონია ასეთი შემოთავაზება. თუ მექნება ძალიან მოხარული ვიქნები.
თვითშეფასება...
-სტივ ვანდერი დღემდე ამბობს, „მე დღემდე ვსწავლობ“! მე არ ვთვლი, რომ უკვე პროფესიონალი ვარ და არაფერი არ მესწავლება. ყოველ დღე ვსწავლობ ახალს, პროფესიული კუთხითაც და ცხოვრებაშიც. მაგრამ არც დამწყები მომღერალი ვარ და ეს ჩემთვის, როგორც მუსიკოსისთვის ძალიან მნიშვნელოვანია. რაც შეეხება პიროვნულ თვისებებს, ძალიან კომუნიკაბელური ვარ და ერთგული, ძალიან მიყვარს ადამიანები...
ცხოვრება გაკვეთილია, რომლითაც ბევრ რამეს სწავლობ!
-ცხოვრებაში ბევრ რაღაცას სწავლობ... თუნდაც იმას, რომ დღეს ჩემს გვერდით აღარ არიან ის ადამიანები, რომლებმაც ვერ დააფასეს ჩემი ერთგულება და მათდამი კეთილგანწყობა. მე ბოლომდე გავეცი ის, რისი გაცემაც შემეძლო, მაგრამ მათ ვერ დაინახეს ეს...
რაც მთავარია, არასოდეს არ დამიშვია ისეთი შეცდომა, რომელსაც თავს ვერ ვპატიობ.
სილამაზე მსხვერპლს მოითხოვს.
-შესანიშნავი კულინარი ვარ, რადგან ყველაფრის კეთება ვიცი. მიუხედავად იმისა, რომ ჩემი მეუღლე ძალიან კრიტიკულია ამ მხრივ, ყველაფერი მოსწონს რასაც ვაკეთებ. საბედნიეროდ, ძალიან კარგი ნებისყოფა მაქვს და დღეში ერთხელ ვჭამ, საერთოდ არ მიყვარს ტკბილეული და ეს მეხმარება იმაში, რომ ვაკონტროლო ზედმეტი კილოგრამები. ვიცი, რომ ძალიან ცუდია, როცა დღეში ერთჯერ ვჭამ, მაგრამ მაინც მივდივარ მსხვერპლზე. უბრალოდ ძალიან მოწესრიგებუოლი ადამიანი ვარ და მომწონს როცა ფორმაში ვარ...
ქართველი ბარბარა სტრეიზანდი.
-ბავშვობიდან მამსგავსებენ ბარბარა სტრეიზანდს. ძალიან მომწონს და მიხარია, როცა ასეთ ნიჭიერ ადამიანს მამსგავსებენ.
მუსიკოსის წარმატების საიდუმლო.
-არტისტიზმი, სცენური დახვეწილობა, ვოკალი, მუსიკალურობა. ამ ყველაფრის სწავლა შეიძლება, მაგრამ კარგია, როცა სწავლა არ გჭირდება და ეს ნიჭი ბუნებრივად გაქვს. მუსიკოსითვის ასევე ძალიან მნიშვნელოვანია, უყვარდე ხალხს.
ახდენილი თუ აუხდენელი ოცნება...
-მინდა დაგვაფასონ ნიჭიერი მომღერლები. სად არ ვიყავი, მაგრამ ვერსად ვერ გავჩერდი, მე მინდა ჩემს ქვეყანაში ვიყო. საქართველოში არიან ნიჭიერი ადამიანები და მათ თანადგომა სჭირდება. ჩვენ არ გვინდა ვმღეროდეთ რესტორანში, მაგრამ არც ის გვინდა, რომ იმედები გავუცრუოთ ჩვენს გულშემატკივრებს და დავსხდეთ სახლში, აღარ ვიმღეროთ იმისთვის, რომ დღეს არ გვაქვს დიდ სცენაზე დგომის საშუალება. იმედი მაქვს, რომ შეიცვლება ეს ვითარება და შოუ-ბიზნესიც განვითარდება, გვექნება კონცერტები. ოპტიმისტურად ვუყურებ ყველაფერს...
27/02/2012
თინა ღლონტი