2 შვილის დედამ, რომელიც ყოველთვის გამორჩეულად, ორიგინალურად და გემოვნებიანად იცვამდა, ასეთი ექსპერიმენტის ჩატარება გადაწყვიტა.
ერთხელაც სამერმა იფიქრა, რომ საკმაოდ სახალისო იქნებოდა, თუ ერთ-ერთ შვილს, სამი წლის როკველს მისთვის ტანსაცმლის შერჩევის საშუალებას მისცემდა. ასე გახდა როკველი ერთი კვირით დედის პირადი სტილისტი.
ბავშვი დაკისრებულ მოვალეობას პასუხისმგებლობით მოეკიდა. მის გულდასმით არჩევდა ყოველ სამოსს, რომელიც დედას უნდა ჩაეცვა.
„როკველმა ნაცრისფერი ქვედაბოლო, მაისური ბობ დილანის გამოსახულებით და შავი კოლგოტები შემირჩია. ზღაპრული არჩევანია, - ვუთხარი დაუფიქრებლად, - ამ სამოსს მომავალშიც ჩავიცვამ, - დავამატე მეტი დამაჯერებლობისთვის. შემდეგ ფეხზე დამხედა და ფეხსაცმელი მომაწოდა. დარწმუნებული თუ ხარ, რომ ზუსტად ეს მჭირდება-მეთქი, ვკითხე დაეჭვებით, მაგრამ ... - დიახო, - მიპასუხა.
ძალიან მომწონს ის პროცესი, როდესაც შვილი მირჩევს ტანსაცმელს. რაც ხელში მოხვდება, იმას იღებს და შემდეგ ფიქრობს, რა შეიძლება მოუხდეს ამ ნივთს. თუ ყვავილებიან კაბას ვიცვამ, მაშინ წინდებიც ყვავილებიანი უნდა იყოს, მისი აზრით. მომწონს იმაზე დაკვირვება, თუ როგორ მუშაობს მისი გონება ამ დროს“
„ცოტა კი მრცხვენოდა ქუჩაში ასე გასვლა. მაგრამ ყველაზე მეტად გამვლელების რეაქციამ გამაკვირვა. გარშემომყოფები ცნობისმოყარეობით მიყურებდნენ, ხოლო გაჩერებაზე ქალბატონი მომიახლოვდა და მითხრა, რომ მას ძალიან მოსწონდა ჩემი წინდები. "
"ეს დღე ყველაზე მეტად მიყვარს. ეს სამოსი ქმნიდა განწყობას, თითქოს ასე მიკი მაუსის პატივისცემის გამო გამოვეწყე"
და სულაც არ არის აუცილებელი ერთნაირი ფეხსაცმელი გეცვას!
„ეს სამოსი ყველაზე რთული ამოცანა იყო. როკმა გადაწყვიტა, რომ სამი პერანგი უნდა ჩამეცვა ერთად... - იქნებ, ახლა შარვალზეც ვიფიქროთ-მეთქი, - გადავწყვიტე, ასე შემეჩერებინა"
„შემდეგ ფეხსაცმელი ამოიღო, ვფიქრობ, ვერ მიხვდა, სხვადასხვა რომ იყო.
რაც არ უნდა უცნაურად ჟღერდეს, სამერი იმ დასკვნამდე მივიდა, რომ რამდენიმე სამოსი, რომელიც მისი შვილის მიერ იყო არჩეული, არც ისე ცუდი იყო ყოველდღიური გამოყენებისთვის. აი, მცირე კორექტირება და... მან ასევე დასძინა, რომ ყოველი სამოსი მას გაღიმებას აიძულებდა. მას საკუთარი თავი მომენტალურად ახალისებდა, როგორც კი სარკეში ჩაიხედავდა, ან საკუთარ ფეხსაცმელს დახედავდა.“
მოკლედ, სამერის მაგალითმა აიძულა სხვა დედებიც, მიეცათ შვილებისთვის შანსი, შეეცვალათ მშობლების გარეგნობა საკუთარი გემოვნების მიხედვით.
თავს ძალიან ბედნიერად ვგრძნობ, რომ შევძელი ამ მხიარულებაში სხვა დედების ჩართვაც. ბედნიერებაა, როდესაც შეგიძლია, ვინმეს ცხოვრებას ღიმილი შემატო”, - ამბობს სამერი.
კვირის ბოლოს, ექსპერიმენტის შესაბამისად, სამერი მიხვდა, რომ სინამდვილეში ცოტას თუ აინტერესეს, როგორ გამოიყურები.
„ჩვენ თვითონ ვსვამთ ჩარჩოებში საკუთარ თავებს, ვცდილობთ, გამოვიყურებოდეთ განსაზღვრულად, ისე, როგორც ეს მიღებულია. სინამდვილეში, ეს ჩარჩოები მხოლოდ ჩვენ მიერ არის მოგონილი და აქ სხვა არაფერ შუაშია. მე ორი დღე დავდიოდი სხვადასხვა ფეხსაცმლით და ეს არავის შეუმჩნევია, სანამ ამაზე თვითონ არ მივანიშნე ხალხს“, - აღნიშნა სამერმა.
„ხანდახან თავი უნდა „გაისულელო“, ეს სასარგებლოა თქვენთვისაც და თქვენი შვილებისთვისაც. ნუ მიაქცევთ ტანსაცმელს ასეთ სერიოზულ ყურადღებას, - ეს ხომ მხოლოდ ტანსაცმელია“
წყარო: sazogadoeba.ge