ხომ არიან ადამიანები... რომლებიც დგანან, მუდამ ერთ მხარეს, ერთ კუთხეში, ან სულ ერთ სახლთან ყოველთვის...

უკვე გავიზარდე და ცრემლების არ მჯერა, დამთავრდა უნიჭოდ ფერადი რომანი, ვიღაცა უსაქმომ დაწერა. ვერ მიხვდა,...

სიცილი ჭკუის მხიარულებაა, გულის მხიარულება კი ღიმილია....

ოცნება იყო და სინამდვილემ ესეც წამართვა .. ესეც შეშურდა .....

რაღაც მინდა... მინდა ვიპოვო შორეული, მოსული ციდან, ერთი სუნთქვიდან ამოსული, სულ ერთი ციდა.....

თუ შენს გვერდით მყოფ ქალს აგრძნობინებ, რომ დედოფალია.... მხოლოდ მაშინ შეიძლება საკუთარ თავს მეფე უწოდო....

ჩვენ ვართ ზღაპრიდან გამოპარული გზადაბნეული დიდი ბავშვები.... და სანამ ჩვენი მეზღაპრე მოვა.. ყველა ერთმანეთს...

ის რაც შენი არასდროს ყოფილა... სხვა ვერასოდეს წაგართმევს!.....

რომ არ გტკენოდა, გაგეფინე წაქცეულს მინდვრად... რომ არ გწყენოდა, გადავმალე ღიმილქვეშ ცრემლი.....

მე რომ მოვკვდები შენ ნუღარ მოხვალ და არ შემახო ცივს თბილი ხელი, თორემ სიცოცხლე მომენატრება და წამომივა...