ამბობენ, რომ ქალების ერთი განსაკუთრებული სახეობა არსებობს და ამ სახეობას: პირად ცხოვრებაში უიღბლოები ჰქვია. პრაქტიკა აჩვენებს, რომ ამ სახეობის წარმომადგენელთა უმრავლესობა 30 წელზე ზევითაა და პირობითად რამდენიმე ნაირსახეობასაც გამოყოფენ: განსჯისთვის რამდენიმეს დახასიათებას მოვიტანთ:
1. არ მინდა გათხოვება
პრინციპში კი უნდა, მაგრამ ყოველთვის აცხადებს, რომ არ უნდა. რაღაც გალაქტიკის მომცველმა გონებამ, ფემინისტებთან და მწვანეებთან ერთად, მას დააჯერა, რომ ქორწინება დაკანონებული პროსტიტუციაა, ხოლო სარეცხ მანქანაში ერთი წყვილი წინდის შეგდება - ზედმეტი, დამამცირებელი დატვირთვა. ასეთ ლოგიკაში აშკარა შეუსაბამობებს ვერ ამჩნევს. თუმცა, გაუცნობიერებლად ხვდება, რომ რაღაც ისე არ არის. მარტო გრძნობს თავს. განსაკუთრებით ღამღამობით, როცა გარეთ ქარი ქრის, და იქნებ, არც ისე ცუდია და საშინელი წინდის არც ისე ბინძური წყვილის მანქანაში შეგდება...
მაგრამ - არა! ამ მოღალატურ აზრებსა და სისუსტის გამოვლინებებს თავიდან იშორებს! “რად მინდა გათხოვება?! ჩემს თავს მე თვითონ ვარჩენ! ვერ ვიტან, ვიღაც ჩემს თვალწინ რომ გადის და გამოდის!” გახმოვანებული არგუმენტებისა და მოტივაციების ვარიანტი უამრავია და ათასნაირი. ჰოდა, სწორედ ამ არგუმენტებს დააყრის ხოლმე უკაცრიელ ჰორიზონტზე გამოჩენილ მგზავრებს, და კიდევ თავისი ყავის ფულსაც იხდის კაფეში. არადა კაცი მარტო მშიშარა კი არა, მორჩილიც არის ხოლმე. არ გინდა და ნუ გინდა. არც მინდოდა ძალიან, და გამოაშუქებს “არმინდა გათხოვების” თვალები და გაანათებს უძილო ღამის წყვდიადს... მერე მაინც გაიელვებს აზრი: “ღმერთო ჩემო, რა სულელი ვარ!” მაგრამ მალე თენდება, ღამის კოშმარებს მზის სხივი ფანტავს, და მორიგი კავალერისთვის ისევ და ისევ ამაყად გაისმის, რომ არაფერი საქმის გარდა არ აინტერესებს...
გადის ძვირფასი დრო: აი, წარმატებულიცაა, კოსტიუმიც შესაშური აცვია, მოხდენილად, საქმეც უყვარს. და ძველებურად აგრძელებს “არმონდომებას”, მიჩვეულია, რა ქნას? ან ვიღას შეუძლია, რამე “შეკადროს”, ეშინიათ მისი, მიეჩვიენ ისინიც. ერთობლივი პროექტი, სახელწოდებით “არავინ არავისთან მოვალე არაა” (ანუ თავისუფალი ურთიერთობა) კიდევ -ჰო. მეტი მაინც არაფერი. განა ეს არ უნდოდა, გათხოვება ხომ დამცირებად მიაჩნდა. მოკლედ: მშვენიერია სამყარო, რომელშიც ოცნებები ხდება!
2. მინდა გათხოვება
პირველი სრული კონტრასტი. გათხოვება ნებისმიერ ფასად და ნებისმიერ ადამიანზე სურს. რა ამოძრავებს - კაცმა არ იცის. უფრო სწორად, მიზეზი იმდენია, რომ მთავარის გამოყოფა არაფრით ხერხდება. მაგალითად: a) დრო მიდის; b) ყველა დაქალი გათხოვდა; g) დედას ასე უნდა; d) საქორწინო ფოტოები არ აქვს; e) დედობის დროცაა და ა.შ. მისაწვდომ რადიუსში მამარობითი სქესის ყოველი წარმომადგენელი პოტენციურ მეუღლედ განიხილება. კოლეგას, რომელმაც შესვენების დროს ყავაზე დაპატიჟა, აზრობრივად უკვე სადღესასწაულო კოსტიუმი მოერგება; საქმიანი პარტნიორი შემფასებელი მზერითაა გარემოცული; ახლადგადმოსულ მეზობელს კი უკვე დიდი ხანია სადარბაზოში დარაჯობს: გათხოვებისთვის ბრძოლაში ყველა საშუალება მისაღებია! ის თხოვდება და სწორედ ასეთი ეგზემპლარებისგან “წამოიქმნება” შესანიშნავი ცოლი, რომელსაც ქმრის არ ესმის. რჩეული, როგორც წესი, მოლოდინს არ პასუხობს, “უხეში ცხოველი დაბალი ხელფასით” (ასე აფასებს მას “მინდა გათხოვება”), და ფიქრობს: რატომ, რატომ არ გაჰყვა მალხაზს, ან ნოდარს, აი, თუნდაც მელიტონს, ეჰ?! თუმცა ასევე ადვილად შეუძილა გაყრა და ახალი პარტნიორის ძებნა, პროცესი ისეთივე უაზრო და დაუნდობელია, როგორც მისი სურვილი.
3. ქალი, რომელსაც ეცოდება
გაცილებით საშიში ნაირსახეობა, ვიდრე “ქალი, რომელსაც ყველაფერი ესმის”. დანაშაულის კომპლექსი, რომელიც ძალიან ადრეულ ბავშვობაში ჩაენერგა, საშუალებას არ აძლევს, თანაბარუფლებიანი ურთიერთობა დაამყაროს ვინმესთან. ყოველთვის ვიღაც ეცოდება: დედა, მამა, ბებია, ბაბუა. მცირეწლოვან ძმისშვილებს პამპერსებს ყიდულობს და ძმას ალკოჰოლიზმისგან განკურნებაში ეხმარება. მეტად წარმატებული თანამშრომლის საქმეს აკეთებს უბრალო “მადლობისთვის”. მამაკაცს ყოველთვის უნდა ჰქონდეს, ერთი ტაფა შემწვარი კარტოფილისა და სიტყვათშეთანხმება “ჩემო საყვარელო, დაწექი, დაისვენე” ან “არა, არა, მე თვითონ” და სხვათა იმედი. მერე ეს მალევე ბეზრდება. უფრო ადრე ფსიქოლოიურ დახმარებას მონატრებული დაქალების დაუსრულებელი სატელეფონო საუბრები ღლის, მერე სადმე გადაკარგულში შუაღამის ვიზიტი იმიტომ, რომ მის დედას აქტივირებული ნახშირი სჭირდება, ან საყვარელ კატას სექსუალური აღგზნების დამაოკებელი საშუალება სწყურია. მოკლედ, ასეთი ქალბატონისთვის ყოველთვის მოიძებნება ობიექტი, რომელიც შეიძლება ბოლო ამოსუნთქვამდე გეცოდებოდეს. პირადი ბედნიერება ამ ქალს არ სჭირდება. თუ არავინაა შესაბრალებელი, დნება, იქანცება და სიმწრით ძაღლის მოვლა-პატრონობას იწყებს, უბედური ცხოველი ხომ განწირულია...
* * *
რა თქმა უნდა, აქ მოტანილი მკვეთრად გამოხატული ხასიათის წარმომადგენლები პირად ცხოვრებაში უიღბლოთა სახეობის მრავალფეროვნების მთელ გამას ვერ ასახავენ (აქ არიან კიდევ დედიკოს შვილები და ა. შ.). მათ დახასიათებას ამჯერად საჭიროდ არ ვთვლით. რადგან, ასეთ საკითხთან შეხების თავიდათავი არის მიზანი: დაარწმუნოს ყველა ქალი, რომ ნებისმიერს აქვს გარდასახვის, ერთი სახეობიდან მეორედ გადაქცევის შანსი, მაინცდამაინც მუტაცია არაა საჭირო, ეს ბუნებრივად მოხდება, უბრალოდ თვალების ახელა, გამოფხიზლება და კორექტივებია საჭირო პრინციპით: შენს თავს შენ უშველე. მთავარია ხომ ისაა, რომ ქალი ხარ, ქალი!.. ჰო და შენი ქალობით უკვე ნახევარი საქმე გაკეთებულია, მეორე ნახევრის გაკეთებას კი მარტო შენი ხელდასმა სჭირდება.
წყარო: eva.ge
ქალების განსაკუთრებული ’’სახეობა’’ - უიღბლოები
⏱️ 1 წთ.
👁️ 1 226
100%