(აღებულია “ლალი დათეშიძის სამედიცინო ენციკლოპედიიდან www.medgeo.net “)
ჭეშმარიტი ბუშტუკი – უცნობი ეტიოლოგიის დაავადება, რომელიც ხასიათდება ბუშტუკებისა და ეროზიების წარმოქმნითა და ტოქსიკოზით. ეტიოლოგიაში გარკვეული როლი ენიჭება ავტოიმუნურ პროცესებს, რომლებიც იწვევენ აკანტოლიზს და შიგაეპიდერმული ბუშტუკების ფორმირებას.
სიმპტომები, მიმდინარეობა. ძირითადი ფორმაა ვულგარული ბუშტუკი. პროცესი იწყება პირის ღრუს ლორწოვან გარსზე, ზოგჯერ ხორხზე, სადაც წარმოიქმნება თხელკედლიანი ბუშტუკები, რომლებიც სწრაფად იხსნებიან. ეროზიები განლაგებულია შეუცვლელ ლორწოვანზე. კანზე წარმოიქმნება გამჭირვალე შიგთავსის მქონე ბუშტუკები, რომელთა გახსნის შემდეგ წარმოიქმნება წითელი ფერის, ზრდისაკენ მიდრეკილი ეროზიები. ეროზიების ზედაპირზე შესაძლებელია წარმოქმნას ქერქები. კანი შეცვლილი არ არის. პროცესი მკურნალობის გარეშე პროგრესირებს, გამონაყარი ერწყმის ერთმანეთს, ვრცელდება სულ უფრო ფართო უბნებზე, თან ერთვის ტოქსიკოზი, შესაძლებელია ცხელება
მკურნალობა. კორტიკოსტეროიდული პრეპარატები ინიშნება თავდაპირველად დარტყმითი დოზებით (60 – 100 მგ პრედნიზოლონი დღეში). რემისიის დადგომის შემდეგ დოზას თანდათანობით ამცირებენ შემანარჩუნებელ დოზამდე (10 – 15 მგ დღეში), რომელსაც ავადმყოფი ღებულობს მუდმივად. შესაძლებელია კორტიკოსტეროიდების შერწყმა ციტოსტატიკებთან, გამა – გლობულინთან, ანტიბიოტიკებთან, ჰიპერბარულ ოქსიგენაციასთან. კორტიკოსტეროიდების მოხსნა ან მათო დოზის სწრაფი შემცირება იწვევს დაავადების გამწვავებას. პროგნოზი მკურნალობის გარეშე ცუდია. კორტიკოსტეროიდები იწვევენ რემისიას, ზოგჯერ მყარს, რაც საშუალებას იძლევა თანდათანობით შეწყდეს მკურნალობა.
სიმპტომები, მიმდინარეობა. ძირითადი ფორმაა ვულგარული ბუშტუკი. პროცესი იწყება პირის ღრუს ლორწოვან გარსზე, ზოგჯერ ხორხზე, სადაც წარმოიქმნება თხელკედლიანი ბუშტუკები, რომლებიც სწრაფად იხსნებიან. ეროზიები განლაგებულია შეუცვლელ ლორწოვანზე. კანზე წარმოიქმნება გამჭირვალე შიგთავსის მქონე ბუშტუკები, რომელთა გახსნის შემდეგ წარმოიქმნება წითელი ფერის, ზრდისაკენ მიდრეკილი ეროზიები. ეროზიების ზედაპირზე შესაძლებელია წარმოქმნას ქერქები. კანი შეცვლილი არ არის. პროცესი მკურნალობის გარეშე პროგრესირებს, გამონაყარი ერწყმის ერთმანეთს, ვრცელდება სულ უფრო ფართო უბნებზე, თან ერთვის ტოქსიკოზი, შესაძლებელია ცხელება
მკურნალობა. კორტიკოსტეროიდული პრეპარატები ინიშნება თავდაპირველად დარტყმითი დოზებით (60 – 100 მგ პრედნიზოლონი დღეში). რემისიის დადგომის შემდეგ დოზას თანდათანობით ამცირებენ შემანარჩუნებელ დოზამდე (10 – 15 მგ დღეში), რომელსაც ავადმყოფი ღებულობს მუდმივად. შესაძლებელია კორტიკოსტეროიდების შერწყმა ციტოსტატიკებთან, გამა – გლობულინთან, ანტიბიოტიკებთან, ჰიპერბარულ ოქსიგენაციასთან. კორტიკოსტეროიდების მოხსნა ან მათო დოზის სწრაფი შემცირება იწვევს დაავადების გამწვავებას. პროგნოზი მკურნალობის გარეშე ცუდია. კორტიკოსტეროიდები იწვევენ რემისიას, ზოგჯერ მყარს, რაც საშუალებას იძლევა თანდათანობით შეწყდეს მკურნალობა.