… ვიყავი 15-16 წლისა, სამხედრო სკოლის მოწაფე, ერთხელ მივდიოდი ძეგვის მიდამოებში, როცა შემხვდა გლეხი ფარაჯაში.
- “გამარჯობა”, “გაგიმარჯოს”. გზა ერთი გვქონდა. მივდიოდით ერთად…
- “სალდათი ხარ”? – “არა, სალდათი არა ვარ.”
- “მაშ რად გაკვრია პაგონები?”
- “სამხედრო სკოლის მოწაფე ვარ”
- “როცა გაათავებ სკოლას სალდათი იქნები?”
- “არა, თუ სკოლა გავათავე, გადამიყვანენ რუსეთში და იქ კიდევ ორი წელიწადი სამხედრო საქმეს მასწავლიან”
- “მერე რაო?” მითხრა
- “თუ კარგად გავათავე სწავლა, ვიქნები ოფიცერი”
- “მერე, რაო?” კიდევ მკითხაგამიჭირა საქმე და ვუთხარი: “გენერალი ვიქნები”- “მაშ კარგად ისწავლე და გახდი გენერალი”-ო
- “მერე შენ რა, ვიქნები გენერალი თუ არა?”
- “როგორ თუ რა”? მომიგო უცბად: “გახდები გენერალი, გაგვიძღვები და გავყრით რუსებს”.შევხედე გაკვირვებული და ვუთხარი: “რას ამბობ, რუსები ბევრნი არიან, მძლავრნი არიან”.
- “მერე რაო”, ამაყად მიპასუხა, “თუ ჩავერიე თქვენს როტაში, ამ სახრით ათ კაცს გადავაბრუნებ”-ო
მივედ სახლში, ვუამბე მამაჩემს, რომელმაც 58 წელიწადი გაატარა რუსის ჯარში. ცხენოსანში.
“რა გაგიკვირდა, ჩვენში არაერთხელ ყოფილა ასეთი ამბავი, როცა ჩვენი სამშობლოდან გაგვიგდია უფრო მძლავრი მტერი: მაგათ, უბრალო ხალხს, დაუჯერე. ესენი არ გიღალატებენ, ნასწავლ ხალხზე კი რა გითხრა, შენ თითონ ნახავ”.
—
გენერალი გიორგი კვინიტაძე, “ჩემი პასუხი”
www.facebook.com
გიორგი კვინიტაძე და ძეგველი გლეხი
⏱️ 1 წთ.
👁️ 1 539
100%