ვასწავლოთ ბავშვს დამოუკიდებლობა



ვასწავლოთ ბავშვს დამოუკიდებლობა

Vascavlot bavshvs damoukidebloba





ბავშვი თავისი ბუნებით მიისწრაფვის დამოუკიდებლობისკენ. მას სურს გაიგოს ახალი, თვითონ გააკეთოს ყველაფერი დედიკოს და ბებოს მზრუნველი ხელების დახმარების გარეშე. ეს მისწრაფება აბსოლუტურად ნორმალურია და ჩვენც სიხარულით უნდა გავუხსნათ პატარას ახალ-ახალი ჰორიზონტები. ადამიანი, რომელსაც შეუძლია საკუთარი თავის მოვლა, შინაგანად თავისუფალია. მაგრამ დღეს დედების უმეტესობა იმდენად ჩართულნი არიან სამსახურში, სულ ჩქარობენ, რომ ურჩევნიათ შვილის მაგიერ შეასრულონ ყველა საქმე, რომლის კეთებაც ბავშვს უკვე უნდა შეეძლოს დამოუკიდებლად: ჩაცმა, თასმების შეკვრა, თმის დავარცხნა, ჭურჭლის ალაგება და ა.შ.

ალბათ, დედამ თავად უნდა შეიმუშავოს მოქმედების გარკვეული წესები, რამდენჯერმე აჩვენოს პატარას რა როგორ გააკეთოს. მაგალითის ნახვით ბავშვს დაამახსოვრდება თავისი შესასრულებელი საქმის ყველა ეტაპი. და რადგან ეს ეტაპები ხშირად მეორდება, ჩვევადაც ძალიან მალე ექცევა. ამ დროს ყველა დეტალის ჩვენება არის მნიშვნელოვანი - როგორ განალაგოს თითები როცა ფანქარს ან მაკრატელს იჭერს ხელში, სად დაალაგოს გასარეცხი ტანსაცმელი, როგორ დაივარცხნოს თმა და როგორ ჩაიცვას ტანსაცმელი. ბავშვისთვის ეს სერიოზული და სასარგებლო შრომაა.

მოდით, დავიწყოთ იმით, რომ ვასწავლოთ პატარას ჭიქაში სამელის დასხმა. ესეც ხომ დამოუკიდებლობის ელემენტია. თავიდან ცოტა დაეღვრება მაგიდაზე, მაგრამ არაუშავს, მალე ისწავლის.

ბავშვს უნდა ვასწავლოთ დანის და მაკრატელის სწორად ხმარება. თუ 3 წლის პატარა შემთხვევით აიღებს რომელიმე ამ სახიფათო ნივთს, მშობლები უმალ უკრძალავენ მის ხელში დაჭერას. ჩხუბს და ყვირილს აჯობებს მივიდეთ შვილთან და ვაჩვენოთ როგორ უნდა დაიჭიროს სწორად დანა და მაკრატელი. ავუხსნათ, რომ თუ მაკრატელს მოჰკიდებს ხელს, მხოლოდ ისე, როგორც ვასწავლეთ, თუ არადა საერთოდ ნუ მიეკარება. ეს ჩვენი წესი იქნება, დაკეტილ მაკრატელს ტარზე ვკიდებთ ხელს. ეს არის და ეს. ასე თუ დაიჭერს, არაფერი დაუშავდება. დანას ვიჭერთ წვერით დაბლა, საჩვენებელი თითი ზევიდან გვიდევს დანის ბლაგვ პირზე. ვაჩვენოთ ეს რამდენჯერმე და ბავშვი დაიმახსოვრებს ამ წესს. მაკრატლის ხმარების სწავლება 2 წლიდან უკვე შეიძლება. როგორ დაიჭიროს სწორად, როგორ გაჭრას ქაღალდი. ბავშვმა უნდა იცოდეს როგორ შეიძლება გაჭრას თხელი ქაღალდი და მუყაოც. ეს მშვენივრად ავითარებს თითების კუნთებს და ხელის მტევანს. 3 წლის ბავშვს შეუძლია ქაღალდისგან გეომეტრიული ფიგურები გამოჭრას და დედის დახმარებით აპლიკაციები გააკეთოს. დანის ხმარება კი 2,5 წლიდან ვასწავლოთ. ჯერ ბანანი დავაჭრევინოთ, მერე პური, შემდეგ ვაშლი. დანა საშიშია მხოლოდ უსწავლელი ბავშვის ხელში, რომელსაც კატეგორიულად უკრძალავენ მასთან მიკარებას. ბევრი დედა 3 წლის შვილს უფლებას არ აძლევს თავის თეფში და ჭიქა მიიტანოს გასარეცხად, ვაი და არ დაიმტვრეს, რამე არ გაიჭრასო. ბავშვი კი, რომელსაც ინიციატივას უხშობენ, ჩათვლის, რომ სულაც არაა აუცილებელი გაისარჯოს და მიალაგოს თავისი თეფში და ჭიქა. თან მას უფრო ნელა განუვითარდება მოძრაობის და მხედველობით-მოტორული კოორდინაცია, აკურატულობა. ამიტომ საჭიროა არ დავთრგუნოთ მისი ინიციატივა. 2 წლის პატარას ნება მივცეთ მოგვიტანოს ცარიელი ჭურჭელი. 3,5 წლისას კი უკვე შეუძლია ფაფიანი თეფში, წყლით სავსე ჭიქაც მოგვიტანოს. შეგვიძლია მამაც ჩავრთოთ თამაშში - ვინ მოასწრებს დედასთან წიწიბურით სავსე კოვზის მიტანას, ისე, რომ არ დაებნეს. ეს არც ისე რთულია.

1 წლის ბავშვს უნდა შეეძლოს კოვზის ხელში დაჭერა. პატარა ცდილობს დამოუკიდებლად ჭამას. არ არის აუცილებელი მაინცდამაინც მარჯვენა ხელში დავაჭერინოთ. ჯერ დავაკვირდეთ რომელი ხელით იჭერს სათამაშოს. კოვზი დავუდოთ წინ, ოღონდ ცენტრში. რომელი ხელითაც აიღებს, იმ ხელში მივაწოდოთ ხოლმე. კოვზის ტარზე სწორად დავალაგებინოთ თითუნები, შემდეგ ისე, რომ ხელი არ გავუშვათ რამდენიმეჯერ ვაჭამოთ. როცა ბავშვი იგრძნობს სწორ მოძრაობას, თავადაც შეეცდება განმეორებას. ნუ გვეგონება, რომ ჩვენი პატარა მაშინვე აკურატულად დაიწყებს საკუთარი ხელით ჭამას. ალბათ ერთი თვე მაინც დავჭირდება ამისთვის. ბავშვებს ძალიან ახალისებთ საკუთარი მოქმედების შედეგზე დაკვირვება: როგორ უხარიათ კოვზით საჭმლის მაგიდაზე გლესვა... ფაფის მოსხმული წვეთების მოწმენდა ცხადია ჩვენი საქმე იქნება, მაგრამ რას იზამ.

1 წლის და 1 თვის ბავშვს შეუძია დამოუკიდებლად მიირთვას სქელი ფაფა, პიურე და კატლეტი.

პატარების უმეტესობას ფანქარი უჭირავთ მუჭში და ისე ხატავენ. ვასწავლოთ - ფანქარი წვერით დაბლა დავაყენოთ მაგიდაზე და მარცენა ხელის თითებით დავიჭიროთ. მერე მარჯვენა ხელის სამი თითით ფანქრის ზედა ნაწილი გვიჭირავს, ნელ-ნელა ვაწვებით ხელს თითები ჩამოცურდება და როცა წვერთან ახლოს მივალთ, აუცილებლად მიიღებენ სწორ მდებარეობას. ცოტა ვარჯიში და ბავშვი თავად შეძლებს ფანქრის მარჯვედ ხმარებას.


































ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.