(აღებულია “ლალი დათეშიძის სამედიცინო ენციკლოპედიიდან www.medgeo.net “)
ბალანოპოსთიტი – სასქესო ასოს თავის კანისა და ჩუჩის შიგნითა ფურცლის ანთება.
ეტიოლოგია: ხშირად ბანალური ინფექცია (სტაფილოკოკები, სტრეპტოკოკები, საფუარის სოკოები და სხვ.); არაიშვიათად დასნებოვნება ხდება სქესობრივი კონტაქტის დროს. ბალანოპოსთიტის განვითარებას ხელს უწყობს: ზოგადი დაავადებები, რომლებიც აქვეითებენ კანის ბუნებრივ რეზისტენტობას საპროფიტული ფლორის მიმართ (შაქრიანი დიაბეტი, ანემია, ჰიპოვიტამინოზები, ალერგიული დაავადებები), ასევე ადგილობრივი წინასწარგანმწყობი ფაქტორები.
კლინიკური სურათი. განასხვავებენ მწვავე, ეროზიულ და განგრენოზულ ბალანოპოსთიტს. მარტივი ბალანოპოსთიტი ხასიათდება სასქესო ასოს თავისკანისა და ჩუჩის შიგნითა ფურცლის სიწითლით, შეშუპებითა და მაცერაციით, ზედაპირული იზოლირებული და ერთმანეთთან შერწყმული ეროზიების შემდგომი წარმოქმნით, ჩირქოვანი გამონადენით. სუბიექტურად – მსუბუქი წვა და ქავილი. ეროზიული ბალანოპოსთიტი გამოირჩევა მკვდარი ეპითელის თეთრი გაფუებული უბნების წარმოქმნით, შემდეგ კი მსხვილი კაშკაშა წითელი ფერის მტკივნეული ეროზიებით, პერიფერიაზე მაცერაციით. პროცესი შესაძლებელია გართულდეს ფიმოზით. ხშირად აღინიშნება მტკივნეული რეგიონალური ლიმფანგიტი და საზარდულის ლიმფადენიტი. მარტივი და ეროზიული ბალანოპოსთიტის რეგრესის შემდეგ ნაკვალევი არ რჩება. განგრენოზული ბალანოპოსთიტი მიმდინარეობს ცხელებით, ზოგადი სისუსტით. წარმოიქმნება ღრმა მტკივნეული ჩირქოვან-ნეკროზული წყლულები, სასქესო ასოს თავისა და ჩუჩის მკვეთრი შეშუპებისა და სიწითლის ფონზე. როგორც წესი, ვითარდება ფიმოზი, შესაძლებელია მოხდეს ჩუჩის პერფორაცია. წყლულები ნელა ხორცდება. ბალანოპოსთიტის ყველა შემთხვევის დროს საჭიროა გამოირიცხოს სიფილისი.
მკურნალობა. მარტივი და ეროზიული ბალანოპოსთიტის დროს საკმარისია ადგილობრივი დეზინფექციური და ანთების საწინააღმდეგო თერაპია. განგრენოზული ბალანოპოსთიტის, ფიმოზისა და ლიმფადენიტის დროს ხანგრძლივად ინიშნება ანტიბიოტიკები შიგნით მისაღებად.
პროფილაქტიკა. ზოგადი და ადგილობრივი დარღვევების მკურნალობა; პირადი ჰიგიენის დაცვა.
ეტიოლოგია: ხშირად ბანალური ინფექცია (სტაფილოკოკები, სტრეპტოკოკები, საფუარის სოკოები და სხვ.); არაიშვიათად დასნებოვნება ხდება სქესობრივი კონტაქტის დროს. ბალანოპოსთიტის განვითარებას ხელს უწყობს: ზოგადი დაავადებები, რომლებიც აქვეითებენ კანის ბუნებრივ რეზისტენტობას საპროფიტული ფლორის მიმართ (შაქრიანი დიაბეტი, ანემია, ჰიპოვიტამინოზები, ალერგიული დაავადებები), ასევე ადგილობრივი წინასწარგანმწყობი ფაქტორები.
კლინიკური სურათი. განასხვავებენ მწვავე, ეროზიულ და განგრენოზულ ბალანოპოსთიტს. მარტივი ბალანოპოსთიტი ხასიათდება სასქესო ასოს თავისკანისა და ჩუჩის შიგნითა ფურცლის სიწითლით, შეშუპებითა და მაცერაციით, ზედაპირული იზოლირებული და ერთმანეთთან შერწყმული ეროზიების შემდგომი წარმოქმნით, ჩირქოვანი გამონადენით. სუბიექტურად – მსუბუქი წვა და ქავილი. ეროზიული ბალანოპოსთიტი გამოირჩევა მკვდარი ეპითელის თეთრი გაფუებული უბნების წარმოქმნით, შემდეგ კი მსხვილი კაშკაშა წითელი ფერის მტკივნეული ეროზიებით, პერიფერიაზე მაცერაციით. პროცესი შესაძლებელია გართულდეს ფიმოზით. ხშირად აღინიშნება მტკივნეული რეგიონალური ლიმფანგიტი და საზარდულის ლიმფადენიტი. მარტივი და ეროზიული ბალანოპოსთიტის რეგრესის შემდეგ ნაკვალევი არ რჩება. განგრენოზული ბალანოპოსთიტი მიმდინარეობს ცხელებით, ზოგადი სისუსტით. წარმოიქმნება ღრმა მტკივნეული ჩირქოვან-ნეკროზული წყლულები, სასქესო ასოს თავისა და ჩუჩის მკვეთრი შეშუპებისა და სიწითლის ფონზე. როგორც წესი, ვითარდება ფიმოზი, შესაძლებელია მოხდეს ჩუჩის პერფორაცია. წყლულები ნელა ხორცდება. ბალანოპოსთიტის ყველა შემთხვევის დროს საჭიროა გამოირიცხოს სიფილისი.
მკურნალობა. მარტივი და ეროზიული ბალანოპოსთიტის დროს საკმარისია ადგილობრივი დეზინფექციური და ანთების საწინააღმდეგო თერაპია. განგრენოზული ბალანოპოსთიტის, ფიმოზისა და ლიმფადენიტის დროს ხანგრძლივად ინიშნება ანტიბიოტიკები შიგნით მისაღებად.
პროფილაქტიკა. ზოგადი და ადგილობრივი დარღვევების მკურნალობა; პირადი ჰიგიენის დაცვა.