დიაბეტური ტერფის სინდრომი არის შაქრიანი დიაბეტის დროს , ტერფის პათოლოგიური მდგომარეობა, რომელიც ვითარდება პერიფერიული ნერვების, კანის, რბილი ქსოვილების, ძვლების და სახსრების დაზიანების ფონზე და გამოვლინდება მწვავე ან ქრონიკული წყლულებით, ძვალ სახსროვანი დაზიანებით და წყლულოვან ნეკროზული პროცესებით.
დიაბეტური ტერფის პათოგენეზი მრავალკომპონენტიანია და წარმოდგენილია ნეიროპათიური და პერიფერიული დარღვევებით. განასხვავებენ დიაბეტური ტერფის სამ ფორმას:
1.ნეიროპათიური ფორმა (60-70 %)
2.ნეიროიშემიური ფორმა (15-20%)
3.იშემიური ფორმა (3-7%)
ნეიროპათიური ფორმისას გვხვდება ორი სახის დაზიანება: ნეიროპათიური წყლული და ოსტეოართროპათია. ნეიროპათიური წყლული ლოკალიზდება ფეხის გულზე და თითებსშუა ნაოჭებში. ტერფის ძვლოვან-ხრტილოვანი აპარატის დესტრუქციული ცვლილებების შედეგად ვითარდება ოსტეოართროპათია და შარკოს სახსარი.
იშემიური ფორმის დროს ფეხზე კანი არის ცივი, ციანოზური, იშემიური წყლულები ვითარდება არკალური ნეკროზების სახით. პულსი დაქვეითებულია ტერფის, მუხლქვეშა და ბარძაყის არტერიებზე. პაციენტი უჩივის ხანგამოშვებით კოჭლობას. იშემიური დაზიანების სიმძიმე განისაზღვრება: სტენოზის ხარისხით, კოლატერალური სისხლის მიმოქცევით, სისხლის შედედების სისტემის მდგომარეობით.
დიაბეტური ტერფის დიაგნოზის დასასმელად აუცილებელია პაციენტის ფეხის დათვალიერება, ნევროლოგიური სტატუსის შემოწმება - ელექტრომიოგრაფია, მგრძნობელობის დადგენა, არტერიული სისხლის მიმოქცევის შეფასება - ანგიოგრაფია, დოპლეროგრაფია, ტერფის რენტგენოგრაფია, დაზიანების ბაქტერიოლოგიური გამოკვლევა.
მკურნალობის ძირითადი ასპექტებია: შაქრიანი დიაბეტის კომპენსაცია, სისტემური ანტიბიოტიკოთერაპია და ჭრილობის ადგილობრივი დამუშავება
წყარო: med-doctor.net
×