ქალბატონი ციცინოს პროფესიული საქმიანობის შესახებ, ბევრი რამ არის ცნობილი, მაგრამ ეს ინტერვიუ მნიშვნელოვანია იმით, რომ აქ სრულიად განსხვავებულ ამპულაში იხილავს მას მკითხველი...გარდა იმისა, რომ პლასტიკურ ქირურგიაში არის წარმატებული, ასევე ძალიან ნიჭიერია შემოქმედებითი კუთხით. საზოგადოებამ არ იცის, მისი შემოქმედებითი საქმიანობის შესახებ. ის კარგად ხატავს, წერს ლექსებს, კერავს სამოსს, ქსოვს, ქმნის ძალიან საინტერესო ნამუშევრებსა და აქსესუარებს...
ციცინო შურღაია, არის რუსეთის მედიცინის მეცნიერებათა აკადემიის პროფესორი, ევროპისა და საერთაშორისო პლასტიკური და ესთეტიკური ქირურგიის ასოციაციის წევრი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი, სახის ასაკობრივი ცვლილებებისა და პარალიზის კორექციის ექსპერტი, ათი პატენტის მფლობელი, ორი სახელმძღვანელოს ავტორი და რუსეთის ადამიანის უფლებათა დაცვის ორგანიზაციის, პრემიის „გრაცია 2008“ ლაურეატი. ნომინაციში – ,,რუსეთის საუკეთესო პლასტიკური ქირურგი’’.
ბავშვობა
-ძალიან აქტიური ბავშვი ვიყავი. კარგად ვსწავლობდი. სკოლის დამთავრების შემდეგ, სწავლა განვაგრძე სამედიცინო განხრით, რადგან ბავშვობაშივე მივიღე გადაწყვეტილება, გავმხდარიყავი ქირურგი. ოჯახის წევრებისგან მქონდა ყველანაირი ხელშეწყობა, ჩემი პროფესიული წინსვლისთვის. ყოველთვის მეგობრული დამოკიდებულება მქონდა მათთან. დედა ძალიან მეხმარებოდა, რომ მიმეღო კარგი განათლება. მამა ხშირად მაძლევდა რჩევებს, რასაც ყოველთვის ვითვალისწინებდი. სულ მეუბნებოდა, სიკეთეს ყველას შენ ვერ გაუკეთებ, ყველას ვერ დაეხმარები, მაგრამ უნდა სცადო მაინც, რომ ღირსეულად იცხოვროო. მყავს ორი ძმა და შვილი თამარ ქანთარია, რომელიც ცხოვრობს კანადაში. მუშაობს, დერმატო-კოსმეტოლოგია.
სილამაზის ექსპერტი პლასტიკურ ქირურგიაში
-ვთვლი, რომ პლასტიკური ქირურგია, ჩემი თანდაყოლილი დიაგნოზია. მე ბავშვობაშივე მივიღე გადაწყვეტილება,რომ გავხდებოდი ქირურგი.ყოველთვის დიდი პასუხისმგებლობით ვეკიდებოდი ჩემს საქმეს. ოცი წელი მორგში ვმუშაობდი, რომ დაწვრილებით შემესწავლა ყველაფერი და ჩამოვყალიბებულიყავი პროფესიული კუთხით. ეს სფერო კარგად მაქვს შესწავლილი, რამაც კიდევ უფრო შეუწყო ხელი ჩემს წარმატებულ საქმიანობას.
კონკურენცია
-კარგია, როდესაც არის ჯანსაღი კონკურენცია, თუნდაც პლასტიკურ ქირურგიაში, მაგრამ მე შემიძლია ერთი რამ გითხრათ, კარგი ქირურგისთვის მთავარია, საზოგადოების ნდობის მოპოვება. როდესაც პაციენტი ენდობა ქირურგს, სჯერა მისი, დარწმუნებულია მის პროფესიონალიზმში, ეს ქირურგისთვის უკვე რეკლამაა. მოსკოვში არიან ქირურგები, რომლებიც რეკლამების საშვალებით ახდენენ შთაბეჭდილებას ხალხზე, რადგან აქვთ ბევრი ფული. მე რეკლამისთვის ფული არასოდეს დამიხარჯავს, არც მჭირდება, რადგან ჩემი პაციენტები სრულიად მენდობიან. მე ვიცი, მათ რა სჭირდებათ და არასოდეს ვუცრუებ იმედს. მე მაქვს, ჩემს მიერ გაკეთებული ოპერაციების ვიდეო–ჩანაწერები, პაციენტთა ნდობის მოპოვების მიზნით. მათ შეუძლით, ეს ჩანაწერი აჩვენონ მსოფლიოს ნებისმიერ ექსპერტს.
პლასტიკური ქირურგიის ყველაზე ცნობადი სახე და წარმატებები
-ვიყო რუსეთის საუკეთესო ქირურგი, ეს ჩემთვის დიდი პასუხისმგებლობაა და ამასთანავე დიდი წარმატება. წარმატების მიღწევას დიდი შრომა სჭირდება. ჩემს მიერ გაკეთებული ყველა ოპერაცია კარგი შედეგით დასრულდა და გართულება არ მოჰყოლია.
პლასტიკური ქირურგის უცნობი მხარე...
-ძალიან მიყვარს აქსესუარების კეთება. ვქსოვ, ვკერავ ტანსაცმელს, ვწერ ლექსებს. ჩემი სტუდენტობის დროს ნაკლებად იყო სამოსი, რომელიც მომწონდა, ამიტომ მე თვითონ ვკერავდი და ვქსოვდი სხვადასხვა სტილისა, თუ ფერის ტანსაცმელს. მეგობრებიც მთხოვდნენ, მათთვის მომექსოვა რაიმე. ბევრი რამ მაქვს შეკერილი. ძირითადად მომწონს პრაქტიკული სამოსი.. ჩემი სახლის დიზანიც მე მოვიფიქრე. მომწონს ყველაფერი ორიგინალური, ლამაზი და სრულყოფილი. ასევე მიყვარს ხატვაც. როდესაც მაქვს დრო და განწყობა ვხატავ. ბევრი ნახატები მაქვს სხვადასხვა თემაზე შექმნილი...
ბესო კალანდაძე
-ჩემი ცხოვრების ყველაზე დიდი შეცდომა, არის ბესო კალანდაძე, „ადამიანი ტყუილი“, რომლის ერთი სიტყვის დაჯერებაც არ შეიძლება. მან ჩემს ცხოვრებაში ტყუილით შემოაღწია და შემდეგ გაიპარა ისე, არც კი უთქვამს, წასვლას რომ აპირებდა... ეს ყველაფერი სასაცილოა, დიდი ბავშვის საქციელს ჰგავს. მიკვირს ასეთ ადამიანთან როგორ ვიცხოვრე. ტყუილია მთელი მისი ცხოვრება. ერთგულ მსმენელსაც კი ატყუებს. ფონოგრამაზე არასოდეს მიმღერიაო მითხრა, ერთ-ერთ კონცერტზე კი, რომელსაც ორიათასი ქართველი ესწრებოდა, ფონოგრამა გაეთიშა და ვერც კი აგიწერთ რა დაემართა მას. მე ტყუილში ვერ ვიცხოვრებდი. ჩემს პირველ მეუღლეს დავშორდი იმის გამო, რომ საყვარელი ყავდა. მივხვდი, რომ მას ის უყვარდა და ყოველგვარი კონფლიქტის გარეშე, წავედი მისი ცხოვრებიდან. ვინმე ვაიძულო იყოს ჩემთან, ეს ჩემთვის სრულიად მიუღებელია... ბესო კალანდაძის ცხოვრება ეხლაც კი სრული სიცრუეა, შანტაჟზე და იძულებით ურთიერთობებზეა აგებული. ის ერთი წუთითაც ვერ ძლებდა ჩემს გარეშე, სულ მეუბნებოდა თუ როგორ ვუყვარდი. თქვენ მკითხეთ, ბესო რომ დაბრუნდეს თუ მიიღებთო, მე კი გიპასუხებთ, რომ მას არ დააბრუნებენ... როგორი ძლიერიც არ უნდა იყოს, ბესოს სურვილი.
პირადი ცხოვრება
-ვთვლი, რომ პირადი ცხოვრების შესაქმნელად, ადამიანს უნდა ჰქონდეს სიყვარულის ნიჭი. გიყვარს შენი პროფესია? მას არასოდეს ღალატობ და წარმატებული ხარ. გიყვარს შენი შვილი? არასოდეს ჩაიდენ ისეთ რამეს, რომ შენს შვილს შენი რცხვენოდეს. გიყვარს შენი მშობლები? ყოველთვის ცდილობ, რომ მათ გული არ ატკინო. გიყვარს შენი სამშობლო? ცდილობ, რომ იგი ასახელო. გიყვარს შენი ცხოვრების თანამგზავრი? შენ სიცოცხლის ბოლომდე რჩები მასთან... არიან ადამიანები, რომლებიც სხეულს აყენებენ სიამოვნებას და ისეთებიც, რომლებიც სულიერი სიამოვნებისთვის არ იშურებენ არაფერს. პირველ კატეგორიას მიეკუთვნება ბესო კალანდაძე, რადგან მისთვის მთავარი არის ფული. ამიტომაც არ არის ის ჩემთან. მე შევედი ბესოს ერთ-ერთ საიტზე, სადაც მის შესახებ არის ყველანაირი ინფორმაცია. ის ყველა ინტერვიუში ამბობს, მიატოვა სიმღერა და წავიდა საქართველოდან იმის გამო, რომ არ უხდიდნენ დიდ თანხას კონცერტებში. მითხარით, რა იქნებოდა მაშინ, ფიროსმანს რომ არ დაეხატა...მას ხომ გროშებს უხდიდნენ...
რას განიცდის ყველაზე მეტად...
-დღევანდელი გადასახედიდან, ვხედავ, რომ ადამიანების ერთმანეთთან დამოკიდებულება არის იძულებითი და არაგულწრფელი, ეს ძალიან მაწუხებს. ცივილიზაციას, კარგთან ერთად ცუდი მხარეც აქვს... დღევანდელ რეალობაში მთავარია ფული. ადამიანებს სამართლიანობის გრძნობა გაუქრათ. ჩემი ნათქვამი არ არის, მაგრამ მე გავიმეორებ, რომ „არსებობს ერთი ღმერთი- ფული“. ეს ფაქტი ხანდახან დეპრესიაში მაგდებს. მოგიყვებით ერთი ფაქტის შესახებ, რომელიც კიდევ ერთხელ დაგარწმუნებთ ამაში. მოსკოვში არის ქირურგი, დოქტორი ლევინი, რომლის შესახებ, ბევრი და ძვირადღირებული რეკლამები კეთდება. ავიღე ერთ-ერთი ჟურნალი, მთელ გარეკანზე არის ლევინის ფოტო. წავიკითხე ინტერვიუ, რომელშიც წერს, რომ აქვს 15 წლის გამოცდილება, გაკეთებული აქვს 40000 ოპერაცია. თუ უბრალო მათემატიკას გამოვიყნებთ, გამოდის, რომ ის დღეში ატარებს შვიდნახევარ ოპერაციას. ეს თავისთავად სასაცილოა...მიუხედავად ყველაფრისა, ის იმდენად ძვირადღირებულ რეკლამას იკეთებს, რომ პაციენტებიც ჰყავს. ფაქტია, რომ ის არ არის სპეციალისტი, ატყუებს ხალხს. რეკლამაში დებს საკმაოდ დიდ თანხას, რომლითაც იზიდავს პაციენტებს. აქაც ფული არის მთავარი მამოძრავებელი ძალა და არა პროფესიონალიზმი.
ვინ აატირა ციცინო შურღაია
–ერთხელ, ერთ–ერთ კლინიკაში ჩემთან კონსულტაციაზე მოვიდა პაციენტი. ოპერაციისთვის, რომელიც მას სჭირდებოდა საჭირო იყო 1500 დოლარი. გავიდა ერთი წელი და იგი ჩემთან ისევ მოვიდა, მითხრა, რომ დააგროვა მხოლოდ 1000 დოლარი და მთხოვდა გამეკეთებინა ოპერაცია. მე რათქმაუნდა დავთანხმდი. საღამოს მირეკავს ეს ქალბატონი, წავედი მასთან, რადგან ჭრილობიდან დაეწყო სისხლდენა. მის სახლში საშინელი სიღარიბე ვნახე და როდესაც ვკითხე, თუ რატომ არ შეასრულა ჩემი მითითება და არ დაიდო ყინული. აღმოჩნდა, რომ არ ჰქონდა მაცივარი. იმდენად გაუსაძლის მდგომარეობაში ცხოვრობდა, რომ გამიჩნდა კითხვა, თუ რატომ გაიკეთა ოპერაცია. მან მიპასუხა, რომ აღარ უნდოდა ცხოვრება, მოფერების გარეშე. ძალიან შემეცოდა... თანხა, რომელიც მან ოპერაციაში გადაიხადა, დავუბრუნე და ვთხოვე ეყიდა მაცივარი. იქედან რომ წამოვედი ავტირდი. ძალიან ბევრ რაღაცაზე დავფიქრდი...ვისთვის რა არის მთავარი...
რატომ წავიდა საქართველოდან
–საქართველოდან წავედი იმიტომ, რომ იყო სრული განუკითხაობა. ვერსად ვერ დავინახე სამართალი... ხალხი ინსტიტუტებში ჩაწყობით ირიცხებოდნენ... მე არ შემეძლო ამის ატანა.
სიმართლის ძიებაში...
–როგორც ზემოთ ავღნიშნე, მამაჩემი ხშირად მეუბნებოდა, არსებობს ზღვარი სიკეთის კეთებაშიც კი, რომ ყველას მე ვერ დავეხმარებოდი, მაგრამ უნდა მეცადა მაინც. ვთვლი, რომ ადამიანისთვის, სამართლიანობის გრძნობაა მთავარი და არა ფული... ეხლახანს გავუკეთე ურთულესი ოპერაცია 21 წლის გიორგის. რომელიც მოხვდა ავტოკატასტროფაში და სახის ნერვი დაუზიანდა. ათსაათიანი ურთულესი ოპერაცია შედეგიანად დამთავრდა. ეს ჩემთვის პრესტიჟის ოპერაციაა, რადგან მსგავსი ოპერაციები მსოფლიოს მხოლოდ რამოდენიმე ცენტრში კეთდება. გიორგის ღიმილი ყველაზე დიდი ჰონორარი იყო ჩემთვის...
თინა ღლონტი
წყარო:
