მონაწილეთა ფიზიკური აქტივობა ექსპერიმენტის დროს ვარირებდა მძიმე ძიზ. დატვირთვიდან მცირე ფიზ. დატვირთვამდე, თუმცა ექიმები მონაწილეებს არ აკეთებინებდნენ არაფერ არაორდინალურს, ისინი ასრულებდნენ მხოლოდ იმ ქმედებებს, რომლის გაკეთებაც მათ შეეძლოთ ჩვეულებრივ სიტუაციაში.
აქტიურ დღეებში ისინი ატარებდნენ თითქმის 12 საათს ფეხზე, დადიოდნენ საყიდლებზე, ალაგებდნენ სახლს, ასეირნებდნენ ბავშვს და ჩამოჯდებოდნენ ხოლმე დასასვენებლად მხოლოდ 10წუთით ერთი საათის განმავლობაში.
არააქტიურ დღეებში ადამიანები მთელ დროს ატარებდნენ ტელევიზორის წინ, ან კომპიუტერთან, ხოლო თუ საჭირო იყო სადმე გასვლა ისინი გორიალა სავარძლებით გადაადგილდებოდნენ ოთახში, ამავდროულად ამ ადამიანებს შეეძლოთ ეჭამათ ის, რაც სურდათ.
შედეგად აღმოჩნდა რომ, ისინი ვინც იყვნენ უმოძრაოდ იღებდნენ ყველაზე მეტ საკვებს(17%-ით მეტს) და გრძნობდნენ ყველაზე ძლიერ შიმშილის გრძნობას, თანაც საჭმლის მიღების შემდეგ დანაყრების გრძნობა უჩნდებოდათ უფრო გვიან.
მეცნიერები ვარაუდობენ რომ ეს შედეგები დაკავშირებულია ფსიქოლოგიურ ასპექტებთან: როცა ჩვენ დაკავებულები ვართ, საჭმელზე ფიქრისთვის ნაკლებად გვცალია, ხოლო როცა ვზარმაცობთ, პირიქით ჩნდება რამის კეთების სურვილი, და ეს რაღაც ერთ-ერთი საყვარელი და ადვილი საქმიანობაა – ჭამა.
თუმცა შეიძლება იყოს ფიზიკური მიზეზებიც, მაგალითად უმოძრაობამ შეიძლება შეანელოს ორგანიზმში იმ ჰორმონების გამოყოფა, რომლებიც ჩვენში იწვევენ დანაყრების გრძნობას. დივანზე ჯდომისგან ან ოფისში მაგიდასთან ჯდომის შედეგად ადამიანი არათუ არ წვავს კალორიებს, არამედ იღებს მათ ჭარბი რაოდენობით.
მეორემხრივ კვლევების შედეგები საკმაოდ წინააღმდეგობაში მოდის გავრცელებულ აზრთან, რადგან ლოგიკურად მაღალი აქტივობა უნდა იწვევდეს მადის მატებას. ამის გამო მეცნიერები აპირებენ ამ თემაზე კვლევების გაგრძელებას.
წყარო: active.ge