იმ პროცესის მეშვეობით, რომელსაც ფიზიოლოგიური დაბერება ჰქვია, ასაკთან ერთად სხეულის უჯრედები კვდება. როცა ეს ხდება, დაბერებულის ჩასანაცვლებლად, ახალი უჯრედები ღეროვანი უჯრედებიდან იქმნება, თუმცა დაბერებისას ჩვენი ღეროვანი უჯრედებიც იფიტება და განვითარების უნარს კარგავს.
მაგალითად, მეზენქიმიური ღეროვანი უჯრედები გლუვი კუნთის უჯრედებში ვითარდება, მაგრამ როდესაც გარკვეულ ასაკს ვაღწევთ, ისინი ეფექტურობას კარგავენ და ისეთი გლუვი კუნთის უჯრედების წარმოქმნას იწყებენ, რომლებსაც პროტეინი, სახელად აქტინი (კუნთოვანი ბოჭკოების ცილა) აკლიათ.
ამას საფუძვლად რამდენიმე მექანიზმი უდევს. მაგალითად, დაბერებული მეზენქიმიური ღეროვანი უჯრედები იმ ზრდის ფაქტორზე აღარ რეაგირებენ, რომელსაც ტრანსფორმირებადი ზრდის ფაქტორი ბეტა (TGF-β) ჰქვია, ასევე რო-ასოცირებული პროტეინი კინაზეს (ROCK) ნაკლებობას განიცდიან, ის აქტინის ბოჭკოების შექმნის კატალიზაციას ახდენს.
მკვლევარებმა აღმოაჩინეს, რომ ნანოგის საშუალებით დაბერებულ მეზენქიმიურ ღეროვან უჯრედებში ROCK-ისა და TGF-β-საღდგენა გახდა შესაძლებელი. ამან აქტინის შექმნას შეუწყო ხელი, რისი საშუალებითაც სრულად ფუნქციონირებადი კუნთის უჯრედები მივიღეთ.
მკვლევართა მუშაობის სრულ აღწერას შეგიძლიათ გაეცნოთ ჟურნალში Stem Cells.
„ნანოგს მხოლოდ დაბერების შეყოვნების პოტენციალი კი არ აქვს, რიგ შემთხვევებში მისი უკუსვლაც შეუძლია,“ - განაცხადა კვლევის თანაავტორმა, სტელიოს ანდრეადისმა.
sazogadoeba.ge