არქეოლოგები და იღბალის მაძიებლები (რომ არ დავამატოთ ამას ინდიანა ჯონსიც) საუკუნეზე მეტია ეძებენ ისრაელის მესამე მეფის, სოლომონის გადამალულ განძს, რომელიც მიჩნეულია ისრაელის ყველაზე დიდ მეფედ. სოლომონი სახელგანთქმული იყო სამხედრო ძლიერებით და მიიჩნევა, რომ დიდი იღბალი ჰქონდა მაღაროებსა და ვაჭრობის საქმეებში. მისი მეფობის დამაგვირგვინებელი მიღწევა იყო იერუსალიმის დიდი ტაძრის აშენება. ებრაელთა ბიბლიის მიხედვით ბაბილონის მეფე ნაბუქოდონოსორ II–მ გაძარცვა და გადაწვა ტაძარი ძვ.წ.ა. მე–6 საუკუნეში. ისტორიისთვის მრავალ დაკარგულ საგანძურთა შორის იყო აღთქმის კიდობანი, ორნამენტირებული, მოოქროვილი სკივრი რომელიც იყო თავდაპირველად აშენებული ათი მცნების ორი ქვის შესანახად. ახლად თარგმნილმა უძველესმა ებრაულმა ტექსტმა შესაძლოა ახალი ინფორმაცია მოგვცეს თუ სად შეიძლება იმალებოდეს მოუხელთებელი კიდობანი მეფე სოლომონის სხვა განძთან ერთად.
მასეხეთ ქელიმის უძველეს ტექსტის (თალმუდის, მიშნას ერთ–ერთი ტრაქტატი) უძველეს ვერსიაში იყო ჩამატებული ებრაული წიგნი ემექ ჰალჩაჰი, რომელიც ამსტერდამში 1648 წელს დაიბეჭდა. შემდგომი ვერსია გამოქვეყნდა 1876 წელს, რომელიც თითქმის სრულიად იდენტური იყო ძველი ვერსიის. როგორც LiveScience–მა გამოაქვეყნა ჯეიმს დავილამ, წმინდა ანდრიუს უნივერსიტეტის პროფესორმა ახლახანს პირველად თარგმნა მთლიანი ტრაქტატი ინგლისურად.
დავილას მიხედვით ტრაქტატი ირწმუნება მეფე სოლომონის საგანძური „ზოგი წინასწარმეტყველი და ლევიანი მალულად... [ზოგი] გადამალული იყო ისრაელის და ბაბილონის სხვადასხვა მხარეში. დანარჩენები კი გადაეცა ანგელოზებს – შამშიელს, მიქაელს, გაბრიელს და სავარაუდოდ სარიელს...“ ტექსტი წყვეტს თხრობას და არ ამხელს კიდობნის და სხვა საგანძურის ზუსტ ადგილმდებარეობას. აცხადებს რა, რომ „ის არ გამომჟღავნდება დავითის ძის მესიის მოსვლის დღემდე.“
დავილა ხაზსს უსვამს, რომ ტრაქტატი მცირედს იტყობინება საგანძურის ნამდვილ აღწერილობაზე. იქ უფრო ყურადღება გამახვილებულია სხვადასხვა ლეგენდებზე. ხანდახან შეუთავსებელი და დამაბნეველიც კი ხდება. ტრაქტატი იძლევა სოლომონის საგანძურის მხატვრულ აღწერილობას, მაგალითად „ოქროს სამოცდა შვიდი მაგიდა და მისი ოქრო იყო ედემის ბაღის ოქროს კედლებისგან, რომელიც სოლომონს ებოძა. ისინი კაშკაშებდნენ როგორც მზის და მთვარის ბრწყინვალება, მისი ნათელი სამყაროს მწვერვალს წვდებოდა.“
დავილას განცხადებით თალმუდის ეს ტრაქტატი ახლო მსგავსებას აჩვენებს სხვა უძველეს ტექსტთან: სპილენძის გრაგნილი, მკვდარი ზღვის ერთ–ერთი ხელნაწერი, რომელიც ყუმრანის მიდამოებში იპოვეს. ეს უძველესი მეტალის გრაგნილი თარიღდება 1900 წლით და ასევე საუბრობს დაკარგული საგანძურის ბედზე. თუმცა უცნობია, თუ რომელ განძზეა საუბარი. ახლად თარგმნილი ტექსტის მიხედვით სოლომონის საგანძურზე მოთხრობილი იყო „ბრინჯაოს დაფებზე,“ სპილენძის გრაგნილის მსგავსად. ორივე ტექსტი საუბრობს „ჭურჭლებზე“ ან „ნივთებზე,“ არტეფაქტებზე, რომელშიც ვერცხლი და ოქრო იგულისხმება. როგორც დავილამ განუცხადა LiveScience–ს, ეს შეიძლება დამთხვევა იყოს, მაგრამ ასევე შესაძლოა არსებობდა მნიშვნელოვანი ინფორმაციის მეტალზე ჩაწერის ძველი ტრადიცია, რადგან ის ბევრად უფრო გამძლე იყო ვიდრე პაპირუსი ან პერგამენტი.
ბიბლიის მიხედვით, მოსემ აღთქმის კიდობანი ააშენებინა ღვთის ათი მცნების შესანახად. ისრაელის ხალხმა კიდობანი უდაბნოში 40 წლიანი ხეტიალისას თან ატარა. ქანაანის დაპყრობის შემდეგ ის ქალაქ სილოამში წაიღეს. მოგვიანებით მეფე დავითმა აღთქმის კიდობანი იერუსალიმში წაიღო, სადაც მისმა მემკვიდრემ და შვილმა სოლომონმა ააშენა კიდეც ტაძარი. მისი გაქრობიდან სადღაც 2000 წლის შემდეგ მრავალი თეორია გაჩნდა მის შესახებ. ყველაზე გავრცელებული თეორიის მიხედვით ლევიტელმა მოძღვარმა კიდობანი ეგვიპტეში წაიღო, სანამ ბაბილონიანელებმა გაანადგურეს იერუსალიმი ძვ.წ.ა. 586 წელს. იქიდან ის სავარაუდოდ ეთიოპიაში გადაიტანეს, სადაც ის დღემდე ინახება ქალაქ აქსუმში, წმინდა მარიამ სიონელის ტაძარში. მხოლოდ ერთ ადამიანს, რომელსაც „მცველს“ ეძახიან, აქვს უფლება კიდობანი ნახოს. ეთიოპიის ეკლესიის იერარქები დღემდე არ იძლევიან კიდობნის შესწავლის და ნამდვილობის დამტკიცების უფლებას.
წყარო: history.com
დაკარგული კიდობნის ბედი გამოაშკარავდა?
⏱️ 1 წთ.
👁️ 5 691
100%