სტელცერმა დიდი სიყვარულით აღადგინა ბაროკოს სტილის შენობა ვილაში, ხოლო მარანი ისტორიკოსებს გადასცა გამოსაკვლევად, რათა გამოეკვლიათ თუ რა სასმელი და საკვები პროდუქტი ინახებოდა აქ. „მცირე გამოძიებამ აჩვენა, რომ „S.S.“–ელებმა, ჰიტლერის ბრძანებით, აქ კონიაკისა და შამპანურის დიდი მარაგი გადამალეს“.
სარესტავრაციო სამუშაოების დროს აღმოაჩინეს სასახლის წინა მფლობელის, პრინც ერნს ჰეინრიხ საქსონელის ჩანაწერები. პრინცმა სასახლე 1971 წელს დატოვა, მისი ჟურნალი კი ადასტურებს აქ იშვიათ სასმელთა არსებობას.
ჰიტლერი თავად არც სვამდა და არც ეწეოდა, მაგრამ თავის ოფიცრებსამარაგებდა საუკეთესო საკვებითა და ღვინით, რომელსაც დაპყრობილი ქვეყნებიდან ნაძარცვის სახით იღებდნენ. ისტორიული ჩანაწერებით დასტურდება, რომ პროდუქტები სასახლეში გადმოიტანეს მას შემდეგ, რაც ბერლინი 1944 წლის ერთ ღამეს ძლიერ დაიბომბა.
„ღამით აქ ათასობით ყუთი კონიაკი და სხვა სასმელი გადმოიტანეს“, ჰყვება სტელცერი, „გარდა სასმელებისა, აქ იყო ყველი, ბისკვიტები, კარაქი, ყავა, შოკოლადი, სიგარეტები – ყველაფერი რაც შეუძლებელი იყო ფრონტზე მოხვედრილიყო“.
შემდეგ მან დაუმატა: „პრინცმა მიიღო ფიურერისგან პერსონალური ამანათი, სანაცვლოდ კი ნაცისტებმა მისი სასახლე გამოიყენეს მარაგის საცავად. თუმცა–ღა ძალიან ცოტა შემორჩა. რუსებმა აქაც შეამოღწიეს და ყველაფერი გაძარცვეს.“
alioni.info