ხარისხიანი, ორივე პარტნიორისათვის დამაკმაყოფილებელი სექსი დროსა და გამოცდილების დაგროვებას მოითხოვს ქალის მხრიდან. ისევე როგორც სამზარეულოში პირველად შესულ ქალს გემრიელი კერძის მომზადება გაუჭირდება, ზუსტად ასევე მამაკაცთან სექსის პირველად მქონე ქალს გაუჭირდება ამ მამაკაცზე შთაბეჭდილების მოხდენა, რაც განსაკუთრებით საკუთარი არასრულფასოვანი სექსუალობით შეიძლება გამოიხატოს.
მაშინ როდესაც მამაკაცს ქალთან ორგაზმის განცდა შეიძლება ითქვას რომ გარანტირებული აქვს, იგივე არ შეიძლება ითქვას ქალზე. ეს კი ხშირად პარტნიორებს შორის სექსუალური შეუთავსებლობისა და შედეგად ღალატისა და განქორწინების საფუძველიც კი ხდება.
ქალები, რომლებიც თავად ვერ კმაყოფილდებიან ხშირად სათანადოდ ვერ აფასებენ თუ რაში მდგომარეობს სექსუალური ლტოლვის არსი მამაკაცის მხრიდან. ისინი ან გულგრილნი ხდებიან პარტნიორის მიმართ, სექსუალური ურთიერთობის პერიოდულობის შემცირების ინიციატორებადაც გამოდიან და საბოლოო ჯამში უარს ეუბნებიან საყვარელ ადამიანს ამგვარი “ცალმხრივი” სექსის ქონაზე. ან, უკეთეს შემთხვევაში, პირდაპირ უარს არ ან ვერ ამბობენ და თანხმდებიან სექსი შეინარჩუნონ, მხოლოდ იმიტომ რომ საყვარელ ადამიანს გული არ დასწყვიტონ, რომელიც სექსის გარეშეც თავდავიწყებით უყვართ.
თუმცაღა, ასეთი ტიპის ურთიერთობა ხშირად გარკვეული დროის შემდეგ თავს იჩენს და დაღს ასვამს პარტნიორთა თანაცხოვრებას და არა მხოლოდ მამაკაცის არამედ ქალის ცნობიერებაშიც. ამიტომ, ამგვარი კონფლიქტი რომელიც სექსუალურ ნიადაგზე აღმოცენდება, გავლენას ახდენს წყვილის ცხოვრების საერთო ყოველდღიურ, არასექსუალურ, ასპექტებზეც, რამდენადაც სექსუალური დისჰარმონიის ნეგატიური მუხტი ძალიან დიდი ფსიქოლოგიური დატვირთვის მატარებელია. აგრეთვე, ქალისათვის ორგაზმის განცდას სქესობრივი აქტის დროს, გარდა იმისა რომ მეუღლეებს ემოციურად მეტად აახლოებს და სიამოვნების მომგვრელია, გარკვეული ფიზიოლოგიური დატვირთვაც გააჩნია ჩასახვის თვალსაზრისით.
სქესობრივი კავშირისას ქალისთვის ორგაზმის განცდა მოითხოვს ქალისაგან, ცხოვრების მანძილზე გარკვეული ფსიქოლოგიური და ფიზიოლოგიური გამოცდილების დაგროვებას. სწორედ ამიტომ ქალის მომზადებისას ეს ორი ელემენტი გამოიყოფა. თუმცაღა ეს არამც და არამც არ გულისხმობს ადრეული ასაკიდან სექსის დაწყებას. პირიქით, ქალი უმჯობესია მთლიანად ორიენტირებული იყოს ოჯახურ, ქორწინებაზე დაფუძნებულ სექსზე. მაშინ როგორ შეიძლება დააგროვოს ქალმა ეს გამოცდილება? ფსიქოლოგიურ დონეზე, ქალმა ადრეული, მომწიფების ასაკიდან უნდა ისწავლოს საკუთარი თავის სექსუალურ ადამიანად აღქმა--თავისი არსით და ადამიანებთან ურთიერთობებით. მაგალითად, საზოგადოებაში მამაკაცებთან ურთიერთობებისას ქალი უნდა შეეცადოს იყოს თამამი და თავისუფალი, უნდა შეეძლოს ფლირტაობა, უნდა იცვამდეს სექსუალურად, და განსაკუთრებით უნდა შეეძლოს გაითავისოს ის გარემოება რომ ნებისმიერი მამაკაცი (მიუხედავად მისი მდგომარეობისა, ოჯახური თუ სოციალური სტატუსისა, და სხვ.), რომელთანაც კი იგი შედის კონტაქტში, ეს იქნება სასწავლო დაწესებულება, სამსახური თუ სხვა, მას აღიქვამს როგორც ბუნებრივად სექსუალურ არსებას, ეს კი თავისთავად, ისევ და ისევ, ქალისაგან თავისუფლების მაღალი ხარისხის შეგრძნებას მოითხოვს. ეს რაც შეეხება გარეგნულ, ანუ სოციალურ, ანუ ფსიქო-ემოციურ ფაქტორს.
რაც შეეხება, ქალის ფიზიოლოგიურ მომზადებას, ქალები სქესობრივი მომწიფების ადრეული ასაკიდან უნდა კარგად ჩაუკვირდნენ საკუთარი მომწიფების სტადიებს და დამოუკიდებლად კარგად შეისწავლონ საკუთარი სხეული, მისი ანატომია და სექსუალობა. თუ ქალს კარგად არ აქვს საკუთარი სხეული შესწავლილი, არ იცის რა სიამოვნებს ყველაზე მეტად, მაშინ იგი არ უნდა მოელოდეს რომ მამაკაცი მის სიამოვნებას შეძლებს პირველივე სქესობრივი აქტისას.
ამ მხრივ, მასტურბაცია არის ერთ-ერთი საშუალება სექსუალური სიამოვნების მისაღებად და სექსუალური განმუხტვისათვის, ყოველგვარი გარეშე ფაქტორების გარეშე თვით დაკმაყოფილებისკენ ლტოლვა საკუთარი ხელით სტიმულირების გზით, რაც მთლიანად ხსნის იმ რისკებს რომლებიც უკავშირდება ქორწინება გარეშე ადრეული სქესობრივი ცხოვრების დაწყებას (სქესობრივი გზით გადამდები დაავადებები, არასასურველი ორსულობა და სხვ.). მასტურბაცია ჯანმრთელი მოვლენაა როდესაც მას იზოლირებულ გარემოში, კერძოდ, სიმყუდროვეში, მაგ. საწოლ ოთახში, მიმართავ და ამასთან მას არ ახლავს სინდისის ქეჯნის შეგრძნება.
ზოგიერთი საზოგადოება თუ რელიგია უარყოფითად ეკიდება მასტურბირებას, მაგრამ ის სავსებით ნორმალურია. რამდენადაც ადამიანი მასტურბირებს უსაფრთხო, მყუდრო გარემოში, არავითარი ზიანი ხშირად მასტურბირებას არ მოაქვს. კვირაში ერთხელ, ორჯერ ან თუნდაც ათჯერ მასტურბირება ჯანმრთელი მოვლენაა, თუ მას მოაქვს სიამოვნება და ადამიანი განაგრძობს იქცეოდეს ნორმალურად, მიირთვას, სკოლაში თუ ინსტიტუტში იაროს, იმეგობროს და ა.შ. ხშირი მასტურბირება ხშირია ჰორმონალური ფაქტორების გამო.
ძველ დროში, ადამიანები ქორწინდებოდნენ და ოჯახებს ქმნიდნენ დაახლოებით იმავე დროსვე როდესაც მათი სხეულები სექსუალურად მომწიფებულები იყვნენ. თანამედროვე თაობებში, ხშირია ქორწინებისა და ოჯახის შექმნის გადადება, გარდა იმისა რომ თანამედროვე თაობებს უფრო ადრე უყალიბდებათ სხეულები. ამიტომ ახალ თაობებში მასტურბაცია კიდევ უფრო მნიშვნელოვანია ვიდრე ადრე რათა არ მოხდეს სექსუალური ლტოლვის სექსით მისი უდროო, ხელოვნური ჩანაცვლება.
მასტურბაციის უდიდესი სასარგებლო მომენტია ის რომ სიამოვნების მომგვრელია, სტრესის მომხსნელია და გვეხმარება უკეთ შევისწავლოთ საკუთარი სხეული. გოგონებისთვის დამატებითი სარგებელიც აქვს, მაგალითად ორგაზმი ეხმარება მენსტრუაციული ტკივილების შეკავებაში. მასტურბაცია ასევე აძლევს გოგონას საშუალებას მიიღოს სექსუალური სიამოვნება პარტნიორის ყოველგვარი ზეწოლის და ჩარევის გარეშე, რაც მთლიანად ხსნის რისკ ფაქტორებს. საბოლოოდ, მასტურბაცია ეხმარება გოგონებს და ახალგაზრდა ქალებს ჩამოუყალიბდეთ საკუთარი თავის რწმენა, რაც ეხმარება მათ სწორი არჩევანი გააკეთონ საპირისპირო სქესთან ურთიერთობისას.
თინეიჯერი გოგონების ნახევარი მასტურბირებს პერიოდულად და დაახლოებით გოგონათა 80 პროცენტი რომლებმაც 18 წელს მიაღწიეს უცდიათ მასტურბირება. ზოგიერთი გოგონა არ მასტურბირებს, რაც ასევე ნორმალურია. მაგრამ რადგან მამაკაცებში ეს ბიოლოგიური აუცილებლობაა, რომ უზრუნველყოს სპერმის კვლავ წარმოქმნა (ზედმეტი სითხეების გამოდევნა) ამიტომ როგორც წესი მამაკაცები უფრო ხშირად მასტურბირებენ. მასტურბაცია აღნიშნულია ძუძუმწოვარ ცხოველთა ყველა ნაირსახეობაში, მაგრამ არ არსებობს ნაირსახეობა სადაც მდედრობითი სქესის მასტურბირებდნენ უფრო ხშირად ვიდრე მამრობითი. ასევე, არ არსებობს ცივილიზაციათა საზოგადოება დედამიწის ზურგზე სადაც ქალთა სქესი მასტურბირებს უფრო ხშირად ვხვდებით ვიდრე მამაკაცთა.
მოსახერხებელია, საკუთარი ოთახის სიმყუდროვეში, საწოლზე დასაძინებლად წოლისას, გოგონამ ხელი მიჰყოს მასტურბირებას ორგაზმის მიღწევამდე, ან მანამდე სანამ დაღლილობისგან არ ჩაეძინება. ზოგიერთ ქალს დილას გაღვიძებისას ახასიათებს განსაკუთრებული ლტოლვის შეგრძნება და ეს პერიოდიც საკმაოდ ხელსაყრელია. მნიშვნელოვანია ორგაზმის მიღწევის გამოცდილების დაგროვება ვაგინალური (საშოს), და არა კლიტორული (სავნებოს), სტიმულირების გზით. რამეთუ სწორედ ვაგინალური სტიმულირებით ხდება ძირითადად ქალის აღგზნება და დაკმაყოფილება სქესობრივი აქტის დროს. ამასთან ქალიშვილებმა სიფრთხილე უნდა გამოიჩინონ, არ უნდა გამოიყენონ არანაირი უცხო საგანი ან გრძელი ფრჩხილები, რათა საქალწულე აპკი არ დაიზიანონ, განსაკუთრებით მოძალებული ვნებების ფონზე. ამ მხრივ მოსახერხებელია არაპირდაპირი სტიმულირება, მაგალითად სხეულით, ბალიშის გამოყენებით (როგორც მასტურბაციის კლიპშია ნაჩვენები). ქალიშვილებში მასტურბაცია ყველაზე გავრცელებულია საშოს (შიდა და გარე) ბაგეების და სავნებოს სტიმულირებით, ასევე საშოში შუა (საჩვენებელი) თითის ნახევრამდე შეყოფით და ამ გზით სტიმულირებით.
გოგონებში ორგაზმის განცდა იმდენად არის წმინდა ფიზიოლოგიური პროცესი რამდენადაც გონებრივი. გოგონებმა უნდა აირჩიონ მშვიდი გარემო, სადაც მათი სიმყუდროვე შენარჩუნებული იქნება. გოგონამ მასტურბირებისას უნდა შეძლოს საკუთარი გონების მთლიანად კონცენტრირება ორგაზმის მისაღწევად. ამავდროულად, მან ორგაზმის მიღწევა თვითმიზნად არ უნდა დაისახოს, არ უნდა ჩქარობდეს და თავის თავზე ემოციურ ზეწოლას არ უნდა ახდენდეს. გოგონამ უნდა შეიქმნას ისეთი გარემო, რომელიც მას დაეხმარება ემოციურად განეწყოს. ამაში კი საწოლში შიშველი წოლა, საკუთარი სხეულის გულმოდგინედ მოფერება, რომანტიული მუსიკის მოსმენა, სანთლებით განათებულ ოთახში ყოფნა და სასურველ მამაკაცზე ოცნება დაეხმარება.
მრავალი გოგონა რომელიც მასტურბირებას ქვეცნობიერად გაურბის აკეთებს ამას იმ მიზეზით რომ მასტურბირება ფიზიოლოგიურ დონეზე გარკვეულწილად უძნელდება და მის შეგნებულ თავის არიდებაში გამოსავალს ხედავს. ასეთ შემთხვევებში, გოგონამ უნდა ისწავლოს საკუთარი სხეულის უკეთ აღგზნება, რათა მისმა გრძნობებმა ეს უხერხულობა გადაფაროს. ამ მიზნით, გოგონებმა საკუთარი თითებით მოთმინებით უნდა შეისწავლონ საკუთარი სქესის ანატომია და გამოიყენონ სვადასხვა ნელსაცხებლები, რომლებიც მათ ამ პროცესში დაეხმარება და მასტურბირებას გაუადვილებს. თავად მასტურბირების პროცესი კი უნდა იყოს ვნებიანი, რითმული, რასაც თან უნდა ერთვოდეს გოგონას მხრიდან აქტიური გონებრივი მუშაობა საჭირო ემოციური ფონის შესაქმნელად.
ერთ-ერთი გამოკვლევის თანახმად, რომელშიც 387, 17-დან 25 წლამდე ასაკის ქალები მონაწილეობდნენ, ქალების 78 პროცენტს, რომლებმაც დაადასტურეს რომ ისინი განვლილი ცხოვრების მანძილზე სხვადასხვა პერიოდულობით მასტურბირებდნენ, ორგაზმის განცდის უნარი და ხარისხიც შესაბამისად სხვადასხვა ჰქონდათ. ზოგ მადგანს შედარებით დიდი დრო სჭირდებოდა ორგაზმის მისაღწევად და ისიც კლიტორული სტიმულირების გზით, ზოგს კი ორგაზმის მიღწვა საერთოდ არ შეეძლო, რაც პირველ რიგში საკუთარი სექსუალობისადმი გულგრილობით აიხსნება.
რაც შეეხება ქალის სასქესო ორგანოთა სტიმულირებას და მათ მოქმედებაში მოყვანას, ეს მართლაც კარგია ქალისათვის, მაგრამ ამის მიღწევა ხომ მასტურბაციითაც შეიძლება. ბოლოს და ბოლოს დაფიქრდით, ფიზიოლოგიურად რით განსხვავდება პრეზერვატივით დაცული სექსი მასტურბაციისაგან? ადამიანთა უმეტესობა მიმართავს მასტურბაციას ცხოვრების გარკვეულ ეტაპზე. უბრალოდ გვინდა გითხრათ, რომ ამაში არაფერი უცნაური, სამარცხვინო და დასაკომპლექსებელი არ არის და თუ მასტურბაციას უზომოდ არ მიმართავთ, ჯანმრთელობაზეც არანაირად არ აისახება ცუდად (პირიქით, გარკვეულწილად დადებით როლსაც თამაშობს). ცხოველთა სამყაროშიც მასტურბაცია საკმაოდ გავრცელებულია და მისი ევოლუციური და ფიზიოლოგიური დანიშნულება ორგანიზმის სქესობრივი ცხოვრებისათვის მომზადებაა
მაშინ როდესაც მამაკაცს ქალთან ორგაზმის განცდა შეიძლება ითქვას რომ გარანტირებული აქვს, იგივე არ შეიძლება ითქვას ქალზე. ეს კი ხშირად პარტნიორებს შორის სექსუალური შეუთავსებლობისა და შედეგად ღალატისა და განქორწინების საფუძველიც კი ხდება.
ქალები, რომლებიც თავად ვერ კმაყოფილდებიან ხშირად სათანადოდ ვერ აფასებენ თუ რაში მდგომარეობს სექსუალური ლტოლვის არსი მამაკაცის მხრიდან. ისინი ან გულგრილნი ხდებიან პარტნიორის მიმართ, სექსუალური ურთიერთობის პერიოდულობის შემცირების ინიციატორებადაც გამოდიან და საბოლოო ჯამში უარს ეუბნებიან საყვარელ ადამიანს ამგვარი “ცალმხრივი” სექსის ქონაზე. ან, უკეთეს შემთხვევაში, პირდაპირ უარს არ ან ვერ ამბობენ და თანხმდებიან სექსი შეინარჩუნონ, მხოლოდ იმიტომ რომ საყვარელ ადამიანს გული არ დასწყვიტონ, რომელიც სექსის გარეშეც თავდავიწყებით უყვართ.
თუმცაღა, ასეთი ტიპის ურთიერთობა ხშირად გარკვეული დროის შემდეგ თავს იჩენს და დაღს ასვამს პარტნიორთა თანაცხოვრებას და არა მხოლოდ მამაკაცის არამედ ქალის ცნობიერებაშიც. ამიტომ, ამგვარი კონფლიქტი რომელიც სექსუალურ ნიადაგზე აღმოცენდება, გავლენას ახდენს წყვილის ცხოვრების საერთო ყოველდღიურ, არასექსუალურ, ასპექტებზეც, რამდენადაც სექსუალური დისჰარმონიის ნეგატიური მუხტი ძალიან დიდი ფსიქოლოგიური დატვირთვის მატარებელია. აგრეთვე, ქალისათვის ორგაზმის განცდას სქესობრივი აქტის დროს, გარდა იმისა რომ მეუღლეებს ემოციურად მეტად აახლოებს და სიამოვნების მომგვრელია, გარკვეული ფიზიოლოგიური დატვირთვაც გააჩნია ჩასახვის თვალსაზრისით.
სქესობრივი კავშირისას ქალისთვის ორგაზმის განცდა მოითხოვს ქალისაგან, ცხოვრების მანძილზე გარკვეული ფსიქოლოგიური და ფიზიოლოგიური გამოცდილების დაგროვებას. სწორედ ამიტომ ქალის მომზადებისას ეს ორი ელემენტი გამოიყოფა. თუმცაღა ეს არამც და არამც არ გულისხმობს ადრეული ასაკიდან სექსის დაწყებას. პირიქით, ქალი უმჯობესია მთლიანად ორიენტირებული იყოს ოჯახურ, ქორწინებაზე დაფუძნებულ სექსზე. მაშინ როგორ შეიძლება დააგროვოს ქალმა ეს გამოცდილება? ფსიქოლოგიურ დონეზე, ქალმა ადრეული, მომწიფების ასაკიდან უნდა ისწავლოს საკუთარი თავის სექსუალურ ადამიანად აღქმა--თავისი არსით და ადამიანებთან ურთიერთობებით. მაგალითად, საზოგადოებაში მამაკაცებთან ურთიერთობებისას ქალი უნდა შეეცადოს იყოს თამამი და თავისუფალი, უნდა შეეძლოს ფლირტაობა, უნდა იცვამდეს სექსუალურად, და განსაკუთრებით უნდა შეეძლოს გაითავისოს ის გარემოება რომ ნებისმიერი მამაკაცი (მიუხედავად მისი მდგომარეობისა, ოჯახური თუ სოციალური სტატუსისა, და სხვ.), რომელთანაც კი იგი შედის კონტაქტში, ეს იქნება სასწავლო დაწესებულება, სამსახური თუ სხვა, მას აღიქვამს როგორც ბუნებრივად სექსუალურ არსებას, ეს კი თავისთავად, ისევ და ისევ, ქალისაგან თავისუფლების მაღალი ხარისხის შეგრძნებას მოითხოვს. ეს რაც შეეხება გარეგნულ, ანუ სოციალურ, ანუ ფსიქო-ემოციურ ფაქტორს.
რაც შეეხება, ქალის ფიზიოლოგიურ მომზადებას, ქალები სქესობრივი მომწიფების ადრეული ასაკიდან უნდა კარგად ჩაუკვირდნენ საკუთარი მომწიფების სტადიებს და დამოუკიდებლად კარგად შეისწავლონ საკუთარი სხეული, მისი ანატომია და სექსუალობა. თუ ქალს კარგად არ აქვს საკუთარი სხეული შესწავლილი, არ იცის რა სიამოვნებს ყველაზე მეტად, მაშინ იგი არ უნდა მოელოდეს რომ მამაკაცი მის სიამოვნებას შეძლებს პირველივე სქესობრივი აქტისას.
ამ მხრივ, მასტურბაცია არის ერთ-ერთი საშუალება სექსუალური სიამოვნების მისაღებად და სექსუალური განმუხტვისათვის, ყოველგვარი გარეშე ფაქტორების გარეშე თვით დაკმაყოფილებისკენ ლტოლვა საკუთარი ხელით სტიმულირების გზით, რაც მთლიანად ხსნის იმ რისკებს რომლებიც უკავშირდება ქორწინება გარეშე ადრეული სქესობრივი ცხოვრების დაწყებას (სქესობრივი გზით გადამდები დაავადებები, არასასურველი ორსულობა და სხვ.). მასტურბაცია ჯანმრთელი მოვლენაა როდესაც მას იზოლირებულ გარემოში, კერძოდ, სიმყუდროვეში, მაგ. საწოლ ოთახში, მიმართავ და ამასთან მას არ ახლავს სინდისის ქეჯნის შეგრძნება.
ზოგიერთი საზოგადოება თუ რელიგია უარყოფითად ეკიდება მასტურბირებას, მაგრამ ის სავსებით ნორმალურია. რამდენადაც ადამიანი მასტურბირებს უსაფრთხო, მყუდრო გარემოში, არავითარი ზიანი ხშირად მასტურბირებას არ მოაქვს. კვირაში ერთხელ, ორჯერ ან თუნდაც ათჯერ მასტურბირება ჯანმრთელი მოვლენაა, თუ მას მოაქვს სიამოვნება და ადამიანი განაგრძობს იქცეოდეს ნორმალურად, მიირთვას, სკოლაში თუ ინსტიტუტში იაროს, იმეგობროს და ა.შ. ხშირი მასტურბირება ხშირია ჰორმონალური ფაქტორების გამო.
ძველ დროში, ადამიანები ქორწინდებოდნენ და ოჯახებს ქმნიდნენ დაახლოებით იმავე დროსვე როდესაც მათი სხეულები სექსუალურად მომწიფებულები იყვნენ. თანამედროვე თაობებში, ხშირია ქორწინებისა და ოჯახის შექმნის გადადება, გარდა იმისა რომ თანამედროვე თაობებს უფრო ადრე უყალიბდებათ სხეულები. ამიტომ ახალ თაობებში მასტურბაცია კიდევ უფრო მნიშვნელოვანია ვიდრე ადრე რათა არ მოხდეს სექსუალური ლტოლვის სექსით მისი უდროო, ხელოვნური ჩანაცვლება.
მასტურბაციის უდიდესი სასარგებლო მომენტია ის რომ სიამოვნების მომგვრელია, სტრესის მომხსნელია და გვეხმარება უკეთ შევისწავლოთ საკუთარი სხეული. გოგონებისთვის დამატებითი სარგებელიც აქვს, მაგალითად ორგაზმი ეხმარება მენსტრუაციული ტკივილების შეკავებაში. მასტურბაცია ასევე აძლევს გოგონას საშუალებას მიიღოს სექსუალური სიამოვნება პარტნიორის ყოველგვარი ზეწოლის და ჩარევის გარეშე, რაც მთლიანად ხსნის რისკ ფაქტორებს. საბოლოოდ, მასტურბაცია ეხმარება გოგონებს და ახალგაზრდა ქალებს ჩამოუყალიბდეთ საკუთარი თავის რწმენა, რაც ეხმარება მათ სწორი არჩევანი გააკეთონ საპირისპირო სქესთან ურთიერთობისას.
თინეიჯერი გოგონების ნახევარი მასტურბირებს პერიოდულად და დაახლოებით გოგონათა 80 პროცენტი რომლებმაც 18 წელს მიაღწიეს უცდიათ მასტურბირება. ზოგიერთი გოგონა არ მასტურბირებს, რაც ასევე ნორმალურია. მაგრამ რადგან მამაკაცებში ეს ბიოლოგიური აუცილებლობაა, რომ უზრუნველყოს სპერმის კვლავ წარმოქმნა (ზედმეტი სითხეების გამოდევნა) ამიტომ როგორც წესი მამაკაცები უფრო ხშირად მასტურბირებენ. მასტურბაცია აღნიშნულია ძუძუმწოვარ ცხოველთა ყველა ნაირსახეობაში, მაგრამ არ არსებობს ნაირსახეობა სადაც მდედრობითი სქესის მასტურბირებდნენ უფრო ხშირად ვიდრე მამრობითი. ასევე, არ არსებობს ცივილიზაციათა საზოგადოება დედამიწის ზურგზე სადაც ქალთა სქესი მასტურბირებს უფრო ხშირად ვხვდებით ვიდრე მამაკაცთა.
მოსახერხებელია, საკუთარი ოთახის სიმყუდროვეში, საწოლზე დასაძინებლად წოლისას, გოგონამ ხელი მიჰყოს მასტურბირებას ორგაზმის მიღწევამდე, ან მანამდე სანამ დაღლილობისგან არ ჩაეძინება. ზოგიერთ ქალს დილას გაღვიძებისას ახასიათებს განსაკუთრებული ლტოლვის შეგრძნება და ეს პერიოდიც საკმაოდ ხელსაყრელია. მნიშვნელოვანია ორგაზმის მიღწევის გამოცდილების დაგროვება ვაგინალური (საშოს), და არა კლიტორული (სავნებოს), სტიმულირების გზით. რამეთუ სწორედ ვაგინალური სტიმულირებით ხდება ძირითადად ქალის აღგზნება და დაკმაყოფილება სქესობრივი აქტის დროს. ამასთან ქალიშვილებმა სიფრთხილე უნდა გამოიჩინონ, არ უნდა გამოიყენონ არანაირი უცხო საგანი ან გრძელი ფრჩხილები, რათა საქალწულე აპკი არ დაიზიანონ, განსაკუთრებით მოძალებული ვნებების ფონზე. ამ მხრივ მოსახერხებელია არაპირდაპირი სტიმულირება, მაგალითად სხეულით, ბალიშის გამოყენებით (როგორც მასტურბაციის კლიპშია ნაჩვენები). ქალიშვილებში მასტურბაცია ყველაზე გავრცელებულია საშოს (შიდა და გარე) ბაგეების და სავნებოს სტიმულირებით, ასევე საშოში შუა (საჩვენებელი) თითის ნახევრამდე შეყოფით და ამ გზით სტიმულირებით.
გოგონებში ორგაზმის განცდა იმდენად არის წმინდა ფიზიოლოგიური პროცესი რამდენადაც გონებრივი. გოგონებმა უნდა აირჩიონ მშვიდი გარემო, სადაც მათი სიმყუდროვე შენარჩუნებული იქნება. გოგონამ მასტურბირებისას უნდა შეძლოს საკუთარი გონების მთლიანად კონცენტრირება ორგაზმის მისაღწევად. ამავდროულად, მან ორგაზმის მიღწევა თვითმიზნად არ უნდა დაისახოს, არ უნდა ჩქარობდეს და თავის თავზე ემოციურ ზეწოლას არ უნდა ახდენდეს. გოგონამ უნდა შეიქმნას ისეთი გარემო, რომელიც მას დაეხმარება ემოციურად განეწყოს. ამაში კი საწოლში შიშველი წოლა, საკუთარი სხეულის გულმოდგინედ მოფერება, რომანტიული მუსიკის მოსმენა, სანთლებით განათებულ ოთახში ყოფნა და სასურველ მამაკაცზე ოცნება დაეხმარება.
მრავალი გოგონა რომელიც მასტურბირებას ქვეცნობიერად გაურბის აკეთებს ამას იმ მიზეზით რომ მასტურბირება ფიზიოლოგიურ დონეზე გარკვეულწილად უძნელდება და მის შეგნებულ თავის არიდებაში გამოსავალს ხედავს. ასეთ შემთხვევებში, გოგონამ უნდა ისწავლოს საკუთარი სხეულის უკეთ აღგზნება, რათა მისმა გრძნობებმა ეს უხერხულობა გადაფაროს. ამ მიზნით, გოგონებმა საკუთარი თითებით მოთმინებით უნდა შეისწავლონ საკუთარი სქესის ანატომია და გამოიყენონ სვადასხვა ნელსაცხებლები, რომლებიც მათ ამ პროცესში დაეხმარება და მასტურბირებას გაუადვილებს. თავად მასტურბირების პროცესი კი უნდა იყოს ვნებიანი, რითმული, რასაც თან უნდა ერთვოდეს გოგონას მხრიდან აქტიური გონებრივი მუშაობა საჭირო ემოციური ფონის შესაქმნელად.
ერთ-ერთი გამოკვლევის თანახმად, რომელშიც 387, 17-დან 25 წლამდე ასაკის ქალები მონაწილეობდნენ, ქალების 78 პროცენტს, რომლებმაც დაადასტურეს რომ ისინი განვლილი ცხოვრების მანძილზე სხვადასხვა პერიოდულობით მასტურბირებდნენ, ორგაზმის განცდის უნარი და ხარისხიც შესაბამისად სხვადასხვა ჰქონდათ. ზოგ მადგანს შედარებით დიდი დრო სჭირდებოდა ორგაზმის მისაღწევად და ისიც კლიტორული სტიმულირების გზით, ზოგს კი ორგაზმის მიღწვა საერთოდ არ შეეძლო, რაც პირველ რიგში საკუთარი სექსუალობისადმი გულგრილობით აიხსნება.
რაც შეეხება ქალის სასქესო ორგანოთა სტიმულირებას და მათ მოქმედებაში მოყვანას, ეს მართლაც კარგია ქალისათვის, მაგრამ ამის მიღწევა ხომ მასტურბაციითაც შეიძლება. ბოლოს და ბოლოს დაფიქრდით, ფიზიოლოგიურად რით განსხვავდება პრეზერვატივით დაცული სექსი მასტურბაციისაგან? ადამიანთა უმეტესობა მიმართავს მასტურბაციას ცხოვრების გარკვეულ ეტაპზე. უბრალოდ გვინდა გითხრათ, რომ ამაში არაფერი უცნაური, სამარცხვინო და დასაკომპლექსებელი არ არის და თუ მასტურბაციას უზომოდ არ მიმართავთ, ჯანმრთელობაზეც არანაირად არ აისახება ცუდად (პირიქით, გარკვეულწილად დადებით როლსაც თამაშობს). ცხოველთა სამყაროშიც მასტურბაცია საკმაოდ გავრცელებულია და მისი ევოლუციური და ფიზიოლოგიური დანიშნულება ორგანიზმის სქესობრივი ცხოვრებისათვის მომზადებაა