ბავშვობაში მე ვისწავლე სიარული, შემდეგ სირბილი, ხოლო შემდეგ ფრენა.. ახლა კი ვისწავლე დაცემა და შემდეგ...

მე განვიცადე,სიკვდილამდე უკვე სიკვდილი,მე უშენობა სამუდამოდ მქონდა მისჯილი...

ახლა ეს ცხოვრება ისე დამღლელია, ისე ვიწროვდება ჩვენი ატმოსფერო ახლა ისე მინდა, სადმე დავიკარგო არვინ...

იქ, სადაც უყვართ, არ იღვრება ტყუილად ცრემლი, იქ, სადაც უყვართ არ იმსხვრევა ტყუილად ჭიქა, იქ, სადაც უყვართ...

ეს სიყვარულია,გულიდან გადმობეჭდილი...სულიდან გადმოხატული და ტვინიდან ამოწერილი...ეს,ჩემი სულია,სიყვარულის...

.გული რო წამართვა სულით მეყვარები...

ზოგჯერ როდესაც ვამბობ “მე კარგად ვარ “ მინდა ვინმე მოვიდეს, ჩამეხუტოს და მითხრას “მე ვიცი რომ ტყუი” იცით რა...

სიცოცხლე მხოლოდ მაშინ არის კარგი,როდესაც სიყვარულის სხივითაა გამთბარი....

პირველი სიყვარული თავის დღეში არ არის ხოლმე უკანასკნელი, ხოლო უკანასკნელი კი ხშირად პირველია...

ვერ დამისახელებ სიყვარულის ვერც ერთ მაგალითს, რომელსაც უკან დაეხიოს დაბრკოლებათა დანახვაზე, მე კი ათასობით...