შენთვის არ სცალია
- კაცს, შესაძლოა, უბრალოდ არ სცალოდეს შენთვის და პაემანზე, შეიძლება, იმიტომ მოვიდა, რომ განტვირთულიყო. გაგრძელება აზრად არ ჰქონია. შესაძლოა, ასეთი პაემანი კვირაში ათი აქვს.
ქალბატონებო! ამოიგდეთ თავიდან მავნე აზრი, რომ ქალი მამაკაცური გულისთქმის ალფა და ომეგაა. კაცი ორიენტირებულია გარეგან სამყაროზე, სოციალურ აქტივობაზე, თავის მსგავსებთან კონკურენციაზე, იმ მიზნების მიღწევაზე, რომელშიც რეგულარულად შედის რომელიმე ქალბატონის დაპყრობა და ჯილდოდ ტელეფონის ან სექსუალური გამარჯვების მოპოვება. ქალი კი ორიენტირებულია მამაკაცზე, ამიტომ ფიქრობს მასზე, და ხშირად მის ნაცვლადაც, ასე ბევრს.“
პაუზას აკეთებს
- არასდროს ვურეკავ გოგოს მაშინვე, შეხვედრის შემდეგ. მიმაჩნია, რომ აუცილებელია, თუნდაც რამდენიმე დღით, „აწრუწუნო“. არ იფიქროთ, რომ ამას რამე ბოროტი განზრახვით ვაკეთებ, დასაცინად. არა. უბრალოდ, პირველ რიგში, გოგოს დროს ვაძლევ, მოიფიქროს, ვჭირდები თუ არა. მეორეც, რაც არ უნდა თქვა, ეს ვნებას აწრთობს.
კარგი, დავუშვათ პაემანზე ვიყავით, მერე კი, მაშინვე დავურეკე. ის მოდუნდება, მიხვდება, რომ ჩამავლო და უკვე აღარ იქნება მაქსიმალური ეფექტი. რატომ უნდა მოვაკლო საკუთარ თავსა და მას ძლიერი ემოციები?!
ახლა გოგოს ვხვდები. ყველაფერი ასე დაიწყო: პაემანზე დავპატიჟე, სანაპიროზე გავისერინეთ, რესტორანში შევიარეთ. მივხვდით, რომ ერთ ტალღაზე ვართ, ნამდვილად ერთმანეთს შევეფერებოდით. სახლში გავაცილე. ძალიან მინდოდა, მაშინვე დამერეკა, დამშვიდობებიდან ათი წუთის შემდეგ, მაგრამ თავი შევიკავე, ზემომოყვანილი მიზეზების გამო. ამასთან, გოგოს ისედაც ეტყობოდა თავდაჯერებულობა და თუ იმწამსვე დავურეკავდი, მის თვალში ზომაზე მეტად გაშიფრული აღმოვჩნდებოდი.
სამი დღე მოვითმინე, დავრეკე, პაემანზე დავპატიჟე. შევხვდით და მაშინვე მივხვდი, რომ ძალიან გაუხარდა ჩემი დანახვა. ყველაფერი აეწყო. მერე გამომიტყდა, რომ სამი დღის განმავლობაში მოასწრო, შევეძულებინე, ხოლო როცა დავურეკე, ისეთი ეიფორია დაემართა, წამსვე მიხვდა: „მასთან ყოფნა მინდა“.
სათქმელი არაფერია
- დავრეკო? რა ვუთხრა? „სალამი?“ სინამდვილეში, კაცების უმეტესობა რეკავს მაშინ, როცა რამის თქმა უნდა, ხოლო თუ სათქმელი არაფერია, რატომ უნდა დარეკო? ერთხელ გოგოსთან ერთად კინოში ვიყავი. პაემანი არც ისე კარგად აეწყო. მთელი ფილმის მსვლელობისას ვდუმდით, მერე ყავის დასალევად წავედით. არაფერზე გვილაპარაკია. ჩემი აზრით, ნათელი იყო, რომ საერთო თემა, უბრალოდ, არ გვქონდა. ნაპერწკალი არ აენთო. რასაკვირველია, არც მიცდია მასთან დარეკვა.
მეორე დღესვე დამავიწყდა პაემანი. რამდენიმე დღის შემდეგ თვითონ დაერკა. „სალამი, მე ვარ. რატომ არ რეკავ?“ არ ვიცოდი, რა მეპასუხა.
რამდენიმე წუთს უხერხულად ვილაპარკეთ. მერე ისევ დარეკა. შეხვედრა შემომთავაზა. რაღაცნაირად შევძელი თავის დაძვრენა. ვუთხარი, რომ სამსახურში მოცლა არ მაქვს. მომიწია, წერილი მიმეწერა, რომ ახლა საერთოდ არ მცალია შეხვედრისთვის. პირდაპირ ცოტა უხერხულია ასეთი რამის თქმა. აღარ დაურეკავს, მაგრამ უსიამოვნო შეგრძნება დამრჩა. რა საჭიროა ბევრჯერ დარკვა, თუკი ისედაც ყველაფერი ნათელია.
ფული არ აქვს
- ყველაზე ხშირად იმიტომ არ ვრეკავთ, რასაკვირველია, რომ პაემნის დროს რაღაც არ მოგვეწონა ადამინში, მაგრამ როცა სტუდენტი ვიყავი ასეც მომხდარა: პირველი პაემნის შემდეგ დამითვლია ფული და მიმხვდარვარ, კიდევ ერთი შეხვედრა და საერთო საცხოვრებელში მშიერი დილა უზრუნველყოფილი მაქვს. ამიტომ არც დამირეკავს.
თუმცა შემდეგ წლები გავიდა, ისევ შევხვდი და მაშინ, როცა მასთან ერთად ვსადილობდი და მოვუყევი, რომ უბრალოდ ფული არ მქონდა, ღიმილით მიპასუხა: „რა სულელი ხარ… განა ეს ასე მნიშვნელოვანია?“
ფიქრობს, რომ არ მოგეწონა
- მე ასეთი რამ შემემთხვა: გავიცანი გოგო, დავპატიჟე პაემანზე. საკმაოდ დიდხანს ვისეირნეთ, ვისაუბრეთ, კაფეშიც ვისხედით, მაგრამ მთელი ამ შეხვედრის განმავლობაში ერთი მინიშნებაც არ მიმიღია, რომ ჩემით დაინტერესებული იყო: მხოლოდ მე ვლაპარაკობდი, ვხუმრობდი, ვართობდი, ის კი ან ერთი სიტყვით მპასუხობდა, ან ჩუმდებოდა, ან რაღაც გაუგებარს ამბობდა. საერთოდაც, ძალიან თავშეკავებულად და ცივად იქცეოდა. მოკლედ, როდესაც სახლში გავაცილე, დავასკვენი, რომ ვერ დავაინტერესე. „რა გაეწყობა, — ვიფიქრე, — არ დავურეკავ, თუ გადაიფიქრა, თვითონ აკრეფს ჩემს ნომერს. არა, ესე იგი — არა.“
როგორ გამიკვირდა, როდესაც რამდენიმე თვის შემდეგ შემთხვევით გავიგე მისი დაქალისგან, რომ ძალიან მოვწონვარ, მისი საქციელი კი ჩვეულებრივი შებოჭილობით უნდა აიხსნას!
აღმოჩნდა, რომ მოუთმენლად ელოდა ჩემს ზარს, ბალიშში თავჩარგული ტიროდა და დაქალებს შესჩიოდა, მაგრამ მაინც ვერ გაბედა, პირველს დაერეკა! უკვე ოთხი წელია, ცოლ-ქმარი ვართ და დღემდე ბედს ვემადლიერები იმისათვის, რომ შემთხვევით შევხვდი მის დაქალს, რომელმაც მაშინ ყველაფერი დალაგებულად ამიხსნა.
წყარო: cacao.cp.ge
რატომ არ რეკავს მამაკაცი პირველი პაემნის შემდეგ?
⏱️ 1 წთ.
👁️ 4 604
100%