ერთ დროს საოცრებებით სავსე, მოულოდნელობებით დახუნძლული, საინტერესო, ლამაზი და ფერადი დღეები რუტინულ ყოფად გადასხვაფერდება ხოლმე და, ნებით თუ უნებლიედ, ამ რუტინას თავად ვუღებთ კარს - პოეზია შეუმჩნევლად ქრება ცხოვრებაში.
იქნებ გვრცხვენია კიდეც 30, ან 35 წლის ასაკში რომანტიკოსობა, იქნებ თავს ლამაზი სურვილების უფლებას აღარ ვაძლევთ, იქნებ ერთ დროს ფერადი სურათი ახლა შავ-თეთრად შეგნებულად, ე. წ. პრაქტიკული მოსაზრებებით გადავაქციეთ, იქნებ არც არასდროს ვიცოდით, რომ მხოლოდ 16 წლის ასაკშია გული ყოველთვის შეყვარებული, თორემ მერე ყოფიერების აბლაბუდისგან გასათავისუფლებლად გადაუდებელი დახმარება სჭირდება და არც, უმრავლესობისთვის უკვე ნაცნობი, პრევენციული ღონისძიებებია ზედმეტი:
იდუმალება კოზირია: ამბობენ, იმისთვის, რომ საოცნებო ქალად ყოველთვის დარჩე, სულ მცირე დისტანცია მაინც უნდა დატოვოთ ურთოერთობებში. არაა საჭირო ყველაფრის გამომზეურება. ერთნი გრძნობებსა და ქალურ ამბებზე დედასთან საუბრობენ, ქმართან კი სამსახურეობრივ უსიამოვნებებზე საუბარს ამჯობინებენ და მხარდაჭერას ელიან. ისეთებიც არსებობენ ჩვილობიდან დაწყებული, შინაგანი და გარეგანი ორგანოების დეტალური ანალიზით დამთავრებული, ნათესავ-მეგობრებისა და მეზობლების პრობლემებზე ლაპარაკით რომ “ართობენ” მეუღლეს... რა თქმა უნდა, წარსულზე, ჯანმრთელობასა და ნათესავებზე უნდა ისაუბროთ, მაგრამ ზომიერება აუცილებელია.
მამაკაცი თქვენს რომანტიკულ ხატს მანამ ინახავს, სანამ ბოლომდე შეგიცნობთ. ამიტომ ერთი უცნობი მაინც დატოვეთ უზარმაზარ განტოლებაში, რომლის ამოსახსნელად მთელი ცხოვრება აქვს.
სხვის სულში ნუ იქექებით: ძნელია, თავი შეიკავო და შინ გვიან დაბრუნებულ ქმარს არაფერი ჰკითხო, მით უფრო თუ ჩაფიქრებული და დარდიანი ჩანს. მაგრამ ეს სიძნელე უნდა გადალახო, რადგან ადამიანს ყოველთვის როდი სიამოვნებს, როცა სულში უძვრებიან. არც დარდის მიზეზის გამხელა სურს ყოველთვის. ამიტომ თუკი ერთ კითხვაზე გაღიზიანებულ პასუხს მიიღებთ, მეორეს, მესამეს და მეოთხეს ნუღარ მიაყოლებთ. ცოლის როლს დედის როლში ნუ აურევთ, ახლა დადუმდით, დაუყვავეთ, მოეფერეთ. მერე კი თვითონ გიამბობთ ყველაფერს.
ისეთი ქალების კატეგორიაც არსებობს, სიყვარული საყვარელი ადამიანის აზრებით არსებობას, მისი გულის თუ ფიქრის ყველა მოძრაობის შეტყობისთვის რომ გაუტოლებია. აქედან მოდის მისი ხანდახან გულისგამაწვრილებელი შეკითხვები: “რაზე ფიქრობ?”, “დაგეხმარები, “რატომ მიიღე ასეთი სახე”, “რას გრძნობ?” და ა.შ. იქნებ ფიქრობს, რომ ამით ადამიანს ეხმარება, მაგრამ სინამდვილეში, დახმარების ნაცვლად, ხელს უშლის და მოთმინებას აკარგვინებს.
მოკლედ, კითხვებით თავდასხმას ერიდეთ, თუ თვითონ არ აქვს ამის სურვილი. მაგრამ თავშეკავებაშიც ნუ გადაამლაშებთ გულგრილობის სასარგებლოდ, აქაც ქროს შუალედი მოძებნეთ.
ყოფიერების ამაოებაზე წუწუნს “ვეტო” დადეთ: ყოფითი პრობლემები და, განსაკუთრებით, მათზე ჩივილი სიყვარულის მთავარი მტერია. არადა ყოფით საზრუნავს ცხოვრებაში გვერდს ვერაფრით აუვლი.
ფსიქოლოგების დაკვირვებამ ცხადყო, რომ ფულზე, საყოფაცხოვრებო პირობებზე, თანამშრომლებსა და ახლობლებთან ურთიერთობაზე საუბრების დაახლოებით 80% უსარგებლოა. და თუ ასეა, გამოდის ჩვენი ცხოვრება უსარგებლო ლაყბობითაა სავსე, რაც თავის მხრივ გრძნობებს ღუპავს. გასაგებია, რომ ყოველდღიური საზრუნავი, ჩვენს ქვეყანაში განსაკუთრებით არ მოგაცლის და არ ამოგასუნთქებს, მაგრამ რახან ეს გარდაუვალი, აპრიორული მდგომარეობაა, ადამიანმა ადამიანობის შესანარჩუნებლადაც კი პრობლემებზე მაღლა დადგომა უნდა ისწავლოს. ლამაზი ურთიერთობის შენარჩუნებისთვის ეს აუცილებელი პირობაა.
საუბრის თემა მხოლოდ მატერიალურზე წუწუნი არ უნდა იყოს. მაღალ და დაბალ ღირებულებებს შორის ზღვარი უნდა გაამკვეთროთ. “მდაბალზე” მუდმივი საუბრით თქვენი ურთიერთობაც ჩამოქვეითდება და სიმაღლეს დაკარგავს; სიყვარულზე – “მაღალზე” საუბრით კი ურთიერთობაც ამაღლებული, ყოფიერებისგან ხელშეუხებელი დარჩება.
წელიწადში ერთხელ მაინც მოიცალეთ ერთმანეთისგან დასასვენებლად: თუ თავისთავად არ გამოდის, შედეგისთვის ნამდვილად ღირს, ისე მოაწყოთ საქმე, რომ ერთი კვირით მაინც დაშორდეთ ერთმანეთს მივლინების, ან რამდენიმედღიანი მოგზაურობის საბაბით. გავრცელებული აზრია: განშორება სიყვარულს გაამძაფრებს და გამოაწრთობს. რატომ? – ფსიქოლოგები თავის ენაზე ასე ხნსნიან: თქვენი ხანგრძლივი არყოფნის დროს მამაკაცის ცნობიერებაში თქვენი პირველი ხატი ცოცხლდება და თითქოს თავიდან უყვარდებით, ამიტომ დაბრუნების შემდეგ უფრო ყურადღებიანი ჩანს.
წყენა არ გადაყლაპოთ – ცოტახნით გაებუტეთ: ერთმანეთისგან დაღლას განშორების გარდა გაუგებრობაც ხსნის. ერთგვარი “გამამხნევებელი” ეფექტი აქვს. ძალიანაც ნუ გაიკვირვებთ: წვრილმანი უთანხმოება იმას ნიშნავს, რომ ჯერ კიდევ სხვადასხვა ადამიანები ხართ და რაღაც დისტანცია ისევ არსებობს. ნურც სიტყვა დისტანცია შეგაშინებთ, რადგან სწორედ ამ დისტანციაში ვხედავთ ერთმანეთს რომანტიკული შარავანდედით. თუ გაწყენინებთ (საუბარია მისატევებელ, პატარა წყენაზე), რამდენიმე ხნით გაიბუტეთ - ზემოხსენებული “გამამახნევებელი ეფექტი” თავს იჩენს.
ხელოვნებას და ბუნებას სიახლოვეს ეცადეთ: არაპირდაპირი ზემოქმედებით, ხელოვნება და სიყვარული გრნობების “მაღალ საფეხურზე” არსებობას ხელს უწყობს. ხელოვნება ადამიანს აკეთილშობილებს და ამაღლებული გრძნობები, რომელიც სანახაობამ გააღვიძა მოგვიანებით კონკრეტულ პიროვნების მიმართაც ვლინება.
გარეგნობა უყურადრებოდ არასდროს დატოვოთ: მართალია, მხოლოდ გარეგნობისთვის არ ვუყვარვართ რჩეულებს, მაგრამ არც მხოლოდ “შიშველი სული” უყვართ უმეტესწილად. სამოსი და წუნდაუდებელი იერი მასზე საუკეთესოდ მოქმედებს, რადგან მის სიყვარულში გარეგნობა დიდ როლს თამაშობს, გადამწყვეტსაც უფრო ხშირად. არადა ქალები გათხოვების შემდეგ ხელს აიღებენ ხოლმე მორთვა-მოკაზმვაზე და ხშირად იმ მიმზიდველობას კარგავენ, რითაც ერთ დროს საყვარელი მამაკაცი მოხიბლეს. ამიტომ უმძიმეს, გამოუვალ მდგომარეობაშიც კი სიკოხტავე და ქალობა ქალმა არ უნდა დაივიწყოს.
წყარო
რომ არ გაცვდეს და გახუნდეს გრძნობა, გაითვალისწინეთ...
⏱️ 1 წთ.
👁️ 5 590
100%