თბილისში ერთ–ერთი ყველაზე ცნობილი საპატარძლო, ნინი ბადურაშვილი, რომლის მისამართით ნაცნობ–უცნობებისგან ყველაზე ხშირად ისმოდა კითხვა – "რატომ არ თხოვდება?" – გათხოვდა! როგორც ვიუწყებოდით, მისი რჩეული მოსკოვში მცხოვრები ქართველი წყალბურთელი და ბიზნესმენი, 31 წლის ირაკლი კუტალაძეა. ის რუსეთის ნაკრებში 15 წელი თამაშობდა. წყვილმა თვალისდახამხამებაში მოასწრო გაცნობა, შეყვარება, ნიშნობა და ხელისმოწერაც კი. ეს ყველაფერი ორ თვეში ჩაეტია. ჯვრისწერას და გრანდიოზულ ქორწილს კი შემოდგომაზე, ოქტომბერში გეგმავენ. ნინის სამი მეჯვარე ჰყავს არჩეული – ბავშვობის მეგობარი კატია სამსონაძე და ასევე ბავშვობის მეგობარი მომღერლები თაკო გაჩეჩილაძე და ქეთა თოფურია.
რითი მოიგო და დაიპყრო ქალაქში ერთ–ერთი ყველაზე პოპულარული ლამაზი გოგონას გული მოსკოვიდან ჩამოსულმა სპორტსმენმა, ამის შესახებ თავად ნინი გვიამბობს.
– ნინი, გილოცავთ გაბედნიერებას! ვიცით, რომ უკვე ხელიც მოგიწერიათ. შემდეგი ნაბიჯი რა იქნება?
– კი, ხელი რამდენიმე დღის წინ მოვაწერეთ. 20 ოქტომბერს ქართული, დიდი გრანდიოზული ქორწილი იქნება, სტუმრები რუსეთიდანაც გვეყოლება.
– როგორი განცდაა, როცა ახალგათხოვილი ხარ?
– ძალიან ბედნიერი და ძალიან გახარებული ვარ. ეს ყველაფერი ჩემთვის ახალია. როცა ბედს მეორე ადამიანს უკავშირებ, ეს ყველა ქალისთვის საპასუხისმგებლოა. აქედან გამომდინარე, ცოტა ეიფორიაში ვარ, მაგრამ სასიამოვნო ეიფორიაში.
– როგორი პიროვნებაა თქვენი ცხოვრების თანამგზავრი?
– ძალიან კარგი ადამიანია, თავაზიანი, კარგი გაზრდილი. ჩვენ ძალიან კარგი მეგობრები ვიქნებით.
– თქვენი გათხოვების საკითხი გარშემო იმდენს აღელვებდა, ახლა ალბათ ყველა დაწყნარდა და აღარ გაწუხებენ.
– ყოველთვის მეცინებოდა, როცა მეკითხებოდნენ, აქამდე თუ რატომ არ ვთხოვდებოდი. ჩემთვის 26 წელი არის ის ასაკი, როცა ადამიანი უნდა გათხოვდეს. ჩემი აზრით, დაოჯახებაზე 25 წლიდან უნდა დაიწყო ფიქრი. მართალია, რომ ქალი უფრო ადრე ღვინდება და ჭკვიანდება, მაგრამ 25 წლამდე აქეთ–იქით გინდა სიარული. როგორც უნდა გიყვარდეს კარიერა და გართობა, ამ ასაკში უკვე ხვდები, რომ სხვა რამ არის შენთვის მნიშვნელოვანი. ძალიან ცოცხალი და შრომისმოყვარე ადამიანი ვარ, ამიტომ ჩემი გათხოვება არ ნიშნავს, რომ სახლში დავჯდები.
– ანუ ამ გადაწყვეტილებაზე გარკვეულწილად თქვენმა ასაკმაც იქონია გავლენა?
– რა თქმა უნდა, ასაკმაც, მაგრამ, პირველ რიგში, ირაკლიმ იქონია გავლენა. ირაკლი რომ არ მომწონებოდა და არ შემყვარებოდა, ნამდვილად არ ვიფიქრებდი ამ ნაბიჯის გადადგმას იმის გამო, რომ ასაკი მაქვს და ვაი, უნდა გავთხოვდე–მეთქი. ჩემი არგათხოვების ამბავი ტელეწამყვანებისა და ჟურნალისტებისთვის იყო კარგი სახუმარო თემა, მეტი არაფერი.
– რამდენადაც ვიცი, დედათქვენს, ქალბატონ ეკა კახიანს, სასიძო ძალიან მოეწონა. მისმა რჩევებმაც ხომ არ იქონია თქვენს გადაწყვეტილებაზე გავლენა?
– კი, ეკას ირაკლი ძალიან მოეწონა და ამაზე ვეჭვიანობ კიდეც. ხშირად ვამბობ, ეკას ირაკლი უფრო უყვარს, ვიდრე მე–მეთქი. ეკა რჩევებს სულ მაძლევს და მეუბნება, ირაკლი არ გააბრაზო, კარგად მოიქეციო.
– ეს ყველაფერი ძალიან გასაიდუმლოებული გქონდათ. ბაბუათქვენმა იმედა კახიანმა ჩვენთან ინტერვიუში აღნიშნა კიდეც, რომ ამის შესახემ არც მან იცოდა. რატომ მალავდით ამ ამბავს?
– მართალია, ეს იმედამაც არ იცოდა. სხვათა შორის, ჩემი მეგობრებიც შოკში არიან და ზოგიერთი ნაწყენიც კი არის, ამას პრესიდან რატომ უნდა ვიგებდეთო. რატომღაც არ მინდოდა ხმამაღალა მეთქვა და ჩავთვალე, რომ სწორი გადაწყვეტილება იყო, რადგან, რასაც წინასწარ ვამბობ, კარგად არ მთავრდება. ეს ყველაფერი იმდენად კარგი იყო და ვუფრთხილდებოდი, რომ ხმამაღლა საუბარი არ მსურდა.
– რა გააკეთა ირაკლიმ ორ თვეში ისეთი, რომ ასე მალე ცოლად გაჰყევით?
– ძალიან დიდი სიყვარული დამიმტკიცა, მამაკაცურობა გამოავლინა, რაც დღეს იშვიათია. ყურადღება, პატივისცემა და ასე შემდეგ არ ეშლება. ის, რომ მე დღეს ირაკლის ცოლი ვარ, ძალიან ბევრი ნიუანსისგან შედგება. ძალიან ბევრ რაღაცაში დავინახე, რომ ეს ის ადამიანია, ვისაც ველოდი და ვინც ჩემ გვერდით უნდა იყოს. ერთმანეთს ძალიან ვგავართ.
– რა საერთო თვისებები აღმოაჩინეთ და რა მოგწონთ მასში განსაკუთრებით?
– ირაკლიც საქმიანია, მიზანდასახულია, მშრომელია, ზრდილობიანია, კარგი გაზრდილია, კარგი ოჯახის შვილია. ოჯახს კი დიდი მნიშვნელობა აქვს. მე თამამად ვიტყვი, რომ უმაგრესი ოჯახი ჰყავს. ისინი ჩვენს ნიშნობაზე გავიცანი.
– ირაკლის დედა რუსი ჰყავს, რძალი კი ქართველი ნდომებია.
– ირაკლი ნახევრად რუსია, დედა რუსი ჰყავს, მამა ქართველია. აქედან გამომდინარე, ალბათ ოჯახში იყო მოთხოვნა, რომ რძალი ქართველი ყოფილიყო.
– ირაკლიც თქვენსავით წუნია ხომ არ იყო, 31 წლამდე რომ უცოლოდ მოვიდა?
– ირაკლიმ მითხრა, ჩემიანებს რომ ვუთხარი, ცოლი მომყავს, ძალიან მოულოდნელი იყოო. ისიც ჩემსავით პრეტენზიული ყოფილა. ბევრი თაყვანისმცემელი ჰყოლია. მაგრამ, როგორც თვითონ ამბობს, მათზე სერიოზულად არასდროს უფიქრია. ცოლად სულ ქართველი გოგონა მინდოდაო, მითხრა. ვფიქრობ, ორივემ სწორი გადაწყვეტილება მივიღეთ. ჩვენ, პირველ რიგში, ძალიან კარგი მეგობრები ვიქნებით. მე იუმორის გარეშე ცხოვრება არ შემიძლია, მასაც იუმორის ძალიან კარგი გრძნობა აქვს, ერთმანეთს ამაში მაგრად ვუგებთ.
– სანამ ირაკლის გაიცნობდით, მის შესახებ თუ იცოდით?
– სიმართლე გითხრათ, არა. ირაკლი სულ მოსკოვში ცხოვრობდა, იქ დაიბადა. საქართველოში კი ძალიან იშვიათად ჩამოდიოდა. თბილისი პატარა კია, მაგრამ ერთმანეთს ვერ გადავეყარეთ, თან აქ დიდი ხნით არ ჩამოდიოდა ხოლმე.
– როგორც ვიცი, პირველად ირაკლისთან საქმიანი შეხვედრა გქონდათ.
– დიახ, პირველად საქმიანი შეხვედრა მქონდა. ჩემმა ნათლიამ დამირეკა, ერთი ბიჭი მოსკოვიდან საქმეზეა ჩამოსული, კონცერტის გაკეთება უნდა და თუ შეიძლება შეხვდიო. მეც დავთანხმდი. ჩემმა ნათლიამ და ირაკლიმ გამომიარეს. დავსხედით, ვისაუბრეთ. მან ჩემზე პირველივე ნახვისას დადებითი შთაბეჭდილება დატოვა.
– რა კონცერტზე იყო ლაპარაკი?
– რუსეთში კონცერტი უნდა გაკეთებულიყო, სადაც იქ მოღვაწე ქართველები და ჩვენ, საქართველოში მოღვაწე ცნობილი ქართველი მომღერლები მივიღებდით მონაწილეობას. ამ კონცერტთან დაკავშირებით ვისაუბრეთ. შეხვედრის შემდეგ, როგორც ხდება ხოლმე, ირაკლი დამიკავშირდა და ურთიერთობა დავიწყეთ.
– ნამდვილად ამისთვის იყო ირაკლი ჩამოსული თუ თქვენ გასაცნობად?
– ვეკითხები ხოლმე, მითხარი–მეთქი, მაგრამ არაო – ამბობს. ნამდვილად საქმიანი შეხვედრისთვის ჩამოვიდა.
– საცხოვრებლად მოსკოვში გადადიხართ. არ გაგიჭირდებათ იქ?
– ალბათ თავიდან ცოტა გამიჭირდება იმიტომ, რომ ძალიან პატრიოტი ვარ. ერთი კვირით სადმე რომ მივდივარ, თბილისის ისეთი ქუჩები მენატრება, საერთოდ რომ არ დავდივარ. საქართველოზე საშინელი ნოსტალგია მაქვს ხოლმე, მაგრამ ყველაფერს ფეხს ავუწყობ. იქ ბევრი ქართველი ცხოვრობს, თან მეუღლე, მეუღლის ოჯახი მეყოლება იქ, ქეთაც იქაა, თოფურია, რომელიც ულევი ენერგიითაა სავსე, მასთან არასდროს მოიწყენ.
– კარიერას იქ განაგრძობთ?
– რა თქმა უნდა.
– როდიდან გეგმავთ მოსკოვში საცხოვრებლად გადასვლას?
– ოქტომბრის ბოლოდან.
[ეკა ლემონჯავა]
რითი მოიგო და დაიპყრო ქალაქში ერთ–ერთი ყველაზე პოპულარული ლამაზი გოგონას გული მოსკოვიდან ჩამოსულმა სპორტსმენმა, ამის შესახებ თავად ნინი გვიამბობს.
– ნინი, გილოცავთ გაბედნიერებას! ვიცით, რომ უკვე ხელიც მოგიწერიათ. შემდეგი ნაბიჯი რა იქნება?
– კი, ხელი რამდენიმე დღის წინ მოვაწერეთ. 20 ოქტომბერს ქართული, დიდი გრანდიოზული ქორწილი იქნება, სტუმრები რუსეთიდანაც გვეყოლება.
– როგორი განცდაა, როცა ახალგათხოვილი ხარ?
– ძალიან ბედნიერი და ძალიან გახარებული ვარ. ეს ყველაფერი ჩემთვის ახალია. როცა ბედს მეორე ადამიანს უკავშირებ, ეს ყველა ქალისთვის საპასუხისმგებლოა. აქედან გამომდინარე, ცოტა ეიფორიაში ვარ, მაგრამ სასიამოვნო ეიფორიაში.
– როგორი პიროვნებაა თქვენი ცხოვრების თანამგზავრი?
– ძალიან კარგი ადამიანია, თავაზიანი, კარგი გაზრდილი. ჩვენ ძალიან კარგი მეგობრები ვიქნებით.
– თქვენი გათხოვების საკითხი გარშემო იმდენს აღელვებდა, ახლა ალბათ ყველა დაწყნარდა და აღარ გაწუხებენ.
– ყოველთვის მეცინებოდა, როცა მეკითხებოდნენ, აქამდე თუ რატომ არ ვთხოვდებოდი. ჩემთვის 26 წელი არის ის ასაკი, როცა ადამიანი უნდა გათხოვდეს. ჩემი აზრით, დაოჯახებაზე 25 წლიდან უნდა დაიწყო ფიქრი. მართალია, რომ ქალი უფრო ადრე ღვინდება და ჭკვიანდება, მაგრამ 25 წლამდე აქეთ–იქით გინდა სიარული. როგორც უნდა გიყვარდეს კარიერა და გართობა, ამ ასაკში უკვე ხვდები, რომ სხვა რამ არის შენთვის მნიშვნელოვანი. ძალიან ცოცხალი და შრომისმოყვარე ადამიანი ვარ, ამიტომ ჩემი გათხოვება არ ნიშნავს, რომ სახლში დავჯდები.
– ანუ ამ გადაწყვეტილებაზე გარკვეულწილად თქვენმა ასაკმაც იქონია გავლენა?
– რა თქმა უნდა, ასაკმაც, მაგრამ, პირველ რიგში, ირაკლიმ იქონია გავლენა. ირაკლი რომ არ მომწონებოდა და არ შემყვარებოდა, ნამდვილად არ ვიფიქრებდი ამ ნაბიჯის გადადგმას იმის გამო, რომ ასაკი მაქვს და ვაი, უნდა გავთხოვდე–მეთქი. ჩემი არგათხოვების ამბავი ტელეწამყვანებისა და ჟურნალისტებისთვის იყო კარგი სახუმარო თემა, მეტი არაფერი.
– რამდენადაც ვიცი, დედათქვენს, ქალბატონ ეკა კახიანს, სასიძო ძალიან მოეწონა. მისმა რჩევებმაც ხომ არ იქონია თქვენს გადაწყვეტილებაზე გავლენა?
– კი, ეკას ირაკლი ძალიან მოეწონა და ამაზე ვეჭვიანობ კიდეც. ხშირად ვამბობ, ეკას ირაკლი უფრო უყვარს, ვიდრე მე–მეთქი. ეკა რჩევებს სულ მაძლევს და მეუბნება, ირაკლი არ გააბრაზო, კარგად მოიქეციო.
– ეს ყველაფერი ძალიან გასაიდუმლოებული გქონდათ. ბაბუათქვენმა იმედა კახიანმა ჩვენთან ინტერვიუში აღნიშნა კიდეც, რომ ამის შესახემ არც მან იცოდა. რატომ მალავდით ამ ამბავს?
– მართალია, ეს იმედამაც არ იცოდა. სხვათა შორის, ჩემი მეგობრებიც შოკში არიან და ზოგიერთი ნაწყენიც კი არის, ამას პრესიდან რატომ უნდა ვიგებდეთო. რატომღაც არ მინდოდა ხმამაღალა მეთქვა და ჩავთვალე, რომ სწორი გადაწყვეტილება იყო, რადგან, რასაც წინასწარ ვამბობ, კარგად არ მთავრდება. ეს ყველაფერი იმდენად კარგი იყო და ვუფრთხილდებოდი, რომ ხმამაღლა საუბარი არ მსურდა.
– რა გააკეთა ირაკლიმ ორ თვეში ისეთი, რომ ასე მალე ცოლად გაჰყევით?
– ძალიან დიდი სიყვარული დამიმტკიცა, მამაკაცურობა გამოავლინა, რაც დღეს იშვიათია. ყურადღება, პატივისცემა და ასე შემდეგ არ ეშლება. ის, რომ მე დღეს ირაკლის ცოლი ვარ, ძალიან ბევრი ნიუანსისგან შედგება. ძალიან ბევრ რაღაცაში დავინახე, რომ ეს ის ადამიანია, ვისაც ველოდი და ვინც ჩემ გვერდით უნდა იყოს. ერთმანეთს ძალიან ვგავართ.
– რა საერთო თვისებები აღმოაჩინეთ და რა მოგწონთ მასში განსაკუთრებით?
– ირაკლიც საქმიანია, მიზანდასახულია, მშრომელია, ზრდილობიანია, კარგი გაზრდილია, კარგი ოჯახის შვილია. ოჯახს კი დიდი მნიშვნელობა აქვს. მე თამამად ვიტყვი, რომ უმაგრესი ოჯახი ჰყავს. ისინი ჩვენს ნიშნობაზე გავიცანი.
– ირაკლის დედა რუსი ჰყავს, რძალი კი ქართველი ნდომებია.
– ირაკლი ნახევრად რუსია, დედა რუსი ჰყავს, მამა ქართველია. აქედან გამომდინარე, ალბათ ოჯახში იყო მოთხოვნა, რომ რძალი ქართველი ყოფილიყო.
– ირაკლიც თქვენსავით წუნია ხომ არ იყო, 31 წლამდე რომ უცოლოდ მოვიდა?
– ირაკლიმ მითხრა, ჩემიანებს რომ ვუთხარი, ცოლი მომყავს, ძალიან მოულოდნელი იყოო. ისიც ჩემსავით პრეტენზიული ყოფილა. ბევრი თაყვანისმცემელი ჰყოლია. მაგრამ, როგორც თვითონ ამბობს, მათზე სერიოზულად არასდროს უფიქრია. ცოლად სულ ქართველი გოგონა მინდოდაო, მითხრა. ვფიქრობ, ორივემ სწორი გადაწყვეტილება მივიღეთ. ჩვენ, პირველ რიგში, ძალიან კარგი მეგობრები ვიქნებით. მე იუმორის გარეშე ცხოვრება არ შემიძლია, მასაც იუმორის ძალიან კარგი გრძნობა აქვს, ერთმანეთს ამაში მაგრად ვუგებთ.
– სანამ ირაკლის გაიცნობდით, მის შესახებ თუ იცოდით?
– სიმართლე გითხრათ, არა. ირაკლი სულ მოსკოვში ცხოვრობდა, იქ დაიბადა. საქართველოში კი ძალიან იშვიათად ჩამოდიოდა. თბილისი პატარა კია, მაგრამ ერთმანეთს ვერ გადავეყარეთ, თან აქ დიდი ხნით არ ჩამოდიოდა ხოლმე.
– როგორც ვიცი, პირველად ირაკლისთან საქმიანი შეხვედრა გქონდათ.
– დიახ, პირველად საქმიანი შეხვედრა მქონდა. ჩემმა ნათლიამ დამირეკა, ერთი ბიჭი მოსკოვიდან საქმეზეა ჩამოსული, კონცერტის გაკეთება უნდა და თუ შეიძლება შეხვდიო. მეც დავთანხმდი. ჩემმა ნათლიამ და ირაკლიმ გამომიარეს. დავსხედით, ვისაუბრეთ. მან ჩემზე პირველივე ნახვისას დადებითი შთაბეჭდილება დატოვა.
– რა კონცერტზე იყო ლაპარაკი?
– რუსეთში კონცერტი უნდა გაკეთებულიყო, სადაც იქ მოღვაწე ქართველები და ჩვენ, საქართველოში მოღვაწე ცნობილი ქართველი მომღერლები მივიღებდით მონაწილეობას. ამ კონცერტთან დაკავშირებით ვისაუბრეთ. შეხვედრის შემდეგ, როგორც ხდება ხოლმე, ირაკლი დამიკავშირდა და ურთიერთობა დავიწყეთ.
– ნამდვილად ამისთვის იყო ირაკლი ჩამოსული თუ თქვენ გასაცნობად?
– ვეკითხები ხოლმე, მითხარი–მეთქი, მაგრამ არაო – ამბობს. ნამდვილად საქმიანი შეხვედრისთვის ჩამოვიდა.
– საცხოვრებლად მოსკოვში გადადიხართ. არ გაგიჭირდებათ იქ?
– ალბათ თავიდან ცოტა გამიჭირდება იმიტომ, რომ ძალიან პატრიოტი ვარ. ერთი კვირით სადმე რომ მივდივარ, თბილისის ისეთი ქუჩები მენატრება, საერთოდ რომ არ დავდივარ. საქართველოზე საშინელი ნოსტალგია მაქვს ხოლმე, მაგრამ ყველაფერს ფეხს ავუწყობ. იქ ბევრი ქართველი ცხოვრობს, თან მეუღლე, მეუღლის ოჯახი მეყოლება იქ, ქეთაც იქაა, თოფურია, რომელიც ულევი ენერგიითაა სავსე, მასთან არასდროს მოიწყენ.
– კარიერას იქ განაგრძობთ?
– რა თქმა უნდა.
– როდიდან გეგმავთ მოსკოვში საცხოვრებლად გადასვლას?
– ოქტომბრის ბოლოდან.
[ეკა ლემონჯავა]