სქესობრივი გზით გადამდები დაავადებები – ტრიქომონოზი

ტრიქომონოზი სქესობრივი გზით გადამდები დაავადებაა. დასნებოვნება უმთავრესად სქესობრივი კონტაქტით ხდება, თუმცა შესაძლებელია საყოფაცხოვრებო გზით ინფიცირებაც. მაგალითად, ადამიანი შესაძლოა დასნებოვნდეს დაავადებულის მიერ ახალგამოყენებული, ჯერ კიდევ სველი ღრუბლის ან პირსახოცის ხმარების შედეგად. ტრიქომონოზი უმეტესად რეპროდუქციული ასაკის ქალებს ემართებათ. ქალებში დაავადება მკვეთრი სიმპტომებით მიმდინარეობს. ტრიქომონა ადამიანის შარდსასქესო გზებში ბინადრობს და ანთებით პროცესებს იწვევს. ანთება მოიცავს საშოს (კოლპიტი), საშვილოსნოს ყელს (ცერვიციტი) და ბართოლინის ჯირკვლებს, რომლებიც სქესობრივი აქტისთვის აუცილებელ სეკრეტს გამოყოფს. ტრიქომონოზს გარეთა სასქესო ორგანოების ქავილთან ერთად ახასიათებს მომწვანო ფერის, ზოგჯერ ქაფისებრი, არასასიამოვნო სუნის მქონე უხვი გამონადენი. გარეთა სასქესო ორგანოები შეწითლებული და შეშუპებულია. ქავილს თან სდევს წვის შეგრძნება, სქესობრივი აქტი მტკივნეულია. თუ ტრიქომონადები შარდსასქესო გზებში დასახლდნენ, შესაძლოა, შარდვაც მტკივნეული იყოს. თუ ტრიქომონოზი ორ თვეზე მეტხანს გაგრძელდა, პროცესი ქრონიკულდება და რემისია-გამწვავებათა მონაცვლეობით მიმდინარეობს.


გამწვავების პროვოცირება შეუძლია მრავალ ფაქტორს: ზოგად ან გინეკოლოგიურ დაავადებას, გაციებას, სასქესო ორგანოების არასწორ ჰიგიენას. ტრიქომონოზის სიმპტომები შესაძლოა გამწვავდეს მენსტრუაციის დროსაც. სასქესო ორგანოებში ანთებითი პროცესებით გამოწვეული ცვლილებების გამო ხშირია უშვილობა. ტრიქომონადა ვერაგი მიკრობია - ის, გარდა იმისა, რომ ტრიქომონოზს იწვევს, შეუძლია, სქესობრივი გზით გადამდები სხვა მიკროორგანიზმები გადაფაროს და მკურნალობისთვის მიუდგომელი გახადოს. ასე რომ, ვიდრე ადამიანი ამ ერთუჯრედიან პარაზიტს არ მოიშორებს, სხვა ვენერული დაავადებებისგან განკურნება შეუძლებელია. ტრიქომონოზის მსგავსი სიმპტომები სხვა დაავადებებსაც ახასიათებს, ამიტომ აუცილებელია ზედმიწევნითი გამოკვლევა და დიფერენციული დიაგნოსტიკა. ტრიქომონოზის დიაგნოზი, ისევე როგორც სხვა სგგდ-ებისა, ეფუძნება სპეციალიზებულ ლაბორატორიაში საშოდან აღებული ნაცხის მიკროსკოპიულ ანალიზს.

განკურნება სპეციალური მკურნალობის გარეშე შეუძლებელია.