ჯანღმა, ბურუსმა მთვარე დაფარა...
შენ შემომცქერი რაღაც ქალურად ...
და კოცნას ვითვლით, სხვისთვის ნაპარავს...
შენი ღიმილი სურვილებს ბადებს...
ევა ხარ,
ქალი ჩემი ნეკნიდან...
მინდა, ჩემს გარდა არავინ გყავდეს...
მუდამ, თვალებზე ცრემლად გეკიდო...
ღამე ამბორით მივსებს სტრიქონებს...
გახსოვს?,
მდინარე ნაპირს ლეწავდა...
მთელი საღამო შენთვის ვიქროლე...
და ჩემი სითბო, შენთვის მეწადა...
სავსეა მთვარე შენი სითბოთი...
ღამეა,
მზე კი. ისევ შორს არი...
რომ ვიქნებოდით ერთად, ვიცოდით...
შენში ვსუნთქავდი ატმის რტოსავით...
ზეცას შავ-თეთრი ფარდა მოვხიე...
და მოგაფარე ტანზე, მძინარეს...
გახსოვს?
უჩუმრად ხელი მოგხვიე...
და შევატოვეთ... მთვარე მდინარეს...[/center]
