გიტარა
⏱️ 1 წთ.
👁️ 1
100%
გაიშხრიალა გიტარის სიმებმა და გრძნობით აღსავსე მელოდია გაისმა, რომელმაც რაღაც ძალიან სერიოზულზე დამაფიქრა. მის ყოველ ბგერაში უზარმაზარი გრძნობის პატარა მარცვალი იყო. ამ მელოდიამ წარსულიც და მომავალიც თვალწინ დამიყენა. ამ მელოდიამ თვით სამყარო შემაყვარა. სწორედ მაშინ გავიგე, რა იყო ეს საოცარი, და რა თქმა უნდა, სულში ჩამწვდომი გრძნობა. მაშინ დამებადა ასეთი უაზრო, მაგრამ მაინც დასაფიქრებელი კითხვა – რატომ მოიფიქრეს სიყვარული? ეს ხომ წმინდათა წმინდა გრძნობაა. ჩვენ კი მას ვანადგურებთ, ერთმანეთისთვის მხოლოდ გულის სატკენად ვიყენებთ. ო, როგორ მინდა, რომ სიცოცხლე სიკეთით და სიყვარულით იყოს აღსავსე. სწორედ ამას არ გვიამბობს გიტარის სიმების აჩქარებული, სევდიანი მელოდია? ახლანდელი სამყარო ჩემთვის შავ-თეთრ ფერებშია და ვარდისფერი წერტილის გამოჩენას ველი, რომელიც ყველაფერს თეთრ ფარდას გადააფარებს. ო, ნეტავი ყველაფრის გაფრთხილება ვიცოდეთ რაც ღმერთმა გვარგუნა, თვით სიყვარულის უნარიც ხომ ღვთისაგან ბოძებული ნიჭია. ამ უზარმაზარ სამყაროში, უაზრო ცხოვრებასაც ხომ ექნება ოდესმე დასასრული, მაგრამ ამ დასასრულზე გიტარის ნოტებში არაფერი წერია, ამიტომაც არის ეს პატარა მოთხრობა თითქოსდა დაუმთავრებელი…