სილამაზით ყველანაირ რეკორდს სტოკჰოლმის მეტრო ხსნის. მას ხშირად მსოფლიოს ყველაზე გრძელ მხატვრულ გალერეას ეძახიან, იმის გამო, რომ აქ ხშირად იმართება გამოფენები, კონკურსები და ფესტივალები. მის დიზაინზე 50–იანი წლებიდან დაწყებული 140 მხატვარი მუშაობდა. მეტროს ყოველი სადგური მისთვის დამახასიათებელ სტილშია გაფორმებული: „ტენსტა“ – ანტარქტიდის ცხოვრების ამსახველი გამოქვაბულის ნახატებით, სადგური „ჰალლონბერგენი“ ხუთ წლამდე ასაკის ბავშვების ნახატებითაა გაფორმებული. „სოლნა–სენტრუმი“ გამოქვაბულს წარმოადგენს წითელი ჭერითა და მწვანე კედლებით. ძალიან ლამაზია სადგურია „სამეფო ბაღი“ – რომელიც მიწისქვეშა სასახლეს წააგავს.
მაინის ფრანკფურტის მეტროპოლიტენის მთავარის სადგური „ბოკენჰეიმერ ვარტე: ნაწილობრივ მიწაში ჩასულ მატარებელს მიაგავს და ამით მიწისქვეშა ტრანსპორტის არსს განსაზღვრავს. არქიტექტორ ზბიგნევ პიტერ პინინსკის შთაგონების წყარო რენე მაგრიტის ნამუშევრები იყო.
ნეაპოლის მეტროში სადგურ „დოლედოში“, მიწისქვეშა კი არა წყალქვეშა სამყაროში აღმოჩნდებით. ამგვარად არქიტექტორმა ოსკარ ტუსკეტსმა ზღვისპირა ქალაქის არსი დაგვანახა. წყალქვეშ სრული ჩაძირვის ეფეტს ყველანაირი ტონის ციფერი ფილები ქმნიან.
პორტუგალიის დედაქალაქ ლისაბონში, სადგურ „ოლაიას“ დიზაინი არქიტექტორმა ტომას ტავეირამ მიუძღვნა გამოფენა „ექსპო–98“–ს. მდიდრული ვიტრაჟებიანი ჭერი მეტროს ყველა მგზავრის მზერას იტაცებს.
მხატვარ მარსელ ფერონის ვიტრაჯები კანადის მონრეალის მეტროს „შამპ–დე–მარსის“ სადგურზე, რომელიც 1966 წელს გაიხსნა, განსაკუთრებით მშვენიერია დღისით, როცა მათში მზის სხივები აღწევს.
სადგური „ფორმოზას ბულვარი“ ტაივანის ქალაქ გაოსიუნში მორთულია უზარმაზარი 30 მეტრიანი გუმბათით, გუმბათის ნახატში მხატვარმა ნარცის კვოლიატამ მოახერხა ადამიანის ცხოვრების ოთხი თემის გახსნა: წყალი, ეს მისი შიდა სივრცეა, სინათლე – შემოქმედებითი სული, მიწა – აყვავება, ცეცხლი – ნგრევა და აღორძინება.
იმავე გაოსიუნში არის მეტროს კიდევ ერთი ლამაზი სადგური – „ცენტრალური პარკი“ რომელიც თავად წარმოადგენს თავისებურ მინი–პარკს , მთელ მის კიბეებს გვერდით მიუყვება ნამდვილ ბალახიანი ტერასები.
სადგური „აეროპორტი ჩანგი“ სინგაპურში 2002 წელს გაიხსნა. იგი აეროპორტის ტერმინალებს აერთიანებს. მის 100 ათას კვადრატულ მეტრში კონფერნც–დარბაზიც კია.
ფხენიანის მეტროპოლიტენი ჩრდილოეთ კორეაში ძალიან ღრმად მდებარეობს – 110 მეტრზე მიწის ქვეშ, ვინაიდან იგი მეტროსთან ერთად ბომბსაფარსაც წარმოადგენს. სადგური „რეკონსტრუქცია“ ცნობილია თავისი რთული მორთულობით და მდიდრული ჭაღებით.
„ოქროს ჭიშკარი“ – კიეველების ერთ–ერთი უსაყვარლესი მეტროს სადგურია. იგი 1989 წელს გაიხსნა და კიევის რუსეთის სტილშია მოზაიკით გაფორმებული. მოპირკეთებისთვის კი მარმარილო და გრანიტი გამოიყენეს.
უნდა აღინიშნოს, რომ მსოფლიოს ყველაზე ლამაზი სადგურების რიცხვში მოსკოვის მეტროს თანამედროვე სადგურებიც მოხვდა, ისეთი როგორიცაა „სლავიანსკი ბულვარი“. იგი 2008 წელს გაიხსნა. მისი ჰოლი ნამდვილ სასახლეს ჰგავს.
alioni.info