ნამდვილ სიყვარულს დაბრკოლებები და წლები ვერაფერს დააკლებს. მაგრამ თუ გრძნობა გაქრა, ეს ნიშნავს, რომ სიყვარული ნამდვილი კი არა, დროებითი იყო.
ფაქტები მეტყველებენ, რომ ყველაზე სტაბილური წყვილებიც კი კარგავენ ერთმანეთის ინტერესს. გარკვეული დროის შემდეგ პარტნიორი ძველებურად მიმზიდველი აღარ ჰგონიათ. მეცნიერები ამბობენ, რომ გრძნობის ხანგრძლივობაზე სიყვარული ჰორმონები აგებენ პასუხს.
სიყვარულის ვადა
როგორც წესი, სიყვარული სამი წელი „ცოცხლობს“. სწორედ ამ პერიოდში ვნებიანი და ღრმა გრძნობები აიძულებთ ადამიანებს დაქორწინებას. მაგრამ შემდეგ, დროთა განმავლობაში, სიყვარულის ჰორმონები სუსტდება.
სიყვარულის მთავარი ჰორმონი
როგორც ქიმიკოსები და ბიოლოგები ამბობენ, ბედნიერების ძირითადი ჰორმონებია ოქსიტოცინი და ვაზოპრესინი. სწორედ ისინი განსაზღვრავენ პარტნიორებს შორის ემოციურ კავშირს. ოქსიტოცინი ესაა ჩახუტებისა და ალერსის ჰორმონი. სისხლში ამ ჰორმონის არარსებობა ადამიანს სiთბოს გამოხატვისას ძუნწს ხდის. თუ ადამიანების ურთიერთობების ეტაპებს გავიხსენებთ, სიყვარულის „დაწყებისას“ ერთმანეთს ხელს არ უშვებენ, მუდამ ეხებიან და კოცნიან. ამ დროს შეყვარებულების სისხლში ოქსიტოცინის მოჭარბებული დონე აღინიშნება.
ბედნიერების ჰორმონი
სიყვარულის ჰორმონები ფენილეტილამინი და ენდორფინი პარტნიორთან ურთიერთობაზე ახდენენ გავლენას. ფენილეტილამინი რომანტიულ განწყობასა სექსუალურ აგზნებას განაპირობებს.
ხანგრძლივი ურთიერთობა
თუ ადამიანი თავის მინუსებს აღარ მალავს, მისი ქმედებები იცვლება და მუდამ გეწინააღმდეგებათ, ეს ნიშნავს, რომ ენდორფინის ნაკლებობას განიცდის. ფსიქოლოგები კი ამტკიცებენ, რომ ენდორფინის დონე პირდაპირ კავშირშია თვითშეფასებასთან.
მარადიული სიყვარულის რეცეპტი არ არსებობს, მაგრამ თუ საყვარელ ადამიანს ყურადღებასა და სითბოს აჩუქებ, ხშირად ჩაეხუტები, რომანტიულ საღამოებსა და გასეირნებებეს მოუწყობ, გრძნობა გაგრძელდება და გაგრძელდება...
ფაქტები მეტყველებენ, რომ ყველაზე სტაბილური წყვილებიც კი კარგავენ ერთმანეთის ინტერესს. გარკვეული დროის შემდეგ პარტნიორი ძველებურად მიმზიდველი აღარ ჰგონიათ. მეცნიერები ამბობენ, რომ გრძნობის ხანგრძლივობაზე სიყვარული ჰორმონები აგებენ პასუხს.
სიყვარულის ვადა
როგორც წესი, სიყვარული სამი წელი „ცოცხლობს“. სწორედ ამ პერიოდში ვნებიანი და ღრმა გრძნობები აიძულებთ ადამიანებს დაქორწინებას. მაგრამ შემდეგ, დროთა განმავლობაში, სიყვარულის ჰორმონები სუსტდება.
სიყვარულის მთავარი ჰორმონი
როგორც ქიმიკოსები და ბიოლოგები ამბობენ, ბედნიერების ძირითადი ჰორმონებია ოქსიტოცინი და ვაზოპრესინი. სწორედ ისინი განსაზღვრავენ პარტნიორებს შორის ემოციურ კავშირს. ოქსიტოცინი ესაა ჩახუტებისა და ალერსის ჰორმონი. სისხლში ამ ჰორმონის არარსებობა ადამიანს სiთბოს გამოხატვისას ძუნწს ხდის. თუ ადამიანების ურთიერთობების ეტაპებს გავიხსენებთ, სიყვარულის „დაწყებისას“ ერთმანეთს ხელს არ უშვებენ, მუდამ ეხებიან და კოცნიან. ამ დროს შეყვარებულების სისხლში ოქსიტოცინის მოჭარბებული დონე აღინიშნება.
ბედნიერების ჰორმონი
სიყვარულის ჰორმონები ფენილეტილამინი და ენდორფინი პარტნიორთან ურთიერთობაზე ახდენენ გავლენას. ფენილეტილამინი რომანტიულ განწყობასა სექსუალურ აგზნებას განაპირობებს.
ხანგრძლივი ურთიერთობა
თუ ადამიანი თავის მინუსებს აღარ მალავს, მისი ქმედებები იცვლება და მუდამ გეწინააღმდეგებათ, ეს ნიშნავს, რომ ენდორფინის ნაკლებობას განიცდის. ფსიქოლოგები კი ამტკიცებენ, რომ ენდორფინის დონე პირდაპირ კავშირშია თვითშეფასებასთან.
მარადიული სიყვარულის რეცეპტი არ არსებობს, მაგრამ თუ საყვარელ ადამიანს ყურადღებასა და სითბოს აჩუქებ, ხშირად ჩაეხუტები, რომანტიულ საღამოებსა და გასეირნებებეს მოუწყობ, გრძნობა გაგრძელდება და გაგრძელდება...