უსიტყვოდ, მინდა გითრა მიყვარხარ, ხელშეუხებლად მინდა გეფერო. მინდა ვისწავლო ბულბულის ენა, რომ დღე და ღამე...

მეგონა ჩემი იყავი... მე მხოლოდ ამ ფიქრით ვთბებოდი მეგონა ჩემთვის სუნთქავდი მე ხომ ამ სუნთქვით ვტკბებოდი...

ვერ გამოვძებნე შენთვის ადგილი ამ კარჩამოხსნილ, ცარიელ გულში, დაგკარგე კიდეც ასე ადვილად, ასეთი ტანჯვით...

შენ ამერიდე დაფერებული წინანდებურად ვარდის ფერითა, ნუთუ მართლა ვარ დაბერებული შენ ვეღარ მიცან და ამერიდე....

მაშინ, როდესაც აღარ ვიქნები, მზით აივსება ბეღურის სული. დღე დასაწყისი იქნება ღამის. ღამე იქნება დღის...

შენსავით კაბას ვერავინ იხდენს: მოგავხარ ნისლით ტანაშლილ ველებს, სიზმარში გნახე და უნდა მიხვდე, განვიცდი მე...

უკაცრავად . . .მაპატიეთ სითავხედე. . . ვხედავ ჩქარობთ, მაგრამ უნდა დაგაყოვნოთ, ვერ მიცანით? სულ ვერაფერს...

მე განთიადის სიზმარი ვნახე, როცა ლამაზი დილა დგებოდა შენი სათნო და კეთილი სახე რაღაც საოცრად იღიმებოდა....

განა იმიტომ რომ რაღაც მინდა, ან უკვე ცივა და მინდა სითბო... არა, უბრალოდ, მთლად უმიზეზოდ, მოვედი შენთან,...

ალბათ თვითონ ღმერთი ირჩევს-უცნაური რამეა ქრისტეშობა თითქმის მუდამ საოცარი ღამეა, დეკემბერი დააჭენებს ყინვით...